main logo of samtekhoda

98-08-14-حجت الاسلام والمسلمین حسینی قمی-ابعاد گوناگون زندگانی امام حسن عسکری (علیه‌السلام)


برنامه سمت خدا

موضوع برنامه: ابعاد گوناگون زندگانی امام حسن عسکری (علیه‌السلام)

كارشناس: حجت الاسلام والمسلمین حسینی قمی

تاريخ پخش: 14- 08-98

شریعتی: بسم الله الرحمن الرحیم، اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.

سلام می‌کنم به همه دوستان عزیزم، بیننده‌های خوب و گرانقدرمان، به سمت خدای امروز خیلی خوش آمدید. انشاءالله هرجا هستید خداوند متعال پشت و پناه شما باشد. حاج آقای حسینی قمی سلام علیکم و رحمة الله، خیلی خوش آمدید.

حاج آقای حسینی قمی: سلام علیکم و رحمة الله، عرض سلام و ارادت خالصانه خدمت همه بینندگان عزیز دارم. امشب شب هشتم ماه ربیع الاول و شب شهادت وجود مقدس امام عسکری است. انشاءالله عزیزان در مجالس سوگواری حضرت شرکت خواهند کرد. پدر بزرگوار امام زمان(ع) است. فردا هم تعطیل رسمی است. بنابراین امشب و فردا در مجالس کم نگذاریم. همزمان با شهادت وجود مقدس امام عسکری آغاز امامت و ولایت حضرت ولی‌عصر(عج) هست. یکی از شاگردان مرحوم آیت الله العظمی خویی می‌فرمودند: من هفده سال در نجف در مجسد خضراء نماز جماعت مرحوم آیت الله العظمی خویی شرکت می‌کردم. در این هفده سال ندیدم این بزرگوار در قنوت نماز، غیر از دعای «اللهم کن لولیک» را بخواند. چون فردا آغاز ولایت حضرت است این دعا را با هم بخوانیم. (قرائت دعای سلامت امام زمان) غیر از امشب و فردا که شب شهادت است، دیگر از بعدش در آستانه‌ی ولادت خاتم الانبیاء و امام صادق(ع) هستیم. در اعیاد هم کم نگذاریم.

شریعتی: قرار شده امسال با حضور کارشناسان در مدارس و دانشگاه‌ها محبت پیامبر را در دل جوانان عمومی کنیم.

حاج آقای حسینی قمی: این عزم عمومی می‌طلبد. اینطور نباشد که وقتی به شب جمعه هفته آینده رسیدیم که شب جمعه هفته آینده که شب ولادت خاتم‌الانبیاء و امام صادق(ع) هست، تازه یادمان بیاید امشب شب عید است. ده روز دیگر ولادت خاتم الانبیاء است. حداقل باید یک دهه جشن ولادت بگیریم. می‌توانیم عظمت پیامبر گرامی اسلام را درک کنیم. الآن یکی دو ماه دیگر ولادت حضرت عیسی مسیح است. ببینید در کشورهای مسیحی چه می‌کنند در جشن و ولادت حضرت مسیح، در نیمه شعبان ما برای ولادت امام زمان چه می‌کنیم؟ بعضی از این کشورها برای حضرت عیسی مسیح چند برابر کارهایی که در نیمه شعبان می‌کنیم، برای حضرت عیسی می‌کنند. حضرت عیسی کجا و خاتم الانبیاء کجا! خواهش می‌کنم پیروان و ارادتمندان به حضرت رسول حداقل یک دهه جشن بگیرند.

شریعتی: بحث امروز شما را خواهیم شنید.

حاج آقای حسینی قمی: بسم الله الرحمن الرحیم، عنوان سخنم در چهار بخش است. حیات سیاسی امام عسکری، حیات اجتماعی، حیات عبادی و حیات علمی حضرت. در بخش حیات سیاسی من این عنوان را انتخاب کردم. در دوران امام عسکری اوج فشار بر اهل‌بیت بود ولی در عین حال اوج عظمت شیعه هم هست. شاهد اول اینکه در حالات امام عسکری می‌نویسند «کان اکثر اوقاته محبوساً» بیشتر دوران حضرت در زندان بود. امام عسکری 28 سال عمر مبارکشان بود. ولی بیشتر در زندان بودند. یا زندان بزرگ که عسکری می‌گویند، در منطقه نظامی زندگی می‌کردند و تحت نظر بودند و گاهی به این مقدار اکتفاء نمی‌کردند. اتفاقاً جناب ابوهاشم جعفری که از این هفته از این بزرگوار سخن به میان آمده، می‌گوید: ما هم زندانی با امام عسکری بودیم. هم خود حضرت و هم شاگردان حضرت را زندان می‌بردند. ابوهاشم جعفری می‌گوید: ما در زندان بودیم. امام در زندان روزه می‌گرفتند، وقت افطار که می‌شد، ما روزه نبودیم ولی سر سفره افطار حضرت می‌رفتیم و افطار می‌کردیم. این از مرحله‌ی اول عمر حضرت که در زندان بودند.

امام(ع) می‌خواستند یک نامه برای شیعیان بفرستند، نمی‌توانستند به طور علنی این نامه را بدهند و بگویند: برای فلانی ببر. یکی از اصحاب حضرت به نام داود بن اسود می‌گوید: یک تکه چوبی به من دادند و فرمودند: این چوب را برای فلانی ببر. گفتم: چشم. برداشتیم و رفتیم وسط راه در بازار شلوغ بود، یک کسی اسبش رد نمی‌شد. به من گفت: به این حیوان بزن که حرکت کند و راه باز شود. من هم این چوب را زدم، چوب شکست و یک مرتبه نامه‌های امام عسکری وسط بازار پهن شد. او فهمید من یک کار سری دارم. شروع کرد به ما دشنام داد. نامه‌ها را  جمع کردیم و برگشتیم، آقا فرمود: این چه کاری است. من این را می‌دهم، نگفتم چیست. چرا وسط راه از این چوب استفاده می‌کنی و بعد هم چرا جواب می‌دهی؟ وقتی کسی به تو چیزی گفت و دشنام داد، راهت را ادامه بده. جواب نده، خودت را معرفی نکن. ما در یک گرفتاری سختی هستیم. در یک شهری هستیم که از هر جهت ما را تحت نظر دارند.

نشانه‌ی سوم تعداد روایات امام عسکری است، کمترین روایت که از اهل‌بیت(ع) که امروز به دست ما رسیده از امام عسکری است. از امام صادق 38 هزار حدیث داریم. از امام باقر نه هزار حدیث داریم. کمترینش فقط 521 حدیث از امام عسکری داریم. نشانه چهارم که حضرت معاصر هفت خلیفه ظالم است. اینها 37 خلیفه عباسی بودند که هرکس از یکی ظالم‌تر بود. متوکل عباسی چهارده سال حکومت کرد و همان کسی است که قبر سیدالشهداء را ویران کرد. این 37  خلیفه عباسی تمامی القابی که برای خود گذاشتند، «المتوکل علی الله، الحاکم بامر الله، المستعین بالله، الواثق بالله» یک پسوندی داشتند. این رسم ستمگران است که برای ظلم و ستم خود یک قالب مذهبی درست می‌کردند.

نشانه پنجم سختی دوران حضرت این است که حضرت اصحاب و یارانی که داشتند تحت یک پوششی بود. مثلاً ابو عَمر که بعدها سفیر امام زمان شد، سمّان، یعنی روغن فروش ولی روغن فروش نبود. روغن فروشی را پوششی برای انجام ارتباطات بین امام (ع) و مردم قرار داد. شاهد ششم سختی دوران حضرت این است که امام(ع) ایامی که خارج از منطقه نظامی بودند باید هفته‌ای دو بار پنج‌شنبه‌ها و دوشنبه‌ها در دار الخلافه می‌آمدند و اعلام حضور می‌کردند. قدیم تبعیدی‌ها وقتی یکجا تبعید می‌رفتند می‌گفتند: باید هر روز بیایید اعلام حضور کنید در فلان‌جا که هستیم و فرار نکردیم. در همین مسیری که امام می‌رفتند تا دارالخلافه اعلام حضور کنند، ارادتمندان حضرت در مسیر می‌ایستادند در این فاصله امام را ببینند. اینقدر دوران امام سخت بود که شیعیان در این مسیر، جالب است از این سخت‌تر گاهی امام می‌دانستند که مأمورینی گذاشتند ببینند چه کسی به امام سلام می‌کند، اشاره می‌کند، آنها را هم اذیت کنند. حضرت به بعضی از شیعیانشان نامه نوشتند که « أَلَا لَا يُسَلِّمَنَّ عَلَيَّ أَحَدٌ وَ لَا يُشِيرُ إِلَيَ‏» امروز کسی به من سلام نکند. امروز شما خیلی تحت نظر هستید. اشاره به من نکنید که دارم می‌روم بگویید: امام است. امروز روز سختی است. این نشانه‌هایی بود از سختی دوران امام(ع)، خیلی از یاران حضرت را دستگیر کردند.

داستان معروفی که هست در تاریخ سعید حاجب از طرف خلیفه عباسی شبانه از دیوار خانه امام وارد خانه امام شد. امام فرمود: چه خبر است؟ چرا از دیوار خانه می‌آیید؟ صبر کنید من چراغی روشن کنم. آمدند تفتیش کردند، گزارش داده بودند که حضرت در خانه‌شان سلاحی جمع‌آوری کردند، می‌آمدند می‌دیدند از دیوار خانه امام بالا می‌رفتند. دوران امام عسکری سخت‌ترین دوران است. در عین حال با تمام سختی‌ها اوج عظمت شیعه است. یعنی حتی دشمن اعتراف به عظمت امام می‌کند. مرحوم کلینی در کافی شریف دارد، شیخ طوسی در کتاب غیبت دارد، شیخ صدوق در کمال الدین همه این داستان را نوشتند. یک کسی بود وزیر معتمد عباسی بود. اسمش احمد بن عبید الله بن خاقان بود. وزیر تشکیلات بنی عباس بود. پسرش این داستان را نقل می‌کند. می‌گوید: روزی در خانه نشسته بودیم، یک کسی وارد بر پدر من شد. نمی‌شناختم او کیست. دیدم پدرم خیلی او را تحویل گرفت. صورتش را بوسید و او را در آغوش گرفت. اگر من فدای شما شوم، قربان شما شوم. وقتی این آقا رفت، گفتند: او که بود اینقدر او را تحویل گرفتید؟ گفت: «امام الرافضه» امام شیعیان امام عسکری! چرا اینقدر تحویلش گرفتید؟ گفت: اگر ما بنا بود خلیفه نباشیم، هیچکسی غیر از اینها خودش را مقدم می‌دانست بعد از ما، یک عبارتی دارد و گفت: امام عسکری شایسته است با این ویژگی‌ها، «فِي‏ فَضْلِهِ‏ وَ عَفَافِهِ‏ وَ هَدْيِهِ وَ صِيَانَتِهِ وَ زُهْدِهِ وَ عِبَادَتِهِ وَ جَمِيلِ أَخْلَاقِهِ وَ صَلَاحِهِ» دشمنی که آن دشمنی سنگین را با امام دارد، ولی نمی‌تواند اعتراف نکند. گفت: تازه پدر این آقا را ندیدی. امام هادی(ع) «وَ لَوْ رَأَيْتَ أَبَاهُ رَأَيْتَ رَجُلًا جَزْلًا نَبِيلًا فَاضِلًا» مفصل در مورد امام صحبت کرد.

داستان دوم داستانی است که شیخ مفید در ارشاد و مرحوم کلینی در کافی شریف دارد. فراوان نام جعفر کذاب را شنیدیم. این یکوقتی نزد یکی از وزرای تشکیلات خلفای بنی عباس آمد و گفت: چرا شما اینقدر امام عسکری را تحویل می‌گیرید؟ شما مرا تحویل بگیرید حکومت از من حمایت کند، من به شما قول می‌دهم سالی بیست هزار دینار به شما حق حساب بدهم. جعفر، برادر امام است و مسیرش متأسفانه عوض شد. گفت: ما عمری است با شمشیر داریم با امام عسکری و پدرش می‌جنگیم برای اینکه مردم اقبال نکنند ولی نتوانستیم. آنوقت تو می‌گویی حکومت از من حمایت کند، من در دل مردم جا پیدا کنم. اینها در قلب مردم جا دارند.

بخش دوم حیات اجتماعی است. حیات اجتماعی یعنی امام(ع) با همه گرفتاری‌هایی که داشتند از مشکلات مردم غافل نبودند. تا جایی که می‌توانستند اگر مشکلی پیدا می‌شد، گاهی در فرصت‌هایی توسعه می‌دادند و دوباره سخت‌گیری می‌کردند. اگر امام فرصتی پیدا کرد، برای دستگیری از گرفتارها کوتاهی نمی‌کرد. مرحوم محقق اربلی در کتاب کشف الغمه که از منابع قدیمی ماست این داستان را می‌گوید. ابویوسف شاعر دربار متوکل عباسی بود. می‌گوید: خدا به من فرزندی داد و خیلی تنگدست بودم. چند نامه نوشتم برای عده‌ای از دوستانم که به من کمک کنند. ولی این بی انصاف‌ها جواب ندادند. پیش خودم گفتم که در خانه امام عسکری بروم. عبارت این است که دور خانه امام عسکری(ع) فکر می‌کردم که بروم یا نروم، هنوز در خانه امام نرسیده دیدم کسی از طرف امام بیرون آمد، کیسه‌ای در دست داشت و گفت: این چهارصد درهم را امام برایت داده است. فرمود: مبارکت باشد، این را خرج بچه‌ات کن.

داستان دوم از جناب ابوهاشم جعفری است. مرحوم شیخ طوسی دارند که این آقا پنج امام را زیارت کردند. امام رضا، امام جواد، امام هادی، امام عسکری و امام زمان، عزیز دل هر پنج امام بود. ابوهاشم جعفری می‌گوید: مظهر امام عسکری بودم، حضرت فرمود: از امام شنیدم که فرمود: «فَإِنَّ لِلْجَنَّةِ بَاباً يُقَالُ‏ لَهُ‏ الْمَعْرُوفُ» (کافی/ج2/ص195) درهای بهشت هرکدام اسمی دارد، بهشت هشت در دارد و هر دری یک نامی دارد. حضرت بالای سر یکی از درهای بهشت نوشتند: «باب المعروف‏ لَا يَدْخُلُهُ إِلَّا َّ أَهْل‏ الْمَعْرُوفَ» کسانی از این در می‌توانند وارد شوند که اهل معروف باشند. ابوهاشم می‌گوید: تا این جمله را شنیدم حضرت یک نگاهی به من کردند و فرمودند: «نَعَمْ‏ قَدْ عَلِمْتُ‏» تو از همین باب المعروف می‌توانی بروی و بر این کار مداومت کن. «وَ أَنَّ أَهْلَ الْمَعْرُوفِ فِي الدُّنْيَا هُمْ أَهْلُ الْمَعْرُوفِ فِي الْآخِرَةِ» هرکس اینجا از در معروف وارد شود، آنجا هم از باب المعروف وارد می‌شود. اینجا اگر یک سائلی، گرفتاری را کمک کردی، باب المعروف برای شماست. اینجا رد کردی، آنجا هم تو را رد می‌کنند. «جَعَلَكَ اللَّهُ مِنْهُمْ يَا أَبَا هَاشِمٍ وَ رَحِمَكَ» خدا تو را از آنهایی قرار بدهد که می‌توانی از باب المعروف وارد شوی. «خَصْلَتَانِ‏ لَيْسَ‏ فَوْقَهُمَا شَيْ‏ءٌ الْإِيمَانُ بِاللَّهِ وَ نَفْعُ الْإِخْوَانِ» دو خصلت بالاتر از این نیست. اولین مورد ایمان به خداست. دومین مورد خیر رساندن به برادران ایمانی است.

الآن مردم ما گرفتاری‌های فراوان دارند. هفته گذشته به شهری برای تبلیغ رفته بودم. سوار تاکسی شدم. گفتم: چند اولاد داری؟ گفت: شش تا، سه تا پسر و سه تا دختر. پسرها سربازی رفتند و خانه برگشتند و بیکار هستند. دخترها هم معطل جهیزیه و عقد بسته هستند. گفتم: یعنی واقعاً هیچ جهیزیه‌ای تهیه نکردی؟ گفت: یکی دو سال است عقد بسته است تا الآن ظروفش را به مبلغ ششصد هزار تومان تهیه کردیم. دیدم در ماشینش یک کیسه‌ای بود و مرغ خریده بود. گفتم: این مرغ را چند خریدی؟ گفت: نمی‌دانم. آن کسی که مرغ می‌فروشد به حساب من می‌نویسد. رئیس یکی از کمیسیون‌های مجلس گفت: نانوایی‌ها امروز نان را در دفتر می‌نویسند. ماه ربیع هرسال ما برای رد مظالم اعلام می‌کنیم، رد مظالم اشکالی ندارد. تمام صدقات روزانه خود را می‌توانید به نیت رد مظالم بدهید. امکان ندارد کسی از ما مظالم عباد بر گردنمان نباشد. بعد از مرگ کسی برای کسی کار نمی‌کند. همین الآن مهم است. تا آخر ماه ربیع تا مبلغ پانصد هزار تومان، در مواردی که توضیح می‌دهیم. اگر مقلد مقام معظم رهبری هستید، اگر مقلد آیت الله العظمی صافی گلپایگانی هستید، اگر مقلد آیت الله العظمی وحید خراسانی هستید، اگر مقلد آیت الله العظمی سیستانی هستید. اگر مقلد آیت الله العظمی مکارم شیرازی هستید، اگر مقلد آیت الله شبیری زنجانی هستید دیگر به دفاتر این بزرگان زنگ نزنید. تا پایان ماه ربیع 23 روز مهلت دارید که مظالم عباد را بدهید. مثلاً معامله‌ای انجام دادیم که باید پول بیشتری می‌دادیم و اشتباه کردیم و ندادیم. کاسب بودیم جنس کم فروختیم یا پول زیاد از مشتری گرفتیم. در کودکی به گوش کسی زدیم. خسارت به ماشین و اموال کسی وارد کردیم. شیشه ماشین کسی را شکستیم. اگر افراد را می‌شناسیم و وارثانشان را می‌دانیم باید به خودشان بدهیم. آقا نمی‌شناسم در راه مشهد جنسی را از کسی خریدم و کم پول دادم، دیگر نمی‌توانم او را پیدا کنم. به ماشین کسی خسارت زدیم و رفتیم. مرحوم آخوند ملا عباس تربتی مرد بزرگ که کتاب فضیلت‌های فراموش شده را نوشته است. وقتی ارث پدرش به دستش می‌رسد، به خواهرش می‌گوید: سهم خودت را بردار، خودش هیچی برنمی‌دارد. می‌گوید: تمام ارث پدرم را بابت خمس پدر و زکات و مظالم پدر می‌دهم. تازه پدرشان مقید بود. بهترین خیرات برای در گذشتگان این است که دِین آنها را آزاد کنیم. تاج گل و اعلامیه و بنر فایده ندارد. رد مظالم باید به صاحب اصلی‌اش برگردد، یعنی اگر صاحبش را می‌شناسیم حتی اگر از دنیا رفته بودند باید به وراث بپردازیم. مانعی ندارد که ائمه جمعه در مساجد اعلام کنند که تا آخر ماه ربیع فرصت پرداخت رد مظالم را دارید. یکوقت یک کسی از عزیزان گفت، بعضی فکر می‌کنند اگر پانصد تومان بدهند، تمام مظالمشان برطرف می‌شود. لازم نیست به فقیر هم بگوییم که من نیت رد مظالم نکردم. خدایا این به نیت رد مظالم است. آبروداری کنیم. به صورت هدیه بدهیم.

شریعتی: امروز صفحه 216 قرآن کریم، آیات 62 تا 70 سوره مبارکه یونس را تلاوت خواهیم کرد.

«أَلا إِنَّ أَوْلِياءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ‏ عَلَيْهِمْ‏ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ «62» الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ «63» لَهُمُ الْبُشْرى‏ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ لا تَبْدِيلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ «64» وَ لا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ إِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ «65» أَلا إِنَّ لِلَّهِ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ وَ ما يَتَّبِعُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ شُرَكاءَ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَ إِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ «66» هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ وَ النَّهارَ مُبْصِراً إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ «67» قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً سُبْحانَهُ هُوَ الْغَنِيُّ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ إِنْ عِنْدَكُمْ مِنْ سُلْطانٍ بِهذا أَ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ «68» قُلْ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ لا يُفْلِحُونَ «69» مَتاعٌ فِي الدُّنْيا ثُمَّ إِلَيْنا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ نُذِيقُهُمُ الْعَذابَ الشَّدِيدَ بِما كانُوا يَكْفُرُونَ»

ترجمه آیات: آگاه باشيد كه قطعاً بر اولياى خدا، نه ترسى است ونه اندوهگين مى‏شوند. آنان كه ايمان آورده‏اند و شيوه‏ى آنان پرهيزكارى است. براى آنان (اولياى خدا) در زندگى دنيا و آخرت بشارت است. تبديل و تغييرى در سخنان (و وعده‏هاى) الهى نيست و آن همان رستگارى بزرگ است. گفتار مخالفان، تو را غمگين نسازد. زيرا عزّت، به تمامى از آن خداوند است و او شنوا و داناست. آگاه باشيد! همانا هر كس در آسمان‏ها و هر كه در زمين است، از آنِ خداست و كسانى كه به‏جاى خدا شريكانى را مى‏خوانند، (از آنها نيز) پيروى نمى‏كنند، بلكه جز گمان خود چيز ديگرى را پيروى نمى‏كنند و آنان جز دروغگويانى بيش نيستند. اوست كسى كه شب را براى شما قرار داد تا در آن آرامش يابيد و روز را روشنى بخش گردانيد (تا به كار پردازيد). يقيناً در اين (نظام حكيمانه و هدفدار،) نشانه‏هايى براى گروهى است كه مى‏شنوند. (مشركان) گفتند: خداوند فرزندى گرفته است، او منزّه است، او بى‏نياز است. آنچه در آسمان‏ها و زمين است از آنِ اوست. هيچ دليلى نزد شما بر اين گفتار نيست. آيا آنچه را نمى‏دانيد به خدا نسبت مى‏دهيد؟ بگو: همانا كسانى كه بر خداوند دروغ مى‏بندند، رستگار نمى‏شوند. بهره‏اى اندك در دنيا دارند، سپس بازگشت آنان به سوى ماست، آنگاه به سزاى كفرشان، عذاب سخت به آنان مى‏چشانيم.

شریعتی: نکات پایانی شما را خواهیم شنید.

حاج آقای حسینی قمی: گفتیم تا سقف پانصد هزار تومان رد مظالم بدهید. حداکثر پانصد هزار تومان است. بحث دیون دولتی هم خیلی می‌پرسند، اگر کسی مالی از دولت را از بین برده است. صندلی شکسته است، ماشین دولتی را خراب کرده است. صاحب حق مشخص است و باید به بانک مراجعه و به حساب دولت واریز کنند. باید به بانکی بروند که در آن بانک حساب دارند. دو سه ماه دیگر انتخابات در پیش است، برای انتخاباتی که نماینده میلیاردی هزینه می‌کند، می‌تواند غصه‌ی کسی را بخورد که برای هزار تومان نان در دفتر نانوایی ثبت نام می‌کند.

در روایات حالات امام عسکری(ع) هست که شیخ طوسی می‌فرماید: کسی خادم امام بود، می‌گوید: شب در خانه امام بودم. امام در حال سجده بودند. من می‌خوابیدم، بیدار می‌شدم و می‌دیدم حضرت در سجده هست. باز می‌خوابیدم و بیدار می‌شدم و می‌دیدم حضرت در سجده است. مخصوصاً در این شب‌ها که در روایات داریم این شب‌های بلند بهار مؤمن برای شب زنده‌داری و روزها برای روزه گرفتن است. روایتی از امام عسکری هست که خیلی با ارزش است. امام فرمود: خدا قیامت یک طوری می‌آمرزد که احدی به ذهنش نمی‌آید خدا اینطور بندگانش را بیامرزد، اهل شرک می‌گویند: خدایا ما مشرک نبودیم. ما هم بیامرز. اینقدر عفو پروردگار گسترده است که مشرکین هم مورد بخشش قرار می‌دهد. از آن طرف امام فرمود: مواظب باشید، «إِيَّاكُمْ أَنْ تُفَرِّطُوا فِي جَنْبِ اللَّهِ‏ فَتَكُونُوا مِنَ الْخَاسِرِين‏» در کنار اوامر الهی در انجام اوامر الهی کوتاهی نکنید. عفو خدا به حدی هست که مشرکین هم طمع نکنند، اگرچه شامل مشرکین نخواهد شد، ولی شما حواستان باشد سوء استفاده و کوتاهی نکنید.

خدا را به حق امام عسکری قسم می‌دهیم که ما را از بهترین سربازان امام زمان قرار بدهد. به ما توفیق نصرت و یاری‌اش، جلب رضایتش، شهادت در رکابش را عنایت بفرماید. بهترین خدمت به امام زمان، خدمت به شیعیان امام زمان است.

شریعتی: «والحمدلله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین»