main logo of samtekhoda

98-01-26-حجت الاسلام والمسلمین فرحزاد-دعا در هنگام بیماری

حجت الاسلام والمسلمين فرحزاد – سیری در صحیفه سجادیه، شرح دعای پانزدهم- دعا در هنگام بیماری
برنامه سمت خدا
موضوع برنامه: سیری در صحیفه سجادیه، شرح دعای پانزدهم- دعا در هنگام بیماری
كارشناس: حجت الاسلام والمسلمين فرحزاد
تاريخ پخش: 26-01- 98
شریعتی:
بسم الله الرحمن الرحیم، اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.
به نام او که در طلوع نگاهش قامتم قد می‌کشد به دو رکعت صلاة عشق. سلام می‌کنم به همه بیننده‌ها و شنونده‌های خوبمان، انشاءالله ایام و اعیاد بر شما مبارک باشد. در محضر حاج آقای فرحزاد هستیم. سلام علیکم، خیلی خوش آمدید.
حاج آقای فرحزاد: عرض سلام دارم خدمت جنابعالی و بینندگان و شنوندگان عزیز. آرزوی موفقیت داریم، فردا شب ولادت نورانی حضرت علی اکبر است، همچنین در آستانه ولادت آقا امام زمان هستیم، دهه مهدویت را دست کم نگیریم و حداقل ده شبانه روز جشن مفصل داشته باشیم. آرزو می‌کنیم ایام عید همه مردم ایران بخشی از اشتغال و گوشه دلشان به فکر سیل زده‌ها و عزیزانی که مشکل دارند باشند.
شریعتی: انشاءالله این اتفاق تلخ را همه مردم شریف ایران با سربلندی پشت سر بگذارند مثل همیشه. در محضر صحیفه نورانی سجادیه هستیم، دعای پانزدهم صحیفه سجادیه را آغاز کردیم و در مورد مریضی و ابتلاء صحبت کردیم، ادامه فرمایشات شما را خواهیم شنید.
حاج آقای فرحزاد: بسم الله الرحمن الرحیم، الحمدلله رب العالمین، اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم. در دعای پانزدهم حضرت در مورد ابتلای به مریضی و بیماری بیاناتی داشتند که خدا را شکر می‌کنم نعمت سلامتی مرحمت کرده و اگر هم ما را مریض کرد، نمی‌دانیم مریضی برای ما بهتر است یا صحت و سلامت. کدامیک را باید شکرگزار باشیم. حضرت فرمودند: وقت صحت که خدا لطف کرده عافیت داده، آن موقع شکر کنیم یا موقع مریضی که حضرت فرمود: یک تحفه‌ای به ما مرحمت کرده که گناهان ما را پاک کند، یادآوری نعمت‌هایی که به ما مرحمت کرده است. چون در مریضی آدم قدر سلامتی را می‌داند. حضرت می‌فرماید: «وَ فِي‏ خِلَالِ‏ ذَلِكَ‏» معمولاً مریضی را جبران گذشته می‌گوییم یا کمبودهایی که بوده جبران شود اما حضرت می‌فرماید: « وَ فِي‏ خِلَالِ‏ ذَلِكَ مَا كَتَبَ لِيَ الْكَاتِبَانِ» در عین اینکه گناهان را پاک می‌کند، می‌فرماید: خدا به فرشته‌ها می‌گوید: ثواب نکرده را برایشان بنویسید. حضرت اشاره کردند در عین مریضی خدای متعال امر می‌کند آن دو فرشته کارهای خوب ما را بنویسند. «مِنْ زَكِيِّ الْأَعْمَالِ، مَا لَا قَلْبٌ فَكَّرَ فِيهِ، وَ لَا لِسَانٌ نَطَقَ بِهِ، وَ لَا جَارِحَةٌ تَكَلَّفَتْهُ» در صحت و سلامتی آدم مطالعه می‌کند و فکر می‌کند، احسان و عبادت می‌کند. با زبانش کار خیر می‌کند، اگر هرچه از اینها تعطیل شد، همه این ثواب‌ها را خدا می‌گوید: بنویسید. «بَلْ إِفْضَالًا مِنْكَ عَلَيَّ، وَ إِحْسَاناً مِنْ صَنِيعِكَ إِلَيَّ» آدم بیماری که کاری نکرده این روی احسانی است که شما به او مرحمت می‌کنی. این تفضلی است که در حالت بیماری هم بیشتر هوای مرا داری. این احسانی است که تو به من داری، هم مرا پاک می‌کنی و هم ثواب‌ها را می‌نویسی.
«اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ» ماه شعبان ماه صلوات است. صلوات شعبانیه را هم فراموش نکنیم که مطالب عمیق و بلندی درباره اهل‌بیت، دعا و صلوات و روزه و قیام ماه شعبان دارد. شب نیمه شعبان هم خواندنش مستحب است. «وَ حَبِّبْ إِلَيَّ مَا رَضِيتَ لِي» خدایا آنچه برای من بریدی، مرا محبوب قرار بده که این عمل محبوب من باشد. «وَ يَسِّرْ لِي مَا أَحْلَلْتَ بِي» پیشامدی که برایم پیش آوردی برای من آسان قرار بده. «وَ طَهِّرْنِي مِنْ دَنَسِ مَا أَسْلَفْتُ» خدایا آن آلودگی‌هایی که پشت سر گذاشتم را از بین ببرد و مرا پاک کن. «وَ امْحُ عَنِّي شَرَّ مَا قَدَّمْتُ» خدایا آنچه پیش رو است از کارهای بد انجام دادم محو کن. «وَ أَوْجِدْنِي حَلَاوَةَ الْعَافِيَةِ وَ أَذِقْنِي بَرْدَ السَّلَامَةِ» در عین اینکه باید راضی باشیم و نا شکری نکنیم ولی در دعاها هست که باید عافیت بخواهیم. حضرت می‌فرماید: شیرینی عافیت و سلامتی را به من بچشان، شیرینی خنکی و آرامش سلامت را به من محبت کن. «وَ اجْعَلْ مَخْرَجِي عَنْ عِلَّتِي إِلَى عَفْوِكَ» من از رختخواب بیماری که بلند می‌شوم گناهان من پاک شده باشد و به عفو تو سر در بیاورم. «وَ مُتَحَوَّلِي عَنْ صَرْعَتِي إِلَى تَجَاوُزِكَ» از این طرف و آن طرف شدن به تجاوز و گذشت تو سر دربیاورم. «وَ خَلَاصِي مِنْ كَرْبِي إِلَى رَوْحِكَ» از این گرفتاری بیماری به رحمت تو سر دربیاورم. «وَ سَلَامَتِي مِنْ هَذِهِ الشِّدَّةِ إِلَى فَرَجِك‏» از این شدت بیماری و سختی به فرج و گشایش تو برسم. تو همیشه کارت احسان است.
می‌گویند: خدا بد ندهد! این جمله خوبی نیست. خدا هیچوقت بد نمی‌دهد. خدا همیشه کارهایش زیباست و خیر مطلق است و از طرف خدا زیبایی است. «إِنَّكَ الْمُتَفَضِّلُ بِالْإِحْسَانِ، الْمُتَطَوِّلُ بِالامْتِنَانِ، الْوَهَّابُ الْكَرِيمُ، ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ‏» تو همیشه با احسان با بنده‌ها متقابله می‌کنی. منت بر ما می‌گذاری به لطف و کرم و عنایتت، تو بسیار بخشنده و با کرامت هستی، همیشه صاحب عظمت و بزرگواری هستی. کار تو همیشه لطف و کرم است. چند نکته عرض کنم. هفته گذشته نکاتی را عرض کردیم، اینکه مریضی و صحت و غنا و فقر بخش اعظمش دست ما نیست، لذا ما اسرارش را درک نمی‌کنیم که چرا یکی مریض است و یکی سالم است. یک کسی دست به هرچیزی می‌زند به فقر می‌زند، غنی می‌شود. خیلی جاها کار خداست. ما اسرار را درک نمی‌کنیم. بعضی ابتلائات و مریضی بر اثر گناهانی است که انجام دادیم ولی بسیاری جاها ربطی به گناه ندارد. نسبت به دیگران به هیچ عنوان قضاوت نکنیم. نسبت به فرد، جمعی یا کشور دیگری قضاوت نکنیم. ملامت و سرزنش نکنیم.
