main logo of samtekhoda

98-02-23-حجت الاسلام والمسلمین فرحزاد-سیری در صحیفه سجادیه امام زین العابدین (دعای چهل و چهارم)


حجت الاسلام والمسلمين فرحزاد – سیری در صحیفه سجادیه، (شرح دعای چهل و چهارم)
برنامه سمت خدا
موضوع برنامه: سیری در صحیفه سجادیه، (شرح دعای چهل و چهارم)
كارشناس: حجت الاسلام والمسلمين فرحزاد
تاريخ پخش: 23-02- 98
شریعتی: بسم الله الرحمن الرحیم، اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.
سلام می‌کنم به همه بیننده‌ها و شنونده‌های خوبمان، طاعات و عبادات شما قبول باشد. محتاج دعای خیر شما هستیم. انشاءالله بهترین‌ها نصیب شما شود و بهترین چیزهایی که خداوند به بندگان مقرب خودش عطا می‌کند به همه ما عطا کند. در محضر حاج آقای فرحزاد هستیم. سلام علیکم، خیلی خوش آمدید.
حاج آقای فرحزاد: عرض سلام دارم خدمت جنابعالی و بینندگان و شنوندگان عزیز. آرزوی قبولی طاعات و عبادات برای همه را داریم. انشاءالله بهترین‌هایی که خدای متعال برای اولیای خاص خود عنایت می‌کند، برای همه عنایت کند و همه عاقبت بخیر شویم. در بخش دوم برنامه در مورد حضرت خدیجه(س) صحبت خواهم کرد که مراسم باشکوهی در سرتا سر کشور برگزار شود و سر سوزنی از حق بزرگ مادرمان، حضرت خدیجه کبری ادا شود.
شریعتی: امروز هم در محضر امام سجاد(ع) هستیم، خوشحالیم که در روزها و شب‌های ماه رمضان انس ما با صحیفه سجادیه و مناجات خمس عشر زیاد شده است. دعای چهل و چهارم را شنیدیم و امروز هم ادامه بحث شما را خواهیم شنید. ضمن اینکه قرار بود در مورد رحمت خدای متعال و راه‌های رسیدن به آن برای ما صحبت کنند.
حاج آقای فرحزاد: بسم الله الرحمن الرحیم، الحمدلله رب العالمین، اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.
در دعای چهل و چهارم که حضرت فضایل این ماه را بیان می‌کنند، می‌فرمایند: «اللهم صل علی محمدٍ و آله» و این سنت را اهل‌بیت در طول این دعا داشتند و ذکر صلوات که راه‌گشا است را تکرار می‌کردند. حضرت می‌فرماید: «وَ أَلْهِمْنَا مَعْرِفَةَ فَضْلِهِ» خدایا تو به قلب ما الهام کن که بفهمیم فضیلت ماه رمضان چقدر است و شناخت پیدا کنیم. «وَ إِجْلَالَ حُرْمَتِهِ» تو به ما الهام کن که حرمت ماه رمضان را بزرگ بشماریم و احترام بگیریم. «وَ التَّحَفُّظَ مِمَّا حَظَرْتَ فِيهِ» خدایا تو به ما کمک کن. همه جا می‌گوید: تو کمک ما کن حفظ کنیم جاهایی که شما نهی کردی نباید بکنیم، نکنیم. «وَ أَعِنَّا عَلَى صِيَامِهِ بِكَفِّ الْجَوَارِحِ عَنْ مَعَاصِيكَ» خدایا ما را کمک کن در این ماه که اعضاء و جوارحمان را از گناه و معصیت حفظ کنیم. روایت داریم روزه فقط ترک خوردن و آشامیدن نیست. حقیقت روزه و باطن و روح روزه، این است که اراده ما قوی شود و بازدارندگی ما در ترک گناه قوی شود که فلسفه وجوب روزه «لعلکم تتقون» است. یعنی مایه تقوا و پرهیزگاری و پرهیز از گناه ما تقویت شود. کسی که می‌تواند هفده، هجده ساعت تشنگی و گرسنگی را تحمل کند و واقعاً تشنه است و آب نمی‌خورد، می‌تواند چشم و زبانش را حفظ کند. تمرین کنیم که ماه رمضان از آتش جهنم فاصله بگیریم. لذا می‌فرماید: ما را در روزه کمک کن که جوارح ما از گناه و معصیت حفظ کند. «وَ اسْتِعْمَالِهَا فِيهِ بِمَا يُرْضِيكَ» ما جوارحمان را در مسیر رضایت تو استفاده کنیم. به لهو و لعب گوش ندهیم، چشم و گوشمان دیگر بس است، هرچقدر لهو و لعب گوش دادیم اضافه هم هست. سعی کنیم «حَتَّى لَا نُصْغِيَ بِأَسْمَاعِنَا إِلَى لَغْوٍ، وَ لَا نُسْرِعَ بِأَبْصَارِنَا إِلَى لَهْوٍ» هم چشم خیلی از چیزهایی که نباید ببیند را می‌بیند، هم گوش خیلی از چیزهایی که نباید بشنود را می‌شنود.
«وَ وَفِّقْنَا فِيهِ لِأَنْ نَصِلَ أَرْحَامَنَا بِالْبِرِّ وَ الصِّلَةِ» خدایا در این ماه رمضان توفیق بده که ما صله رحم بکنیم با نیکی و صله کردن، با مال و جان و تلفن‌ و پیام، در این ماه زیاد صله رحم کنیم. در روایت داریم هرکس در ماه رمضان صله رحم کند، خدا او را به رحمت خودش وصل می‌کند. «وَ أَنْ نَتَعَاهَدَ جِيرَانَنَا بِالْإِفْضَالِ وَ الْعَطِيَّةِ» اینکه ما به همسایه‌هایمان به لطف و کرم و مرحمت و محبت و احوالپرسی و فضیلت کمک کنیم، یاد همسایه‌ها کنیم و خدمت به همسایه‌ها کنیم. «وَ أَنْ نُخَلِّصَ أَمْوَالَنَا مِنَ التَّبِعَاتِ» مالمان را از ناخالصی، خالص کنی. مال شبهه ناک، مال حرام، مالی که شائبه و حرمت درونش است، خیلی‌ها هستند در ماه رمضان خمس و زکات می‌دهند، رد مظالم می‌دهند یا تسویه حساب می‌کنند. «وَ أَنْ نُطَهِّرَهَا بِإِخْرَاجِ الزَّكَوَاتِ» مالمان را به خالص کردن زکات پاکیزه کنیم. «وَ أَنْ نُرَاجِعَ مَنْ هَاجَرَنَا» با کسی که با ما قهر است، آشتی کنیم. «وَ أَنْ نُنْصِفَ مَنْ ظَلَمَنَا» با کسی که به ما ظلم کرده انصاف داشته باشیم و زیاده روی نکنیم. «وَ أَنْ نُسَالِمَ مَنْ عَادَانَا» کسی که با شخص ما دشمنی کرده، با او مدارا کنیم، صلح کنیم. «حَاشَى مَنْ عُودِيَ فِيكَ وَ لَكَ» جز کسانی که به خاطر خدا با آنها دشمنی می‌کنیم. کینه‌ها و دشمنی‌های شخصی را خدا کمک کند که به آشتی و صلح بیانجامد. ولی آنهایی که به خاطر تو با آنها دشمنی می‌کنیم، «فَإِنَّهُ الْعَدُوُّ الَّذِي لَا نُوَالِيهِ وَ الْحِزْبُ الَّذِي لَا نُصَافِيهِ» با دشمن خدا نمی‌توانیم دست دوستی بدهیم.
همانطور که قبل از ماه رمضان چند جلسه در مورد رحمت خدا صحبت کردیم، ماه رمضان «أقبل إليكم شهر اللّه‏ بالبركة و الرحمة و المغفرة» هم ماه برکت است، هم ماه رحمت و مغفرت است. مهربانی خدا خیلی درک بالایی نیاز دارد. در روایت داریم شخصی محضر پیغمبر خدا آمد، بقچه‌ای همراهش بود، مقابل حضرت باز کرد. درون بقچه پرنده‌ای بود همراه با جوجه‌هایش، عرض کرد: در مسیر، در بیابان دیدم چند جوجه پرنده کنار بوته‌ای هستند، گفتم: در بیابان از بین می‌روند، اینها را آوردم. دیدم در بیابان پرنده‌ای دور سرم می‌چرخد، فهمیدم مادر جوجه‌هاست. بقچه را پهن کردم، پرنده با این می‌فهمید ممکن است اسیر شود یا ذبح شود، ولی بخاطر بچه‌هایش کنارشان ماند. اینها را جمع کردم و خدمت شما آوردم. پیغمبر خدا این صحنه برایشان جذاب بود، فرمودند: این پرنده چقدر به بچه‌هایش مهربان است که حتی حاضر است بخاطر بچه‌هایش اسیر شود یا کشته شود ولی حاضر نیست از بچه‌ها جدا شود. فرمودند: خدای مهربان نسبت به بنده‌هایش هزار برابر از این جوجه مهربانتر است. اگر کسی بداند چنین خدایی دارد، راحت می‌شود. تمام مهربانی‌های پدر و مادرها، امام و پیامبر، شعبه‌ای از مهربانی خداست.
در دعای ابوحمزه هست که «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي يَحْلُمُ‏ عَنِّي‏ حَتَّى‏ كَأَنِّي لَا ذَنْبَ لِي» حمد می‌کنم خدایی که اینقدر حلیم و صبور است، طوری با من رفتار کرده که گویی هیچ گناهی ندارم. «فَرَبِّي أَحْمَدُ شَيْ‏ءٍ عِنْدِي وَ أَحَقُّ بِحَمْدِي» اگر میلیاردها جان داشت برای خدا می‌داد، کم بود. خدا بی نهایت به بنده‌هایش مهربان است. امام صادق فرمود: «وَ اللَّهِ لَأَنَا أَرْحَمُ بِكُمْ مِنْكُمْ‏ بِأَنْفُسِكُم‏» هرکس خودش را از همه بیشتر دوست دارد، ولی کسی هست ما را از خودمان بیشتر بخواهد و از خودمان به خودمان مهربانتر باشد. برای همین ولی و قیّم ما می‌شود. والله ما از خود شما به شما مهربانتر هستیم. در روایت داریم از یک مادر دلسوز مهربان، مادری که خدا به او فرزند می‌دهد، تمام فکر و همّ او، شغل و کارش این نوزاد است. یعنی خواب و بیداری و مهمانی او، همه حواسش به اوست. می‌گوید: خدا از این هم مهربانتر است. مهربانی که در مادر هست، ذره‌ای از مهربانی خداست.
بزرگی می‌فرمود: وقتی به امیرالمؤمنین و حضرت زهرا صدمه‌های زیادی بعد از شهادت پیغمبر خدا وارد شد، اهل‌بیت این صدمه‌ها را می‌خوردند بخاطر اینکه دوستان و شیعیانشان حفظ شوند. اینها حاضر شدند بلاگردان شوند تا سلمان‌ها و ابوذرها حفظ شوند تا روز قیامت. امام هفتم فرمود: «إنّ اللَّه- عزّ وجلّ- غضب على الشيعة، فخيّرني نفسي أو هم، فوقيتهم‏ واللَّه‏ بنفسي‏» در زمان من شیعیان خطایی کردند مستحق عقوبت بودند، امام هفتم فرمود: به خدا قسم مخیّر شدم بلا به من برسد، من خودم را سپر و بلاگردان آنها قرار دادم، به من بخورد و به شیعیان نخورد.
این حدیث هم مدت‌ها دنبالش بودم، امام می‌فرماید: بخدا ما از خودتان به شما مهربانتر هستیم، در روایت امام صادق فرمود: «والله ارحم بکم منا» خدا بیش از ما به شما مهربانتر است. خدایی که امام حسین را رحمت واسعه آفرید، امام زمان را رحمت واسعه آفرید، خود آن کسی که اینها را آفریده چقدر مهربان است. چه کنیم رحمت الهی را دریافت کنیم؟ یکی از راه‌های رسیدن به رحمت الهی این است که حاج آقای حسینی قمی هم فرمودند، رحم کنید به شما رحم کنند. «اِرحَم من فی الارض یَرحَمُک من فی السماء» به زیرمجموعه‌ات رحم کن، بالا دستی‌ها به شما رحم می‌کنند. هرطور با دیگران رفتار کنی، همانطور با شما رفتار می‌کنند. به گل و گیاه، مورچه، منابع طبیعی، شاگرد، ارباب رجوع، به همه رحم کن. دین ما دین مهربانی و رحمت است. امیرالمؤمنین فرمود: «ارْحَمْ‏ مَنْ‏ دُونَكَ‏ يَرْحَمْكَ مَنْ فَوْقَك‏» به زیر مجموعه‌ات رحم کن، با دست و زبان و قلم و بیانت، با مالت، با خیرخواهی و مهربانی و دلسوزی. هرکسی در عالم خیر می‌کند، خدا یار و یاور اوست.
یک جمله جالبی است که یکی از چیزهایی که رحمت را فوق العاده جذب می‌کند. رحمت الهی هم درجه‌بندی دارد. چه وقت رحمت خدا در حد اعلی بر ما سرازیر می‌شود؟ بیان نورانی مولا علی(ع) در غررالحکم است، حضرت فرمودند: «أَبْلَغُ مَا تُسْتَدَرُّ بِهِ‏ الرَّحْمَةُ أَنْ تُضْمَرَ لِجَمِيعِ النَّاسِ الرَّحْمَةُ» (غررالحکم/ص450)چه وقت ریزش می‌کند و هرچه رحمت است می‌ریزد؟ فرمود: حد اعلای ریزش رحمت الهی چه وقت است؟ شما برای همه عالم و همه مردم خیر بخواهی. خدایا گمراهان را هدایت کن، زمین خورده‌ها را بلند کن. خدایا هرکسی گرفتار است، گرفتاری او را برطرف کن. در ماه رمضان دعایی که بعد از نماز می‌خوانیم، مقید هستم در طول سال این دعا را بخوانید. «اللهم ادخل علی اهل القبور السُرور» پیغمبر ما عبور می‌کردند، دیدند روح صاحب قبری معذب است. فرمودند: بروید دو تا چوب تازه بیاورید، حضرت چوب را روی قبر دفن کردند و فرمودند: تا مادامی که تازه است، خدا عذاب را کم می‌کند. حدیث داریم چوب تازه همراه میت دفن کنند تا وقتی تازه هست، خدا عذاب را کم می‌کند. بعد فرمودند: حتی بر کافر هم اثر دارد. در کتاب عروة الوثقی هم هست. «اللهم اغن کل فقیر» نمی‌گوید: فامیل و دوست، پیغمبر و امام، به یهودی، مسلمان و کافر نان و آب می‌دادند و دریغ نمی‌کردند. چون خدا شرط رزق و روزی را ایمان قرار نداده است. حتی دشمن را هم آب و غذا بدهیم. «اللهم اشبع کل جائع» هر گرسنه‌ای را سیر کن. هر برهنه‌ای را بپوشان. همه مریض‌ها را شفاء بده. «اللهم اقض دین کل مدین» بدهی هر بدهکار در عالم را ادا کن. فراگیری این دعا خیلی زیباست. آیت الله بهاءالدینی می‌فرمودند: تمام این دعاها برای ظهور امام زمان است. تحقق خارجی‌اش قطعاً در زمان ظهور امام زمان است. «اللهم فُک کلَّ اسیر» هر اسیری را آزاد کن. «اللهم فرج عن کل مَکروب» هر گرفتاری در عالم هست، خدا دوست دارد ما خیرخواه باشیم، دلسوز باشیم. حتی دشمن‌ها را هم خدا هدایت کند، این را بخواهیم. پیغمبر ما در تشریح آخرالزمان، حضرت شروع به گریه کردند به طوری که اصحاب هم گریه افتادند، گفتند: چرا گریه می‌کنید؟ فرمود: برای بدهای امتم گریه می‌کنم!
این ایام، ایم وفات حضرت خدیجه کبری(س) هست. سید بن طاووس(ره) عالم برجسته‌ای که در عالم بزرگ شیعه کم نظیر است. کسی است که علما بدون سند حرفش را قبول می‌کنند. حتی می‌گویند: با امام زمان رابطه داشت. سید بن طاووس می‌گوید: شب قدر وقتی خواستم دعا کنم، فکر کردم به چه کسانی دعا کنم که از همه مهمتر است؟ هرچه فکر کردم دیدم برای گمراهان و زمین خورده‌ها و گرفتارها از همه واجب‌تر است. معمولاً چهل مؤمن را دعا می‌کنیم، فقط برای خوب‌ها دعا می‌کنیم، این هنر نیست. خوب‌ها که خوب هستند. شما اگر پنج تا بچه داری، چهار تا خوب و سالم هستند و یکی مریض است و گرفتار است، شما حواست باید به او باشد. او محتاج دستگیری است. لذا سید بن طاووس می‌فرماید: من از ته قافله شروع کردم. برای کسانی که مشکل روحی و جسمی دارند، دعا کردم. پیغمبر ما در قافله‌ای که مسافرت می‌رفتند آخر قافله بودند، جلو نمی‌رفتند. چوپان مهربان از آخر قافله می‌آید و حواسش به همه هست. لذا اینکه انسان خیر و رحمت برای همه بخواهد را خدا خیلی دوست دارد. «إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ‏ لَرَؤُفٌ‏ رَحِيم‏» (بقره/143) اگر مصداق این آیه شدیم که پرتویی از رئوف و رحمت خدا در ما تجلی پیدا کند، برای همه مردم خیر می‌خواهیم. خیرشان را بخواهیم بهتر است. استاد بزرگواری داشتیم برای همه دعا می‌کردند، می‌فرمودند: دشمن‌ها را هم اگر قابل هدایت هستند، هدایت و اگر قابل نیستند خودت هرکاری خواستی بکن!
باز تأکید می‌کنم که برای حضرت خدیجه که مادر امت است در این ایام وفات حتماً کاری کنیم. ولو یک فامیل یا همسایه‌ای را دعوت می‌کنیم به نیت حضرت خدیجه کبری باشد. حاج آقای رفیعی در قم فرمودند: من دوست دارم یک ماه در مورد حضرت خدیجه صحبت کنم. فرمودند: محضر چندین مرجع رسیدیم، گریه کردند نام خدیجه کبری آمد. فرمودند: ایشان مظلوم است و باید او را از مظلومیت دربیاوریم. مقام معظم رهبری چند بار تأکید کردند که برای ایشان باید کارهایی کنیم که نکردیم و حتماً باید همایش‌های مفصلی برای این خانم بزرگوار داشته باشیم.    
شریعتی: الحمدلله در این سالها خیلی کارهای خوبی شده است. در طرح خانه‌های قرآنی، سالهاست که دوستان ما با ما همراه هستند که مزین به نام حضرت خدیجه کبری است، رهبری انقلاب هم فرمودند: دوره‌های تلاوت‌ خانگی را پر رونق کنید، از رسم‌های خوبی است که خیلی برکت دارد. خوش به حال کسانی که در این روزها و شب‌ها میزبان دوستان ما هستند و محفل انس با قرآن را تدارک دیدند. انشاءالله خانه‌هایشان مزین به نور قرآن کریم باشد. امروز صفحه 40 قرآن کریم، آیات 246 تا 248 از سوره مبارکه بقره     را با هم تلاوت خواهیم کرد.
«أَ لَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ مِنْ‏ بَعْدِ مُوسى‏ إِذْ قالُوا لِنَبِيٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنا مَلِكاً نُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قالَ هَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتالُ أَلَّا تُقاتِلُوا قالُوا وَ ما لَنا أَلَّا نُقاتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ قَدْ أُخْرِجْنا مِنْ دِيارِنا وَ أَبْنائِنا فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتالُ تَوَلَّوْا إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ‏«247» وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طالُوتَ مَلِكاً قالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنا وَ نَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَ لَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمالِ قالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاهُ عَلَيْكُمْ وَ زادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ وَ اللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ‏«248» وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ بَقِيَّةٌ مِمَّا تَرَكَ آلُ مُوسى‏ وَ آلُ هارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلائِكَةُ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ‏»
ترجمه آیات: آيا نديدى گروهى از بزرگان بنى‏اسرائيل را كه بعد از موسى به پيامبر خود گفتند: براى ما زمامدار (و فرماندهى) برانگيز تا (تحت فرماندهى او) در راه خدا پيكار كنيم، او گفت: آيا احتمال مى‏دهيد كه اگر دستور جنگ به شما داده شود (نافرمانى كرده و) پيكار و جهاد نكنيد؟ گفتند: چگونه ممكن است در راه خدا پيكار نكنيم، در حالى كه از خانه و فرزندانمان رانده شده‏ايم؟ پس چون دستور جنگ بر آنان مقرّر گشت، جز عدّه اندكى، سرپيچى كردند و خداوند به ظالمان آگاه است. وپيامبرشان به آنها گفت: همانا خداوند «طالوت» را براى زمامدارى شما مبعوث (وانتخاب) كرده است، گفتند: چگونه او بر ما حكومت داشته باشد در حالى كه ما از او به فرمانروايى شايسته‏تريم و به او ثروت زيادى داده نشده است؟ پيامبرشان گفت: خداوند او را بر شما برگزيده و توان علمى و جسمى او را افزون نموده است وخداوند ملكش (فرماندهى ورهبرى) را به هر كس بخواهد مى‏بخشد وخداوند (احسانش) وسيع و (به لياقت‏ها و توانايى‏هاى افراد) آگاه است. وپيامبرشان به آنها گفت: نشانه‏ى حكومت او اين است كه تابوت (عهد) به سوى شما خواهد آمد، (همان صندوقى كه) آرامشى از پروردگارتان و يادگارى از ميراث خاندان موسى وهارون در آن است، در حالى كه فرشتگان آن را حمل مى‏كنند، همانا در اين موضوع، نشانه‏ى روشنى براى شما است، اگر ايمان داشته باشيد.
شریعتی: خیلی از دوستان پرسیده بودند، کتاب‌هایی که در برنامه معرفی می‌کنید برای تهیه آن با مشکل مواجه هستیم. مثلاً کتاب مفاتیح الجنان مستند که هفته گذشته معرفی کردیم، برای تهیه آن می‌توانید به سایت ما مراجعه کنید. بخشی را تدارک دیدند که می‌توانید مراجعه کنید و کتاب‌های مورد نظرتان را سفارش بدهید. اگر دسترسی به سایت ندارید و برای شما مقدور نیست، انشاءالله از دوستان خود کمک بگیرید و بتوانید این کتاب‌ها را تهیه کنید. از برکت ذکر بلند صلوات بر محمد و آل محمد بشنویم.
حاج آقای فرحزاد: همه ما دوست داریم با پیغمبر و اهل‌بیت محشور شویم. یکی از راه‌های سهل الوصول برای رسیدن به این کار، پیغمبر فرمود: «أَوْلَي‏ النَّاسِ‏ بِي‏ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَكْثَرُهُمْ عَلَيَّ صَلاةً (فِي دَارِ الدُّنْيَا)» (مكارم الاخلاق، ص 312) نزدیکترین افراد روز قیامت به من کسانی هستند که در دنیا زیاد بر محمد و آل محمد صلوات می‌فرستند. یکی از اعمال ویژه این ماه هم صلوات فرستادن است.
یکی از نکته‌هایی که یادآوری کنم این است که افضل ایام اعتکاف دهه آخر ماه رمضان است و بحمدلله در مسجد گوهرشاد، مسجد اعظم قم بعد از مراسم شب‌های احیاء برگزار می‌شود. عزیزانی که می‌خواهند ده روز برنامه اعتکاف، افطار و سحر مهمان امام زمان باشند، به سایت مسجد مقدس جمکران مراجعه کنند چون ظرفیت محدود است، ثبت‌نام کنند و مهمان حضرت باشند. دیگر عزیزان هم در مساجد جامع شهرها هم این برنامه را احیاء کنند. چون  اصل ایام اعتکاف ده روز آخر رمضان است.
موضوع دیگر اینکه وفات حضرت ام البنین حضرت خدیجه کبری هست که همه علما و بزرگان گفتند: مقداری در حق ایشان جفا شده است. ام المؤمنین است و پیامبر و اهل‌بیت به ایشان افتخار می‌کنند و خودشان را مدیون گذشت و فداکاری ایشان می‌دانند. اولاً مراسم را همه‌ی ظهرها و شب‌ها، حداقل دو سه روز بگیرند. ما مدیون این بانوی فداکار هستیم. اگر بتوانند یک سفره اطعامی برای حضرت داشته باشند. چون این خانم همه اموالش را در راه خدا تقدیم کرد «وَ وَجَدَكَ عائِلًا فَأَغْنى‏» (ضحی/8) عائل    یعنی دستت خالی بود و چیزی نداشتی. اغنی که به مال خدیجه است، خدا تو را به مال حضرت خدیجه بی‌نیاز کرد. یک سفره افطار بیاندازیم، چه در منزل، چه به فامیل، به همسایه، کمیته یا بهزیستی، معتقد هستم کسانی که برای حضرت خدیجه قدمی برمی‌دارند چون تجربه فراوان شده است. یک خیر و برکت فوق العاده‌ای برایشان می‌آید. برای حضرت خدیجه نیت کنند، یک خیر و اطعامی بکنند، کمک به فقرا، هر کار خیری به نیت این مادر، مزد و جزایش را هم می‌گیرند. بزرگواری که چندین کتاب درباره‌ی حضرت خدیجه(علیها السلام) نوشته، کتاب‌های «حامیة المصطفی، محبوبة المصطفی» را نوشتند، گفتند: به قدری مشکلات اقتصادی من شدید بود که هشت و نه من گرو هم بود. نیت کردم خدای متعال به من اگر دختری مرحمت کند، نامش را خدیجه می‌گذارم. خدای متعال به من دختری مرحمت کرد که دقیقاً روز ولادت حضرت فاطمه زهرا(س) این نوزاد به دنیا آمد و اسمش را خدیجه گذاشتم. از آن تاریخ به بعد زندگی من از این رو به آن رو شد. عزیزانی که می‌گویید: گرفتار هستیم، هفته آینده سی اردیبهشت روز تکثیر جمعیت است، مخصوصاً آنهایی که دختر ندارند، یکی از راه‌های رحمت و برکت دختر است و پسر نعمت است. نیت کنند اگر خدا به ما دختر داشت، نامش را خدیجه بگذاریم. عزیزانی که فرزندشان را خدیجه نام می‌نهند، از آخر ماه رمضان پارسال تا آخر ماه رمضان امسال، بیایند در سایت سمت خدا ثبت نام کنند، برایشان پلاک طلا ارسال خواهیم کرد.
شریعتی: از طریق پیامک مشخصات را ارسال کنید، به 20000303 نام و نام خانوادگی و کد ملی را ارسال کنید، همراه با آدرس، انشاءالله دوستان ما بررسی خواهند کرد و پلاک طلا هدیه خواهیم کرد.
حاج آقای فرحزاد: یک شب جلوتر در مسجد مقدس جمکران با حضور حاج آقای رفیعی برگزار خواهد شد و اجتماع بزرگ یاوران ام المؤمنین حضرت خدیجه کبری برگزار خواهد شد. عصر چهارشنبه اجتماع باشکوهی از مسجد امام حسن عسکری نزدیک حرم پیاده روی به حالت عزاداری با خدام حرم به طرف صحن حضرت معصومه داریم و مجلس باشکوهی است، هرکس برای حضرت خدیجه قدمی بردارد، آیت الله صافی گلپایگانی فرمودند: قطعاً دل پیغمبر را شاد می‌کند. در حق حضرت خدیجه خیلی جفا کردند. یکی از کم لطفی‌ها این بود که گفتند: حضرت خدیجه عاشق پیغمبر بود. یعنی محبت یک طرفی بود. پیغمبر خدا بارها اظهار می‌کردند: «کنت لها عاشقا و کنت لها محبّا» من هم شیفته حضرت خدیجه بود. «رزقتُ حُبَّها و أحبُّ حبیبها» این شعار ما در این ایام باشد. یعنی من رسول الله، فخر اولین و آخرین، تمام انبیاء و امامان زیر مجموعه پیغمبر هستند. پیغمبر می‌فرماید: خدا محبت حضرت خدیجه را رزق و روزی من کرده است. پیغمبر فرمود: من خدا را شاکر هستم که محبت حضرت خدیجه را در دل من قرار داد. هرکس حضرت خدیجه را دوست دارد، من هم او را دوست دارم. هرکس به این مادر عشق بورزد و خدمت کند، پیغمبر نیز او را دوست دارد. پیغمبر ما چهل روز ریاضت کشید و چهل روز روزه و عبادت کرد تا نور را دریافت کند و بعد نزد حضرت خدیجه رفت. چهل روز در اعتکاف بود، به حضرت خدیجه پیغام داد، جدایی من برای امر مهمی است، یکوقت ناراحت نباشی. بعد فرمودند: «فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَيُبَاهِي‏ بِكِ‏ كِرَامَ مَلَائِكَتِه‏» خدیجه جان تو شخصیتی هستی که خدای بزرگ بر ملائکه روزی چندین بار بر شما مباهات و افتخار می‌کنند. عجب کنیزی دارم! ما چهار زن در روایت داریم که جزء کاملترین و برترین زنان عالم هستند، حضرت فاطمه زهرا، حضرت مریم، حضرت آسیه و حضرت خدیجه کبری. حضرت خدیجه 25 سال در کنار پیغمبر خدا بود و با جان و مال و آبرو، ملالت‌ها و سرزنش‌ها و سرکوفت‌ها را تحمل کرد.
تمام مکه دشمن پیغمبر بودند. از هر نوع اذیت و آزاری کم نمی‌گذاشتند ولی همسر او کنار او بود، مولا امیرالمؤمنین اولین نفری بود که ایمان آورد و حضرت خدیجه اولین بانویی بود که به پیامبر ایمان آورد. دو ستون محکم کنار پیغمبر خدا بودند، لذا پیغمبر واقعاً خودش را مدیون این خانم می‌دانست. بارها پیغمبر می‌نشست و از مدح و ثناء و ستایش این بانو خسته نمی‌شدند، از بس تعریف این بانو را می‌کردند. حتی بعد از وفات این بانو، آنقدر پیغمبر گریه می‌کردند و یاد ایشان می‌کردند، اگر قربانی می‌کردند و هدایایی می‌دادند، می‌فرستادند بعضی خانه‌ها و می‌گفتند: این خانم چه نسبتی با شما دارد؟ می‌فرمودند: اینها دوستان حضرت خدیجه بودند. خواهش می‌کنم یک افطاری، یک هدیه به نیت حضرت خدیجه بدهیم. این کار را بکنید و اثرش را در زندگی مشاهده کنید. پیغمبر اینقدر حضرت خدیجه را یاد می‌کرد و مثل ابر بهار گریه می‌کرد، بعضی همسران پیغمبر ناراحت می‌شدند. تا زمانی که حضرت خدیجه زنده بودند، پیغمبر خانمی را اختیار نکردند. 25 سال با حضرت خدیجه زندگی کردند، حضرت فرمودند: همانند خدیجه دیگر پیدا نمی‌شود! بعد می‌فرمودند: مردم مکه مرا تکذیب کردند، او مرا تصدیق کرد. از من دوری جستند، او مرا یاری کرد. همه چیز من او بود. لذا بعد از وفات این بانو و بعد از وفات ابوطالب جبرئیل نازل شد و گفت: دیگر مکه جایی برای شما نیست. دیگر در مکه یاور و ناصر نداری. آن سال را حضرت سال حزن و اندوه اعلام کردند. کسی که ثروتمندترین زن‌های منطقه بود، بیاید در شعب ابی طالب، در خاک‌ها بدون امکانات، با پیغمبر سه سال زندگی کند. یک نگاه حضرت خدیجه به ما باشد تمام است.
شریعتی: ماه رمضان بهار قرآن کریم است و ما هرروز تفسیر یک جزء از قرآن کریم را توسط یکی از کارشناسان محترم برنامه خواهیم داشت و در فضای مجازی منتشر خواهیم کرد. نکته‌ای باقی مانده است بفرمایید.
حاج آقای فرحزاد: حضرت خدیجه(س) ایثار و فداکاری کردند و خدا بهترین شخصیت عالم را همسر ایشان قرار داد. ایشان خواستگارهای زیادی داشت و همه را رد کرد. حاضر شد با پیغمبری که مال و ثروت نداشت، ازدواج کند. شبی که با پیغمبر ازدواج کردند، پیغمبر حتی یک خانه نداشتند، حضرت خدیجه کبری یکجا با خدا معامله کرد. محضر پیغمبر خدا زانو زد و گفت: غصه هیچ چیز را نخور. «المالُ مالُک، والبیت بیتُک و أنا اَمَتُک» تمام پیغمبران می‌گویند: زکات بدهید، خمس بدهید، چیزی سر سال اضافه آوردید، یک پنجم مالتان را بدهید. حضرت خدیجه شب عروسی همه هستی خود را داد. عرض کرد خانه، خانه شماست. مال من مال شماست و من کنیز شما هستم. بهترین دختر، دختر ایشان است. بهترین داماد امیرالمؤمنین و یازده امام فرزندان ایشان هستند. در زیارتنامه می‌گوییم: السلام علیک یابن خدیجة الکبری، کبری یعنی بزرگ.
شریعتی: تا اولین شب قدر یازده شب فرصت باقی است.
«والحمدلله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا محمد و آله الطاهرین»