main logo of samtekhoda

98-02-02-حجت الاسلام والمسلمین فرحزاد-سیری در صحیفه سجادیه، شرح دعای شانزدهم- رحمت الهی

حجت الاسلام والمسلمين فرحزاد – سیری در صحیفه سجادیه، شرح دعای شانزدهم- رحمت الهی

برنامه سمت خدا

موضوع برنامه: سیری در صحیفه سجادیه، شرح دعای شانزدهم- رحمت الهی

كارشناس: حجت الاسلام والمسلمين فرحزاد

تاريخ پخش: 02-02- 98

شریعتی:
بسم الله الرحمن الرحیم، اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.

هوا، هوای لطیفی است طراوت است و ترنم و شبنم است و شقایق

هوای همهمه دارند ابر و تندر و باران، هوای زمزمه دارند بید و باد و بنفشه

و من هوای تو را دارم...

سلام می‌کنم به همه بیننده‌ها و شنونده‌های خوبمان، انشاءالله هرجا که هستید خداوند متعال پشت و پناه شما باشد، ایام و اعیاد بر شما مبارک باشد. ایامی که مزین است به نام حضرت بقیة الله الاعظم، انشاءالله این عید بر شما مبارک باشد و انشاءالله چشم ما به جمال حضرت روشن شود. در محضر حاج آقای فرحزاد هستیم. سلام علیکم، خیلی خوش آمدید. عید شما مبارک باشد.

حاج آقای فرحزاد:
عرض سلام دارم خدمت جنابعالی و بینندگان و شنوندگان عزیز. جا دارد واقعاً از رادیو قرآن خیلی تشکر کنم، انشاءالله خداوند توفیقشان را زیاد کند. جشن‌های خیلی باشکوهی برگزار شد، انشاءالله خداوند مشکل سیل زده‌ها را هم برطرف کند. گلایه‌ای که هرسال دارم، برای امام حسین ما دو ماه عزاداری می‌کنیم ولی برای تولدش یک شب برنامه می‌گیریم. امام زمان در عالم تک است و آرزوی همه انبیاء و اولیاء است. یک شخصیت بی بدیل و بی نظیر است. جا دارد یک دهه مهدویت، ده روز، بیست روز، جشن برگزار شود. سعی کنید حداقل سه روز، پنج روز، هفت روز جشن بگیرید. بعضی فکر می‌کنند برای عزاداری خرج کنند بیشتر ثواب دارد تا برای جشن و شادی خرج کنند. اگر ثوابش بیشتر نباشد، کمتر نیست.

شریعتی:
مرحوم دولابی حکیمانه می‌گفتند: اهل‌بیت دوست دارند شادی شما را هم ببینند. انشاءالله این شادی‌ها بیشتر شود. با بحث نورانی صحیفه سجادیه در خدمت شما هستیم.

حاج آقای فرحزاد: بسم الله الرحمن الرحیم، الحمدلله رب العالمین، اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.

دعای شانزدهم صحیفه سجادیه، حضرت درباره‌ی آمرزش گناهان و طلب عفو از خدای متعال می‌فرمایند و حاوی نکته‌های مهم و زیبایی هست و سر تا سر این دعا از فضل و لطف و کرم و رحمت و عفو و بخشش خدای متعال است. این دعا هم نکته‌های بسیار زیبایی دارد. در ابتدای دعا حضرت می‌فرماید: «اللَّهُمَّ يَا مَنْ بِرَحْمَتِهِ يَسْتَغيثُ الْمُذْنِبُونَ» آدم‌های گنهکار چه کنند؟ فرمود: ای خدایی که به رحمت تو گناهکارها استغاثه می‌کنند. «وَ يَا مَنْ إِلَى ذِكْرِ إِحْسَانِهِ يَفْزَعُ الْمُضْطَرُّونَ» آنهایی که به اضطرار و مشکلات حاد می‌رسند یاد لطف و کرم خدا می‌افتند. در دعا داریم «إِلَهِي لَمْ‏ يَزَلْ‏ بِرُّكَ‏ عَلَيَّ أَيَّامَ حَيَاتِي فَلَا تَقْطَعْ بِرَّكَ عَنِّي فِي مَمَاتِي» (اقبال الاعمال/ج2/ص686) ای خدایی که یک عمر به من محبت کردی و احسانت را قطع نکردی. پس بعد از مردن من بیشتر نیاز دارم. «إِلَهِي مَا أَظُنُّكَ تَرُدُّنِي فِي حَاجَةٍ قَدْ أَفْنَيْتُ عُمُرِي فِي طَلَبِهَا مِنْك‏» گمان نمی‌کنم حاجتی که عمری رویش وقت گذاشتم رد کنی و جواب مرا ندهی. مگر اینکه معصیت و گناه باشد. مضطرون به ذکر تو آرام می‌گیرند و پناه می‌برند.

«وَ يَا مَنْ لِخِيفَتِهِ يَنْتَحِبُ الْخَاطِئُونَ» ای خدایی که از خوف او به خاطر گناهی که کردند، خطاکارها ناله می‌زنند و بلند گریه می‌کنند. البته خوف از خدا، چند جور معنا شده است. یک خوف به معنی خشیت و عظمت و بزرگی خداست و ما اظهار کوچکی کنیم. خوف به این معنا که بی جهت از خدا بترسیم معنا ندارد. لذا امیرالمؤمنین در نهج‌البلاغه می‌فرماید: «وَ لَا يَخَافَنَّ إِلَّا ذَنْبَه‏» (نهج‌البلاغه/ص482) خوف به این معنا که من گناهانی مرتکب شدم و مستحق عقوبت هستم. سرچشمه خوف خود ما هستیم. خدا بی جهت با کسی کاری ندارد. خوف من از گناهان من است و بدی‌ها که مستحق عقوبت هستم. لذا در روایت داریم آنهایی که از خوف خدا گریه کنند، حضرت می‌فرماید: بلند ناله می‌زنند بخاطر گناهان و ترس از جهنم. اشکی که از خوف خدا به چشم انسان بیاید، آتش جهنم را خاموش و گناهان را پاک می‌کند. از آن اشک‌هایی است که در روایات برای آن خیلی ارزش قائل شدند. در روایات داریم حساب و کتاب‌های بنده‌ای را می‌بندند و باید به طرف جهنم برود، در بین راه مژه‌ها به زبان می‌آید و می‌گوید: پروردگارا من شاهد بودم شبی از شب‌ها بنده‌ات بلند شد و از ترس جهنم و گناهان خودش گریه کرد و اظهار ندامت کرد. خدا می‌فرماید: بخاطر اینکه از خوف من گریه کرد، او را برگردانید. «يَا أُنْسَ كُلِّ مُسْتَوْحِشٍ غَرِيبٍ» آنهایی که به وحشت می‌افتند و کسی را ندارند، خدا می‌گوید: من انیس شما هستم. «یا انیس من لا انیس له» اگر خلق ما را رها کردند، خالق ما، ما را رها نمی‌کند. آغوش او همیشه باز است.

«وَ يَا فَرَجَ كُلِّ مَكْرُوبٍ كَئِيبٍ» ای خدایی که تو گشایش می‌دهی و به هرکسی که اندوهناک و گرفتار است. «وَ يَا غَوْثَ كُلِّ مَخْذُولٍ فَرِيدٍ» ای فریادرس هرکسی که او را خوار کردند و او را طرد و رها کردند. «وَ يَا عَضُدَ كُلِّ مُحْتَاجٍ طَرِيدٍ» ای یاور هرکسی که نیازمند و طرد شده است. خدا می‌گوید: من یاور تو هستم! «أَنْتَ الَّذِي‏ وَسِعْتَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ رَحْمَةً وَ عِلْماً» خدایا تو کسی هستی که دایره علم و رحمت تو به همه عالم و ذرات و موجودات رسیده است. ولی غضب خدا اینطور نیست و موردی و محدود است. در قرآن هست «قالَ عَذابِي أُصِيبُ‏ بِهِ‏ مَنْ‏ أَشاءُ وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْ‏ءٍ» (اعراف/156) عذاب من برای خطاکارها محدود است ولی رحمت من اینطور نیست و وسیع است. لذا می‌فرماید: خدایا تو کسی هستی که علم و رحمت تو به همه موجودات رسیده است. «وَ أَنْتَ الَّذِي جَعَلْتَ لِكُلِّ مَخْلُوقٍ فِي نِعَمِكَ سَهْماً» خدایا تو کسی هستی که برای هر مخلوقی از نعمت‌های خودت یک سهمی قرار دادی. هیچکس را بدون سهم نگذاشتی. یک بهره‌ای به او مرحمت کردی. «وَ أَنْتَ الَّذِي عَفْوُهُ أَعْلَى مِنْ عِقَابِهِ» تو کسی هستی که عفو او بالای عقابش است. عفو او مقدم است و عفو او بیشتر از عقابش است. «وَ أَنْتَ الَّذِي تَسْعَى رَحْمَتُهُ أَمَامَ غَضَبِهِ» تو کسی هستی که رحمت تو پیشوا و پیشتاز غضب توست. پیشوا و رحمت غضب رحمت توست، «وَ أَنْتَ الَّذِي عَطَاؤُهُ أَكْثَرُ مِنْ مَنْعِهِ» همیشه عطای تو بیشتر از منع توست. بلکه در روایات باشد که جایی که خدا منع می‌کند، منعش هم عطا است.

بحث رحمت یک بحث زیبایی است که در قرآن و روایات خیلی آمده است. در ماه شعبان داریم که «وَ هَذَا شَهْرُ نَبِيِّكَ سَيِّدِ رُسُلِكَ شَعْبَانُ الَّذِي حَفَفْتَهُ‏ مِنْكَ بِالرَّحْمَةِ وَ الرِّضْوَان‏» ماه رمضان هم که حضرت خطبه خواندند «أَقْبَلَ‏ إِلَيْكُمْ‏ شَهْرُ اللَّهِ‏ بِالْبَرَكَةِ وَ الرَّحْمَةِ وَ الْمَغْفِرَة» در ماه شعبان و ماه رمضان که هستیم خیلی تناسب دارد از نظر زمانی که از رحمت خدا بشنویم. برعکس دشمن‌هایی که واقعاً چندین برابر ما کارهای فرهنگی می‌کنند که خدای ما، پیامبر ما، دین ما را یک مکتب خشن و تروریسم و جلاد و آدمکش معرفی کردند، دقیقاً برعکس است. جلادهایی که خودشان تربیت کردند به اسم دین ما دارند تمام می‌کنند. نمونه‌هایی که خیلی کوتاه از خدا و پیغمبر و قرآن و نماز و روایات که همه شعاع خداست که پخش می‌شود و غضب هم موردی است و برای اصلاح است. دین ما دین رحمت است. خدای ما خدای مهربانی است. کتاب ما کتاب رحمت است. پیغمبر ما پیغمبر رحمت است. امامان ما امامان رحمت هستند.

اول از خدا شروع کنیم، چقدر برای خدای متعال در قرآن و دعاها و روایات ما اسماء و صفات آمده است. اسماء خدا را یک مرور کنید ببینید چند اسم غضب و چند اسم رحمت درونش است. کاملش دعای جوشن کبیر است. بزرگانی داشتیم که در مجالس خصوصی می‌فرمودند: بندهایی از دعای جوشن کبیر را بخوانید. شب اول ماه رمضان جوشن کبیر مستحب است و مرحوم مجلسی فرمودند: خوب است در ماه رمضان سه بار خوانده شود که باعث آمرزش گناهان می‌شود. سفارش شده که امام حسین(ع) فرمودند: پدرم سفارش کرد بر کفن او بنویسیم و مستحب است دعای جوشن کبیر را با تربت و زعفران به کفن بنویسند که ما تحت پوشش این اسماء الهی قرار بگیریم. اسماء کامل الهی حدود هزار اسماء و صفات خدا در جوشن کبیر آمده است. در اینها بگردید چند اسم غضب پیدا می‌کنید؟ چقدر اسم رحمت پیدا می‌کنید؟ خداوند رحمتش غالب است و یا اینکه عقوبت و حساب کشی غالب است؟ در دعای جوشن کبیر همه صفات خوب خداست و اسم‌های رحمت است. بالاترین کتاب‌ها قرآن است و خدای متعال شروع کتاب‌ آسمانی‌اش را «اعظمُ آیةٍ فی کتاب الله» تعبیر روایت است. یعنی بزرگترین آیه قرآن بسم الله الرحمن الرحیم است. فرمود: همه قرآن در سوره حمد جمع شده که ام الکتاب است. «وَ لَقَدْ آتَيْناكَ‏ سَبْعاً مِنَ الْمَثانِي وَ الْقُرْآنَ الْعَظِيمَ» (حجر/87) در سوره حمد می‌بینید که باز یک آیه مستقل «الرحمن الرحیم» است. ما توجه نداریم در شبانه روز شصت بار واجب است خدا را به رحمان یا رحیم بخوانیم. همه رحمت است!

یک سوره در قرآن هست، چون شروع سوره با برائت است و تبری از مشرکین است مناسب نیست با رحمت شروع شود. آنجا را می‌گوییم: اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، اول سوره را بدون بسم الله باید شروع کنیم. روایت دیدم امام صادق(ع) هروقت سوره برائت را تلاوت می‌کردند، اگر اول سوره بسم الله نمی‌گفتند ولی اگر آیه اول را خوانده بودند، از وسط آیات بعد باز بسم الله می‌گفتند. به اضافه اینکه قرآن 114 سوره دارد، اگر اینجا بسم الله ندارد، در سوره نمل دو تا بسم الله دارد. این هم باز خدا جبران کرده است. شیخ بهایی می‌گوید: هرکس را می‌خواهی ببینی با شما چه رفتاری می‌کند، از شروع پیام و نامه و گفتارش تا آخر می‌توانی بخوانی! انشاءالله امسال هم سال پربارانی بود، با رحمت آغاز شد. انشاءالله خانه‌هایی که ویران شد و گرفتاری‌هایی که برای مردم سیل زده ایجاد شد هم رفع شود. استاد بزرگواری داریم حدود نود سال دارد. ایشان می‌فرمودند: گاهی سم نا امیدی به من می‌رسد کتاب را باز می‌کنم و چند خطش را می‌خوانم. در قرآن داریم «وَ لا يَزالُونَ مُخْتَلِفِينَ إِلَّا مَنْ‏ رَحِمَ‏ رَبُّكَ‏ وَ لِذلِكَ خَلَقَهُمْ» (هود/118 و 119) یعنی مردم بینشان اختلاف هست، سلیقه‌ها و افکار مختلف دارند. این اختلاف هم رحمت است و باعث رشد است. ظاهر آیه خدا می‌گوید: من برای اختلاف خلق کردم. ولی روایات ما می‌فرماید: آنهایی که به رحمت سر در بیاورند، اختلاف‌ها کنار می‌رود.

من نکردم خلق تا سودی کنم *** بلکه تا بر بندگان جودی کنم

گر نماز و روزه‌ای فرموده‌ام *** ره به سوی خویشتن بنموده‌ام

من نگردم پاک از تسبیحشان *** پاک هم ایشان شوند و در فشان

اگر سبحان الله می‌گویی، خدا پاک نمی‌شود، تو پاک می‌شوی. اگر استغفرالله می‌گویی تو پاک می‌شوی. الله اکبر، خدا در قلب تو تجلی می‌کند. الحمدلله خزائن خدا را زیاد نمی‌کند. نعمت‌های شما زیاد می‌شود. خدا نیازی به نماز ندارد می‌خواهد ما رشد کنیم. باز از آیات قرآن این است، خدای مهربان می‌فرماید: «كَتَبَ‏ عَلى‏ نَفْسِهِ‏ الرَّحْمَةَ» (انعام/12) یعنی رحمت خدا قطعی و واجب است. اینکه حضرت فرمود: «أَنْتَ‏ الَّذِي‏ وَسِعْتَ‏ كُلَّ شَيْ‏ءٍ رَحْمَةً وَ عِلْما» آیه قرآن است، «رَبَّنا وَسِعْتَ‏ كُلَ‏ شَيْ‏ءٍ رَحْمَةً وَ عِلْما» (غافر/7) ملائکه می‌گویند: خدایا رحمت و علم تو وسعت به همه موجودات دارد، مؤمنین را بیامرز و ببخش. چون قبل از دعا آدم باید تعریف و تمجید کند تا دعایش مستجاب شود. بعضی رحمت را محدود به گروه خاص می‌کنند. یک رحمت خاص الخاص هست برای چهارده معصوم است. یک رحمت پایین‌تر است برای انبیاء و مرسلین، یک رحمت پایین‌تر است برای اولیاء خداست ولی رحمت‌های عمومی هست که تمام موجودات و ذرات و هستی را گرفته است، آن فراگیر است. لذا می‌گوید: «ان الله بالناس» نمی‌گوید: «بالمؤمنین و بالمتقین».ِ «إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُوفٌ‏ رَّحِيمٌ‏» (جاثيه/14) رئوف شدت مهربانی است. مادر را رئوف می‌گویند. امام هشتم رئوف است، مظهر مهربانی است.