مشهد مشرف بودم یک آقایی در حرم کنار من نشسته بود و خیلی گریه می‌کرد. گفت: خانواده من از بیننده‌های سمت خدا هستند، دختر من سرطان گرفته برایش دعا کنید. می‌گفت: مریضی این دختر یک طرف ولی اینکه هرکسی به ما یک چیزی می‌گوید و قضاوت‌های ناحق می‌کند. شما مگر علم غیب دارید!؟ اگر گناه قطعی هم باشد باید بپوشانیم چه برسد به اینکه تهمت بزنیم. این همه روایت داریم «طُوبَى‏ لِمَنْ‏ شَغَلَهُ‏ عَيْبُهُ عَنْ عُيُوبِ النَّاس‏» (تفسیر قمی/ج2/ص70) خوش به حال کسی که به خودش برسد و عیب‌های خودش را اصلاح کند. لذا نسبت به دیگران قضاوت نکنیم. بسیاری از موارد مریضی‌ها ریشه گناه ندارد. مثلاً انبیای عظام مریض می‌شدند، معصوم کامل هم بودند. حضرت ایوب چقدر مریضی دید، بلا دید. در مال و جانش، همه فرزندانش از دنیا رفتند. همه اموالش از بین رفت. مریضی شدیدی که نمی‌توانست از جا بلند شود. خانمش کارهایش را می‌کرد و رزق و روزی برایش تهیه می‌کرد. چقدر ملامتش می‌کردند. حضرت ایوب برید و گفت: «رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ‏ الضُّرُّ وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ» (انبیاء/83) آن کسی که استخوان آدم را داغ می‌کند حرف و تهمت دیگران است. انبیای عظام، پیغمبر ما مکرر مریض می‌شدند. مولا امیرالمؤمنین مریضی شدید گرفتند، آنقدر تب حضرت شدید بود که ملحفه و پارچه داغ شده بود. جناب سلمان مکرر مریض شدند. امیرالمؤمنین در فتح خیبر که پیغمبر خدا اول ابوبکر را فرستاد نتوانست قلعه را باز کند، عمر را فرستاد نتوانست باز کند، روز سوم فرمودند: پرچم را دست کسی می‌دهم که کرار غیر فرار است. تا فتح نکند برنمی‌گردد. پرسیدند، گفتند: حضرت چشم درد شدید دارد و در بستر بیماری است. اینقدر شدید بود که نمی‌توانست از جا بلند شود. اینها گناه و معصیتی نداشتند حتی اینها نهایت بهداشت را رعایت می‌کردند. خیلی مواقع دکترای متخصصی که حداعلای بهداشت را دعایت می‌کنند به ناراحتی قلب و چشم مبتلا می‌شوند، اینها دست خداست. بخش اعظمش برای بی مبالاتی نیست. لذا حضرت امیر اینقدر چشم درد شدید داشتند که با دست مبارک آب دهان مالیدند و خوب شد و به برکت این دعای پیغمبر تا آخر عمر سالم بودند.
امام حسین و امام حسن، شأن نزول سوره هل أتی چیست؟ امام حسن و امام حسین مریض شدند. مریضی‌شان طول کشید. پیغمبر خدا پیشنهاد دادند، روایت دارد بعضی بزرگان مدینه به امیرالمؤمنین و حضرت زهرا پیشنهاد دادند که نذر کنید این دو خوب شوند. این بزرگواران نذر کردند که اگر حسنین خوب شوند، سه روز روزه بگیرند. این شأن نزول سوره هل أتی درباره‌ی مریض شدن حسنین(ع) است. هم معصوم کامل هستند، هم سنشان کم بود. نوزاد چه گناهی دارد؟ نوزاد دنیا می‌آید زردی دارد. اسرارش را نمی‌دانیم، خیلی‌ها سؤال کردند خداوند با مریضی فرزند پدر و مادرها را امتحان می‌کند، پدر و مادرها را پاک می‌کند. بسیاری از پدر و مادرها می‌گویند: ما حاضر هستیم مریض شویم و بچه و نوه ما مریض نشود. چون این زبان بسته نمی‌تواند درد دلش را بگوید. چه لازم دارم. بزرگ‌ها حاضر هستند چند بار مریض شوند ولی یکبار بچه مریض نشود. این سوزندگی که برای پدر و مادر دارد و فشار روحی که به پدر و مادر می‌آید، خدا پدر و مادر را پاک می‌کند. در مریضی حالت توجه، حالت دل شکستگی، بک یا الله، خدا و پیغمبر، همه توجه سمت خداست. چشم بیمار تو را دیدم و بیمار شدم! حالتی که بدن ضعیف است و چشم امیدش به رحمت خدا و شفای الهی است. این یک معنای عرفانی بلندی دارد. مریضی اینطور نیست که به خاطر گناه برای همه کس و همه وقت باشد.
درباره‌ی امام حسین داریم، همراه پدر بزرگوارشان از مدینه برای حج تمتع حرکت کردند. بیرون مدینه در مسجد شجره خواستند محرم شوند. حضرت سخت مریض شدند. از سفر حج منصرف شدند. حالا یک کسی بگوید: پس خدا تو را نخواست و دعوت نکرد. اینطور نیست. فرزند امام است! قطعاً خدا دوستش دارد، محور حج است. خود حج است. نمی‌شود قضاوت کرد. یا هفته گذشته عرض کردم که امام صادق (ع) سه تا ماه رمضان مریض سختی شدند که نتوانستند روزه بگیرند. نمی‌دانیم لطف خدا در مریضی بیشتر است یا در صحت؟ بارها عرض کردم خانم‌هایی که مکه می‌روند، مشاهد مشرفه می‌روند، عذر پیدا می‌کنند و بیرون می‌نشینند و گریه می‌کنند، به مراتب حالشان از کسی که به ضریح چسبیده است بهتر است. چون این دل شکسته است و خودش را محروم و دست خالی می‌بیند. خدا این حالت را خیلی دوست دارد.
امام کاظم(ع) حدود هفت ماه تب داشتند. ابن ابی یعفور از بهترین یاران امام صادق بود و شخصیتی است که امام صادق در موردش فرمودند: خدا از او راضی است، پیغمبر راضی است و من راضی هستم. قسم به اینکه من فرزند پیغمبر هستم، خدا ابن ابی یعفور را جایی جا داد که یک طرف دیوار به دیوار و همسایه پیغمبر است، یک طرف دیوار به دیوار همسایه امیرالمؤمنین(ع) بود. فرمود: من در روی زمین مطیع‌تر و تابع‌تر از او در میان شیعیان و اصحابم ندیدم. اینکه عزیزترین یار امام صادق بود در روایت داریم بیشتر عمرش مریض بود. دائم المرض بود. ابتلاء برای همه هست. بدانیم در مریضی خدا خیر و برکت هم قرار داده است. یکبار به امام صادق شکایت کرد، حضرت فرمود: اگر مؤمن بداند که خدا در ابتلائات برایش چه خیری قرار داده است، آرزو می‌کند ای کاش با قیچی تکه تکه شده بودم.
آیت الله بهاءالدینی خیلی مریض می‌شدند. ایشان فرمود: من بیست سال سر درد داشتم. رفتم مکه یک عنایتی شد و خوب شدم. حضرت امام(ره) به ایشان فرمود: من هرچه یادم هست شما مریض بودی. با اینکه ایشان آدمی بود که خیلی مواظبت می‌کرد و در تقوا و عفت و پاکی فوق العاده بود. برکاتی که مریضی‌ها دارد خیلی فوق العاده است. امام کاظم(ع) فرمود: هروقت مؤمن مریض می‌شود، «إِذَا مَرِضَ الْمُؤْمِنُ أَوْحَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَى‏ صَاحِبِ‏ الشِّمَالِ‏ لَا تَكْتُبْ عَلَى عَبْدِي مَا دَامَ فِي حَبْسِي وَ وَثَاقِي ذَنْباً وَ يُوحِي إِلَى صَاحِبِ الْيَمِينِ أَنِ اكْتُبْ لِعَبْدِي مَا كُنْتَ تَكْتُبُهُ فِي صِحَّتِهِ مِنَ الْحَسَنَاتِ» (کافی/ج3/ص114) خدا به فرشته دست چپ که مأمور نوشتن گناه است، می‌گوید: تا وقتی که این در حبس و بند مریضی من هست برایش گناه ننویس. نه گناهان قبلی را پاک می‌کنند، مثل برگی که در فصل پاییز از درختها می‌ریزد، تمام گناهانش ذوب می‌شود. البته حق الناس سر جای خود هست. حق الناس را باید جبران کنید. به فرشته دست راست خدا امر می‌فرماید: آنچه در زمان صحت نماز شب می‌خواند و به فقرا می‌رسید، حج و عمره می‌رفت، همه را بنویس. پیغمبر ما فرمود: «يَا عَلِيُّ أَنِينُ الْمُؤْمِنِ‏ الْمَرِيضِ‏ تَسْبِيحٌ‏» (مکارم الاخلاق/ص439) مؤمنی که در رختخواب ناله می‌کند، در روایت داریم یکی از اسماء خدا آه است. آه که می‌گوید اسم خداست. آه یعنی الله، ناله مؤمن مریض تسبیح است «وَ صِيَاحُهُ تَهْلِيلٌ» اگر ناله شدیدتر شود، فریاد او «لا اله الا الله» است. «وَ نَوْمُهُ عَلَى الْفِرَاشِ عِبَادَةٌ» در رختخواب افتاد و نتوانست بخوابد، برایش عبادت می‌نویسند. «وَ تَقَلُّبُهُ مِنْ جَنْبٍ إِلَى جَنْبٍ جِهَادٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ» این پهلو و آن پهلو شدنش مثل این است که میدان خط مقدم جبهه می‌جنگد. «فَإِنْ عُوفِيَ يَمْشِي فِي النَّاسِ وَ مَا عَلَيْهِ ذَنْبٌ» اگر انشاءالله عافیت پیدا کرد خدا گناهانش را پاک می‌کند. روایت داریم اگر مؤمنین مریض شد، صبر کند به حساب خدا بگذارد و از طرف خدا ببیند، خدا اجر هزار شهید برایش می‌نویسد. پیغمبر ما به آسمان نگاه کردند و تبسم کردند، سؤال کردند: چرا متبسم و خندان هستی؟ فرمود: تعجب می‌کنم، دو فرشته از آسمان آمدند. رفتند مصلی محل نماز مؤمن، دیدند در مصلی نیست. آمدند سراغ گرفتند دیدند در بستر بیماری است. آمدند به خدا گفتند: چه کار کنیم؟ «اكْتُبَا لِعَبْدِي‏ مِثْلَ‏ مَا كَانَ‏ يَعْمَلُهُ‏ فِي صِحَّتِهِ مِنَ الْخَيْرِ فِي يَوْمِهِ وَ لَيْلَتِهِ مَا دَامَ فِي حِبَالِي» (کافی/ج3/ص113) خدا خطاب کرد هر کار خوبی که در زمان صحتش انجام می‌داده برایش بنویسید. بر من واجب است اجر آنچه را که در ایام صحت انجام می‌داده برایش بنویسم.
