main logo of samtekhoda

98-01-31-حجت الاسلام والمسلمین عابدینی-ارائه اعمال به حضرات معصومین علیهم السلام و امام زمان(عج)

حجت الاسلام والمسلمين عابدینی– ارائه اعمال به حضرات معصومین علیهم السلام و امام زمان(عج)
برنامه سمت خدا
موضوع برنامه: ارائه اعمال به حضرات معصومین علیهم السلام و امام زمان(عج)
كارشناس: حجت الاسلام والمسلمين عابدینی
تاريخ پخش: 31-01- 98     

شریعتی: بسم الله الرحمن الرحیم، اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.
«يا أَيُّهَا الْعَزِيزُ مَسَّنا وَ أَهْلَنَا الضُّرُّ وَ جِئْنا بِبِضاعَةٍ مُزْجاةٍ فَأَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَ تَصَدَّقْ‏ عَلَيْنا إِنَّ اللَّهَ يَجْزِي الْمُتَصَدِّقِينَ» (یوسف/88)
یا ایها العزیز ببین خسته حالیم *** چشمان پر ستاره و دامان خالی‌ام
ماییم آن خسی که به میقات آمدیم *** شرمنده با بضاعت مزجاة آمدیم
شام فراق سوره واللیل خوانده‌ایم *** یوسف ندیده اوف لنا الکیل خوانده‌ایم
یا ایها العزیز به زیباییت قسم *** بر حسن بی بدیل و دل آرایی‌ات قسم
دلها ز نکهت سخنت زنده می‌شود *** عالم به بوی پیرُهنت زنده می‌شود
صبح وصال تو شب غم را سحر کند *** آفاق را نگاه تو زیر و زبر کند
موسی تویی مسیح تویی مکه طور توست *** شهر مدینه چشم به راه ظهور توست
شعر شفق حدیث زبان دل من است *** تکرار نام تو ضربان دل من است
سلام می‌کنیم به او که مژده باران سبز شالی‌هاست، خدا کند که بیاید همین حوالی‌هاست. سلام می‌کنم همه بیننده‌ها و شنونده‌های بسیار نازنین‌مان، عید بزرگ نیمه شعبان بر شما مبارک باشد و انشاءالله در این روزها و شب‌های نورانی بهترین‌ها به برکت نام و یاد امام زمانمان برای همه ما رقم بخورد. حاج آقای عابدینی سلام علیکم و رحمة الله، خیلی خوش آمدید. ایام مبارک باشد.
حاج آقای عابدینی: سلام علیکم و رحمة الله، بنده هم خدمت حضرتعالی و همه بینندگان و شنوندگان عزیز هم عرض سلام دارم. اولین سلام را به امام زمان تقدیم می‌کنیم و ارادتمام را ابراز می‌کنیم. انشاءالله در این روز و در این شب، فردا که روز تولد حضرت است و امشب که شب میلاد است و خوشی‌های مردم مضاعف است، انشاءالله خدای سبحان جذبه‌ها و نفعه‌هایش را برای همه مؤمنین برای دنیا و آخرت ما قرار بدهد و مشکلات کسانی که در این ایام به سختی مبتلا شدند به برکت وجود امام زمان(عج) زودتر به راحت تبدیل کند و این مملکت را در پناه عزت خودش حفظ کند.
شریعتی: انشاءالله این آخرین سالی باشد که بدون حضور حضرت تولدشان را جشن می‌گیریم و در سالهای بعد در رأس تمام جشن‌های ما حضرت حضور داشته باشند. امروز به مناسبت این ایام از قصه حضرت یوسف کمی فاصله می‌گیریم و مباحث را متناسب با روزها و شب‌ها خواهیم شنید.
حاج آقای عابدینی: (قرائت دعای سلامت امام زمان) انشاءالله بهترین هدیه‌ای که از جانب این کریمان به ما داده می‌شود در امشب و فردا فرج امام زمان(عج) و نوشتن اسم ما در لیست یاران و سرافرازان و سرداران حضرت باشد. یک قصه‌ای را عرض کنم از این باب است که وقتی یوسف(ع) خواست از دنیا برود، بنی اسرائیل و فرزندان را جمع کرد و گفت: بعد از من سالیان طولانی مبتلا به سختی خواهید شد. حدود چهارصد سال به گرفتاری و ابتلائات مختلفی گرفتار خواهید شد. در آنجا دارد که اینها را به قیام قائمی وعده داد که نامش موسای کلیم هست و بعد از حدود چهارصد سال قیام خواهد کرد. به اینها مژده داد این سختی‌ها با آمدن او برطرف خواهد شد و منتظر باشید. اینها در اوج سختی‌ها که بودند به این وعده دلخوش می‌کردند و آرام می‌شدند و می‌توانستند زندگی‌شان را ادامه بدهند به این وعده‌ای که امید آینده‌ی اینها بود. دارد در یکی از این ایامی که سخت شده بود کار برای آنها و فشارها زیاد شده بود. گاهی فشارها از وقت عادی بیشتر است و تحمل سخت می‌شود، در این ایام نزد یکی از انبیاء که مخفی بودند رفتند و گفتند: خوب است که با ما گفتگو کنید تا دل ما آرام شود و در مورد قائم برای ما صحبت کنید و به ما بشارت بدهید تا تحمل برای ما آسان شود. وقتی صحبت از وعده الهی شد که چهل سال دیگر وعده قیام آن قائم را به اینها داد، اینها با زبان شکر الحمدلله گفتند و حال شکر که به اینها دست داد، خدای سبحان به آن نبی خطاب کرد، ده سال از این فرصت چهل ساله کم شده و سی سال شد. اینها دوباره با زبان دیگری که نعمت از خداست و او قادر است، دوباره به آن نبی خطاب شد که حال شکر اینها ده سال دیگر فرج را نزدیک کرد. اینها دوباره گفتند: «لا ادفع الشر الا الله» خداست که می‌تواند هر بلا را برگرداند و هر سختی را از ما دور کند. دوباره خدای سبحان به آن نبی خطاب کرد که بگو: ده سال دیگر کم شد. دوباره اینها زبان شکر کردند و خطاب شد: بگو نگاه کنید که آن کسی که منتظرش هستید، دارد می‌آید! چقدر زبان روایت زیباست که زبان شکر چه نظام فردی فرج شخصی را ایجاد می‌کند و در نظام اجتماعی اگر زبان شکر اجتماعی محقق شود فرج عمومی را نزدیک می‌کند. اگر با این نگاه حال شکر اجتماعی برنامه‌ریزی کنیم نسبت به نعمت‌های الهی، حتی باور کنیم این ابتلائات برای سازندگی‌ها می‌تواند راهکار باشد. یعنی بگوییم: خدایا با ما چه کار داری در این مشکلی که پیش آمده است. َ«فَأَخَذْناهُمْ بِالْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ‏» (انعام/42) ما اینها را به مشکلات مالی و جانی مبتلا می‌کنیم تا اینها نزد ما برگردند و به ما بگویند: خدایا با ما چه کار داری؟ یعنی هر مشکلی پیش می‌آید بخواهند طرف خدا برگردند و اگر این سختی‌ها پیش می‌آید بگوییم: خدایا تو قادر هستی. خدایا سپاس تو نسبت به همه نعمتی که دادی. رفع این مشکل هم به دست توست.
آماده کردن و رزمایش است، وقتی حضرت می‌آید اینطور نیست که بگوییم: همه کار با حضرت است. لذا کسانی را که خدا گاهی می‌خواهد آماده کند برای آن کار، سختی‌ها برایشان پیش می‌آید تا آماده شوند، مثل جریان طالوت و جالوت که آماده شدن به این بود که از آن نهر نخورند. در اینجا اگر آدم این را به عنوان رزمایش دید، این هم زبان شکر پیدا می‌کند. یعنی می‌گوید: خدایا پس معلوم می‌شود برای من یک نتیجه‌ی عظیمی را آماده کرده که مرا داری با این رزمایش آماده برای آن می‌کنی. اگر زبان شکر زبان شکر اجتماعی شد، نتیجه‌اش این می‌شود که فرج نزدیک می‌شود. یعنی اگر قرار بود طبق علم واقع پنجاه سال دیگر حاصل شود، بدا حاصل می‌شود و نزدیک می‌شود. به شرط اینکه این فرج اجتماعی چه شود برای ما به عنوان یک برنامه دیده شود. رادیو و تلویزیون، مدارس، دانشگاه، حوزه و اجتماع ما زبانشان با این نگاه یک زبان الهی و شاکریت باشد. این زبان شاکر پیش بیاید ابتلائات برداشته می‌شود و فرج حاصل می‌شود.
بحثی که امروز خواهیم گفت و به نظرم می‌تواند از جهت معرفتی و اخلاقی، از جهت توحیدی و معاد، امامت و انسان شناسی یک بحث پر فروع و پر نتیجه‌ای است و از نظر اخلاقی بسیار کاربردی است و در روزانه انسان تأثیر دارد بحث عرض اعمال بر امام است که در رابطه با بحث امام زمان(عج) ما روایات بسیاری داریم که می‌فرمایند: عرض عمل بر امام می‌شود. این آیه قرآن به عنوان طلیعه بحث و گفتار ما باشد. «وَ قُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ‏ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ سَتُرَدُّونَ إِلى‏ عالِمِ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ» (توبه/105) این آیه چند فراز دارد. «وَ قُلِ اعْمَلُوا» پیغمبر به اینها بگو: هرکاری می‌خواهید بکنید. ولی بدانید این عملی که انجام می‌دهید، «فَسَيَرَى اللَّهُ» این «س» اشاره به آینده دور و آینده نزدیک است. اما در اینجا وقتی که بعضی افعال در باب می‌روند گاهی معنای جدیدی می‌دهند و گاهی اضافه کردن بعضی حروف برای تأکید آن حقیقت است. اضافه کردن کلمات برای خود قاعده دارد. اینجا می‌فرماید: «فَسَیَری الله عَمَلَكُمْ»‏ خدا حتماً می‌بیند و قطعاً عمل شما را می‌بیند. «وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ» رسول خدا و مؤمنون هم می‌بینند. مؤمنون حضرات معصومین هستند. هرچند اولیاء الهی که به مراتبی از کمال رسیدند، بعضی از مراتب اعمال مؤمنین دیگر هم می‌بینند. عنوان این بحث این است که «اعملوا» این فقط خطاب به مؤمنین نیست. کافر و مؤمن هر عملی انجام می‌دهند، حتماً این عمل بر خدای سبحان و رسول خدا و حجت خدا عرضه می‌شود.
اگر باور کردیم عمل چیست، عرضه شدن عمل چیست، حجت خدا چطور عمل بر آن عرضه می‌شود. دنبال آیه می‌فرماید: «وَ سَتُرَدُّونَ إِلى‏ عالِمِ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ» شما برگشت می‌کنید به کسی که «عالم الغیب و الشهاده» است. چون عمل ما یک مرتبه شهادت دارد که من می‌توانم ببینم اما غیب این عمل چیست؟ آنچه حتی گاهی نسبت به من به آن پنهان است. ملکوت عمل، جبروت عمل تا به لایه‌های عظیمی می‌رسد که ظاهرش یک لایه است. همه آنها بر خدا و رسول و امام عرضه می‌شود. حتی گاهی انسان متوجه لایه‌های پنهان عملش نیست که در خفای عملش ریاست یا یک تکبر است. به ظاهر خیرخواهی می‌کند اما نهفته‌های درونش این را امداد می‌کنند که خیرخواهی این بدون اینکه کسی احساس کند، خدای سبحان بر خودش و بر رسولش عرضه می‌کند. یکجا این اعمال را بر امام عرضه می‌کنند. ما دو بحث داریم، یکی اینکه می‌گوییم: وارد شده بعد از شب‌های قدر بالاترین شب است و از جمله شب‌های قدر هست شب نیمه شعبان، تقدیرات در این شب‌ها رقم می‌خورد. یک بحث داریم تقدیرات رقم می‌خورد. تقدیرات همه هستی و انسان‌ها برای سالشان رقم می‌خورد. بر امام معصوم این تقدیرات وارد می‌شود. «تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ‏» این ملائکه و روح بر چه کسی نازل می‌شود؟ لذا گفتند: به این سوره قدر استشهاد کنید به بودن امام حی در هر عصری که لازم است. تنزّل مضارع است، یعنی دائماً این استمرار دارد. پس باید تقدیرات بر یک امامی وارد شود. قبل از اینکه من بخواهم عملی انجام بدهم، کاری انجام بدهم، تقدیراتی که برای من هست، چه خوب و چه بد، چه زشت و چه زیبا، هرچه که هست، چه مؤمن و چه کافر، همین تقدیرات بر چه کسی وارد می‌شود؟ بر امام معصوم وارد می‌شود. تعبیر این است که «إِرَادَةُ الرَّبِّ فِي مَقَادِيرِ أُمُورِهِ تَهْبِطُ إِلَيْكُمْ وَ تَصْدُرُ مِنْ‏ بُيُوتِكُمْ‏» اراده رب بر مقادیر امورش که تقدیرات است اول بر شما نازل می‌شود. به سوی شما و از اینجا متفرق می‌شود و به همه عالم پخش می‌شود. «بِكُمْ‏ فَتَحَ‏ اللَّهُ‏ وَ بِكُمْ‏ يَخْتِمُ اللَّهُ» آغاز و پایان با شما محقق می‌شود. این تقدیرات در قوس نزول است. قبل از اینکه عمل محقق شود و حادثه‌ای ایجاد شود، تقدیر الهی بر وجود مبارک حجت زمان وارد می‌شود و از آنجا پخش می‌شود. عمل هم که انجام می‌شود اولین جایی که این عمل قدم می‌گذارد بر وجود مبارک حجت خداست و از آنجا بالا می‌رود. پس در قوس نزول هرچه که برای ما پیش می‌آید از جانب وجود آنهاست و هرچه بعد از آن انجام می‌دهیم با وجود آنها همراه می‌شود. اگر انسان با این نگاه ببیند که عمل قبل از تحقق و حوادث قبل از محقق شدنشان، اول از وجود مبارک امام آنجا رقم می‌خورد و می‌آید و بعد در عرض اعمال است.
