main logo of samtekhoda

98-04-30-حجت الاسلام والمسلمین بهشتی- ابعاد مختلف تربیت عبادی(لباس نماز)

برنامه سمت خدا
موضوع برنامه: ابعاد مختلف تربیت عبادی (لباس نماز)
كارشناس: حجت الاسلام والمسلمين بهشتی
تاريخ پخش: 30-04- 98     
شریعتی:
بسم الله الرحمن الرحیم و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین
بیا یک روز قدری آسمانی‌تر بیاندیشیم *** به ادراک نسیم باغ نیلوفر بیاندیشیم
تمام آسمان را گرم تسبیح خدا دیدم *** چه می‌شد دست کم یک سجده‌ی دیگر بیاندیشیم
سحر سجاده‌مان را مرغ آمین می‌برد بالا *** اگر غرق نماز شبنم و شبدر بیاندیشیم
بهاران از نفس‌های بهاری غنچه خواهد زد *** در این زردی به آن دست بهار آور بیاندیشیم
کسی دل را به سقف آسمان سنجاق خواهد کرد *** اگر در سایه‌ی ابری نوازش‌گر بیاندیشیم
خدا را در سکوت سنگ‌ها باید تماشا کرد *** قنوت دره‌ها جاری است، سرتاسر بیاندیشیم
به خود آییم از صبح قیامت پرده می‌افتد *** اگر یک دم به زنگ ساعت محشر بیاندیشیم
غزل دیباچه‌ی عشق است مثل موج بنویسیم *** وصیت‌نامه‌ی دریاست پهناور بیاندیشیم
سلام می‌کنم به همه‌ی بیننده‌های نازنینمان، شنوندگان بسیار گرانقدرمان، انشاءالله هرجا که هستید باغ ایمانتان آباد باشد و خدای متعال پشت و پناه شما باشد. حاج آقای بهشتی سلام علیکم و رحمة الله. خیلی خوش آمدید.
حاج آقای بهشتی: سلام علیکم و رحمة الله، بنده هم خدمت شما و بینندگان و شنوندگان عزیز و زائران بیت الله الحرام  سلام می‌کنم. انشاءالله زیارت مقبول، حج مقبول و مراسم پرشکوه و بی خطر را خداوند برای همه آنها تقدیر بفرماید و این سفر را قسمت ما و همه آرزومندان بکند یا اگر قسمت ما نیست، ما را در ثواب آنها شریک بفرماید.
شریعتی: دعای خیر همه مردم ایران بدرقه‌ی حجاج بیت الله الحرام هست، انشاءالله دست پر و با خیر و سلامتی برگردند. بحث ما با حاج آقای بهشتی در ذیل بحث تربیت عبادی، در مورد نماز و نکته‌های نابی که شنیدیم، امروز قرار هست در مورد لباس نمازگزار صحبت کنیم.
حاج آقای بهشتی: بسم الله الرحمن الرحیم، الهی انطقنی بالهدی و الهمنی التقوی.
بارها حضرت امام بنیان‌گذار جمهوری اسلامی ایران عرض کردند که نماز کارخانه‌ی انسان‌سازی است. یک مقدار با حوصله و ایستگاه به ایستگاه جلو برویم. ببینیم در این فضا ما جدی بودیم یا بی توجه هستیم. لباسی آسمانی است در سوره اعراف می‌خوانیم «يا بَنِي آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنا عَلَيْكُمْ‏ لِباساً» (اعراف/26) از آسمان برای شما لباس فرستادیم. حیوان‌ها لباس ندارند. خداوند دوست دارد برای تربیت بندگانش آنها با لباس باشند. البته درباره‌ی لباس نگاه کردم صدها آیه و حدیث وجود دارد که گذاشتم در تربیت اجتماعی مطرح کنم. امروز درباره‌ی لباس بندگی صحبت می‌کنیم. بنده وقتی می‌خواهد نماز بخواند باید با لباس باشد. شرایطی که رهبران و امامان ما برای لباس نمازگزار فرمودند در تربیت ما نقش دارد. اولین شرط اینکه پاک باشد. یعنی یک نمازگزار شبانه‌روز چندین بار به پاکی بدن و پاکی لباس فکر می‌کند. اینقدر این موضوع مهم است که حتی اگر این لباس نجس است، باید این نماز را به هم بزنم. یا یادم رفت با همان لباس نماز خواندم و وقت گذشته باید قضا کنم. طهارت لباس خیلی مهم است.
در رساله توضیح المسائل بعد از مبحث تقلید موضوع پاکی و ناپاکی است. بچه‌های ما از همان کودکی می‌آموزند، چیزهایی در دین ما ناپاک و نجس است. چیزهایی از پاک کننده‌ها و مطهرات مثل آب و آفتاب و غیره. این مباحث را برای نماز نیاز داریم و از اول باید بیاموزیم چه چیزهایی نجس هستند و چگونه یک چیزی نجس می‌شود و نجاست چگونه انتقال پیدا می‌کند؟ این لباسی که با آن بندگی خدا را می‌کنیم باید پاک و پاکیزه باشد. ما هنوز به نیت نرسیدیم. در آینده به نیت می‌رسیم. دلمان هم باید پاک باشد، پاکی ظاهر و باطن، لباس باید پاک باشد. این ویژگی اول است.
ویژگی دوم اینکه غصبی نباشد. مباح باشد، این هم به ما یادآوری می‌کند که به دارایی دیگران نباید طمع کنیم. چطور ممکن است نمازگزار اختلاس‌گر باشد و سرقت کند و به دارایی دیگران طمع و تجاوز کند؟ اینها نماز نیست. چون اول در مورد آب وضو گفتیم که آب وضو و ظرف وضو نباید غصبی باشد. نماز ما را تربیت می‌کند. شغلی که داریم و درآمدی که داریم باید مواظب باشیم، من چند سال تعهد دادم اینجا کار کنم؟ هشت ساعت باید کار کنم تا حلال باشد. اگر حلال نباشد و با آن پول پیراهن بخرم و لباس بخرم نمی‌توانم با آن لباس نماز بخوانم. آقای قرائتی می فرماید: با خر دزدی که نمی‌شود مکه رفت! نماز یک کار مقدسی است و مقدماتش هم مقدس است. یکی از مقدسات لباس است که باید حلال باشد و غصبی نباشد.
مثلاً می‌فرماید: یک لباسی را می‌دانیم دزدی یا غصبی است، وسط نماز یادم افتاد، این نماز نیست. باید به هم بزنم. یا فراموش کردم با همان لباس غصبی نماز خواندم، باطل است. دوباره باید قضا کنم تا هوشیار باشم. باید به دارایی مردم احترام بگذارم. این بعد تربیتی مهم است. چقدر از لباس باید مباح باشد؟ تمام لباس، حتی دکمه لباس و نخ دکمه باید مباح باشد. این درس دارد، بچه‌های ما از کوچکی باید یاد بگیرند، لباس نمازگزار، لباس غیر غصبی یعنی برای کسی نباشد. حتی می‌رود لباس نسیه می‌خرد ولی بنا دارد پولش را ندهد. نماز با این لباس اشکال دارد. یا با پول خمس نداده، گاهی وقت‌ها حق مردم است و گاهی وقت‌ها حق حکومت اسلامی است. با پول خمس نداده و زکات نداده لباس می‌خرد، نماز اشکال دارد. کسانی هستند دامداری و کشاورزی دارند، درآمدی را از آن راه کسب کرده و زکاتش را نداده و رفته لباس خریده، اشکال دارد. اینها ابعاد تربیتی لباس است. لباس پاک باشد، مباح باشد. مورد بعد اینکه از مردار نباشد. در شرع ما حیوانات را به حلال گوشت و حرام گوشت تقسیم می‌کنیم. حلال گوشت باید با ضوابطی ذبح شود تا گوشت و بقیه اعضایش قابل استفاده باشد. به سمت قبله باشد. بسم الله بگوید، مسلمان ذبح کند. گوسفند با چاقو باید ذبح شود. به مجموعه آن ضوابط تذکیه می‌گوییم، تزکیه یعنی خودسازی و تذکیه یعنی ذبح حیوان، شتر یک ذبح دارد، گاو و گوسفند و ماهی یک جور است. ضوابطی در شرع مقدس مشخص شده که باید رعایت کنیم. به آن حیوان مذکی گفته می‌شود. گوشت و پشم این حیوان قابل استفاده است. اگر مذکی نباشد یعنی در یک کشور خارجی گوسفند ذبح شده نمی‌توانیم از گوشت و پوست او استفاده کنیم. اینها احکامی دارد. لباس نمازگزار نباید از مردار باشد. باید حیوان طبق ضوابط اسلامی باشد.
دسته دیگر حیوانات حرام گوشت هستند، مثل گربه که حتی موی گربه نباید به لباس نمازگزار باشد، یا موی سگ نباید چسبیده باشد. موی گربه نجس نیست ولی به لباس نمازگزار نباید باشد. موی سگ نجس است. اینها مواظبت‌هایی است که در دین به ما یاد دادند. یک قدم جلوتر برویم، لباس نمازگزار بهترین لباس باید باشد. امامان ما فرمودند: با بهترین لباس‌هایتان نماز بخوانید. امام جواد(ع) بهترین لباس خود را برای نماز می‌گذاشت. بهترین لباس ما برای عروسی است. اما یک کسی عاشق خدا باشد و نماز برایش فوق العاده باشد، امام زین العابدین در خیابان می‌رفت، یک کسی پرسید: ای پسر رسول خدا، به حجله‌ی عروس می‌روید؟ فرمود: برای نماز می‌روم. موهای شانه زده و سر و روی عطر زده و لباس‌های اتو کشیده! پیغمبر فرمود: خداوند ناخوش می‌دارد کسی که به ملاحظه‌‌ی لباس، لباس‌های قشنگش را دربیاورد. لباس خیلی قشنگ دارد، کنار می‌گذارد و با بی‌جامه نماز می‌خواند. دلیلش چیست؟ برای چه این لباس قشنگ را درمی‌آورد؟ اگر دلیل این باید که خط اتو به هم نخورد، اهانت به خداست.
بهترین کار نماز است و باید بهترین لباس را برای نماز بگذاریم. بچه‌های ما اگر این حالت‌ها را در ما ببینند. معمولاً ما خاطرات قشنگی از چادرهای مادرهایمان داریم. زنان ایرانی چادرهایی با رنگ روشن برای نماز دارند. یادم هست بچه بودم به قسمت خانم‌ها در مسجد می‌رفتم، یادم هست چادرها با رنگ‌های قشنگ، یا گاهی در خانه روی چادر مادر خوابمان می‌برد. از بهترین لباس‌ها باشد. بچه‌ها ببینند    پدر لباس عوض می‌کند، کجا می‌رود؟ چه خبر است؟ باب‌هایی در کتاب‌های حدیثی داریم که برای نمازتان لباس خاص داشته باشید. یکبار دیگر هم عرض کردم، طراحان لباس در ایران، ما برای دخترخانم‌ها و بانوان چادر نماز داریم. همه دنیا می‌دانند این لباس برای نماز خانم‌هاست و برای پسرها نداریم. متناسب با فرهنگ ایران بیایند پیراهن‌هایی را طراحی کنند، یا عبایی را طراحی کنند. ثواب نماز چند صد برابر می‌شود.
حدیث داریم مستحب است همین پیراهن نماز را وصیت کنید قطعه‌ای از کفن شما باشد. روایت دارد همین لباس احرام حاجیان، همان را وصیت کنید که قطعه‌ای از کفن شما باشد. در آن جهان اینها به بندگی شما شهادت می‌دهند. با این لباس اشک ریختم و مناجات کردم و لبیک گفتم. پیغمبر روزی به خانمش فرمود: لباس‌های ما تا وقتی تمیز هستند سبحان الله می‌گویند. چرکین که می‌شوند دیگر نمی‌گویند. ما به شعور در هستی اعتقاد داریم. سنگ‌ها و ستاره‌ها و کوه‌ها سجده‌ می‌کنند و تسبیح می‌گویند. فرمودند: این لباس تا زمانی که تمیز هست، سبحان الله می‌گوید. لباس پاک و تمیز، لباس مباح و غیر غصبی.
لباس مخصوص؛ ما لباس مخصوص نداریم. روایت دارد که «أَنَّهُ كَانَ لَهُ بُرْدَانِ‏ مَعْزُولانِ لِلصَّلاةِ لا يَلْبَسُهُمَا إِلا فِيهَا» (كنزالفوائد،ج 2، ص 185) پیامبر دو لباس داشتند که اینها را برای نماز کنار گذاشته بودند. این لباس‌ها را فقط برای نماز می‌پوشیدند. یادم هست طلبه کم سوادی بودم، به شاهین شهر اصفهان رفتم. در یک مسجدی رفتم برای جوان‌ها صحبت کردم. در مورد لباس نمازگزار صحبت کردم که مستحب است نمازگزار لباسی مختص نمازش داشته باشد. یک پسر هجده ساله بود که شهید بود. دو سه روز بعد دیدم با وضع خاصی به مسجد آمد. یک پیراهن خاص و با شلوار تمیز و قشنگ و عطر هم برای نماز خریده بود. هر روز وقت مغرب که نزدیک می‌شد، لباس‌های کهنه را درمی‌آورد و لباس نو می‌پوشید. خدا مرحوم آقای فاکر را رحمت کند نماینده خراسان در مجلس بودند. در خاطرات ایشان هست قبل از انقلاب شبی به منزل شهید مطهری رفتم. گفتگوی ما طول کشید. ایشان فرمود: امشب به قم برنگرد. همین‌جا منزل ما بمان. ما استراحت کردیم، شب به نیمه رسید، دیدم صدایی می‌آید. چشمم را باز کردم و دیدم آقای مطهری لباس می‌پوشد. لباس کامل و عمامه و عبا و قبا و عطر، بعد دیدم به نماز شب ایستادند. اینطور باید فکر کنیم.
حاج آقای قرائتی می‌فرماید: بی نهایت کوچک به گفتگو با بی نهایت بزرگ می‌رود. لباس نماز نشان می‌دهد چقدر برای خدا عظمت قائل هستیم. دقت داریم که چه کار مهمی انجام می‌دهیم. از نظر فقهی ممکن است لباس ما کم باشد و نماز هم قبول باشد ولی از نظر معرفتی نگاه می‌کند با خدای بزرگ که الله اکبر از او بزرگتر است، قابل تصور نیست می‌خواهم گفتگو کنم. لباس‌هایم باید معطر و تمیز باشد. در حدیث داریم دکمه‌های لباس نماز نباید باز باشد. به تناسب اینکه ما با هر شخصیت بزرگی دیدار کنیم بیشتر به ظاهرمان می‌رسیم. موها را مرتب می‌کنیم. حتی در خانه وقتی مهمان می‌آید سریع لباس می‌پوشیم. این را باید در خانه کاری کنیم بچه‌های ما از ما بیاموزند لباس نمازگزار بخشی از تربیت است. با همین لباس بچه می‌فهمد خدا بزرگ است. من به پیشگاه خدا می‌روم، با خدا گفتگو می‌کنم لباس نظیف و اتو کشیده و مرتب با رنگ روشن می‌پوشم.
احادیثی داریم که لباس نو می‌خرید چندین دعا دارد. یک وجه مشترک این است که از خدا بخواهید که خدایا این لباس را لباس عبادت من قرار بده. لباس تقوای من قرار بده و در این لباس گناه نکنم. از امام باقر این دعا به ما آموزش داده شده است. لباس نو خریدید، برای اولین بار می‌خواهید بپوشید، «اللهم ارزقنی فیه حُسن عبادتک» معلوم است اسلام می‌خواهد به همه کارهای ما جهت خدایی بدهد. بسم الله الرحمن الرحیم یعنی به رنگ خدا و برای خدا و به راه خدا، همه کارها را می‌توانیم آرم خدایی بزنیم. همه مردم لباس نو می‌خرند ولی ما با این کار خودمان را در مسیر هدفی که خدا برای ما قرار داده، خدا ما را برای خودش آفریده است. تو را آفریدم تا به سمت من بیایی و مثل من بشوی. «اللهم ارزقنی فیه حسن عبادتک» خدایا در این لباس بهترین عبادت‌ها را روزی من کن. «و عملاً بطاعتک» در این لباس روزه بگیرم و در این لباس حج بروم و زیارت بروم و دعا بخوانم. «و اداء شکر نعمتک» در این لباس شکر نعمت‌هایت را به جا بیاورم. افتخار کنم!
امام زین العابدین(ع) یک فصل که تمام می‌شد، لباسش را می‌شست و تا می‌زد و صدقه می‌داد. می‌گفتند: می‌توانید این لباس را بفروشید. می‌فرمود: لباسی که در آن نماز خواندم را نمی‌فروشم! این یک قداست و کرامتی دارد. امیرالمؤمنین فرمود: مؤمن وقتی لباس نو می‌خرد چه خوب است وضو بگیرد و به مسجد برود و اولین کاری که می‌کند، نماز بخواند. این را باید زیاد بگوییم. «وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ» یعنی مؤمنین هر روز همدیگر را به حق دعوت می‌کنند. فرمودند: مؤمن وقتی لباس نو می‌خرد چه خوب است وضو بگیرد و به مسجد برود و دو رکعت نماز بخواند. اینها سفارشات امیرالمؤمنین است. سوره‌ی حمد، آیت الکرسی، سوره‌ی «قل هو الله احد» و سوره‌ی «انا انزلناه» بخواند. این بار این لباس همراه ما به همان سمتی که خداوند برای ما مقرر کرده است. یک دعای دیگری که به ما یاد دادند این است «اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ لِبَاسَ‏ التَّقْوَى» این لباس را لباس پاکی من قرار بده. «وَ لِبَاسَ الْعَافِيَةِ» و لباس آسایش و سلامتی من قرار بده. «وَ اجْعَلْهُ لِبَاساً أَسْعَى فِيهِ لِمَرْضَاتِكَ» به من کمک کن در این لباس برای جلب رضایت تو تلاش کنم. «وَ أَعْمُرُ فِيهَا مَسَاجِدَكَ» با این لباس مساجد را آباد کنم.
یک نکته دیگر مسأله تبرک لباس است. خدا آیت الله احمدی میانجی را رحمت کند. از علمای اخلاق بود که من زیاد به مسجد ایشان می‌رفتم. یک کتاب دارند به نام «التبرک» چون یکی از مباحث شیعه و وهابیت این است که آنها تبرک را قبول ندارند. مثلاً از آب وضوی پیامبر دست می‌گرفتند، قطرات آب که می‌ریخت به خودشان می‌مالیدند. اینها وجود دارد. پنجاه و چند حدیث که بیشتر از اهل سنت است آیت الله احمدی میانجی آوردند که کسانی از پیامبر لباسشان را برای تبرک می‌خواستند. یعنی مریض دارند آن لباس را به خودشان بمالند و مریض شفا پیدا کند. یا می‌خواهد کسی از دنیا برود، بخشی از کفن خود قرار بدهد. غیر از پیامبر ائمه هم همینطور هستند. دعبل خزاعی که این هفته از او خواهیم گفت، امام رضا(ع) صد دینار به او داد. قسم خورد که این قصیده را برای پول نگفتم. امام فرمود: این پول را بگیر و بگو چه می‌خواهی؟ گفت: پیراهنی که با آن نماز می‌خوانید. یعنی از زمان پیامبر و ائمه لباس عبادت برای تبرک بود و اگر گره به کار کسی افتاده از آن لباس استفاده می‌کرد. خدیجه کبری(س) تمام دارایی‌اش را در راه اسلام داد. حالا می‌خواهد از دنیا برود، به پیغمبر عرض کرد: یک آرزو دارم. اینکه در لباس شما کفن شوم. حضرت خدیجه از این لباس چه تصوری دارد، حتماً مطالبی از پیامبر شنیده که این لباس وقتی با تن بنده نزدیک میشود، درونش اشک می‌ریزد و عبادت می‌کند و روزه می‌گیرد یک قیمت خاصی پیدا می‌کند. دیده در این لباس چه اتفاقاتی افتاده است.
شریعتی: همین کار را امروز در مشاهد مشرفه می‌توانیم بکنیم؟
حاج آقای بهشتی: می‌شود لباس را به در و دیوار آنجا تبرک کرد و هم از بزرگانی که امروز وجود دارند، یکوقتی یادم هست حضرت امام نجف بودند، در یک خانه‌ای رفتم مریض بدحالی بود. یک کسی از راه رسید و گفت: این پیراهن حضرت امام خمینی است و من برای شفاء آوردم. آن مریض چند روزی لباس را پوشید و شفاء پیدا کرد. اینها از اعتقادات ما هست. چرا؟ چون در آن لباس ذکر یا الله گفته شده است. از چیزهایی که برای لباس مردان ممنوع شده است یکی استفاده از طلا هست. زینت کردن به طلا مثل آویختن زنجیر طلا به سینه و حلقه و انگشتر طلا و بستن ساعت مچی طلا برای مردان حرام و در نماز اگر استفاده شود آن نماز باطل است. امام رضا(ع) فرمود: چیزهایی که اسلام فرموده انجام بدهید، یک مصلحتی برای انسان در آن بوده است. چیزهایی که فرموده حرام است انجام ندهید یک فساد و تباهی و مفسده‌ای درونش بوده است. این را باور کنیم و همه چیز را از دریچه‌ی علمی محض نگاه نکنیم. علمی محض هم نگاه کنیم، روزگاری در آخرالزمان شاید حکمت‌هایی از آن مشخص شود. مثلاً عروسی می‌شود، امامان ما برای مردان و پسران انگشتر عقیق پیشنهاد کردند. امام رضا(ع) فرمود: روز غدیر خم انگشتر عقیق به هم هدیه بدهید. لباس به هم هدیه بدهید. پوشاک هدیه بدهید، این خانواده عروس می‌خواهد حلقه بخرد، یک انگشتر عقیق که در حدیث داریم انگشتر عقیق ثواب نماز را هزار برابر می‌کند. ما روزی را در پیش داریم به نام روز قیامت، به حسنات نیاز داریم. حالا با یک انگشتر دست کردن یا با عطر زدن، با مسواک زدن، چیزهایی که ثواب نماز ما را چند برابر می‌کند، چرا خودمان را از آن محروم کنیم؟ انگشتر عقیق هدیه ببریم.
خانواده عروس به جای ساعت طلا یا انگشتر طلا بیایند بگویند: خدایا من بنده تو هستم. هرچه فرمودی تابع و مطیع هستم. استفاده از طلا و ابریشم خالص برای مردان ممنوع است. حریر برای مردان در این دنیا ممنوع است. در بهشت نه! در حدیث داریم «أَنَّهُ نَهَى الرِّجَالَ عَنْ حِلْيَةِ الذَّهَبِ قَالَ‏ هِيَ‏ حَرَامٌ‏ فِي الدُّنْيَا» استفاده از طلا برای مران حرام است. جابر بن عبدالله انصاری خودش را خواست معرفی کند، در این جمله معرفی کرد «والله ما دخلتُ فی نهی رسول الله» به خدا هرگز مواردی که پیغمبر فرموده انجام ندهید، انجام ندادم. پیغمبر فرمود: برای مردان حرام است، چشم! عاشق امام رضا مطیع امام رضاست و عاشق پیامبر مطیع پیامبر است. عاشق امیرالمؤمنین، چون امیرالمؤمنین از خودش نمی‌گوید. اینها معارفی را از آسمان دریافت کردند و به ما منتقل می‌کنند. پیغمبر انگشتر عقیقی داشتند و با آن نماز می‌خواندند. بعد از مدتی به امیرالمؤمنین هدیه دادند. از بس دوستشان داشتند، فرمودند: علی جان با انگشتر نماز بخوان. بعد فرمودند: انگشتر عقیق تسبیح می‌کند و ثواب نماز را هفتاد برابر می‌کند.
شریعتی: یکی از نشانه‌های مؤمن هم انگشتر عقیق است.
حاج آقای بهشتی: عقیق هم به سمت صورت باشد. امیرالمؤمنین فرمود: محبوب‌ترین نماز نزد من نمازی است که وقتی دست به دعا برمی‌دارم عقیق آن مقابل چشم من بیافتد. لباس نماز بخاطر قداست چقدر خوب است نگه داشته شود. امام صادق(ع) گاهی لباسی را به بعضی دوستانش نشان می‌دادند و می‌فرمودند: این لباسی است که جدم در حال نماز در این لباس به شهادت رسید. یعنی امام مجتبی(ع) و امام حسین و امام سجاد و امام باقر و امام صادق، نگهداری می‌کردند و نشان می‌دادند. در حدیث دیگری دارد که امام صادق(ع) بعضی از مهمانان خصوصی که داشتند، داخل می‌رفتند، پیراهنی را آوردند و فرمودند: جدم پیغمبر در جنگ احد در این پیراهن ضربه خوردند و این قطرات خون است. بنیاد شهید نمایشگاهی دارد که لباس خونین شهیدان را نگه می‌دارد. ائمه ما این آثار را که جهاد در راه خدا، عبادت در راه خدا نشانی در آن لباس دارد، نگهداری می‌کردند.
امام صادق(ع) فرمود: «خَيْرُ لِبَاسِكَ‏ مَا لَا يَشْغَلُكَ عَنِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ» بهترین لباس تو لباسی است که تو را از خدا سرگرم کار دیگری نکند. «بَلْ يُقَرِّبُكَ مِنْ ذِكْرِهِ وَ شُكْرِهِ وَ طَاعَتِهِ» بلکه بهترین لباس را انتخاب کند، لباسی که شما را به خدا نزدیک کرد، ذکر خدا را بیشتر گفتید، شکر خدا را بیشتر کردید و طاعت خدا را در آن لباس بیشتر کردید و بدترین لباس، لباسی است که برای تفاخر، به رخ کشیدن و عجب و خود را بزرگ جلوه دادن باشد. روز قیامت من مسأله لباس خیلی مطرح است. روایت دارد فرشتگان لباس‌های فاخری را برای بعضی می‌آورند و بر تنشان می‌پوشانند و همه به اینها نگاه می‌کنند که عجب لباس‌هایی است. اینها لباس‌های کسانی است که در دنیا خوب بندگی کردند.
اولاً به ما سفارش شده در کتاب وسایل الشیعه که بانوان وقتی نماز می‌خوانند زینت آلات را همراه داشته باشند. خاطره‌ای خواندم که پیامبر ما(ص) به خانه دخترش رفت. دیدند دختر نماز می‌خواند. نمازش تمام شد، فرمودند: عزیزم، فاطمه جان، نور چشمانم، چرا زینت نداری؟ حضرت فاطمه عرض کردند: پدر جان من زینتی ندارم. جواهراتی ندارم، طلا ندارم فقط گردنبندی دارم که از صدف‌های کنار دریا است. پیغمبر فرمود: همان را خدا دوست دارد. با موهای شانه زده و بوی خوش باشند. در کتاب‌های حدیثی بابی وجود دارد، چند حدیث داریم از ائمه می‌پرسیدند: ما لباس گشاد مرتبی داریم و روسری بلند، با همین نماز درست است؟ نماز خواندن با مانتو و مقنعه امروز، فرمودند: بله درست است اما بهتر است چادری باشد. در کشور ما مرسوم است دختربچه‌ها به تکلیف که می‌رسند از هدایی که پدر و مادر برایشان می‌خرد چادر است. یا عروس خانم‌های مانتویی، خانواده داماد برایش چادر می‌خرند. خانم‌های مانتویی هم تلاش کنند که نمازهایشان را با چادر نماز بخوانند. بانوان در نماز با زینت باشند، مرتب باشند و با چادر باشند. از حضرت علی(ع) هست که فرمود: «فِي الْمَرْأَةِ تُصَلِّي فِي الدِّرْعِ وَ الْخِمَارِ إِذَا كَانَا كَثِيفَيْنِ وَ إِنْ كَانَ مَعَهُمَا إِزَارٌ وَ مِلْحَفَةٌ فَهُوَ أَفْضَلُ‏» (دعائم‏الاسلام، ج 1، ص 177) پیراهن پوشیده و بلند با روسری، حضرت فرمودند: اما اگر چادر باشد بهتر و افضل است.
امام صادق(ع) در مورد لباس خانم‌ها فرمودند: در لباس بدن نما و تنگ نماز نخوان. به همین بهانه نیت کردیم جلسه آینده در مورد حجاب صحبت کنیم. باید حجاب را در تربیت اجتماعی مطرح کنیم. محدثان ما هم بحث حجاب را در بحث لباس نمازگزار آوردند. از امیرالمؤمنین روایت شد که چرا شما هنگام نماز چند لباس دارید؟ فرمود: وقتی بنده‌ای به نماز می‌ایستد، بدن او و لباس او و همه موجودات اطراف نمازگزار تسبیح می‌گویند. رنگ لباس را هم خیلی حدیث داریم که رنگ روشن باشد. رنگ سیاه برای عمامه و عبا و کفش اشکال ندارد. رنگ سیاه برای عزای سیدالشهداء ایراد ندارد. رنگ روشن برای نماز توصیه شده است مخصوصاً رنگ سفید، امامان ما گاهی رنگ سبز، در حدیث داریم امام زمان(ع) با لباسی به رنگ سبز یا عمامه‌ای به رنگ سبز دیده شدند. رنگ زرد گاهی امامان ما می‌پوشیدند. از رنگ‌های شادی آور استفاده می‌کردند. روز عید امام رضا عمامه سفید می‌پوشیدند. فرشتگان در جنگ بدر به کمک آمدند با لباس‌هایی به رنگ روشن ظاهر شدند. با لباس و عمامه سفید ظاهر شدند. امام صادق(ع) فرمود: به خصوص امام جماعت باید لباسش از دیگران مرتب‌تر باشد، امام جماعت نماینده‌ی آن جمع است، بخواهد جوراب یا شلوارش پاره باشد، اینها پسندیده نیست، لباس امام جماعت به صورت ویژه هم تمیز و مرتب باید باشد. حاج آقای قرائتی می‌فرماید: اگر سخنرانی می‌کنید به جلوی عمامه دقت کنید و اگر پیشنماز هستید پشت عمامه مرتب باشد.
دعبل خزاعی از شاعرانی است که یکی از ویژگی‌هایش این است که جباران و ستمگران را هجو می‌کرد، یا طنز، دو روز پیش هم طنزگویان خدمت مقام معظم رهبری رسیدند. چرا امروز طنزگویان در مورد ترامپ نمی‌گویند؟ دعبل این کار را کرد و به زندان رفت. کسانی که هزار هزار نفر از مظلومان را می‌کشند چرا لبه تیز شعر به سمت آنها نباشد؟ این از افتخارات دعبل است.
شریعتی: نماز یکشنبه ماه ذی القعده را فراموش نکنید، نماز توبه که دستور آن در مفاتیح هم هست. غسل کنید و وضو بگیرید، به نیت نماز یکشنبه ماه ذی القعده، سوره حمد و بعد هم سه مرتبه قل هو الله، سوره فلق و ناس و بعد هفتاد مرتبه استغفار که ختم به «لا حول و لا قوة الا بالله» شود، یک دعای مختصری هم دارد از صبح تا وقت مغرب زمان این نماز هست.
«وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ‏ أَصْحابُ‏ الْجَحِيمِ «10» يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ هَمَّ قَوْمٌ أَنْ يَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ «11» وَ لَقَدْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ وَ بَعَثْنا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيباً وَ قالَ اللَّهُ إِنِّي مَعَكُمْ لَئِنْ أَقَمْتُمُ الصَّلاةَ وَ آتَيْتُمُ الزَّكاةَ وَ آمَنْتُمْ بِرُسُلِي وَ عَزَّرْتُمُوهُمْ وَ أَقْرَضْتُمُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً لَأُكَفِّرَنَّ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ لَأُدْخِلَنَّكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذلِكَ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبِيلِ «12» فَبِما نَقْضِهِمْ مِيثاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَ جَعَلْنا قُلُوبَهُمْ قاسِيَةً يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ وَ نَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ وَ لا تَزالُ تَطَّلِعُ عَلى‏ خائِنَةٍ مِنْهُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اصْفَحْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ»
ترجمه آیات: و آنان كه كفر ورزيده و آيات ما را تكذيب نمودند، همانان اهل دوزخند. اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! نعمت خداوند را بر خودتان ياد كنيد، آنگاه كه جمعى (از دشمنان) قصد داشتند به سوى شما دست تعدّى دراز كنند (و شما را نابود سازند)، امّا خداوند دست آنان را از شما كوتاه كرد و از خدا بترسيد و مؤمنان بايد تنها بر خداوند توكّل كنند. و به تحقيق خداوند از بنى‏اسرائيل پيمان گرفت، و از ميان آنان دوازده سرپرست (براى دوازده طايفه) برانگيختيم، و خداوند (به آنان) فرمود: من با شمايم، اگر نماز به پا داريد و زكات بپردازيد و به پيامبرانم ايمان آورده و يارى‏شان كنيد وبه خداوند وامى نيكو دهيد، قطعاً گناهانتان را مى‏پوشانم و شمارا به باغ‏هايى وارد مى‏كنم كه نهرها زير (درختان) آن جارى است. پس از اين، هر كس از شما كافر شود، به راستى از راه راست منحرف گشته است. پس (بنى‏اسرائيل را) به خاطر شكستن پيمانشان لعنت كرديم (و از رحمت خويش دور ساختيم) و دل‏هايشان را سخت گردانيديم. آنان كلمات (الهى) را از جايگاه‏هاى خود تحريف مى‏كنند و بخشى از آنچه را به آنان تذكّر داده شده بود فراموش كردند، و تو همواره بر خيانتى از آنان آگاه مى‏شوى (هر روز توطئه و خيانتى تازه دارند) مگر اندكى از ايشان (كه سنگدل و تحريف‏گر و خائن نيستند). پس، از آنان درگذر و از لغزش‏هايشان چشم بپوش. همانا خداوند نيكوكاران را دوست مى‏دارد.