آقایان و بانوان، شنوندگان و بینندگان جان، کوچکترها و بزرگترها، هرجایی و تو هر موقعیتی که الان دارید از شبکه سه سیما تماشا میفرمایید برنامه خودتون سمت خدا رو، یا ممکن است شبکههای دیگه بازپخشش رو ببینید یا صدای برنامه رو از رادیو معارف گوش بکنید. یه قراری روزهایی که خدمتتون میرسم با هم گذاشتیم و اون اینکه اول برنامه با همدیگه برای هرکی مقدوره همراهی کنه دست ادب به سینه بگیریم، هرکی نه زمزمه کنه زیر لب، بگیم میلیونی یه سلامی بدیم اول برنامه محضر ارباب بیکفن اباعبدالله الحسین علیه السلام، بعد دیگه بریم توی برنامه که إنشاءالله به یمن نگاه حضرت ارباب إنشاءالله گفتنا و شنیدنا و دیدنامون بهترین اعمال باشه برامون. پس بِسْمِ اللَّهِ:
السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِاللَّهِ وَ عَلَی الْأَرْوَاحِ الَّتِی حَلَّتْ بِفِنَائِکَ، عَلَیْکَ مِنِّی سَلَامُ اللَّهِ أَبَدًا مَا بَقِیتُ وَ بَقِیَ اللَّیْلُ وَ النَّهَارُ، وَ لَا جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنِّی لِزِیَارَتِکُمْ. السَّلَامُ عَلَی الْحُسَیْنِ وَ عَلَی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلَی أَوْلَادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلَی أَصْحَابِ الْحُسَیْنِ.
بفرمایید دوشنبه که میشه، میدونم علاقمندان به مباحث حاج آقای پناهیان عزیز بیصبرانه مشتاقانه منتظرید که شروع بشه. معطلتون نمیکنم. حاج آقا سلام عرض میکنم حضور.
حجت الاسلام پناهیان:
سلام عرض میکنم، قبول خدمت شما و خدمت همه بینندگان خوب. و همونطور که اشاره کردید، واقعاً باید تَقَبَّلَ اللَّهُ گفت. از خدا تمنا میکنیم خدا این راز ارادتها رو از ما قبول بکنند، الهی آمین، و اون ارثیه خاص و با عظمت اباعبدالله الحسین علیه السلام یعنی عزت رو در جامعه ما روزافزون کنند، در میان مردم جهان، ایران اسلامی عزتمندتر از همیشه دریافت بکنه اون هدفی رو که سیدالشهدا به خاطر او حماسه عاشورا رو برگزار کردند. إنشاءالله مردم ما با این عزتمندی و سرافرازی بتونن شرایط کنونی رو متصل کنند به ظهور موعود و یک کار بزرگ تاریخی و جهانی انجام بدن، الهی آمین.
خب اولاً که خیلی خوشحالم هفته پیش توفیق نشد محضر شما باشم و الان خیلی خوشحالم که دوباره سعادت حاصل شده، از شما متشکرم که شنبه هفته پیش رو تقبل کردم زحمت رو. و نکته بعد اینکه اگه شما موافق باشید و بینندهها و شنوندههامونم ثواب برنامهمونو پیشکش کنیم به محضر امام شهیدمون که یه ایران که نه، یه دنیای اسلام، یه دنیای آزادگان جهان و مستضعفان در تدارک بدرقه باشکوه او هستند از روزها پیش. این ثواب برسه به روح امام شهید. بله إنشاءالله حتماً، ما که تقاضامون این بود امسال عزاداریها رو کلاً تقدیم کنیم به حضرت امام شهید و حتماً به ایشون رسیده از عزاداریهای مردم، از ما هم قلیل حرکاتی که میتونیم در این مسیر انجام بدیم قبول بکنند إنشاءالله.
ملایی:
إنشاءالله حاج آقا، بحث مدیریت ذهن رو میفرمایید و میفرمودید برامون و حالا امروز هم در ادامه کار. تا اونجایی که من بودم مدیریت ذهن در خانواده بود، بله. حالا به بعد... بله من فکر که ما در عرصه یک رویداد جهانی هستیم و خوبه به این مناسبت یک مقدار درباره مدیریت ذهن و افکار عمومی مردم جهان صحبت کنیم. ببینیم اصلاً ما در این زمینه وظیفهای داریم یا نه و این وظیفه اساساً در دین ما تعبیه شده، پیشبینی شده یا نه. مخصوصاً که ما در یک رویداد بینالمللی به نام تشییع امام شهیدمون هستیم و این فرصت بزرگ و ناب رو در اختیار داریم که بتونیم بر افکار عمومی عالم تأثیر بگذاریم. درباره مدیریت ذهن جهان، مدیریت ذهن در ابعاد جهانی، این جلسه و شاید حتی جلسه بعد صحبت کنیم. مدیریت در عرصه جهانی، بله.
