main logo of samtekhoda

98-12-26-حجت الاسلام والمسلمين فرحزاد – راهکارهای حفظ آرامش و سلامت روح و قلب


برنامه سمت خدا
موضوع برنامه: راهکارهای حفظ آرامش و سلامت روح و قلب
كارشناس: حجت الاسلام والمسلمين فرحزاد
تاريخ پخش: 26- 12- 98

شریعتی: بسم الله الرحمن الرحیم، اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.
تو از شکوفه پری، از بهار لبریزی *** تو سرو سبز تنی با خزان نمی‌ریزی
تو آفتاب بلندی ز عشق سرشاری *** و در حوالی این شب ستاره می‌ریزی
تمام خانه پر از نور ناب خواهد شد *** اگر به صبحدم ای آفتاب برخیزی
شبی که مرگ می‌آید به قصد کوچه عشق *** چو بال شوق ز بالای ما می‌آویزی
بهار با تو درختی است بی نهایت سبز *** دریغ و درد از این بادهای پاییزی
شبی چو ابر بیا تا به باغ خاطر من *** چنان که با همه‌ی جان من بیامیزی

سلام می‌کنم خدمت شما بینندگان خوب ونازنین‌مان، به سمت خدای امروز خیلی خوش آمدید. انشاءالله هرجا که هستید خداوند متعال پشت و پناهتان باشد و دل و جانتان سبز باشد در این روزهای پایانی سال 1398، حاج آقای حسینی قمی پیشنهاد کردند در دوشنبه‌های پایان سال و شاید ابتدای سال از حاج آقای فرحزاد دعوت کنیم بیایند و از رحمت و محبت بگویند. در خدمت حاج آقای فرحزاد هستیم. سلام علیکم. خیلی خوش آمدید.    
حاج آقای فرحزاد: علیکم السلام و رحمة الله، من هم خدمت شما و همه عزیزان عرض سلام دارم. آرزوی موفقیت برای همه عزیزان و شفای کامل برای همه مریض‌ها و حفظ صحت و سلامتی برای همه کادر پزشکی داریم و برایشان دعا می‌کنیم. در بخش دوم در مورد راهکارهای این مریضی که توصیه پزشکان هم هست صحبت خواهیم کرد. یکبار سوره حمد و یک صلوات کامل برای شفای همه مریضان قرائت کنیم.
شریعتی: انشاءالله خدا به همه مریضها شفا عنایت کند و لباس عافیت بر تنشان بپوشاند. قدر زحمات تمام پزشک‌ها و پرستارها، تمام کسانی که زحمت می‌کشند از نگهبانی تا عالی‌ترین مقام پزشکی، قدر همه را می‌دانیم و از آنها تشکر می‌کنیم. بحث امرور شما را خواهیم شنید.
حاج آقای فرحزاد: بسم الله الرحمن الرحیم، الحمدلله رب العالمین، اللهم صل علی محمد و آل محمد.
موضوعی که به ذهنم رسید نیاز به آرامش و سلامتی روحی و روانی است، همینطور که جسم ما نیاز به سلامتی و عافیت دارد، روح و روان ما هم مهم است، جسم نسبت به روح چیز مهمی نیست و یک قالب موقتی است. روح است که این تن را با حرکتش می‌برد. آرامش روحی و روانی از سلامت جسم مهمتر است. چه چیزهایی می‌تواند به ما آرامش بدهد؟ یکی از قوی‌ترین عوامل ذکر و یاد خدا، ذکر قلبی و ذکر زبانی، انس و معرفت با خدا و آشتی با خدای متعال است. امام(ره) بحث قشنگی در مورد توحید داشتند و می‌فرمودند: ابرقدرت‌ها می‌خواهند همه کشورها را تحت استعمار خود دربیاورند، مملوک خود کنند و کره ماه و مریخ را هم تسخیر کنند. پس این دارد دنبالیک قدرت مطلق و بی نهایت می‌گردد و فطرتش خدا را می‌خواهد ولی معشوق و معبود را اشتباه گرفته است. معبود و معشوق واقعی ما که به ما آرامش می‌دهد، راحتی و پناه می‌دهد، ذرات وجود ما را آرام می‌کند، اگر در اوج بلا هستیم، امام حسین(ع) در اوج مصیبت در گودی قتلگاه، راوی می‌گوید: «شغله عن التفکر     فی قتل نور وجهه» زیبایی و نور و جمال و قلب آکنده از رضا و تسلیمی که در حضرت بوده و در چهره‌اش تجلی کرده است، اینقدر حضرت نورانی بودند که از کشته شدنش ما را غافل می‌کرد. یعنی درست است ناراحت می‌شویم و آه و ناله می‌کنیم ولی درون و جان ما در آرامش کامل است. بلا به تن می‌خورد و به روح و جان نمی‌خورد.
دعایی که در روز سه‌شنبه می‌خوانیم، «اللهم اجعلنی من جندک فان الجندک هم الغالبون» ما را از لشگر خودت قرار بده، لشگر تو همیشه غالب هستند. «اللهم اجعلنی من حزبک» ما را از حزب خودت قرار بده، «ان حزبک هم المفلحون» ولی پله بالاتر کدام است؟ «اللهم اجعلنی من اولیائک فان اولیائک لا خوف علیهم و لا هم یحزنون» آیه قرآن هست. چه وقت انسان از خوف و هراس راحت می‌شود؟ چه وقت انسان از حزن و اندوه راحت می‌شود؟
مرحوم آیت الله بهاءالدینی می‌فرمود: زمان انسان را پیر نمی‌کند، زمانیات انسان را پیر می‌کند. یعنی حوادث تلخ، اگر انسان با خدا معامله نداشته باشد و در پناه لطف خدا نباشد، پناهگاه نداشته باشد، زمانیات او را خرد می‌کند. ولی کسی که خدا دارد، شاید حدوداً صد متری منزل ایشان، اولین باری که قم بمباران شد، بمب خورد، ایشان در اتاق می‌نشستند و چای می‌خوردند. آرامش کامل داشتند، هیچ ناراحتی و نگرانی ندارم، من در تقدیر الهی هستم و اگر خدا مقدر کرده باشد می‌رسد. خوف و وحشت درونی نیست، یک مقدار باورهایمان را تقویت کنیم. با خدا آشتی کنیم. اگر با خدا قهر بودیم و کم و کاستی داشتیم، با خدا خلوت داشته باشیم.
چه کنیم قدرتمند و قوی شویم؟ امیرالمؤمنین می‌فرماید: «كن‏ موقنا تكن قويا» (غررالحكم، ص 62) باورهایت را بالا ببر، ایمانت را بالا ببر، آدم قوی می‌شوی. امیرالمؤمنین فرمود: اگر همه عالم با هم توطئه کنند و با من مقابله کنند، من هیچ هراس و ترسی ندارم. پیامبر(ص) فرمودند: «مَنْ أَرَادَ أَنْ يَكُونَ أَقْوَى‏ النَّاسِ‏ فَلْيَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ» همه دوست داریم قوی‌ترین و سرافرازترین انسان‌ها باشیم. در یک جمله پیامبر می‌فرماید: اگر کسی می‌خواهد قوی‌ترین انسان‌ها باشد باید تکیه‌گاهش را خدا قرار بدهد. در هر حالی، در هر شرایطی با قلب و جان و روحش و زبانش به خدا پناه ببرد، «وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُه‏» من بس هستم و کفایت می‌کنم. به کجا پناه می‌بریم؟ جز من پناه دیگری نداری، خدا می‌گوید: غیر مرا نخوانید، بزرگترین گناهان شرک به خداست. هیچ پناهگاهی غیر خدا نیست. فقط دو مورد پای منبر معصوم جمعیت جمع شده، یکی در غدیر خم بود که دهها هزار نفر در غدیر خم جمع شدند و ولایت امیرالمؤمنین را ابلاغ کردند. مورد دوم هم وقتی امام هشتم به خراسان می‌رفتند، به نیشابور که رسیدند، دهها هزار نفر جمعیت جمع شدند و از حضرت تقاضا کردند برای ما حدیثی بفرمایید. «کلمة لا اله الا الله حصنی فمن دخل حصنی أمن من عذابی» چه کنیم به آرامش برسیم و از عذاب خدا در امان باشیم؟
آن چیزی که می‌تواند ما را در قلعه و دژ محکم قرار بدهد، «لا اله الا الله» است، مستحب است در طول یک ماه هزار بار «لا اله الا الله» بگوییم. بعد هم امام هشتم فرمودند: «بشروطها و أنا من شروطها» آن چیزی که می‌تواند آرامش صد در صد و حقیقی ایجاد کند انس و ارتباط با خدای متعال است، قلب ما منقطع از دیگران شود و تکیه‌گاه ما خدا باشد. امام هشتم می‌فرماید: «إنّ معرفة اللّه‏ عزّ و جل‏ آنس من كلّ وحشة و صاحب من كلّ وحدة و نور من كل ظلمة و قوّة من كلّ ضعف و شفاء من كلّ سُقم» چه چیزی می‌تواند ما را از همه ضعف‌ها و مریضی‌ها، از همه وحشت‌ها و تنهایی‌ها، آن چیزی که ما را شاد می‌کند، مرحوم دولابی در مورد مرگ خیلی صحبت کردند، ایشان می‌فرمودند: برای کفار تلخی هست که تمام لذت‌های دنیا را فراموش می‌کند ولی برای مؤمن اینطور نیست. شیرینی در مرگ برای مؤمن هست که در تمام عالم نیست. تمام شیرینی‌های دنیا در کنارش کوچک می‌شود. والله فرزند ابوطالب به مرگ مأنوس‌تر است از طفل به سینه مادر، مرگ را باطل می‌کند. اگر با خدا آشنا شدی مرگ باطل می‌شود. توبه کنیم، چه بسا گنهکاری که غرق در گناه است، توبه کند و برمی‌گردد و اولیای خدا می‌شود. چه بسا افرادی که در ظاهر به خودشان می‌بالند، غرور و تکبر دارند، من عابد و زاهد هستم، اینها غرق در گناه و شرک هستند. کسی که جز خدا پناه بگیرد، ضرر کرده است. کسی با خدا انس بگیرد، مرگ باطل می‌شود.
پیرمردی بود به نام آ شیخ عبدالله، مرحوم آقای حائری خیلی ایشان را دوست داشت. بعضی بزرگان کرامات فوق العاده از ایشان سراغ دارند. یک موقع اواخر عمر بعضی رفقا ایشان را با هواپیما برده بودند، هواپیما مشکل فنی پیدا می‌کند، مسافرها وحشت می‌کنند. ایشان از خوشحالی می‌گفت: الآن ملاقات امیرالمؤمنین نزدیک است. می‌گفت: اگر بناست زیارت علی بن موی الرضا بروم، بدنم هم در آغوش حضرت باشد. بعنی عاشق خدا و اهل‌بیت مرگ را باطل می‌کند. مریضی در مقابلش چیزی نیست. امام هشتم فرمود: ارتباط با خدا، شناخت با خدا «انسٌ من کل وحشة» ارتباط با خدا همه وحشت‌ها را باطل می‌کند. ارتباط و معرفت با خدا، آنهایی که در بیمارستان ملاقات ندارند و آنهایی که در خانه قرنطینه می‌شوند، قیامت به پا شده است «يوم يَفِرّ المَرءُ مِن أخيه‏ و امّه‏ و أبِيه» یکی از بزرگانی که از وعاظ است می‌گفت: من چند تا سرفه کردم بچه‌هایم فرار کردند. «إِلَهِي وَ رَبِّي‏ مَنْ‏ لِي‏ غَيْرُكَ‏ أَسْأَلُهُ كَشْفَ ضُرِّي وَ النَّظَرَ فِي أَمْرِي» یک بزرگواری می‌فرمود: من خدمت هر شخصیتی می‌رسم می‌گویم: یک ذکری و حدیثی بگویید. فرمودند: خدمت بزرگی رسیدم، به من فرمود: خلاصه همه دعاها در همین جمله دعای کمیل است، «الهی و ربی من لی غیرک» جز تو چه کسی را دارم. در تنهایی فقط خدا و اهل‌بیت به درد ما می‌خورند.
جز خدا و چهارده معصوم هیچکس به درد آدم نمی‌خورد. «و اعتصموا بالله هو مولاکم نعم المولی و نعم النصیر» یکی هم «و اعتصموا بحبل الله» الآن که در این مریضی هستیم، یک ویروس ناشناخته همه عالم را سر کار گذاشته است. آدمی که می‌گوید: من فضا را فتح کردم، عجزش را اینجا می‌شود دید. یکی از دوستانم در اروپا ساکن هست. می‌گوید: اینجا اعلام فوتی‌ها را نمی‌کنند، در خانه قرنطینه می‌شوند. مردم اینجا که ادعای تمدن دارند ریختند فروشگاه‌ها را غارت کردند، الکل آنجا پیدا نمی‌شود. این یک بلای الهی است که باید ما مقاومت کنیم. راهکار اصلی «إِلَهِي وَ رَبِّي‏ مَنْ‏ لِي‏ غَيْرُكَ‏ أَسْأَلُهُ كَشْفَ ضُرِّي وَ النَّظَرَ فِي أَمْرِي» هیچکس جز خدا نمی‌تواند، فقط خدا می‌تواند. همه عالم جمع شوند اگر خدا اراده کرده باشد کسی از دنیا برود، محال است خوب شود. پیرمرد نود ساله کرونا گرفته خوب شده است ولی جوان هم بوده که از دنیا رفته است. تکیه‌گاه ما کنار کارهای درمانی خدا باشد.
«قُلْ‏ لَنْ‏ يُصِيبَنا إِلَّا ما كَتَبَ اللَّهُ لَنا هُوَ مَوْلانا وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ» (توبه/51) بگو ای پیغمبر هیچ چیزی به شما اصابت نمی‌کند، خیر و خوبی و بدی و کمی و کاستی، الا آنکه خدا برای شما مقدر قطعی کرده است. امام صادق فرمود: «ما فعل الله بالعباد الا الاصلح لهم» در صد تا گزینه خیر آنکه انفع و اصلح است، خدا آن را بر بندگانش نازل می‌کند. به خدا خوش بین باشیم. «یا من أرجوه لکل خیر» این را لمس کنیم. مرحوم دولابی می‌فرمودند: این احادیث و آیات قرآن را باید بخوری، خدا هر خیری را به تو امید دارم. لقمه دومی بزرگتر است. «و آمن سخطه عند کل شر»ای خدایی که در همه خیرها به تو امید بستم و تمام شرور، مریضی و مشکلات، خاطرم جمع است به من غضب نمی‌کنی. از سخط تو در امان هستم. مثل بچه‌ای که پدر به او محبت کرده، اگر یک جایی شلوغ کاری کرد، پدر به او نمی‌گوید: بیرون برو، جهنم برو. ممکن است تنبیه‌اش بکند ولی «آمن سخطه» مرا جهنم نمی‌بری، از سخط تو در همه بلاها من خیالم راحت است. به من غضب نمی‌کنی و بد مرا نمی‌خواهی. ماه رجب ماه استغفار است. زیارت امام هشتم، دعای بعد از زیارت، «اللهم انی استغفرک استغفار توکل، استغفار ایمانٍ» پایانش استغفاری است که خیلی جالب است. «اللهم انی استغفرک استغفار هارب منک الیک» این ویروس را جز خدا چه کسی می‌تواند برساند؟ تا خدا اذن ندهد این فراگیر نمی‌شود. ممکن است ساخت بشر باشد، ولی بدون اذن خدا نیست. خدا اگر اجازه ندهد این شمشیر نمی‌برد. آتش ابراهیم را نمی‌سوزاند.
این فشار روی ماست، باید به چه کسی پناه ببریم؟ یک مثال زیبایی آقای دولابی می‌فرمودند، آقای دولابی می‌فرمودند: پدری بود خیلی به بچه‌اش می‌رسید، بچه‌اش در خانه گاهی شلوغ کاری می‌کرد و اوضاع را به هم می‌ریخت. مادر تأدیبش می‌کرد. یک روز خیلی شلوغ کرد، یکبار خیلی بیش از اندازه شلوغ کرد، مادر گفت این بار واسطه نمی‌شوم. روی من حساب نکن! پدر آمد و مادر شکایت کرد و گفت: من واسطه نمی‌شوم. پدر او را در اتاق برد و گفت: هیچکس نیاید. چوب را برداشت به جانش بیافتد. پسر دید هیچکس به کمکش نمی‌آید. به خدا پناه برد، پسر ناله و فریادش بلند شد و در سینه پدرش رفت. پدر دستش شل شد. دید پناهی ندارد.
در پناه لطف حق باید گریخت *** کو هزاران لطف بر ارواح ریخت
تا پناه یابی آنوقت چون پناه *** آب و آتش مر تو را گردد سپاه
این روزها روزهای خوبی برای خلوت کردن با خداست. با زبان مادری با خدا صحبت کنیم. یکی از آشنایان ما، یکی از بستگانش مریض سختی شد. گفت: من شب تا صبح خوابم نبرد و توبه و استغفار کردم. خدایا غلط کردم، استغفرالله، غلط کردم و نفهمیدم. استغفار واقعی از ته دل است که بگوییم: استغفرالله! «وَ لَا يُنْجِي‏ مِنْ‏ سَخَطِكَ‏ إِلَّا التَّضَرُّعُ إِلَيْك‏» این دعای شب جمعه است. «فَلَوْ لا إِذْ جاءَهُمْ بَأْسُنا تَضَرَّعُوا» (انعام/43) یعنی از سخط تو خدایا ما را چیزی نجات نمی‌دهد الا تضرع و زاری و اسغفار. در همه مسائل باید عبرت‌ها را ببینیم، حضرت زینب می‌گوید: «ما رأیت الا جمیلا» یک معلم یک کاغذی سفیدی را بین شاگردانش تقسیم کرد و یک نقطه سیاه وسط این کاغذ گذاشت، گفت: درباره این کاغذ برای من انشاء بنویسید. تمام دانشجوها درباره این نقطه سیاه انشاء نوشتند و سفیدی‌ها را ندیدند. خا میلیون میلیون سلامتی و عافیت داده، فقط نقطه سیاه را می‌بینیم.


شریعتی: چشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید! امروز صفحه 348 قرآن کریم را تلاوت خواهیم کرد.
«بَلْ‏ أَتَيْناهُمْ‏ بِالْحَقِّ وَ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ «90» مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ وَلَدٍ وَ ما كانَ مَعَهُ مِنْ إِلهٍ إِذاً لَذَهَبَ كُلُّ إِلهٍ بِما خَلَقَ وَ لَعَلا بَعْضُهُمْ عَلى‏ بَعْضٍ سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ «91» عالِمِ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ فَتَعالى‏ عَمَّا يُشْرِكُونَ «92» قُلْ رَبِّ إِمَّا تُرِيَنِّي ما يُوعَدُونَ «93» رَبِّ فَلا تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ «94» وَ إِنَّا عَلى‏ أَنْ نُرِيَكَ ما نَعِدُهُمْ لَقادِرُونَ «95» ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ السَّيِّئَةَ نَحْنُ أَعْلَمُ بِما يَصِفُونَ «96» وَ قُلْ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزاتِ الشَّياطِينِ «97» وَ أَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَنْ يَحْضُرُونِ «98» حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ رَبِّ ارْجِعُونِ «99» لَعَلِّي أَعْمَلُ صالِحاً فِيما تَرَكْتُ كَلَّا إِنَّها كَلِمَةٌ هُوَ قائِلُها وَ مِنْ وَرائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلى‏ يَوْمِ يُبْعَثُونَ «100» فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَ لا يَتَساءَلُونَ «101» فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ «102» وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِي جَهَنَّمَ خالِدُونَ «103» تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَ هُمْ فِيها كالِحُونَ «104»
ترجمه آیات: بگو: پس چگونه (مى‏گوييد پيامبر شما را سحر كرده و) شما مسحور او شده‏ايد؟ (ما آنان را سحر نمى‏كنيم) بلكه حقّ را براى آنان آورديم، وقطعاً آنان دروغ مى‏گويند. خداوند هيچ گونه فرزندى براى خود نگرفته است، و هيچ معبودى با او نيست، (و اگر جز اين بود،) قطعاً هر خدايى به سوى آفريده‏ى خود مى‏رفت، و بى‏ترديد بعضى از خدايان بر بعضى ديگر برترى مى‏جست (و با اين كار، هستى تباه مى‏شد) خداوند از آنچه (مشركان) توصيف مى‏كنند منزّه است. (اوست كه) به غيب و شهود (نهان و آشكار) آگاه است؛ پس از هر چيزى كه براى او شريك مى‏گيرند برتر است. بگو: پروردگارا! اگر آنچه را (از عذاب) كه به آنان وعده داده شده (مى‏خواهى) به من نشان‏دهى. پس پروردگارا! مرا در ميان قوم ستمگر قرار مده. و بدون شك ما مى‏توانيم آنچه را به آنان وعده مى‏دهيم به تو نشان دهيم. (اى پيامبر!) بدى را به بهترين روش دفع كن. (در مقام انتقام و مقابله به مثل مباش) ما به آنچه مخالفان توصيف مى‏كنند آگاه‏تريم. (مى‏دانيم كه مشركان مرا به گرفتن فرزند وشريك وتو را به سحر وجادو توصيف مى‏كنند) و بگو: پروردگارا! من از وسوسه‏هاى شيطان‏ها به تو پناه مى‏برم. و پناه مى‏برم به تو اى پروردگار! از اين كه آنان نزد من حاضر شوند. (آنها همچنان به توصيف‏هاى ناروا و كردارهاى زشت خود ادامه مى‏دهند) تا زمانى كه مرگ به سراغ يكى از آنان آيد، مى‏گويد: پروردگارا! مرا بازگردان. شايد در آنچه از خود به جاى گذاشته‏ام (از مال و ثروت و ...)، كار نيكى انجام دهم. (به او گفته مى‏شود:) هرگز. اين گفته سخنى است كه (به ظاهر) مى‏گويد (ولى اگر برگردد، به آن عمل نمى‏كند) و در پى آنان برزخى است تا روزى كه برانگيخته شوند. پس آن گاه كه در صور دميده شود، در آن روز نه ميانشان خويشاوندى است و نه (از حال يكديگر) سؤال مى‏كنند. پس كسانى كه كفّه‏ى اعمالشان سنگين باشد، ايشان همان رستگارانند. و كسانى كه كفّه‏ى اعمالشان سبك باشد، پس آنان كسانى هستند كه سرمايه‏ى وجود خود را از دست داده‏اند و هميشه در جهنّم مى‏مانند. آتش، صورت آنها را مى‏سوزاند و آنان در دوزخ چهره‏اى (زشت و) عبوس دارند. (با لب‏هايى وارونه و دندان‏هايى آشكار).
شریعتی: نکات پایانی شما را خواهیم شنید.
حاج آقای فرحزاد: صلوات حلال مشکلات است. مرحوم آیت الله بهاءالدینی بارها می‌فرمودند: چهارده هزار صلوات هدیه به چهارده معصوم مشکلات را حل می‌کند. حدیث کساء را بخوانند، قربانی کردن که در ماه رجب انجام شد. انشاءالله در ماه شعبان هم داشته باشند. امام هشتم فرمودند: پدرم امام هفتم موسی بن جعفر(ع) را خواب دیدند، شب جمعه و روز جمعه که اول فروردین است، مصادف با شهادت امام موسی بن جعفر است، یاد امام کاظم را فراموش نکنیم. جشن و شادی تعطیل باشد، زیارت جامعه برای حضرت بخوانیم. امام رضا فرمود: پدرم را خواب دیدم، به من فرمود: «يَا بُنَيَّ إِذَا كُنْتَ‏ فِي‏ شِدَّةٍ فَأَكْثِرْ أَنْ تَقُولَ يَا رَءُوفُ يَا رَحِيمُ» فرزندم هروقت دچار بحران و شدت شدی، «یا رئوف و یا رحیم» را زیاد بگو. اینقدر بگو تا بلا مرتفع شود.
در آستانه عید هستیم، دید و بازدید باید تعطیل شود. مردم باید کمک کنند، دغدغه صله رحم نداشته باشند. رو به قبله بایستیم زیارت کنیم حضرت معصومه را، مشهد نرویم. از دور سلام بدهیم. این ویروی سرایت می‌کند. رفت و شدها را تعطیل کنیم. در خون دیگران شریک نشویم. حق الناس است. کار ضروری ندارید بیرون نروید. یکی از عواملی که می‌تواند بسیار مهم باشد، رحم کردن، صدقه دادن، گره گشایی است. صدها هزار میلیارد می‌خواستید برای سفرها هزینه کنید، میلیاردها صرف گل و گیاه و مجلس ختم می‌شد، اینها را خرج فقرا بکنید. امیرالمؤمنین فرمود: بالاترین معروف‌ها دستگیری از ضعیف است. اجاره‌ها را دیرتر بگیریم. رحم کنیم و گذشت داشته باشیم. خدایا به حق محمد و آل محمد رفع هم و غم و گرفتاری از همه عالم بفرما، مریض‌ها را شفا عنایت بفرما. قلب امام زمان را از ما راضی و ظهورش را نزدیک بگردان.
شریعتی: «والحمدلله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین»