main logo of samtekhoda

98-04-18-حجت الاسلام والمسلمین حسینی قمی-توجه ویژه امام رضا(ع) به اصحاب و شیعیان


برنامه سمت خدا
موضوع برنامه: توجه ویژه امام رضا(ع) به اصحاب و شیعیان
كارشناس: حجت الاسلام والمسلمین حسینی قمی
تاريخ پخش: 18- 04-98
شریعتی:
بسم الله الرحمن الرحیم، اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.
ما را کبوترانه وفادار کرده است *** آزاد کرده است و گرفتار کرده است
بامت بلند باد که دلتنگی‌ات مرا *** از هرچه غیر تو بیزار کرده است
خوشبخت آن دلی که گناه نکرده را *** در پیشگاه لطف تو اقرار کرده است
تنها گناه ما طمع بخشش تو بود *** ما را کرامت تو گنهکار کرده است
چون سرو، سر فرازم و نزد تو سر به زیر *** قربان آن گلی که مرا خار کرده است
سلام می‌کنم به همه دوستان عزیزم، بیننده‌های خوب و شنونده‌های بسیار نازنین، انشاءالله در هرجایی که هستید خدای متعال پشت و پناهتان باشد. ایام دهه کرامت که منتهی به میلاد با سعادت امام رضا(ع) می‌شود را تبریک می‌گوییم. امروز هم سالروز بزرگداشت حضرت احمد بن موسی، شاهچراغ است. حاج آقای حسینی قمی، سلام علیکم و رحمة الله، خیلی خوش آمدید.
حاج آقای حسینی قمی: سلام علیکم و رحمة الله، عرض سلام و ارادت خالصانه خدمت همه بینندگان و شنوندگان عزیز دارم.
شریعتی: در ایام شهادت امام صادق(ع) بحث خوبی داشتیم، مراقبت‌های ویژه و خاص امام صادق نسبت به اصحابشان، امروز هم همان بحث را با محوریت امام رضا(ع) خواهیم داشت. بحث امروز شما را خواهیم شنید.
حاج آقای حسینی قمی: بسم الله الرحمن الرحیم، اگر بخواهم یک روایت از میان دهها روایتی که در مورد زیارت امام رضا(ع) هست، بخوانم، این حدیث را می‌خوانم. خیلی‌ها هستند که امکان سفر به مشهد مقدس را ندارند یا بضاعت مالی ندارند یا بیمار هستند و یا از بیماری پرستاری می‌کنند، این روایت را می‌خوانم و وقتی این روایت را می‌نوشتم نگران بودم که دل بعضی‌ها را می‌سوزانیم اما نگران نباشید «نِيَّةُ الْمُؤْمِنِ‏ خَيْرٌ مِنْ عَمَلِه‏» یقین داشته باشند امام رئوف همین که اینها نیت دارند پابوس امام رضا بروند، این ثواب‌ها را حتماً خداوند به اینها عطا می‌کند. مرحوم کلینی در کافی شریف، شیخ صدوق در من لا یحضر و أمالی، شیخ طوسی در تهذیب و مرحوم ابن قولویه در کامل الزیارات که روایاتش زیارات اهل‌بیت هست، نقل کردند. حدیث از آقا موسی بن جعفر(س) هست. آقا فرمودند: «مَنْ‏ زَارَ قَبْرَ وَلَدِي» کسی به زیارت قبر فرزندم علی بن موسی الرضا برود، «عَلِيٍّ كَانَ لَهُ عِنْدَ اللَّهِ كَسَبْعِينَ حَجَّةً مَبْرُورَةً» خداوند ثواب هفتاد حج مبرور به او عطا می‌کند. راوی جا خورد که هفتاد حج؟ فرمود: «قَالَ قُلْتُ سَبْعِينَ حَجَّةً قَالَ نَعَمْ وَ سَبْعِينَ أَلْفَ حَجَّةٍ» هفتصد حج. باز تعجب کرد. فرمود: «قَالَ قُلْتُ سَبْعِينَ أَلْفَ حَجَّةٍ» هفتاد هزار حج مقبول، «قَالَ رُبَّ حَجَّةٍ لَا تُقْبَلُ» گاهی حج پذیرفته نمی‌شود. هفتاد هزار حجی که برای زیارت فرزندم امام رضا گفتم، ثواب هفتاد حج مقبول خداوند عطا می‌کند. باز راوی تعجب کرد و فرمود: هفتاد هزار حج در زیارت امام رضا؟ حضرت فرمود: «مَنْ زَارَهُ وَ بَاتَ عِنْدَهُ لَيْلَةً» کسی یک شب مهمان امام رضا باشد. مثل این است که خدا را در عرش زیارت کرده است. باز راوی تعجب کرد و گفت: زیارت خدا در عرش؟ حضرت فرمود: بله. البته می‌دانید این به این معنا نیست که می‌گوییم: خداوند جسم است. هرگز ما خدا را جسم نمی‌دانیم. قطعاً خداوند جسم نیست.
فرمود: «إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ كَانَ عَلَى عَرْشِ الرَّحْمَنِ أَرْبَعَةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَ أَرْبَعَةٌ مِنَ الْآخِرِينَ» فردای قیامت چهار نفر برگزیدگان اولین و چهار نفر برگزیدگان آخرین در کنار عرش رحمان هستند. از اولین ابراهیم نبی، حضرت نوح و حضرت موسی و حضرت عیسی، برگزیدگان آخرین، خاتم الانبیاء، امیرمؤمنان، امام حسن و امام حسین، «ثُمَّ يُمَدُّ الْمِضْمَارُ» یک میزان و خط‌کشی کشیده می‌شود، «فَيَقْعُدُ مَعَنَا مَنْ زَارَ قُبُورَ الْأَئِمَّةِ ع» هرکس زیارت ائمه رفته باشد، نزد ما می‌آید. ما کنار عرش رحمان هستیم و آنها کنار ما می‌آیند. ابراهیم و موسی و عیسی و نوح و خاتم الانبیاء و امیرمؤمنان و امام حسن و امام حسین کنار عرش هستند، آنهایی که زیارت قبور ائمه رفتند، کنار ما می‌آیند. «إِلَّا أَنَّ أَعْلَاهُمْ دَرَجَةً وَ أَقْرَبَهُمْ حَبْوَةً» همه کسانی که زیارت ائمه رفتند نزد ما کنار عرش می‌آیند ولی نزدیکترین آنها از نظر عطا و بخشش، آنهایی که درجه‌شان در میان زائرین ائمه از همه بالاتر است، «زُوَّارُ قَبْرِ وَلَدِي‏ علی بن موسی الرضا» میان قبور همه ائمه، یعنی کسی قبر امیرمؤمنان و سیدالشهداء و همه ائمه را زیارت کرده، اما آن کسی که از همه درجه‌اش بالاتر است، زوار قبر علی بن موسی الرضا هستند.
عالم بزرگی داشتیم که حدود شصت سالی است از دنیا رفته است. مرحوم آیت الله شیخ عباس تهرانی (ره) قبرشان حرم حضرت معصومه(س) است. مرد خیلی بزرگواری بوده است و صاحب تألیفاتی است. یکوقت از یکی از اساتید پرسیدم، اسم ایشان را می‌خواهیم بیاوریم، مقامات علمی و معنوی ایشان را نمی‌دانم، چطور باید ایشان را صدا کنیم؟ حجت الاسلام بگوییم، آیت الله بگوییم؟ فرمودند: باید ده آیت الله بگویید. از ایشان نقل کردند، فرمودند: من تمام روایات زیارات ائمه را بررسی کردم، آنچه من از مجموعه روایات استفاده کردم، زیارت امام رضا(ع) افضل است حتی از زیارت سیدالشهدا(س). این تفصیلی دارد و بینندگان از این فضایل و پاداش‌ها تعجب نکنند. یکوقتی از علامه مجلسی نقل کردیم که در درس شیخ بهایی، شیخ بهایی این بحث را مطرح کرده بود که این همه ثواب چطور است؟ مرحوم علامه مجلسی می‌گوید: من پاسخ دادم که استاد برای یک ضربتی که امیرالمؤمنین زده است «ضربة علی یوم الخندق افضل من عبادة الثقلین الی یوم القیامه» تا قیام قیامت جن و انس عبادت کنند، آن ضربت بالاتر است. بعد گفتم: استاد شاید بگویید: امام، امیرمؤمنان حسابش جداست. یک مثال دیگری زدم و گفتم: «وَ يُطْعِمُونَ‏ الطَّعامَ‏ عَلى‏ حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيرا» هجده آیه برای سه قرص نان، فقط حضرت زهرا و امیرالمؤمنین هم نبودند، فضه خادمه در این مجموعه بوده است. بنابراین از این ثواب‌ها تعجب نکنیم. فضل و عنایت پروردگار بیش از اینهاست و زیارت امام رضا هم باز یک حساب ویژه‌ای دارد که مجال نیست. در روایت داریم کسانی به زیارت امام رضا مشرف می‌شوند، که معمولاً کسانی هستند که به دوازده امام می‌رسند. آنهایی که تا به حال زیارت امام رضا نرفتند، غصه نخورند، قطعاً حضرت نگاهش به شما که دلتان پشت پنجره فولاد پر می‌زند، حتماً هست.    
شریعتی: بُعد منزل نبود در سفر نورانی! قطعاً آقا جواب سلام ما را خواهد داد. انشاءالله روز شنبه و یکشنبه از مشهد مقدس در خدمت شما خواهیم بود و نایب الزیاره شما هستیم. برای مشارکت در طرح اعزام زائر اولی‌ها به کانال و سایت برنامه مراجعه کنید.
حاج آقای حسینی قمی: در ایام شهادت امام صادق(ع) گفتیم: ما یک سلسله روایاتی داریم مراقبت‌های ویژه ائمه(ع)، غیر از تذکرات کلی که می‌دادند ولی گاهی یک مراقبت‌های ویژه‌ای داشتند. در روایت‌های امام رضا از این مراقبت‌های ویژه فراوان داریم. من در پنج فصل تنظیم کردم. روایات بسیار ناب و زیبایی هست. اولین فصل داستانی است که مرحوم کلینی در کافی شریف و شیخ صدوق در سه کتاب مطرح کرده است. در أمالی، عیون الاخبار الرضا، معانی الاخبار و در تحف العقول از مصادر قدیمی این داستان را داریم. کسی به نام عبدالعزیز می‌گوید: ایامی که امام رضا در خراسان بودند، ما در مرو بودیم، یک روز در مسجد جامع مرو رفتیم، روز جمعه جمعی بودند، این جمع نشستند برای خودشان یک بحثی در مورد امامت مطرح کردند. «فَأَدَارَ النَّاسُ‏ بَيْنَهُمْ أَمْرَ الْإِمَامَةِ» هرکس شروع کرد امامت را طوری تفسیر کرد. «فَذَكَرُوا كَثْرَةَ الِاخْتِلَافِ فِيهَا» گفتند: فلان مذهب اینطور است، اینها اینطور می‌گویند. می‌گوید: بعد از این جلسه محضر مولایم امام رضا رفتم. «فَدَخَلْتُ عَلَى سَيِّدِي وَ مَوْلَايَ الرِّضَا ع فَأَعْلَمْتُهُ» داستان جلسه مسجد جامع مرو را گفتم. «بِمَا خَاضَ النَّاسُ فِيهِ فَتَبَسَّمَ ع» حضرت تبسمی کردند و فرمودند: «ثُمَّ قَالَ ع يَا عَبْدَ الْعَزِيزِ جَهِلَ الْقَوْمُ وَ خُدِعُوا» اینها جاهلانه دخالت کردند و اشتباه کردند.
دو مطلب را عرض کنم، یک نفر است محضر امام آمده و امام برای یک مخاطب چطور وقت گذاشتند، این حدیث مفصل‌ترین و جامع‌ترین حدیث در موضوع امامت است. روایت از این بالاتر نداریم. امام رضا در این حدیث هفتاد ویژگی برای امام بیان کرده است. فرمودند: امام این است. الآن کسی یک مطلبی را از ما بپرسد، یک جواب مختصر می‌دهیم. امام مراقب بودند و دیدند یک نفر از خط امامت فاصله گرفته، یک نفر در جمعی رفته که دیگران امامت را طور دیگر تفسیر کردند و امام نگران شده است. من که اینجا نشستم، صاحبان تریبونی که بحث را می‌بینند، ما ببینیم یک نفر مسیر را اشتباه رفته اینطور برایش وقت می‌گذاریم؟ حدیث از این بالاتر نداریم که در روایت، در روایت ما داریم که امامت را بیان کردند. حضرت شروع کردند مفصلاً بیان کردند که مجال نیست. حضرت فرمودند: «إِنَّ اللَّهَ جَلَّ وَ عَزَّ لَم‏ يَقْبِضْ نَبِيَّهُ ص حَتَّى أَكْمَلَ لَهُ الدِّينَ» فرمودند: آیا این آیه را قبول دارید که «الیوم اکملت لکم دینکم» پیامبر از دنیا نرفت مگر اینکه خداوند دین را برایش کامل کرد. «وَ أَنْزَلَ عَلَيْهِ الْقُرْآنَ» قرآنی برای او نازل کرد، «فِيهِ تِبْيَانُ كُلِّ شَيْ‏ءٍ» همه چیز در این قرآن هست. حلال وحرام و حدود و احکام در این هست. «وَ بَيَّنَ فِيهِ الْحَلَالَ وَ الْحَرَامَ وَ الْحُدُودَ وَ الْأَحْكَامَ وَ جَمِيعَ مَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ النَّاسُ» نمی‌شود خداوند بگوید: من دین را کامل کردم، یک قرآنی نازل کرده همه چیز را بیان کرده، آنوقت در این قرآن مسأله امامت را بیان نکرده باشد.
«فَمَنْ زَعَمَ أَنَّ اللَّهَ لَمْ يُكْمِلْ دِينَهُ فَقَدْ رَدَّ كِتَابَ اللَّهِ وَ مَنْ رَدَّ كِتَابَ اللَّهِ» اگر کسی فکر کند خدا دینش را کامل نکرده، جواب قرآن را چه می‌دهد. ما در قرآن آیاتی در مورد جزئیات احکام داریم، مثلاً احکام روزه، کسی مسافر بود چه کند؟ کسی بیمار بود در روزه چه کند؟ کسی مشکل مالی داشت در احکام دِین چه کند؟ آنوقت می‌شود این قرآن جزئیات احکام را بگوید و مسأله امامت را نگوید و بعد بگوید: من همه چیز را کامل کردم؟ «إِنَّ الْإِمَامَةَ أَجَلُّ قَدْراً وَ أَعْظَمُ شَأْناً وَ أَعْلَى مَكَاناً وَ أَمْنَعُ جَانِباً وَ أَبْعَدُ غَوْراً مِنْ أَنْ يَبْلُغَهَا النَّاسُ‏ بِعُقُولِهِمْ‏» امامت بالاتر از این است که مردم خودشان بتوانند انتخاب کنند، «إِنَّ الْإِمَامَةَ خَصَّ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهَا إِبْرَاهِيمَ الْخَلِيلَ ع» خداوند به ابراهیم امامت را وقتی داد، «بَعْدَ النُّبُوَّةِ وَ الْخُلَّةِ» مقام نبوت و خلیل اللهی را پشت سر گذاشت، «مَرْتَبَةً ثَالِثَةً» بعد فرمود: «وَ فَضِيلَةً شَرَّفَهُ بِهَا وَ أَشَادَ بِهَا ذِكْرَهُ فَقَالَ‏ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً»
«إِنَّ الْإِمَامَةَ هِيَ مَنْزِلَةُ الْأَنْبِيَاءِ وَ إِرْثُ الْأَوْصِيَاءِ» جانشین پیامبران است. «إِنَّ الْإِمَامَةَ خِلَافَةُ اللَّهِ وَ خِلَافَةُ الرَّسُولِ ص وَ مَقَامُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ ع وَ مِيرَاثُ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ ع إِنَّ الْإِمَامَةَ زِمَامُ الدِّينِ وَ نِظَامُ الْمُسْلِمِينَ وَ صَلَاحُ الدُّنْيَا وَ عِزُّ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ الْإِمَامَةَ أُسُّ الْإِسْلَامِ النَّامِي وَ فَرْعُهُ السَّامِي بِالْإِمَامِ تَمَامُ الصَّلَاةِ وَ الزَّكَاةِ وَ الصِّيَامِ وَ الْحَجِّ وَ الْجِهَادِ» کمال نماز و روزه، کمال حج و جهاد، «الْإِمَامُ كَالشَّمْسِ الطَّالِعَةِ الْمُجَلِّلَةِ بِنُورِهَا لِلْعَالَمِ وَ هِيَ فِي الْأُفُقِ بِحَيْثُ لَا تَنَالُهَا الْأَيْدِي وَ الْأَبْصَارُ الْإِمَامُ الْبَدْرُ الْمُنِيرُ وَ السِّرَاجُ الزَّاهِرُ وَ النُّورُ السَّاطِعُ وَ النَّجْمُ الْهَادِي» امام هم خورشید است، هم ماه و ستاره است، هم نور است. «الْإِمَامُ الْمَاءُ الْعَذْبُ عَلَى الظَّمَإِ وَ الدَّالُّ عَلَى الْهُدَى وَ الْمُنْجِي مِنَ الرَّدَى الْإِمَامُ النَّارُ عَلَى الْيَفَاعِ‏ الْحَارُّ لِمَنِ اصْطَلَى بِهِ وَ الدَّلِيلُ فِي الْمَهَالِكِ مَنْ فَارَقَهُ فَهَالِكٌ الْإِمَامُ السَّحَابُ الْمَاطِرُ وَ الْغَيْثُ الْهَاطِلُ‏ وَ الشَّمْسُ الْمُضِيئَةُ» هم آب گوارا، هم ابر بارانی است، هم باران و چشمه زلال است. «وَ السَّمَاءُ الظَّلِيلَةُ وَ الْأَرْضُ الْبَسِيطَةُ وَ الْعَيْنُ الْغَزِيرَةُ وَ الْغَدِيرُ وَ الرَّوْضَةُ الْإِمَامُ الْأَنِيسُ الرَّفِيقُ وَ الْوَالِدُ الشَّفِيقُ وَ الْأَخُ الشَّقِيقُ وَ الْأُمُّ الْبَرَّةُ بِالْوَلَدِ» هم امین مهربان است، هم پدر دلسوز است، هم برادر شفیق است، هم پناه بندگان است. «الصَّغِيرِ وَ مَفْزَعُ الْعِبَادِ فِي الدَّاهِيَةِ النَّآدِ الْإِمَامُ أَمِينُ اللَّهِ فِي خَلْقِهِ وَ حُجَّتُهُ عَلَى عِبَادِهِ وَ خَلِيفَتُهُ فِي بِلَادِهِ وَ الدَّاعِي إِلَى اللَّهِ وَ الذَّابُّ عَنْ حُرَمِ اللَّهِ الْإِمَامُ الْمُطَهَّرُ مِنَ الذُّنُوبِ وَ الْمُبَرَّأُ عَنِ الْعُيُوبِ الْمَخْصُوصُ بِالْعِلْمِ الْمَوْسُومُ بِالْحِلْمِ نِظَامُ الدِّينِ وَ عِزُّ الْمُسْلِمِينَ وَ غَيْظُ الْمُنَافِقِينَ وَ بَوَارُ الْكَافِرِينَ» هم پاک است، هم از مقام عصمت برخوردار است، حلیم و بردبار است، عزت مسلمان‌هاست، خشم نفاق است، نابودی کفار است.
«الْإِمَامُ وَاحِدُ دَهْرِهِ لَا يُدَانِيهِ أَحَدٌ» امام منحصر به فرد است و یگانه روزگار است. «وَ لَا يُعَادِلُهُ عَالِمٌ وَ لَا يُوجَدُ مِنْهُ بَدَلٌ» جایگزین ندارد. «وَ لَا لَهُ مِثْلٌ وَ لَا نَظِيرٌ» چه کسی می‌تواند چنین امامی را انتخاب کند. «وَ الْإِمَامُ عَالِمٌ لَا يَجْهَلُ وَ رَاعٍ لَا يَنْكُلُ‏ مَعْدِنُ الْقُدْسِ وَ الطَّهَارَةِ وَ النُّسُكِ وَ الزَّهَادَةِ وَ الْعِلْمِ وَ الْعِبَادَةِ» معدن پاکی و قداست و عبادت و زهد و علم است. «مَخْصُوصٌ بِدَعْوَةِ الرَّسُولِ ص وَ نَسْلِ الْمُطَهَّرَةِ الْبَتُولِ لَا مَغْمَزَ فِيهِ فِي نَسَبٍ وَ لَا يُدَانِيهِ ذُو حَسَبٍ فِي الْبَيْتِ مِنْ قُرَيْشٍ وَ الذِّرْوَةِ مِنْ هَاشِمٍ وَ الْعِتْرَةِ مِنَ الرَّسُولِ ص وَ الرِّضَا مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ شَرَفُ الْأَشْرَافِ وَ الْفَرْعُ مِنْ عَبْدِ مَنَافٍ نَامِي الْعِلْمِ كَامِلُ الْحِلْمِ مُضْطَلِعٌ بِالْإِمَامَةِ عَالِمٌ بِالسِّيَاسَةِ مَفْرُوضُ الطَّاعَةِ قَائِمٌ بِأَمْرِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ نَاصِحٌ لِعِبَادِ اللَّهِ حَافِظٌ لِدِينِ اللَّهِ إِنَّ الْأَنْبِيَاءَ وَ الْأَئِمَّةَ ص يُوَفِّقُهُمُ اللَّهُ وَ يُؤْتِيهِمْ مِنْ مَخْزُونِ عِلْمِهِ» باید توفیق الهی داشته باشند و علمشان از مخزون علم الهی باشد. «فَهُوَ مَعْصُومٌ مُؤَيَّدٌ مُوَفَّقٌ مُسَدَّدٌ قَدْ أَمِنَ مِنَ الْخَطَايَا وَ الزَّلَلِ وَ الْعِثَارِ يَخُصُّهُ اللَّهُ» خدا اینها را عطا می‌کند. «هَلْ يَقْدِرُونَ عَلَى مِثْلِ هَذَا» کسی می‌تواند اینطور کسی را انتخاب کند؟
یک فصل مهمی است، امام رضا می‌گوید: هفتاد ویژگی است، یک تعریف هم می‌گوید: برای چه اینقدر سخت می‌گیرید؟ مثل ریاست جمهوری‌های امروز، یک کسی بیاید همینطور که در دنیا امروز رئیس جمهور انتخاب می‌کنند. یک کسی را مردم انتخاب کردند، این باشد. یکوقت می‌گوییم: امامت آن است و ترامپ هم می‌تواند باشد. ملک عبدالله و بن سلمان هم می‌تواند باشد. یکوقت نه، این تعبیر است و هفتاد ویژگی است. مخاطب امام رضا یک نفر است. امام رضا نگران شده یک نفر تحت تأثیر جو مسجد جامع مرو قرار نگیرد و فکر کند آنچه آنها گفتند درست است. یک حدیث دیگر که در ثواب الاعمال شیخ صدوق است. ائمه مرز دینداری را مشخص می‌کردند. مرز اعتقادات صحیح را معین می‌کردند. در عین اینکه احترام و ادب را حفظ می‌کردند، کسی به نام مُیَّسر خدمت امام آمد و گفت: من یک همسایه‌ای دارم که هروقت بیدار می‌شوم با صدای مناجات و قرآن و گریه و زاری این آقا از خواب بیدار می‌شوم. «إِنَّ لِي جَاراً لَسْتُ أَنْتَبِهُ إِلَّا بِصَوْتِهِ إِمَّا تَالِيَا كِتَابَهُ يُكَرِّرُهُ وَ يَبْكِي‏ وَ يَتَضَرَّعُ‏ وَ إِمَّا دَاعِياً» یا قرآن می‌خواند و اشک می‌ریزد و یا در حال دعاست. پرسیدم: آیا این سابقه بدی داشته و بر آن اینقدر گریه می‌کند و ناله می‌کند یا نه آدم خوبی است؟ گفتند: بسیار آدم خوبی است. «فَسَأَلْتُ عَنْهُ فِي السِّرِّ وَ الْعَلَانِيَةِ فَقِيلَ لِي إِنَّهُ مُجْتَنِبٌ لِجَمِيعِ الْمَحَارِمِ» هیچ گناهی هم انجام نداده است. امام(ع) دید این خیلی تحت تأثیر عبادت قرار گرفته است. الآن وقت سفر حج است، الآن می‌روند می‌گویند: اگر نماز این است که اینها می‌خوانند، اگر خطبه‌های نماز جمعه این است ما چه کاره هستیم؟ یکبار گفتیم: اینها چهار سال است که دارند خون مردم مظلوم یمن را می‌ریزند. شما یک ندا و اعتراض شنیدی؟
حضرت فرمود: صبر کن، عجله نکن. به گریه کاری نداشته باش. مسیر این درست است یا نه؟ «قَالَ فَقَالَ يَا مُيَسِّرُ يَعْرِفُ شَيْئاً مِمَّا أَنْتَ عَلَيْهِ قَالَ قُلْتُ اللَّهُ أَعْلَمُ قَالَ فَحَجَجْتُ مِنْ قَابِلٍ فَسَأَلْتُ عَنِ الرَّجُلِ فَوَجَدْتُهُ لَا يَعْرِفُ شَيْئاً مِنْ هَذَا الْأَمْرِ فَدَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فَأَخْبَرْتُهُ بِخَبَرِ الرَّجُلِ فَقَالَ لِي مِثْلَ مَا قَالَ فِي الْعَامِ الْمَاضِي يَعْرِفُ شَيْئاً مِمَّا أَنْتَ عَلَيْهِ قُلْتُ لَا قَالَ يَا مُيَسِّرُ أَيُّ الْبِقَاعِ أَعْظَمُ» حضرت فرمود: کدام بقعه روی زمین از همه جا حرمتش بالاتر است؟ «حُرْمَةً قَالَ قُلْتُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ ابْنُ رَسُولِهِ أَعْلَم‏» فرمود: دو نقطه در عالم هست که از همه نقاط عالم حرمتش بالاتر است. «قَالَ يَا مُيَسِّرُ مَا بَيْنَ الرُّكْنِ وَ الْمَقَامِ رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ وَ مَا بَيْنَ الْقَبْرِ وَ الْمِنْبَرِ رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ» بین حجرالاسود و مقام ابراهیم باغی است از باغ‌های بهشت، بین قبر مطهر پیامبر خدا و منبر پیامبر هم باغی است از باغ‌های بهشت. دیگر از این بالاتر نداریم. «وَ لَوْ أَنَّ عَبْداً عَمَّرَهُ اللَّهُ فِيمَا بَيْنَ الرُّكْنِ وَ الْمَقَامِ وَ فِيمَا بَيْنَ الْقَبْرِ وَ الْمِنْبَرِ يَعْبُدُهُ أَلْفَ عَامٍ ثُمَّ ذُبِحَ عَلَى فِرَاشِهِ مَظْلُوماً كَمَا يُذْبَحُ الْكَبْشُ الْأَمْلَحُ ثُمَّ لَقِيَ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ بِغَيْرِ وَلَايَتِنَا لَكَانَ حَقِيقاً عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ يُكِبَّهُ عَلَى مَنْخِرَيْهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ» اگر کسی هزار سال عمر کند، آنجا در بین رکن و مقام یا حرم پیامبر خدا را عبادت کند، هزار سال و آخر هم مظلومانه خونش را بریزند روی زمین ولی مسیر فکری‌اش درست نباشد، امامتی که امام رضا فرمود را نداشته باشد، خدا از او نمی‌پذیرد و فردای قیامت سزاوار است که خداوند او را در آتش بیاندازد.
رفتیم حج نگوییم: چه نمازی، چه جمعه‌ای، چه مسجدالحرامی دارند؟ اگر جماعت این است ما چه جماعتی داریم؟ فریب نماز آنها را نخورید. مسیر نماز آنها به داعش و تکفیری ختم شد. همدستی با صهیونیست‌ها و اسرائیلی‌ها و آمریکایی‌ها، اگر فکر صحیح نباشد و امام را به هفتاد ویژگی نشناسد، هرچقدر عبادت کند درست نیست. مرز ایمان را مشخص کردیم. ایمان صحیح این است که با این ولایت پیش برود. حواستان باشد آنهایی که در محدوده ولایت هستند، آنهایی که این ولایت را پذیرفتند، ممکن است درجات ایمانشان متفاوت باشد. فکر نکنیم اگر کسی درجه ایمانش به درجه دهم که اولیای خدا بودند، نرسیدم، شما بقیه را طرد کنید.
کسی محضر امام آمد، می‌گوید: من دیدم در میان شیعیان افراد مختلفی هستند. همان امامی که می‌گوید: مرز ایمان، ولایت است. ولی آنهایی که در داخل این محدوده هستند، فرمودند: دیگران را طرد نکنید. اگر کسی در ایمان و درجه شما نبود، در محدوده ولایت است. فرمود: ایمان ده درجه است. اگر کسی به پله دهم رسید، به پله نهمی نگوید: تو چیزی نیستی. حضرت فرمودند: «کان سلمان فی العاشره» سلمان درجه دهم بود. ابوذر پله نهم بود. حدیث در خصال شیخ صدوق است. مقداد درجه هشتم بود. ولی سلمان نباید به ابوذر بگوید، سلمان از اصحاب سرّ است. در روایت داریم «لَوْ عَلِمَ‏ أَبُوذَرٍّ مَا فِي قَلْبِ سَلْمَانَ» اسراری که امیرمؤمنان به سلمان تحویل داد، اگر ابوذر بداند در قلب سلمان چه می‌گذرد، خدا رحمت کند هرکس که سلمان را بکشد. یعنی یک چیزی به سلمان دادند و به ابیذر ندادند و به ایذر دادند و به مقداد ندادند. فرمود: آنهایی که درجه ایمانشان پایین‌تر است، آنها را رد نکن. هنر داری و می‌توانی، اگر دیدی کسی درجه پایین‌تر است، می‌توانی بالا بیاوری، یک پله بالا بیاور. به آرامی بالا بیاور! اگر دیدید کسی عملش مثل شما نیست، با شما فرق دارد، به آرامی بالا بیاورید! مشکل ما این است که یک عده نشستیم و می‌گوییم: ما هستیم و دیگر هیچ! ما می‌شناسیم و دیگر هیچ! این از قدیم بوده است.
زراره جز شاگرد اول‌های مکتب امام صادق است ولی گاهی اشتباه می کرد و حضرت تذکر می‌دادند. به امام صادق گفتم: «إِنَّا نَمُدُّ الْمِطْمَرَ» (بحارالانوار/ج69/ص164) ما یک ترازویی داریم، هرکس در ترازوی ما باشد مؤمن و بهشتی است و هرکس نباشد، جهنمی است. «فَقَالَ وَ مَا الْمِطْمَرُ قُلْنَا الَّذِي مَنْ وَافَقَنَا مِنْ عَلَوِيٍّ أَوْ غَيْرِهِ تَوَلَّيْنَاهُ وَ مَنْ خَالَفَنَا بَرِئْنَا مِنْهُ» وقتی این جمله را فرمود، حضرت نپسندید. فرمود: زراره، «يَا زُرَارَةُ قَوْلُ اللَّهِ أَصْدَقُ مِنْ قَوْلِكَ» کلام خداوند در قرآن از کلام تو درست‌تر است. حضرت فرمود: تو که می‌گویی ما فقط بهشتی هستیم، این آیات را چه جواب می‌دهی؟ «فَأَيْنَ الَّذِينَ قَالَ اللَّهُ‏ إِلَّا الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساء وَ الْوِلْدانِ» (نساء/97-99) اگر کسی صدای حق را نشنید، جهنمی است؟ اگر کسی قاصر بود و مقصر نبود، «لا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً وَ لا يَهْتَدُونَ سَبِيلًا» کسی صدای حق و معارف حق را دریافت نکرده است. جهنمی است؟ مرحوم علامه مجلسی توضیح دادند، کسی که حسنات و سیئات آنها مساوی است. شما فکر می‌کنید جهنمی است؟ اینها منتظر رحمت خدا هستند و رحمت خدا شامل آنها می‌شود. شش آیه قرآن را خواند و حضرت به او تذکر داد که تند نرو. اصحاب ائمه دو دسته بودند، یک عده راوی حدیث بودند، یک عده مجتهد بودند. یعنی فتوا می‌دادند. پس خلاصه بحثم این شد که امام رضا مرز ایمان را با ولایت مشخص کردند. در عین حال فرمودند: کسانی که داخل در مرز ولایت بودند، از یک تا ده پله دارد. پایین‌دستی‌ها را رد نکن و دستشان را بگیر.
شریعتی: امروز صفحه 97 قرآن کریم را تلاوت خواهیم کرد. چقدر خوب است ثواب تلاوت آیات را به حضرت احمد بن موسی شاهچراغ هدیه کنیم.
«لا خَيْرَ فِي‏ كَثِيرٍ مِنْ نَجْواهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلاحٍ بَيْنَ النَّاسِ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً «114» وَ مَنْ يُشاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدى‏ وَ يَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّهِ ما تَوَلَّى وَ نُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَ ساءَتْ مَصِيراً «115» إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا بَعِيداً «116» إِنْ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ إِلَّا إِناثاً وَ إِنْ يَدْعُونَ إِلَّا شَيْطاناً مَرِيداً «117» لَعَنَهُ اللَّهُ وَ قالَ لَأَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبادِكَ نَصِيباً مَفْرُوضاً «118» وَ لَأُضِلَّنَّهُمْ وَ لَأُمَنِّيَنَّهُمْ وَ لَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ آذانَ الْأَنْعامِ وَ لَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللَّهِ وَ مَنْ يَتَّخِذِ الشَّيْطانَ وَلِيًّا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْراناً مُبِيناً «119» يَعِدُهُمْ وَ يُمَنِّيهِمْ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلَّا غُرُوراً «120» أُولئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ لا يَجِدُونَ عَنْها مَحِيصاً»
ترجمه آیات: در بسيارى از (جلسات و) سخنان درگوشى آنان، خيرى نيست، مگر (سخن) كسى كه به صدقه يا كار نيك يا اصلاح و آشتى ميان مردم فرمان دهد و هر كس براى كسب رضاى خدا چنين كند پس به زودى او را پاداشى بزرگ خواهيم داد. و هركس پس از آنكه هدايت برايش آشكار شد با پيامبر مخالفت كند و راهى جز راه مؤمنان را پيروى كند، او را بدان سوى كه روى كرده بگردانيم و او را به دوزخ افكنيم كه سرانجام بدى است. همانا خداوند از اينكه به او شرك ورزيده شود (بدون توبه) درنمى‏گذرد ولى پائين‏تر و كمتر از آن را براى هر كس كه بخواهد (و شايسته بداند) مى‏بخشد. و هركس به خداوند شرك ورزد حتماً گمراه شده است، گمراهى دور و دراز. (مشركان) به جاى خدا، جز معبودانى مؤنث (كه نام زن بر آنها نهاده‏اند مانند لات و مناة وعُزّى‏) نمى‏خوانند وجز شيطان سركش وطغيانگر را نمى‏خوانند. خداوند لعنتش كند وقتى كه گفت: من حتماً از بندگان تو سهمى معيّن خواهم گرفت (و گروهى را منحرف خواهم كرد). و حتماً آنان را گمراه مى‏كنم و قطعاً به آرزوها سرگرمشان مى‏سازم و دستورشان مى‏دهم كه گوش چهارپايان را بشكافند (تا علامت باشد كه اين حيوان سهم بت‏هاست) و به آنان فرمان مى‏دهم كه آفرينش خدا را دگرگون سازند. و هر كس به جاى خدا، شيطان را دوست و سرپرست خود بگيرد، بى‏گمان زيان كرده است، زيانى آشكار. (شيطان) به آنان وعده مى‏دهد و ايشان را در آرزو مى‏افكند و شيطان جز فريب، وعده‏اى به آنان نمى‏دهد. آنانند كه جايگاهشان دوزخ است و از آن راه گريزى نيابند.
شریعتی: انشاءالله روز شنبه با حضور حاج آقای کاشانی و روز یکشنبه با حضور حاج آقای بهشتی از مشهد الرضا، رواق بزرگ امام خمینی خدمت شما خواهیم بود. در مورد زوار حجاج بیت الله الحرام اگر نکاتی هست بفرمایید.
حاج آقای حسینی قمی: یک خدا قوت به تمام کنکوری‌های عزیز بگوییم و انشاءالله که در همه آزمون‌های زندگی موفق باشند. اولاً بدانند همه عالم در این آزمون خلاصه نمی‌شود. همه زندگی را به این آزمون گره نزنند. در این ایام پدر و مادرها خیلی به زحمت افتادند، به همه آنها خسته نباشید می‌گوییم. انشاءالله مجلس هم مشکل کنکور را حل کنند و این استرس بچه‌ها برطرف شود. از جوان‌ها می‌خواهم که از پدر و مادرها هم تشکر کنند، پدر و مادرها هم متقابلاً تشکر کنند. یکوقت بحثی در مورد تعاملات پدر و مادرها و فرزندان و بالعکس داشتیم. از امام رضا روایت داریم که فرمود: «مَا كَانَ ع يَذْكُرُ مُحَمَّداً ابْنَهُ إِلَّا بِكُنْيَتِهِ» (عیون الاخبار الرضا/ج2/ص240) نمی‌شد امام رضا اسم امام جواد را ببرد الا با کنیه، «فيَقُولُ كَتَبَ إِلَيَّ أَبُو جَعْفَرٍ ع وَ كُنْتُ أَكْتُبُ‏ إِلَى‏ أَبِي‏ جَعْفَرٍ ع» امام جواد سه ساله بودند، ولی امام رضا با کمال احترام و ادب نام می‌بردند. در روایت هست امام جواد وقتی نامه پدر را می‌دیدند، می‌گرفتند و می‌بوسیدند.
یک مطلبی به حجاج بگویم، اولاً تقاضا می‌کنم که حق الناس و حق الله را ادا می‌کردند. این رسم بوده و هست، خمس مالشان را بدهند، بدهی دارند، بدهند و تسویه حساب کنند. حق الناسی اگر هست برطرف کنید. در بحث خمس بارها گفتیم که نگران نباشید و سمت دفاتر مراجع بروید. خیلی‌ها می‌گویند: سهم سادات را خودتان به سادات بدهید. سهم امام را هم خودت نمی‌دهی از مرجع تقلید اجازه بگیر. تقاضای مهمی که دارم این است که این حاجی‌ها به اطراف و ارحام و خویشاوندان خود سر بزنند و اگر گرفتاری هست، فقری هست، برطرف کنند. داود رقی از اصحاب امام صادق(ع) است. گفت: می‌خواستم به حج بروم. یک پسرعمویی داشتم که با اهل‌بیت رابطه نداشت. رفتم یک پولی به پسرعمویم دادم و به خانواده او رسیدگی کردم و به حج رفتم. خدمت حضرت در مدینه رسیدم، امام صادق فرمود: نامه عملت به دستم رسید، من خوشحال شدم قبل از سفر حج به پسرعمویت رسیدگی کردی.
شریعتی: کربلا عمری است با تربتش دارالشفاء است *** مشهد اما نسخه‌اش با آب سقاخانه است
«والحمدلله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا محمد و آله الطاهرین»