حجت الاسلام پناهیان:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ. من ابتدا یک آیه از قرآن رو قرائت کنم که معلوم بشه که این حرف حرف بیمبنایی نیست و یک مبنای بسیار سنگین و عمیق قرآنی داره. کلماتی از امام شهیدمون رو هم آوردم تقدیم بکنم که ایشون توضیح میدن این آیه کریمه قرآن رو. البته این یک نمونه از آیات قرآن هست. مردم ما و به ویژه بینندگان آشنا هستند با این مضامین در قرآن. میفرماید: «وَ کَذَلِکَ جَعَلْنَاکُمْ أُمَّةً وَسَطًا» شما رو خداوند متعال یک امت میانهای قرار داد، میانه افراط و تفریط. میانه یعنی جمع همه خوبیها با شماست. چون بعضی وقتا بحث میشه سر اینکه مرز افراط و تفریط دقیقاً کجاست، چه مقدار اینورتر چه مقدار اونورتر میشه افراط یا تفریط. پاسخ اجمالیش اینه که وقتی شما همه خوبیها رو با هم داشته باشید، خود به خود در تعادل قرار میگیرید. مثلاً مرز بین افراط و تفریط در تنبیه کردن بچهها کجاست؟ مرز افراط و تفریط در احترام گذاشتن چیه؟ مرز افراط و تفریط در رعایت ادب چیه یا محبت کردن به... خب هر کدوم از اینا ممکنه زیاد و کم باشه، خساست، سخاوت و موارد دیگه. وقتی ما همه خوبیها رو کنار همدیگه با هم داشته باشیم، خود به خود اینا همدیگر رو تعدیل میکنند و هر کدوم رو در جای خودشون قرار میدن، مثل مهرههایی که وقتی میخوان توی صفحه چیده بشن، حضور همون مهرهها جای بقیه مهرهها رو مشخص میکنه در یک پازل. مثلاً خب، پس عنوان وسط بودن، متعادل بودن یک عنوانست که میتونه حکایت بکنه از یک جامعیت، اطراف بودن، همهچیز دار بودن.
«وَ کَذَلِکَ جَعَلْنَاکُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِتَکُونُوا شُهَدَاءَ عَلَی النَّاسِ» خیلی عبارت عجیبیه. تا شما نمونهای باشید، گواهی باشید برای همه مردم، برای همه مردم جهان. یعنی یکی از شاخصههای رشد امت اسلامی اینه که بتونه بر افکار عمومی جهان تأثیر بگذارد. چه جوری؟ در تعریف دقیقتر، ما نمونه، الگو، اسوه، شاهدی برای همه مردم جهان باشیم. «وَ یَکُونَ الرَّسُولُ عَلَیْکُمْ شَهِیدًا» پیغمبر چه برای شما اسوه است، شما برای مردم جهان. خیلی نکته حساسیه. این یک ساختاره، بله: یک رسول خدا و همه مردم جهان. نه یک رسول خدا و قیمت خودش، امت خودش و همه مردم جهان. این سلسله مراتب خیلی زیباست، معناداره. ما باید این رو به عنوان یکی از اهداف خودمون در نظر بگیریم.
کاش اینو تو آموزشهامون به بچههامون منتقل بکنیم. نمیدونم شما خودتون به عنوان یک کارشناس دینی برخورد کردید که ما بچههامونو اینجوری بار بیاریم؟ تو مدرسهها بچهها: ما میخوایم الگوی جهانی بشیم با این مایه؟ مثلاً آره، اینجوری مثلاً قابل تردیده، آره. خیلی من فکر میکنم کمه. خیلی عزت نفس، خیلی اعتماد به نفس ملی. این کلمه اعتماد به نفس ملی از ترکیبهایی است که تألیف امام شهیدمون هست. اعتماد به نفس رو ما شخص شنیده بودیم، ولی اعتماد به نفس ملی من برای اولین بار دیدم که حضرت آقا دارن استفاده میکنند.
خب، این آیه قرآن رو ببینید. من اجازه بدید چند تا جمله از جملات امام شهید رو برای شما بخونم. بفرمایید: میفرماید: «هدف عبارت است از ساختن کشوری که بتواند در دنیا الگو باشد: لِتَکُونُوا شُهَدَاءَ عَلَی النَّاسِ» امام شهید ما این رو فرمودند سال ۱۳۷۹، ۷۹، خیلی نزدیک ۲۰ سال میشه دیگه الان، درسته ۲۰ سال پس از انقلاب، بله. یا مثلاً در یک جمله دیگری، همون سالها باز میفرماید: «قرآن میفرماید لِتَکُونُوا شُهَدَاءَ عَلَی النَّاسِ. بنده همیشه در ذهنم بود که این امت چگونه میتواند شهید و گواه باشد؟ شهید یعنی نمونه و الگو. بعد در قضایای گوناگون خودمان دیدم اتفاقاً اگر بخواهیم امتها و ملتها را هدایت کنیم، یک ملت باید بتواند الگو باشد، توجه رو جلب میکنند. چه بلندنظری امام شهیدمون داشتند. امیدوارم ما دنبال صرفاً ساختن خودمون نباشیم، یک شاخصی قرار بدیم. ما باید منجی عالم باشیم.
تا کسی مسلمون شد، یک مسئولیت خدا بهش میده، مسئولیتی شبیه پیغمبر، شبیه امام: «کُلُّکُمْ رَاعٍ وَ کُلُّکُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِیَّتِهِ». دو وجه داره این آیه قرآن: یکی اینکه هویت جمعی به شما میده، بله، من نه، ما به عنوان امت اسلامی وظیفهای داریم، خب بله درسته. دوم وظیفه جهانی به ما میده. من به جهان چیکار دارم؟ نه، ما به عنوان یک ماهیت جمعی، امت اسلام یک وظیفه جهانی داریم. این دو تا در نظر گرفتنش خیلی مهمه. با بحثهای رایج اخلاقی که فردی هستند خیلی متفاوت است. با تلقی فردی که از دین متأسفانه خیلی رواج داره خیلی فرق میکنه. یک بحث کاملاً ایدئولوژیک، یک بحث راهبردی رو شما الان بله، خیلی سادهسازیش میکنید احتمالاً که بتونیم راحت...
اصلاً ما وقتی به امام زمان أَرْوَاحُنَا لَهُ الْفِدَا فکر میکنیم باید به این مسائل فکر کنیم. امام زمان علیه السلام نمیخوان مثل سیدالشهدا برن به شهادت برسن که شما تکی بندازی و بری بگی آقا من اومدم برای شما شهید بشم. یک نفر رفت پیش امیرالمومنین علی علیه السلام، گفت: آقا آقا، هی حرص میخوردن، جوش میخوردن برای هدایت مردم، جذبشون به جبهه و جهاد، گفت: آقا من و این برادرزاده من، ما در اختیار شمایم، هر کجا از الان بگو، ما در خدمت. آقا فرمود: من با شما دو نفر چیکار کنم؟ خودتون برید، آره، دو نفر چیکار کنم؟ به کجا میرسه؟ همین الان این پاسخ امیرالمومنین علی علیه السلام به اون دو نفر که صادقانه هم میگفتند، پاسخی است که امام زمان أَرْوَاحُنَا لَهُ الْفِدَا به ما میدن وقتی تکی میریم تو خونه امام زمان: من با شما چیکار کنم؟ خیلی نکته مهمیه. خوبیها برای خودش خوبه، اون فرد بله قطعاً، ولی امتی باید عمل بکنیم.
ملایی:
خیلی متشکرم. دوستان عزیز، بینندههای محترم، شنوندههای گرامی، توصیه همیشگی امام شهیدمون یکیش این بود که روزانه قرآن بخونیم، هر چقدر میتونیم حداقل یک صفحه. و حالا ما در برنامهمون سالهاست که هر برنامه یک صفحه قرآن تلاوت میشه. به سوره مبارکه یوسف رسید و صفحه ۲۴۷ که قرائت خواهیم کرد. ثواب اون رو هم مثل کلیت برنامهمون تقدیم میکنیم و پیشکش میکنیم محضر امام شهیدمون و شهدای عزیز از خانواده امام شهید، با ذکر صلوات بر محمد و آل محمد.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ.
قران کریم صفحه247
عذرخواهی میکنم از اینکه کلام خلاصه حاج آقای پناهیان کامل نشد، ولی از این جهت خوشحالیم که محضر قرآن مشرف شدیم.
حجت الاسلام پناهیان:
خدمت شما بله. یک جملهای از رهبر شهید رو میخواست بخونم در این باره که حالا با همین جمله ربط پیدا میکنه و بحث ادامه پیدا میکنه. فرمودند که: إنشاءالله شما جوانها آن روزی را شاهد خواهید بود که به قلههای افتخار دست پیدا کردید و همچنان که قرآن وعده کرده است: «لِتَکُونُوا شُهَدَاءَ عَلَی النَّاسِ» شهیدان و گواهان مردم دنیا شدید و در قلهها باشید که ملتها به شما نگاه کنند و به سمت این قلهها حرکت کنند.
پس این یک ساختار دینیه. یک گروهی میان، ایمان میآرن، به قلههای رفیع سعادت در همین دنیا میرسند و نشون میدن که این وضعیتی که ما داریم، یعنی این ایمان و دین چقدر تونسته تو دنیای ما مؤثر واقع بشه و بعد اینها الگو قرار میگیرند، نقش پیامبری برای بقیه امتها رو ایفا میکنند. شهید بهشتی یک جملهای میفرمودند، من واقعاً اون زمان وقتی شنیدم این جمله رو از ایشون، دیدم چقدر جمله عمیق، امام زمانی قشنگیه. فرمودند: بهترین کار برای مقدمهسازی ظهور اینه که ما یک جامعه الگو بسازیم، اینو به جهان نشون بدیم، بگیم اون آقایی که ما دنبالش هستیم میخواد یک همچین چیزی – حالا ما اندازههای کوچک و ابتداییشو داریم نشون میدیم – بعد اینجوری مردم جهان اقبال میکنند و پس از اون اقبال هست که ظهور محقق میشه. پس ما یک وظیفهای برای تأثیرگذاری روی افکار عمومی عالم داریم.
خب حالا پس بریم سراغ مدیریت ذهن بر افکار عمومی جهان. ما مردم جهان رو نمیتونیم با کتاب و نمیدونم با کار رسانهای زیاد تحت تأثیر قرار بدیم. میشه، ولی نه اونچنان. ما حدود ۴۷ سال هست میگفتیم مرگ بر آمریکا، مرگ بر اسرائیل، استکبارستیزی، ولی هیچ وقت تا وقتی وارد جنگ نشدیم اینجوری تأثیر نگذاشتیم. دو ساعت گفته چون نیمکردار نیست، مردم توجهشون جلب شد. ما به همه عالم میگفتیم رهبرمون پاکترین، عمیقترین، باهوشترین، عالمترین رهبر با حکمت فراوان. خب اینا رو ممکن بود جسته و گریخته بشنون یا اصلاً به گوششون نخوره. این حرفای ما... رهبر ما که با این شجاعت و شهامت به شهادت رسیدن، توجه همه افکار عمومی عالم جمع شد. ببینید عمل خیلی مهمه. هفته آینده ما یک صحنه عمل داریم و اون تشییع پیکر امام شهیدمون هست. این صحنه خیلی مهمه که چگونه برگزار بشه و چگونه تأثیرگذاری کنه رو افکار عمومی جهان. اگر کسی گفتش که من چرا باید تأثیرگذاری کنم رو افکار عمومی جهان، بگو آیه قرآن گفته و بگو آیه قرآن چگونه فرمود. همونجور که پیغمبر رسالت داره بیاد یک امتی رو تأسیس بکنه و هدایت کنه و تربیت کنه، همین امت، همین امت همین وظیفه رو داره که با جهان این کار رو بکنه.
پیغمبر چرا اومد با ما این همه حرف زد؟ بچههاش جان دادن در این راه؟ چقدر مشقت تحمل کرد که خدا میفرماید: «مَا أَنْزَلْنَا عَلَیْکَ الْقُرْآنَ لِتَشْقَی» درسته. همه این مشقت و همه این رسالت به عهده این مردمی هست که میخوان نقش جهانی ایفا کنند. ما نداریم مسلمونی که بگه من نماز خودمو میخونم، من کاری به مردم جهان ندارم، دیگه بقیش به من ربطی نداره، من میخوام برم به خدا برسم. نه. حضرت امام شهیدمون یک بار فرمودند: دوره ما دوره بعثت انبیا نیست، دوره بعثت مردمه. مردم مبعوث میشن، همون کاری که پیغمبر برای ما انجام داد، ما برای مردم جهان انجام بدیم.
خب ما در عمل چی داریم برای مردم جهان نشون بدیم؟ همین مقاومتی که کردیم دل همه مردم عالمو برده. اینو کم نگیریم. درسته در تکنولوژی ما سرآمد نشدیم هنوز تو جهان، خوب، همه میفهمند که دشمنی با ما شده، اگه دشمنی نبود شاید الان جلو زده بودیم. اتفاقاً من فکر میکنم خیلی از دشمنیها از اونجایی شروع شد که مؤسسات غربی گفتند سرعت رشد علمی مردم ایران ۱۶ برابر همه کشورهای جهان است. یکی دو مرتبه امام شهیدمون این آمار رو اعلام کردن تو سخنرانیهاشون و افتخار کردن و به مردم گفتن به این افتخار کنید و حفظ کنید و بیشتر کنید و الی آخر. ۱۶ برابر... شما از قم تشریف میآرید، میبرید مثلاً ۱۰۰ کیلومتر توی اتوبان، یک کسی ۱۶ برابر از کنار شما رد بشه یعنی چه سرعتی؟ ۱۶۰۰ تا ۱۶۰۰ دو برابر فیلمهای مسافربری، اصلاً دیده نمیشه. خب اونا طبیعتاً میان مهار میکنند. ما حرف داریم برای مردم جهان، در همه زمینهها حرف داریم. در بعضی زمینهها نقص داریم، در این تردیدی نیست. ولی این مقاومت جانانهای که ملت ایران ایستاد با دو قدرت هستهای برتر و بلامنازع جهان جنگید و مقاومت کرد و اونها رو الان به سطوح آورده، همین تفاهمنامههایی که تازه مردم ما هم قبول ندارن و نگرانن و رهبر ما هم با ملاحظه فرمودند حالا ببینیم چون تعهد داده دولت اینا. در عین حال همین تعهد توافقنامه چقدر موجب روسیاهی آمریکا شده و سرشکستگی اسرائیل و اتفاق بزرگی رو در جهان رقم زده. ما به این حد راضی نیستیم و نباید هم راضی باشیم، البته مسئولین هم نباید راضی باشند. ولی ما حرف داریم برای مردم جهان. حالا مردم جهان میخوام ببینم شما این مقاومت از کجا گیر آوردی؟ اون سرعت پیشرفت علمو از کجا گیر آوردی؟ ما هفته بعد در تشییع و تود... اینو به مردم جهان نشون میدیم. منشأش اینجاست. اگر این رو تونستیم به مردم جهان نشون بدیم، یک پیشمعرفی از امام زمان أَرْوَاحُنَا لَهُ الْفِدَا انجام دادیم. امام زمانیا بفرمایند یعنی یک بخشی مدیریت ذهن در عرصه جهانی اتفاق میفته که این آقای ما به ما جرئت طوفان داد. این تبعیت و این تفکری که او به ما داد... آخه ما فقط از مقام معظم رهبری تبعیت نکردیم، او ما رو به تفکر و بالا بردن قدرت تشخیص هم رساند و وادار کرد. خب این آقا ما رو به این نقطه رسونده. اونا کمکم براشون سوال میشه: امامت یعنی چی؟ ولایت یعنی چی؟ و این بزرگترین خدمت به آقا امام زمان أَرْوَاحُنَا لَهُ الْفِدَا است. و اگر من کم بگذارم از این معرفی، مقدمهساز برای ظهور، واقعاً نامردی در حق امام زمان کردم، در حق سیدالشهدا هم نامردی کردم نَعُوذُ بِاللَّهِ. زبانم را... زبانم را...
گریههای ما نباید بشه شبیه گریههای مردم کوفه که پای اسرا وقتی که رسیدند و سرهای بریده بعضیاشون، شروع کردن گریه کردن حتی شیوه زدن. بعد امام زین العابدین علیه السلام یا زینب کبری سلام الله علیها فرمودند: اگر اینا گریه میکنن، پس کی مردان ما رو کشت؟ بعد نفرینشون کردن. گریه برای چی میکنی؟ اقدام میکردی، دفاع میکردی. حالا به ما یک وقت گفته نشه تو برای سیدالشهدا گریه کردی، هیچ قدمی برای سیدالشهدا برنداشتی. ما امروز هر تقدیری از امام شهیدمون بکنیم، زمین است برای معرفی سیدالشهدا به مردم جهان، زمین است برای معرفی امام زمان به مردم جهان. و ما در این باره وظیفه داریم. شاید هیچ یک از اعمال ما در طول زندگیمون – از اعمال عبادی فردی که قطعاً همینجوره، از اعمال جمعیمون هم حتی – شاید هیچ کدومش به اندازه اثری که روی افکار عمومی جهان میخوایم بگذاریم با این تشییع باشکوه نباشد.
دوستان فرمودند که بیایم یک صحبتی بکنیم در مورد اینکه مردم برای پذیرایی و میزبانی از میلیونها نفر که از شهرستان میان صحبت بکنند. من دوست دارم در این باره صحبت بکنم، ولی خجالت میکشم. خیلی بده من در این باره صحبت کنم با این ملت شریف با عظمت، با این ملتی که میگن آقا شما چی فکر کردی در مورد ما؟ داری اینو برای ما صحبت میکنی؟ مثل اینکه من به ملتمون بگم که آقا مردم بیاید به امام حسین محرم احترام بگذاریم، مردم بیاید مثلاً برای اربعین موکب بزنید. مثلاً خیلی... این مردم میگن آقا ما خودمون این چیزا رو دیگه میفهمیم. دیگه همین کسانی که این تجمعات رو برگزار کردند، همینها شروع کنن سازماندهی کردن به مردم. اگر به مردم سپرده بشه کار، حالا شهرداری، دولت، وزارتخونهها، سالنهایی که دارن، امکاناتی که دارن بیارن، ولی به مردم که سپرده بشه، اصلاً یک حیاتی در جامعه، طراوتی در جامعه ایجاد میشه و مطمئن باشید دو برابر سه برابر جمعیت تهران هم بیان، تهران مردم تهران اونها رو پذیرایی خواهند کرد با جان و دل و این آمادگی رو خواهند داشت. یک کسی میگفتش که آقا من پارکینگ خونمو گذاشتم برای پذیرایی – میگ البته ماشین ماشینو میبرم بیرون، اصلاً نمیآرم اینجا – آره که جمعیتی بیان به کجا خودم معرفی کنم. گفتم والا هست، حتماً میتونید شما یک جاهایی رو پیدا بکنید و معرفی بکنید. کس دیگری برعکسشو گفت. گفت: من خونواده رو آوردم مستقر کردم تو پارکینگ زیرزمین خونه، در اختیار خونوادگی، چند تا فامیل بیان بیان، اصلاً اینجا مستقر بشن. اینا رو چیزایی که مردم میان میگن. یک چیز جالبی دیشب یک نفر گفت، گفتش که این بطریهای نوشیدنیها حالا یک و نیم لیتریا بزرگ مال هر چی هست، خالی میشه، اینا رو دور که نمیندازیم، نفروشید حتی ضایعاتش هم نکنید، اینا رو بشورید تمیز. یک خانمی پیشنهاد داده، گفته هرچی میتونید از اینا تمیزش بهداشتی بشورید، آب بریزید داخلش، آب شیرین، بذارید تو فریزراتون، توی یخدون، یخچالتون یخ بزنه. کار محله خودتونه که دیگه راه میندازه. میخواید یک آب خنکی، شربتی، بله دیگه. این کف کفه... ابتکارهای زیادی مردم من به کار بگیرند که خلاقیتهاشون انقدر میتونه فراوان باشه که هیچ وقت هیچ دولتی نمیتونه به اون مقدار این فعالیتها رو انجام بده. ما هرچی تو اربعین عراق میبینیم، هیچ کدومش دولتی نیست، همه رو مردم انجام میدن.
حضرت آیتالله العظمی سیستانی یک بار خودشون به بنده میفرمودند – خدمتشون رسیده بودم – که به صورت قاطع میفرمودند که اربعین در عراق دست مردمه و مردم کارا رو انجام میدن. یک بار مسئولین ما رفته با مسئولین دولت عراق برای اربعین هماهنگی کنند، اونجا گفته بودن که خب ما که دستمون نیست، اربعین مردم خودشون دارن انجام میدن. خود موکبدارای عراقی هم گفتن، گفتن: چرا وزیر کشور از ایران رفته با وزیر کشور صحبت میکنه؟ وزیر کشور عراق مگه چقدر تو جریان اربعینه؟ باید بیاد با ما صحبت کنه. یکی از موکبداران بزرگ عراقی. واقعاً مردم میتونن، همون مردمی که این حرکت رو انجام دادن. پس ما الان داریم یک بحث خیلی عمیق میکنیم. مردم ما اهل بحثهای عمیقاند.
۱) ما یک رسالت جهانی داریم و اون رسالت جهانی شبیه کاریه که پیغمبر با ما انجام داد. پیغمبر چه جوری برای هدایت ما کار کرد؟ ما باید برای هدایت مردم جهان کار کنیم و الا از حقیقت اسلام بیخبریم. و بعد نکته دوم اینکه ما این کار رو جمعیتی و جمعی باید انجام بدیم. مردم ایران ۸۰ میلیون به صورت خیلی شدیدی همه آدمای خوبی باشن تو خونههای خودشون، این اثر بینالمللی رو نخواهد داشت. اصلاً مردم ایران همه روزا رو روزه بگیرن، همه شبا هم تا صبح عبادت کنن تو خونهها، این اثر رو نداره. باید جمعی یک حرکتی انجام بدیم. خب ما جمعی تو این چهار ماه اخیر – سه ماه و خوردهای اخیر – کار میکردیم اما پراکنده. فرصتی است که تجمع داشته باشیم. این تجمع باید حداکثری بشه تا یک کار امام حسینی با عظمت و یک کار امام زمانی با عظمت انجام بدیم. تشییع پیکر امام شهید معرفی امام زمان است به مردم جهان بلاشک، معرفی سیدالشهداست به مردم جهان بلاتردید. ایشون فرزند سیدالشهداست. نشون میده که ما چه عرقی داریم نسبت به سیدالشهدا.
زبان امروزیه ببینید: یک وقتی هست شما میرید عزاداری میکنی برای سیدالشهدا، اونقدر حواسا جمع نمیشه. باید توجه رو جلب کنیم. یک شب بود بعد از جنگ ۱۲ روزه سال گذشته، حضرت آقا چند شبی نیومدن حسینیه برای روضه، نیوم. شب عاشورا اومدن. شده بود تو جهان – با اینکه آقا دیدار هم داشتن قبلنا ولی حضور نداشتن – که آقا ایشون نمیاد، پناهگاه رفتن، تبدیل شده بود به یک موضوع مورد توجه. بعد شب عاشورا ایشون اومدن. خدا شاهده از بعضی از کشورهای جهان – نمونهاش از لندن – به من زنگ زدن، گفتن نمیدونید اینجا چه غوغایی شده. گفتم چی شده؟ گفتش که غیر مسلمونا ها اومدن میگن حسین کیه؟ عاشورا چیه؟ شب عاشورا چیه که رهبر شما شب عاشورا برای مجلس حسین آمد؟ یک دونه حرکت توسط رهبر، حضورش اینجوری امام حسین رو معرفی میکنه. ما اگه میخوایم یک کاری بکنیم برای امام زمان أَرْوَاحُنَا لَهُ الْفِدَا – هیچ منتی هم نداریم بر رهبر شهید و اینها، نه، منت داره اولیا خدا، ولی خدا – بر ما یک کاری برای امام زمان بکنیم، باید سنگ تمام بگذاریم برای تشییع آقا. این تشییع، یک مانور، یک رزمایش برای ظهور حضرت ولی عصر أَرْوَاحُنَا لَهُ الْفِدَا است.
در ایران همیشه آرزو میکردیم ای کاش این اربعین مثلاً تو ایران بود. ما به جای اون ۲۰ میلیونی که توی عراق جمع میشن – که خب جمعیت اصلاً آمارش حداکثری دارن حضور پیدا میکنند – ما تو ایران حداکثری حضور پیدا میکردیم. طبق آمارها بالای ۷۰ درصد، حدوداً اگر من دقیق گفته باشم، ایام اربعین مردم ایران گفتن که ما دوست داریم حضور پیدا کنیم اگر میتونستیم میرفتیم. درسته، آمار بالایی. اون ۷۰ درصد الان با این تشییع میتونند چه شکوهی رو ارائه بدن. البته تقسیم شده یک مقدار، تهران هست، قم هست، مشهد مقدس هست و یک مقدار سفر رو مردم تنظیم بکنند، کسانی که نزدیکتر به تهران هستند و الی آخر. اینا دیگه جزئیات رو من بهش نمیپردازم، حتماً زیاد در رسانه صحبت خواهد شد.
اما غیر از اینکه ما یک پیام جهانی در معرفی امت اسلام، در معرفی اقتدار خودمون، در معرفی علت اقتدار خودمون خواهیم داشت که این وظیفه ماست، افکار عمومی رو متوجه میکنیم که این وظیفه ماست، امنیت هم برای کشورمون میآریم. امنیت چه فراهم میشه؟ وقتی که شما حساسیت خودتون رو نشون بدید نسبت به این واقعه، بله. و دشمن رو باید پشیمان بکنیم. مثل چی؟ همونطور که سر سردار سلیمانی پشیمان شده بودند و ابراز کردند که اگر ما میدونستیم شهادت سردار سلیمانی این اثر رو در منطقه میگذاره، این کارو نمیکردیم. دقت فرمودید، اینو ما بدونیم. اثر میگذاریم بر افکار عمومی، اثر میگذاریم بر افکار عمومی در منطقه اسلامی. آی منطقه اسلامی کدام رهبری این چنین محبوب، این چنین مقتدر؟ شما دارید برای نمایش در عرصه جهانی، در عرصه امت اسلامی که اینقدر از صلاحیتهای فوقالعاده برخوردار باشه که مردم اینجوری دهها میلیونی براش بمیرند، براش زنده بشن، هم بمیرن و زنده بشن، هم بمیرن هم زنده بشن. این تعابیری که داریم تو اشعار فارسی ما... امنیت خودمون رو اینجوری فراهم میکنیم.