در عرض اعمال چقدر زیباست. در روایات زیادی داریم که عرضه اعمال بر وجود مبارک امام مثل شب‌های قدر، بعضی وقت‌ها اعمال سالیانه عرضه می‌شود. گاهی اعمال ماهانه عرضه می‌شود. گاهی اعمال پنجشنبه‌ها یا شب‌های جمعه عرضه می‌شود. گاهی اعمال دوشنبه و پنج‌شنبه عرضه می‌شود. گاهی اعمال صبح‌ها عرضه می‌شود و گاهی هر صبح و شام عرضه می‌شود. گاهی اعمال لحظه به لحظه بر امام معصوم عرضه می‌شود. یعنی همچنان که تقدیرات مراتب داشت، گاهی کلیات تقدیرات محقق می‌شد و گاهی جزئیات تقادیر بود، لحظه به لحظه تقدیرات تحقق پیدا می‌کند در عرضه اعمال هم همینطور است. گاهی وجود متراکم انسان است که نتیجه یک سال است، نتیجه یک عمر است و گاهی در آخر عمر یکبار عرضه می‌شود. گاهی دارد بعد الموت که انسان در شب اول همه اعمال بر او وارد می‌شوند. عرضه عمل بر ولی الهی، چه در سال، چه در ماه، چه هفتگی، چه روز و شب همه اینها مراتب ارتباط وجود من با امام است. گاهی انسان در صبح و شام عمل خطایی داشته اما به او یک فرصت دادند که اگر پنجشنبه‌ها عرضه می‌شود بتواند تا آنجا جبران کند.
«وَ قُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ‏ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ» یعنی همانطور که خدای سبحان با احاطه عمل شما را می‌بیند، همان نحوه‌ای که رؤیت برای خدا محقق می‌شود، اینها از همان چشم اعمال برایشان محقق می‌شود. برای اینکه نشان بدهد اطاعت خدا با اطاعت رسول در عرض هم نیستند، ««اطیعوا الله و اطیعوا الرسول» اطیعوا را تکرار کرده است. اینجا هم بخاطر اینکه شرافت الهی محفوظ باشد، در عین حال می‌گوید: «فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ‏» مقدم کرد بر «وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ» اما عطف کرد رسول و مؤمنون را بر خدا، که همان نحوه‌ای که ابتلاء خدا و اشراف خدا بر اعمال و حوادث است، اشراف رسول خدا و مؤمنون به همان نحو است. یعنی اینها با وجود مادی‌شان اشراف ندارند. لذا پیغمبر اکرم همانطور که در زمان حیاتش اشراف داشت الآن هم دارد. عمودی از نور برای اینهاست که سراسر عالم را پوشانده و با آن عمود به همه اعمال نگاه می‌کنند.
روایات خیلی زیباست و هرکدام ابواب مختلف دارد، یکی بصائر الدرجات است که برای ابن فروخ صفار قمی است و متوفای 290 هجری قمری است. در این روایت که اولی در مورد نیمه شعبان است، می‌فرماید: «إِنَّ الْأَعْمَالَ تُعْرَضُ عَلَيَّ فِي‏ كُلِ‏ خَمِيسٍ» حضرت می‌فرماید: هر پنجشنبه‏ اعمال شما بر ما عرضه می‌شود. «فَإِذَا كَانَ الْهِلَالُ أُكْمِلَتْ» وقتی هلال کامل می‌شود. «فَإِذَا كَانَ النِّصْفُ مِنْ شَعْبَانَ عُرِضَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ص وَ عَلَى عَلِيٍّ ثُمَّ يُنْسَخُ فِي الذِّكْرِ الْحَكِيمِ» نوشته می‌شود در کتاب حکیم. اول بر امام و حجت، بعد نیمه شعبان‌ها بر پیغمبر و امیرمؤمنان، بعد از پیغمبر و امیرمؤمنان نوشته می‌شود بر ذکر حکیم، یعنی دیگر جای تغییر نیست. ولی امروز که بر امام ما عرضه می‌شود تا وقتی که سالیان است بر امیرمؤمنان و پیغمبر، در روایت دارد می‌توانید با توجه به اینکه می‌خواهد در چنین شبی عرضه شود، حال انسان به گونه‌ای باشد که خدایا من یکسال خطا کردم خطاهایی داشتم، کوتاهی کردم، اقرار به خطاها داشته باشیم. یوسف وقتی برادرها نزد او آمدند، گفتند: «انا کنّا خاطئین» ما نسبت به تو خطا کردیم. تا اقرار کردند، فرمود: «لا تثریب علیکم» خودتان را سرزنش نکنید. «الیوم یغفر الله لکم» تا اقرار کردند هم یوسف گذشت، هم تقاضا کرد از خدای سبحان که از خدا برای اینها مغفرت می‌خواهد. این اقرار است. اگر می‌فرمایند: عمل عرضه می‌شود هر صبح و شام، هر لحظه، هفته‌ای یکبار، سالی یکبار، اگر این ایام را می‌فرمایند یعنی اینکه حواسمان را جمع کنیم، جای جبران قرار بدهیم. اگر عمل خوب باشد حضرت خوشحال و اگر همل بد باشد حضرت ناراحت می‌شوند. پس اگر می‌گویند: در سال بر حضرت امیر و پیغمبر عرضه می‌شود، یعنی بگذارید در آن شبی که عرضه می‌شود یک جبران علی حده قرار بدهید که اگر کتاب می‌آید بعضی پاک شده باشد و چیزهایی دیگری درونش قرار گرفته باشد.
شریعتی: یعنی امشب آن سال برای ماست؟
حاج آقای عابدینی: بله، ما سال اعمالی داریم. سال اعمالی ما نیمه شعبان است. لذا اعمالمان را بالا و پایین کنیم. اگر می‌خواهد عرضه شود باعث می‌شود در شب‌های قدری که می‌خواهد تقدیرات صورت بگیرد، این عرضه عمل با جبرانش و تصحیح و مغفرت نسبت به خطاها، آنوقت تقدیراتی که در شب‌های قدر صورت می‌گیرد این دو با هم تشابه دارند. در شب قدر سیر نزولی است که برای سال آینده را تقدیر می‌کند و اینجا برای سال گذشته است. اعمالی که در سال گذشته است بالا می‌رود تأثیر دارد بر اعمالی که قرار است در سال آینده تقدیر شود. اگر انسان امشب را قدر دانست و توانست با احیاء و تضرع و تصمیم و عزم بر برگرداندن و ارتباط با امامش، آشتی با امام در این شب که مناسبت با امام معصوم دارد، علاوه بر مناسبت الهی که دارد، علاوه بر مناسبتی که با امام حسین دارد و زیارت امام حسین در این شب است، اینها راه‌های ارتباط با حجت خدا و امام زمان است که آشتی ایجاد شود و اعمالمان را تصحیح کنیم چون اعمال ما از طریق امام معصوم بالا می‌رود. همانطور که اعمال برادران یوسف با وساطت و شفاعت یوسف بخشیده شد. امام زمان اگر دید حال ما منقلب شده آنجا برای ما استغفار می‌کند. استغفار امام زمان قطعاً اجابت می‌شود.
«ثُمَّ يُنْسَخُ فِي الذِّكْرِ الْحَكِيمِ» پس نوشته می‌شود در کتاب الهی، یعنی خدا عمداً این مراحل را گذاشته که این مراحل برای ما فرصت باشد و الا اگر قرار بود از اولین باری که عمل را انجام می‌دهیم این در ذکر حکیم نوشته شود و غیر قابل تغییر باشد، بیچاره بودیم. مثل کسی که دیگر جبران پذیر نباشد و مریضی بگیرد که غیر قابل علاج باشد. اما این مریضی‌ها را برای ما راه جبران قرار دادند. در عرض اعمال امام چگونه با عمل ما رابطه برقرار می‌کند؟ همینطور که تقدیرات بر او نازل می‌شد و به ما می‌رسید، مگر ما در قرآن نمی‌خوانیم «أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ‏ بَيْنَ‏ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ وَ أَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ» (انفال/24) بین انسان و قلبش خدا حائل است. اگر اعمال بر خدا عرضه می‌شود، خدا می‌بیند. از کجا و چگونه می‌بیند؟ از قلب انسان به انسان نزدیکتر است. یعنی از خود انسان به انسان نزدیکتر است. رابطه انسان با خدا از بیرون نیست. خدا از درونی‌ترین لایه وجود انسان به انسان نگاه می‌کند. لذا خدا به کدامیک از این انسان نزدیکتر است؟ فرقی ندارد. می‌فرماید: نگاه پیغمبر و امام روح هستی هستند. جان جان هستی هستند. امام زمان جان جان هستی است. رابطه روح ما با کدام اعضای من نزدیکتر از بقیه است؟ فرقی ندارد. اگر رابطه امام با رابطه انسان و هستی رابطه روح با بدن شد، همه هستی بدن می‌شود. این بدن هرکاری می‌خواهد بکند قبل از اینکه خودش مطلع شود، روح مطلع‌تر است. ضمن اینکه همیشه حاضر است. اگر انسان رابطه‌اش را در عرض اعمال اینطور دید که عملی که انجام می‌دهد رسول خدا و حضرات معصومین مشاهده می‌کنند.
در روایت دیگری می‌فرماید: «إِنَّ أَعْمَالَ الْعِبَادِ تُعْرَضُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ص كُلَّ صَبَاحٍ أَبْرَارِهَا وَ فُجَّارِهَا» عمل‌های خوب و عمل‌های بد، «فَاحْذَرُوا» اگر اینطور است حذر کنید. معلوم است رها نیستیم. بر چه کسی عرضه می‌شود؟ بر کسی که ما را از خودمان بیشتر دوست دارد. حساب کنید پدر و مادری که فرزندشان را دوست دارند، اگر فرزند در جوانی خیلی چیزها را محاسبه نمی‌کند و حواسش نیست و کارهایی می‌کند که گاهی عاقلانه نیست، پدر و مادر چقدر غصه می‌خورند و برایشان سخت است. می‌گویند: این باید جلو برود که بفهمد و حرف‌های ما فایده ندارد. آنها لحظه به لحظه با ما در اعمال ما حاضر و ناظر هستند. آنچه را باید می‌گفتند گفتند و آنچه را باید پیش می‌آوردند، آوردند. اما تا سر ما به سنگ نخورد و این مشکلات را نبینیم باورمان نمی‌شود. فکر می‌کنیم دارند ما را منع می‌کنند و می‌گویند: نه، این نه، صدها آره درونش است. هر یک نه، صدها کمال درونش است و صدها جاذبه و رشد درونش است. این نه برای این است که بدن بر انسان غلبه نکند. حقیقت انسان و نظام وجودی‌اش مغلوب تنش نشود.
در روایت دیگر دارد که اعمال همه بندگان، اعمال فاجر و مؤمن، امام صادق فرمود «فَلْيَسْتَحْيِ أَحَدُكُمْ أَنْ يَعْرِضَ عَلَى نَبِيِّهِ الْعَمَلَ الْقَبِيح‏» حواسمان باشد قبل از پنجشنبه‌ها اگر خطایی صورت گرفت، جبران کنیم. این یک فرصت دادن است. یعنی اعمال روزانه یک عرض است و اعمال پنجشنبه یک مرتبه بیشتر تثبیت شده است. اینها چند روز کنار هم ماندند و یک هفته شده است. این اعمال یک هفته بیشتر تثبیت شده است. در یک لحظه‌ای که انسان عمل خطا انجام داد و توبه کرد خیلی زود برطرف می‌شود، اگر باقی ماند به هفته که رسید در صدد جبران برگردد. «فَلیَستَحی» حیاء کند و نگذاریم پیغمبر غصه بخورد و ناراحت شود. دوشنبه و پنجشنبه را گفتند در ماه روزه بگیرید، دوشنبه و پنجشنبه را گفتند عرض اعمال است. یعنی وقتی با زبان روزه این اعمال بر پیغمبر و حضرات معصومین عرضه می‌شود، این روزه باعث می‌شود خیلی‌ها پاک شود. روزه برای این است که این را تصحیح کند منتهی چه کسی قواعد هستی را می‌شناسد که ببیند چه آثاری دارد. اگر انسان نماز را با ادب خواند، وضویی که برای نماز مغرب و عشاء گرفته می‌شود برای این است که اعمال روز را تطهیر کند. وضویی که برای نماز صبح گرفته می‌شود اعمال شب را تطهیر می‌کند. چقدر اینها آثار دارد و توجه نداریم. چه کسی می‌تواند این آثار وجودی را بفمهمد؟ کسی که مشرف بر اینهاست. اینکه ما در بانک پول داشته باشیم برای ما دلخوشی است. اما نمی‌دانیم امام معصوم ذخایر وجودی ما را می‌بیند و می‌گوید. اینها اعمال عبادی صرف تعبدی محض که پشت آن هیچ واقعیتی نباشد نیست. همه واقعیت پشتش است و نظام علّی عالم باطن را بیان می‌کند. هر کار جزئی در نظام تشریع هرکدام یک نظام علیت را بیان می‌کند.
امام صادق (ع) فرمود: چرا پیغمبر را اذیت می‌کنید؟ گفتند: پیغمبر از دنیا رفته است، ما چگونه او را اذیت می‌کنیم؟ اگر وقتی اعمال شما عرضه می‌شود، معصیت خدا را ببیند، آزارش دادید و اذیت کردید. پیامبر را خوشحال کنید. الآن بخشی از مردم ما دچار سیل شدند، اینها مؤمنین هستند. یک خدمت به اینها باعث خوشحال شدن پیغمبر است. لذا می‌گوید: اگر خطایی کردید زود صدقه بدهید که این صدقات شما باعث می‌شود دفع شود و پاک شود. به خصوص جایی که مؤمنین مضطر شدند. شاد کردن دلشان، رحمت حق را نازل می‌کند. کسی نزد حضرت آمد و عرض کرد: دوستان من وقتی شنیدند من خدمت شما می‌آیم، به من گفتند: نزد امام می‌روی برای ما دعا کن. امام قسم خورد، من هر روز با اینها محشور هستم و با اینها ارتباط دارم. فکر کردید ما شما را نمی‌بینیم؟ ما دائماً با شما مرتبط هستیم. فکر کردید شما به ما سلام برسانید حواسمان به شما جمع می‌شود؟ ما دائماً با شما محشور هستیم. امام زمان(ع) اینطور با ما محشور است. لحظه به لحظه اعمال ما بر حضرت عرضه می‌شود و اگر اعمال ما بد باشد حضرت برای ما استغفار می‌کنند تا از شما برگردد و اینطور نمانید. تازه اینقدر مراقب ما هستند اینقدر خطاکار هستیم. اگر ما را رها کرده بودند چه می‌شدیم!
شریعتی: خیلی بحث خوبی را شنیدیم و در تغییر نوع نگاه ما نسبت به روزها و هفته‌ها و امام زمانمان و اعمالمان متفاوت می‌شود. امروز صفحه هفدهم قرآن کریم آیات 106 تا 112 سوره مبارکه بقره را تلاوت خواهیم کرد. چقدر خوب است ثواب تلاوت این آیات را به روح بلند و ملکوتی حضرت نرجس خاتون هدیه کنیم.
«106» ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ«107» أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ«108» أَمْ تُرِيدُونَ أَنْ تَسْئَلُوا رَسُولَكُمْ كَما سُئِلَ مُوسى‏ مِنْ قَبْلُ وَ مَنْ يَتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالْإِيمانِ فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبِيلِ‏«109» وَدَّ كَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَوْ يَرُدُّونَكُمْ مِنْ بَعْدِ إِيمانِكُمْ كُفَّاراً حَسَداً مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ فَاعْفُوا وَ اصْفَحُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ إِنَّ اللَّهَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ«110» وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ«111» وَ قالُوا لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ كانَ هُوداً أَوْ نَصارى‏ تِلْكَ أَمانِيُّهُمْ قُلْ هاتُوا بُرْهانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ‏«112» بَلى‏ مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِنْدَ رَبِّهِ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ‏»
ترجمه آیات: هر (حكم و) آيه‏اى را نسخ كنيم ويا (نزول) آن را به تأخير اندازيم، بهتر از آن، يا همانند آن را مى‏آوريم، آيا نمى‏دانى كه خدا بر هر چيزى قادر است؟ آيا ندانستى كه حكومت آسمان‏ها و زمين از آن خداست؟ (و او حقّ دارد هرگونه تغيير و تبديلى را به مقتضاى حكمت و حاكميّت خود، در قوانين و احكام بوجود آورد.) و جز خدا براى شما هيچ ياور و سرپرستى نيست. آيا بنا داريد از پيامبرتان سؤالات و درخواست‏هايى (نابجا) بكنيد، آنگونه كه پيش از اين، موسى (از طرف بنى‏اسرائيل) مورد سؤال قرار گرفت، و هر كس (با اين بهانه‏جويى‏ها از ايمان سرباز زند و) كفر را با ايمان مبادله كند، پس قطعاً از راه مستقيم گمراه شده است. بسيارى از اهل كتاب (نه تنها خودشان ايمان نمى‏آورند، بلكه) از روى حسدى كه در درونشان هست، دوست دارند شما را بعد از ايمانتان به كفر بازگردانند، با اينكه حقّ (بودن اسلام و قرآن،) براى آنان روشن شده است، ولى شما (در برابر حسادتى كه مى‏ورزند، آنها را) عفو كنيد و درگذريد تا خداوند فرمان خويش بفرستد، همانا خداوند بر هر كارى تواناست. و نماز را برپا داريد و زكات را پرداخت نماييد و هر خيرى كه براى خود از پيش مى‏فرستيد، آنرا نزد خدا (در سراى ديگر) خواهيد يافت، همانا خداوند به اعمال شما بيناست. وگفتند: هرگز به بهشت داخل نشود مگر آنكه يهودى يا نصرانى باشد. اينها آرزوهاى آنهاست، بگو: اگر راستگوييد، دليل خود را (بر اين موضوع) بياوريد. آرى، كسى كه با اخلاص به خدا روى آورد و نيكوكار باشد، پس پاداش او نزد پروردگار اوست، نه ترسى بر آنهاست و نه غمگين خواهند شد.
شریعتی: صاحب عصر و زمان حضرت بقیة الله الاعظم در نامه‌ای به شیخ مفید فرمودند: اگر شیعیان ما در اجرای عهدی که با ما بسته بودند همدل و هم پیمان می‌شدند، هرگز توفیق زیارت ما از ایشان سلب نمی‌شد. این قرار همه منتظران حضرت است که علاوه بر چراغانی کردن کوچه‌ها و خیابان، دلهایی که تاریک و خاموش است را هم چراغانی کنند و اعتقاد دارند برای آمدن حضرت و برای این عید بزرگ یک جشن کم است. ما قرار گذاشتیم که برای سلامتی حضرت قربانی کنیم. این سنت امام عسگری (ع) بود. هرکسی در حد وسع و توان خود در این امر خیر شریک باشد. این قربانی‌ها به همه محرومین و آسیب دیدگان سیل اخیر تقدیم خواهد شد. برای جزئیات بیشتر به سایت و کانال برنامه مراجعه کنید.
حاج آقای عابدینی: شب نیمه شعبان اعمالی دارد که در مفاتیح ذکر شده است. از امام صادق(ع) سؤال شد که افضل شب‌ها چه شبی است؟ فرمود: بعد از لیلة القدر افضل شب‌ها، شب نیمه شعبان است. در آن شب خداوند عطا می‌فرماید به بندگان فضل خود را و ایشان را می‌آمرزد. پس از یک طرف رحمتش را شامل حال ما می‌کند و از یک طرف مغفرتش را، بعد فرمودند: در این شب کوشش کنید و احیاء کنید، مثل سائلی که کسی او را رد نمی‌کند، خدا او را رد نمی‌کند. در روایت دارد خدا قسم خورده بر خودش، که هیچکس را امشب رد نمی‌کنم. می‌فرمایند: امشب را به احیاء به استغفار و احیاء و دعا بگذرانند. این استغفار خیلی آثار دارد. زیارت امام حسین(ع) حتی به همین قدر «السلام علیک یا أبا عبدالله، السلام علیک و رحمة الله و برکاته» اگر کسی همین زیارت را بکند مثل ثواب حج و عمره برای او نوشته می‌شود. ادعیه‌ای آوردند از جمله گفتند: نماز جعفر طیار. خدا حضرت آیت الله بهجت را رحمت کند که ایشان در حوائج مختلفی ایشان نماز جعفر طیار را مجرّب می‌دانست. درست است یک مقدار وقتگیر است اما خیلی آثار دارد. از جمله دعای کمیل که ورودش برای امشب است.
شریعتی: دوستانی که به هر دلیلی برایشان سخت است نماز بخوانند، می‌توانند نشسته این نماز را بخوانند؟
حاج آقای عابدینی: بله، یکی از نکات دیگر اینکه سجده داشته باشیم. صدقات برای مؤمنین، دعایی هم در رابطه با امام زمان هست که امام رضا به یونس بن عبدالرحمن فرمودند، امر کردند به دعا کردند برای حضرت صاحب الامر به خواندن این دعا «اللهم ادفع عن ولیک و خلیفتک و حجتک علی خلقک» این دعا مضامین بلند و عالی دارد. این دعا بعد از دعای عهد بلافاصله در مفاتیح آمده است. از دعاهایی است که معارف زیادی دارد و امر امام رضا(ع) است. از این دعا بهره ببریم و بی بهره نباشیم.
شریعتی: امشب برای همه مردم عزیزمان دعا کنیم و یکدیگر را فراموش نکنیم.