«الله غفورٌ رحیم» حدود پنجاه بار این دو اسم کنار هم در قرآن آمده است. در قرآن اسم غضب بیشتر است یا رحمت؟ رحمت بیشتر است. یک سوره داریم به اسم «الرحمن» یک آیه «الرحمن» است. «الرَّحْمنُ‏، عَلَّمَ‏ الْقُرْآنَ عَلَّمَهُ الْبَيانَ» دعاها که بسیار زیاد است. در مناجات شعبانیه داریم «إِنْ أَخَذْتَنِي‏ بِجُرْمِي‏ أَخَذْتُكَ بِعَفْوِكَ وَ إِنْ أَخَذْتَنِي بِذُنُوبِي أَخَذْتُكَ بِمَغْفِرَتِكَ وَ إِنْ [إذا] أَدْخَلْتَنِي النَّارَ أَعْلَمْتُ أَهْلَهَا أَنِّي أُحِبُّكَ» اگر مرا در آتش ببری، فریاد می‌زنم خدایا دوستت دارم. بالای نود درصد رحمت است. شروع با رحمت است و تا آخر با رحمت است. گمان نمی‌کنم کسی که سجده کرده و گریه کرده، او را به جهنم ببری. قسم خوردی جهنم را پر کنی اما از کافرین. جهنم که در قیامت گفتند هست، اما یک معنی جهنم یعنی بی خدا بودن. کسی که امید و پناه ندارد. کفار برای خودشان سرپرست ندارند. همین جهنمی می‌شود. لذا حضرت می‌فرماید: «رَبِّي صَبَرْتُ عَلَى عَذَابِكَ، فَكَيْفَ أَصْبِرُ عَلَى‏ فِرَاقِكَ‏، وَ هَبْنِي صَبَرْتُ عَلَى حَرِّ نَارِك‏» یعنی فراق خدا خودش یک جهنم است.

اما پیغمبر؛ چه آیات و روایاتی که در مورد پیغمبر است، کلماتی که درباره‌ی حضرت است و سیره عملی و رفتاری پیامبر، خدا در مورد پیامبر می‌فرماید: «وَ ما أَرْسَلْناكَ‏ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ» (انبیاء/107) به پیغمبر در جنگ احد گفتند: شما هم یک نفرین کن، دندانت شکسته و پیشانی‌ات شکسته است. آه بکش و نفرین کن، چین به ابرویت بیانداز و غضب جدی کن. فرمود: خدا مرا نفرستاده که لعن و نفرین کنم. «و انما بعثتُ رحمة» خدایا قوم من، همین‌هایی که حضرت حمزه را شهید کردند. خدایا اینها را ببخش و بیامرز. «انهم لا یعلمون» جاهل هستند و نمی‌فهمند. فرمود: من پیغمبر رحمت هستم. نمونه‌های فراوانی که حضرت حدود بیست سال، یعنی سیزده سال در مکه پیغمبر را زجر و شکنجه دادند، مدینه هم آمدند تا قبل فتح مکه همه اذیت و آزار بود. حالا پیغمبر بر این مردم چموش غالب شده است. سع بن عباده آمد پرچم را گرفت و گفت: امروز روز کشته است. باید پدر شما را دربیاوریم. فرمود: پرچم را دست امیرالمؤمنین بدهید! حضرت دعا را برعکس کردند «الیوم یوم المرحمة لا الملحمة» پیغمبر را از مکه بیرون کردند، می‌خواستند حضرت را بکشند و شبانه فرار کرد. شکمبه گوسفند روی سر حضرت خالی کردند. اینها که جمع شدند، حضرت فرمودند: نظر شما درباره‌ی من چیست؟ روایت قشنگی است در نهج‌البلاغه حضرت می‌فرماید: «وَ مَنْ ظَنَّ بِكَ‏ خَيْراً فَصَدِّقْ‏ ظَنَّه‏» (نهج‌البلاغه/ص403) هرکس به تو گمان خوب دارد، گمانش را تأیید کن. گفتند: «أَخٌ‏ كَرِيمٌ‏ وَ ابْنُ أَخٍ‏ كَرِيم‏» شما برادر بزرگوار ما هستی و پدرت هم بزرگوار بود. پیغمبر ما فرمود: من همان چیزی که حضرت یوسف به برادرها فرمود به شما می‌دهم. «لا تَثْرِيبَ‏ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ» (یوسف/92) [کافی/ج4/ص225] گذشته‌ها فراموش شد. حتی وحشی قاتل که جگر حضرت حمزه را درآورد هم بخشیدند، چون مسلمان شد و توبه‌اش هم قبول شد، فقط حضرت فرمود: نزدیک من نیا که من یاد خاطره‌ی تلخ می‌افتم!

پیغمبر ما پیغمبر رحمت است. امامان ما همه مظهر رحمت واسعه خدا هستند. تجلی رحمت در وجود پیغمبر است. چون فرمودند: «کُلُنا محمد» امام زمان رحمت واسعه خداست. سوره یاسین و زیارت آل یاسین را فراموش نکنیم. سوره یاسین قلب قرآن است و به امام زمان هدیه کنید. زیارت آل یاسین بهترین زیارتنامه امام زمان(ع) است. زیارت آل یاسین انشاء و نوشته خود امام زمان(ع) است. فرمودند: هروقت خواستید به وسیله ما به خدا توجه کنید، این زیارت را بخوانید. بخش اول زیارت و بخش دوم دعا است. یک بخش این است «السَّلَامُ‏ عَلَيْكَ‏ أَيُّهَا الْعَلَمُ‏ الْمَنْصُوبُ وَ الْعِلْمُ الْمَصْبُوبُ وَ الْغَوْثُ وَ الرَّحْمَةُ الْوَاسِعَةُ وَعْداً غَيْرَ مَكْذُوبٍ» سلام بر شما آقایی که مظهر علم الهی است که روی زمین ریخته شده است. علامت خداست که راه را نشان می‌دهد. پناهگاه مردم و رحمت واسعه خداست. حضرت وقتی می‌آیند اول از مکه شروع می‌کنند و به دیوار کعبه تکیه می‌دهند، خودشان را معرفی می‌کنند، 313 نفر می‌آیند. حضرت یک فرماندار و حاکم و نماینده در مکه می‌گذارند و به سمت کوفه و مدینه می‌آیند. حضرت از مکه که بیرون می‌آیند نماینده حضرت را می‌کشند. حضرت برمی‌گردند و آنها را توبیخ می‌کنند. دو سه بار این تکرار می‌شود. بعد حضرت بار دیگر شدیداً تهدید می‌کنند و می‌فرمایند: اگر نبود که من رحمت واسعه خدا بودم می‌دانستم با شما چه کار کنم. یعنی حسابی انتقام می‌گرفتم. ولی چون من رحمت واسعه خدا هستم این بار هم شما را می‌بخشم. رحمت واسعه به امام زمان تعبیر شده است.

این جمله‌ای که در صحیفه سجادیه خواندیم، «أَنْتَ الَّذِي تَسْعَى‏ رَحْمَتُهُ‏ أَمَامَ غَضَبِهِ» (صحیفه سجادیه/ص78) رحمت خدا بر غضب خدا غالب است. آیت الله جوادی آملی جملات زیبایی دارند، اینکه ما می‌گوییم: رحمت امام غضب است، این خیلی نکات و معنی بلندی دارد. یعنی غضب شش دانگ در اختیار رحمت است. یعنی فرمان غضب در اختیار رحمت است. هرکجا بخواهد او را می‌برد. یعنی اینکه اختیار کامل غضب دست رحمت است. گویی غضب واقعی وجود ندارد. یعنی در غضب هم رحمت خوابیده است. غضبش هم رحمت است. پدری که بچه شلوغ‌کاری می‌کند را توبیخ می‌کند، نصیحت می‌کند یا تنبیه می‌کند، همه اینها از روی تربیت است و خیر او را می‌خواهد. خدای بزرگ هزارها برابر از پدر و مادر مهربانتر است. اگر عده‌ای جهنم می‌روند برای پاک شدن است. خدا حالت انتقام‌گری ندارد. حضرت امام در یکی از سخنان اشاره کردند که پیغمبر یا امیرالمؤمنین به جهنم می‌روند برای دستگیری از عده‌ای و جهنم خاموش می‌شود، بعضی از این معاندین و دشمنان خیلی خبیث می‌بینند جهنم خنک و سرد شده است. می‌پرسند: چه خبر است؟ می‌گویند: پیغمبر یا حضرت علی آمده از شما شفاعت کند. می‌گویند: نه، ما عارمان می‌شود زیر پرچم حضرت علی یا پیغمبر باشیم.

شریعتی: «وَ هَبْ لَنَا رَأْفَتَهُ وَ رَحْمَتَهُ، وَ دُعَاءَهُ وَ خَيْرَهُ، مَا نَنَالُ بِهِ سَعَةً مِنْ‏ رَحْمَتِكَ‏، وَ فَوْزاً عِنْدَك‏» امروز صفحه نوزدهم قرآن کریم آیات نورانی سوره مبارکه بقره را تلاوت خواهیم کرد. این هفته قرار گذاشتیم از یکی دیگر از نواب خاص حضرت به نام حسین بن روح نوبختی یاد کنیم.

«120» وَ لَنْ تَرْضى‏ عَنْكَ‏ الْيَهُودُ وَ لَا النَّصارى‏ حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدى‏ وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ما لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ«121» الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ أُولئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ مَنْ يَكْفُرْ بِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ‏«122» يا بَنِي إِسْرائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَ أَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعالَمِينَ‏«123» وَ اتَّقُوا يَوْماً لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً وَ لا يُقْبَلُ مِنْها عَدْلٌ وَ لا تَنْفَعُها شَفاعَةٌ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ‏«124» وَ إِذِ ابْتَلى‏ إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ ‏«126» وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ قالَ وَ مَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلى‏ عَذابِ النَّارِ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ«127»

ترجمه آیات: (اى پيامبر!) هرگز يهود و نصارى از تو راضى نخواهند شد تا (آنكه تسليم خواسته آنان شوى و) از آئين آنان پيروى كنى. بگو: هدايت تنها هدايت الهى است، و اگر از هوى و هوسهاى آنها پيروى كنى، بعد از آنكه علم (وحى الهى) نزد تو آمد، هيچ سرور و ياورى از ناحيه خداوند براى تو نخواهد بود. كسانى كه به آنها كتاب آسمانى داده‏ايم وآنرا چنان كه سزاوارِ تلاوت است تلاوت مى‏كنند، آنان به آن (قرآن يا پيامبر) ايمان مى‏آورند و كسانى كه به آن كافر شوند، آنان همان زيانكارانند. اى بنى‏اسرائيل! نعمت مرا كه به شما ارزانى داشتم و شما را بر جهانيان برترى بخشيدم ياد كنيد. وبترسيد از روزى كه هيچ‏كس چيزى (از عذاب خدا) را از ديگرى دفع نمى‏كند و هيچ‏گونه عوضى از او قبول نمى‏گردد و هيچ شفاعتى، او را سود ندهد و (از جانب هيچ‏كسى) يارى نمى‏شود. و (به خاطر بياور) هنگامى كه پروردگارِ ابراهيم، او را با حوادث گوناگونى آزمايش كرد و او به خوبى از عهده آزمايش برآمد. خداوند به او فرمود: من تو را امام و رهبر مردم قرار دادم. ابراهيم گفت: از فرزندان من نيز (امامانى قرار بده)، خداوند فرمود: پيمان من به ستمكاران نمى‏رسد (و تنها آن دسته از فرزندان تو كه پاك و معصوم باشند شايسته اين مقامند). و (بياد آور) هنگامى كه ابراهيم گفت: پروردگارا! اين (سرزمين) را شهرى امن قرارده و اهل آن را، آنان كه به خدا و روز آخرت ايمان آورده‏اند، از ثمرات (گوناگون) روزى ده. (اما خداوند) فرمود: به آنهايى كه كافر شوند (نيز) بهره‏ى اندكى خواهم داد. سپس آنها را به قهر به سوى عذاب آتش مى‏كشانم و چه بد، سرانجامى است.