نکته بعدی: خداوند متعال نصرت بندگان خودش رو به اندازه نصرت دین خدا توسط بندگانش در نظر میگیره. به نظر بنده خیلی صریح عرض میکنم، حالا ممکنه بعضیا این حرفا رو مسخره کنن. همه انبیا رو مسخره کردن. میزان نصرت خدا در نبرد پایانی و تکمیلی که ما با استکبار جهانی خواهیم داشت، بله، این نبرد پایانی ممکنه رخ نده به احتمال ضعیف. ولی اگر رخ نداد، به خاطر این نصرت دین خدا بوده که مردم در تشییع خواهند داشت. و اگر رخ داد، این نبرد، نصرت ما توسط پروردگار، یاری ما توسط پروردگار، بستگی به میزان حضور ما در این واقعه داره. چون این خدا... بله، چون ما داریم خدا رو یاری میکنیم. نصرت خداست. اصلاً زیارت یعنی نصرت ولی خدا. زیارت اربعین: «نَصْرَتِی لَکُمْ مُعَدَّةٌ» زیارت جامعه: «نَصْرَتِی لَکُمْ مُعَدَّةٌ لَکُمْ» هر دو تعبیر، بله. ببینید ما وقتی میریم حرم، در واقع رفتیم پادگان کمک بکنیم، تو میدان مهمونی نرفتیم. ما وقتی میریم حرم، رفتیم دین خدا رو یاری بکنیم. و الا انقدر ثواب با عظمت میفرماید: ثواب زائر اباعبدالله الحسین، به خصوص وقتی پیاده میره، ثواب شهید پای رکاب رسول الله الأعظم است. چرا اینجوریه؟ چرا جنگی محاسبه میکنند؟ چرا جهادی محاسبه میکنند؟ چرا قتل در راه خدا؟ چون نصرت در واقع دین خداست. خب پس ما این میزان فتح و پیروزی الهی – فتح و پیروزی که خدا میخواد به ما بده – رو توی این تشییع میتونیم رقم بزنیم.
من البته میخوام به شدت پرهیز کنم از اینکه بخوام مبلغ این تشییع باشم، چون مردم ما متفکرانه و خودجوش این علاقه رو دارند، نیاز به تبلیغات ما ندارن و من دوست ندارم وقتی بگن داره تبلیغ میکنه مردم به تشییع بیان. نه، من دارم تئوریزه میکنم این اتفاقی که رخ خواهد داد و این عظمتی که مردم ما دارند به نمایش میگذارند. این حرکتی که مردم این شبها تو میدانها داشتند، اینها رو مگه کسی میتونه بگه که چون رسانه تبلیغ کرد مثلاً مردم شبها اومدن؟ ابداً اینطور نیست، ادعایی اصلاً درست نیست.
خب من حالا یک نکته دیگر رو اضافه کنم. یکی از جملات امام رو میخوام در این باره عرض کنم و واقعاً نمیشه از این جمله رهبر شهید گذشت. ما جدای از همه بحثهایی که کردیم، اماممون به شهادت رسیده. یاد شهدا رو چگونه باید گرامی داشت؟ یاد سید شهیدان ایران زمین، سید شهیدان انقلاب اسلامی رو چگونه باید گرامی داشت؟ خیلی نامردی، بیمروتی ما... اونجوری که امام برای شهیدان مایه میگذاشت، ما برای خود امام معین نگذاریم. حالا عظمت گرامیداشت یاد شهیدان رو در کلام امام شهیدمون ببینیم، بله. میفرماید: «گاهی رنج و زحمت زنده نگه داشتن خون شهید از خود شهادت کمتر نیست». گرامیداشت یاد شهیدان میفرماید از خود شهادت کمتر نیست، نیست. روضه... من این جمله بعدی ایشون باشه: «رنج ۳۰ ساله امام سجاد عَلَیْهِ الصَّلَاةُ وَ السَّلَام و رنج چندین ساله زینب کبری علیها السلام از این قبیل است.» رنج بردند تا توانستند این خون را نگه دارند. ما درباره شهید یک وظیفه داریم، باید خونشو نگه داریم. ما اگر امام حق به گردنمون داره، هرکی معرفت نسبت به این حرفا داره... اگر مردم ما که میگفتند «خونی که در رگ ماست هدیه به رهبر ماست» برعکس شد، رهبر خونی که در رگهای خودش بود رو در راه این مردم داد، میخوان قدردانی کنند باید در یک در واقع تشییع باشکوه، وداع با عظمت، این خون رو برای همیشه نگه دارند و پاسخ بدارند. و قیمت داره، قیمت معنویشو من نمیتونم توضیح بدم، زبانم عاجزه از اینکه بگم در تشییع یک شهید شرکت کردن چقدر انسان رو مستحق شفاعت اون شهید میکنه. این جدا. در تشییع یک عالم دینی شرکت کردن چقدر مردم رو مستحق شفاعت اون عالم میکنه، این دو تا. در تشییع یک عالم دینی شرکت کردن در منظر افکار عمومی نمیشه بیان کرد چقدر ظهور رو نزدیک میکنه. چون امام شهیدمون صریحاً میفرمودند، میفرمودند نزدیک شدن ظهور یکی از پایههاش وابسته است به روشنگری و آمادگی ذهنی و بصیرت.
خب، من اگر بتونم یک روز، دو روز، سه روز وقت بگذارم... بعضیا که حتماً تمام روزها رو خواهند بود و اصلاً پای ماجرا هستند، باید تازه به اونها گفتش که آقا هر روز نرید، خواهش میکنم اجازه بدید جمعیتهای دیگه هم بدید و اینها ظرفا صرف رو باید گفت به بعضیها. ولی اینکه پای کار باشیم با یک زحمت یک روزه... امام سجاد علیه السلام ۳۰ سال زحمت کشیدن در عزاداری سالار شهیدان، پدر گرامیشون و واقعاً جهان رو پر کردن از خبر. غلام میگرفتند، گریههای امام سجاد رو میدید، آزاد میکردند. ۵۰ هزار غلام آزاد شده یکی از رقمهایی است که برای امام سجاد علیه السلام گفتند. ۵۰ هزار پیک اینا میرن همه جا میگن فرزند حسین دائماً گریه میکرد. ببین اینجوری مونده سیدالشهدا با زحمتهای امام سجاد ۳۰ سال. ما بنا سه روز زحمت بکشیم، قدمی برداریم. خیلی صحنه عجیبی شده. این حرفها رو یک بار دیگه عرض کنم، واقعاً به قصد تبلیغ نمیگم، به خاطر هیجانی که این عظمت داره دارم عرض میکنم. مردم بیایید برخیزیم. باید برخاست، قیام لله بکنیم. جمعی، فردی... هیچ مسجدی تو کشور آرام و قرار نداشته باشه. کاروان خودش راه بندازه، همزمان با تهران و قم و مشهد و عراق. تا اونجایی که سفر را... ما کی حرکت میکنیم با اتوبوس، با هر وسیلهای که داریم میریم. کاروانی که بشه یک زنگ میزنن تهران، یک جایی کاروانی در نظر میگیرن، راحتتر در تشییع شرکت میکنند. این همایش و رزمایش بزرگ امام زمانی و امام حسینی رو در نظر داشته باشیم.
یک روایت بخونم، مثل اینکه وقتمون تموم. یکی دو دقیقه زمان داریم. من حتی... من خودم فکر میکنم مثلاً حاج آقا همزمان با مثلاً قم، تهران و نجف و کربلا و مشهد و اینها، یکی هست که شرایط اومدن به این شهرها رو نداره. ما در سراسر ایران میتونیم یک بدرقه برگزار کنیم، درسته، تو شهرمون. ولی اولویت اون چیزیست که شما میفرمایید. حالا یک نفر اگر دلش پای تلویزیون بشکند بگه آقا ما که کسی نیست ببرهمون، ما که دستمون نمیرسه، ما میتونه... اینم بله، یک پیشنهاد باشه، بله. ولی من حالا روی این پیشنهاد زیاد وقت نمیگذارم. یک نکتهای... یعنی دلم نمیآد در واقع پیشاپیش عدم توفیق رو ازش صحبت بکنم و الا بله به جای خودش هست این مسئله و موضوع بسیار...
خب، یک روایت، بله. ما برای سیدالشهدا چه جوری پای کاریم، چهجوری جون میدیم برای سیدالشهدا. امام صادق علیه السلام فرمود: هر کسی برای شیعه ما که مظلوم واقع شده باشه اشک بریزه، آه بکشه، فریاد بزنه، عین این است که برای مظلومیت خود ما فریاد زده. بعضیا نیان یک دین تحریف شده معرفی کنند، بگن ما اونجوری که برای سیدالشهدا مایه میگذاریم، برای شهیدان راه سیدالشهدا مایه نمیگذاریم. بعضیا این دین تحریف شده... دین رو تحریف نکنن. ما اگر الان بودیم کربلا – البته اگه بودیم که نمیگذاشتیم اون مظلومیت پدید بیاد – ولی اگر بودیم در تشییع پیکر مطهر اباعبدالله الحسین چه میکردیم؟ همینجور که تو اربعین نشون میدیم، بله. این کاری که برای فرزند سیدالشهدا داریم انجام میدیم، مستقیم تو حساب ما، کاری برای حسین علیهالسلام ثبت خواهد شد إنشاءالله.
ملایی:
بسیار عالی، خیلی متشکرم، موید باشید پناهیان عزیز، خیلی متشکرم. آقایان و بانوان و دوستداران آقا اباعبدالله الحسین علیه السلام، حسن ختام... ۳۰، ۴۰ ثانیه که زمان هست، حاج آقای پناهیان هر آنچه که نمیدونم... ذکر مصیبته، دعاست، دست ما رو میخواید بگیرید کربلایی ببرید؟ کوتاه. زمانمون کوتاه، ولی حیفه که نباشه.
حجت الاسلام پناهیان:
من واقعاً یک روضهای این ایام خیلی اذیتم میکنه، خیلی. و اون اینکه سیدالشهدا برای عزت به شهادت رسید. دشمن همین رو فهمیده بود. خیلی تلاش کردند عزت حسین رو از بین ببرن. به همین دلیل خیلی نامردانه، خیلی ظالمانه با بچههای حسین رفتار کرد. تو راه غذا میگذاشتن، دیگه غذا... سربازان شوم یزید، بوی غذا به مشام بچهها میرسید، نمیدادن. نوشته در تاریخ – اینا تحلیل روضهخوان نیست – میگفتند بذارید بچههای حسین علیه السلام گرسنه به شهر برسند، گدایی کنن از مردم. اینجوری شکنجه میدادن بچههای حسین رو برای اینکه تحقیرشون کنن. یعنی با عزت اهل بیت کار داشتن. و الا خرابه نمینشاندن، خراب مینشاندند در معرض دید مردم تا احترام امیرالمومنین رو بشکنند. آخه امیرالمومنین با شما چه کرده؟ هر کسی برای عزت حسین میخواد کار کنه، جبران کنه، بله. عزت عزاداری امام حسین رو نگه میداره. دیدید عزادارا چقدر عزیزند، چقدر گرامیاند. مردم میرن بهشون غذا میدن، با چه عشقی این کارو میکنن. غریزهای در اونها بیدار میشه، میخوان جبران کنن. إنشاءالله ما با گرامیداشتن امام شهیدمون، با گرامیداشتن زائران و تشییعکنندگان امام شهیدمون، یک قدمی برداریم برای جبران اون بیاحترامیهایی که در تاریخ به سیدالشهدا کردند.
ملایی:
متشکرم. به پایان آمد این دفتر، حکایت اما تازه آغازشه. بدرقه امام شهید روزهای پیش رو و پرداخت ویژه إنشاءالله تو همه برنامهها، از جمله ما هم ادای دین خواهیم کرد. در پناه خدای حسین باشید.