شریعتی: کتاب «محبت و رحمت، سیره پیامبر» از مجموعه مباحث حاج آقای فرحزاد است در موضوع محبت و رحمت و داستان‌ها و حکایت‌هایی که مکرر از ایشان در برنامه سمت خدا شنیدیم. کتاب بسیار خوبی است مزین به آیات نورانی قرآن کریم و روایات اهل‌بیت و حکایت‌ها و سیره نورانی نبی مکرم اسلام و اهل‌بیت علیهم السلام، توصیه می‌کنم حتماً این کتاب را تهیه و مطالعه کنید. برای تهیه کتاب به 20000303 پیامک بدهید. در مورد قربانی و صدقه برای امام زمان باید بگویم که الحمدلله حدوداً چهارصد رأس گوسفند قربانی شد و بین محرومان و آسیب دیدگان سیل اخیر توزیع شد. جا دارد صمیمانه از همراهی و همدلی همه مخاطبین عزیز تشکر کنم.

حاج آقای فرحزاد: ما استادی داشتیم مرحوم آ سید هاشم رضوی شاگرد آ سید علی قاضی بود، با آقای بهجت هم دوست بودند. آقای بهجت دیدن ایشان می‌آمدند. هر بار که ایشان پولی دستشان می‌آمد به بنده می‌گفتند: برو گوسفند بکش برای سلامتی حضرت، فقط برای نیمه شعبان نباشد، در طول سال این قربانی انجام شود که بسیار کار پسندیده‌ای است، دفع بلا می‌کند. این قربانی‌ها سلامتی را به ما برمی‌گرداند. خیلی خوب است که کسانی هم که نمی‌توانند گوشت تهیه کنند، این کار بسیار پسندیده است. هفته آینده هم تعدادی از زائر اولی‌ها که قرعه کشی کردیم به کربلا اعزام خواهند شد. بعد از ماه رمضان هم باقی گروه‌ها را خواهیم فرستاد. ماه شعبان و ماه رمضان فرصت خوبی است برای صلوات فرستادن، صلوات هم دعا و هم توسل و هم ذکر خدا و ذکر آل پیغمبر است. پیغمبر ما فرمود: نزدیکترین افراد به من روز قیامت، کسانی هستند که در دنیا زیاد صلوات بر محمد و آل محمد می‌فرستند.

شریعتی: دعا بفرمایید و آمین بگوییم.

حاج آقای فرحزاد: خدایا تو را به حق محمد و آل محمد قسم می‌دهیم قلب امام زمان به مژده ظهورش شاد بگردان. ما را جزء بهترین یارانش قرار بده. ما را مشمول دعای مخصوص امام زمان قرار بده. به حق محمد و آل محمد مریض‌های روحی و جسمی شفای عاجل عنایت بفرما. آنهایی که همسر ندارند، اولاد ندارند، شغل ندارند، مسکن ندارند همه را حاجت روا بفرما. همه گرفتارها مخصوصاً هموطنان سیل زده را نجات و عافیت کامل مرحمت بفرما. اموات و شهدا و حق داران را با امام و شهداء محشور بگردان. این دعایی که از امام هشتم(ع) است و قبل از زیارت جامعه است را برای امام زمان بخوانید.

شریعتی: این دعا در مفاتیح بعد از دعای عهد است که امام رضا تعلیم فرمودند. برای آقایمان دعا می‌کنیم و عرض می‌کنیم: «وَ انْظُرْ إِلَيْنَا نَظْرَةً رَحِيمَةً»