در روایت دیگر فرمود: کسی که یک شبانه‌روز مریض شود و شکایت به عیادت کننده‌ها نکند، یکوقت حکایت و نقل مریضی است، اما شکایت از خدا اجر ما را کم و از بین می‌برد. در روایت فرمود: نقل مریضی شکایت نیست ولی اینکه بگویی: خدا بلایی به من داده که به احدی نداده است. فرمود: به زمان و روزگار بد نگویید که روزگار خداست و زمام امور دست خداست. «دُعَاءَ الْمَرِيضِ‏ لعائدِهِ مُسْتَجَابٌ» اگر عیادت مریض می‌روید بگویید: برای شما دعا کند، دعای مریض در حق عیادت کننده‌ها مستجاب است. فرمود: اگر شکایت نکرد، روز قیامت مثل ابراهیم خلیل محشور می‌شود و از صراط مثل برق درخشنده می‌گذرد و عبور می‌کند. یعنی اینقدر حسابش سبک است. مثلاً یک شب تب کردن کفاره یکسال گناه است. در بعضی روایات داریم کفاره شصت سال گناهان است. یکی از دوستان من پایش شکست، گفت: اینقدر این مریضی برای من خیر و برکت داشته که من خیلی شلوغ کار بودم، یکی از خاصیت‌های مریضی این است که جلوی شر را می‌گیرد. این چند روزی که بیمارستان بودم تمام چهل سال قبل را پاک کردم. دل کسی را شکستم، زنگ زدم حلالیت طلبیدم، کاش زودتر این پیش می‌آمد. برای مؤمن هرچه پیش بیاید خیر و صلاحش است. لذا در بعضی روایات فرمود: کفاره شصت سال است. لذا تسلیم بودن و جلوی شلوغ کاری‌ها را گرفتن برکاتی است که برای مریضی‌ها هست. آدم تسلیم و راضی باشد و نسبت به دیگران قضاوت نکند، هیچوقت بلا و مریضی نخواهد و از خدا عافیت بخواهد. امیرالمؤمنین عرضه داشت «فَإِنِ ابْتَلَيْتَنِي فَصَبِّرْنِي وَ الْعَافِيَةُ أَحَبُ‏ إِلَيَ‏» فرمود: خدایا اگر مرا به مریضی و گرفتاری مبتلا کردی به من صبر بده ولی همیشه عافیت می‌خواهیم.
شریعتی: برای همه مریض‌ها آرزوی سلامتی و عافیت می‌کنیم. امروز صفحه 12 قرآن کریم را تلاوت خواهیم کرد.
«أَ وَ لا يَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَ ما يُعْلِنُونَ‏«78» وَ مِنْهُمْ أُمِّيُّونَ لا يَعْلَمُونَ الْكِتابَ إِلَّا أَمانِيَّ وَ إِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ‏«79» فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتابَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هذا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ لِيَشْتَرُوا بِهِ ثَمَناً قَلِيلًا فَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ وَ وَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا يَكْسِبُونَ‏ «80» وَ قالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّاماً مَعْدُودَةً قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللَّهِ عَهْداً فَلَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ عَهْدَهُ أَمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ‏ «81» بَلى‏ مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَ أَحاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ‏ «82» وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيها خالِدُونَ‏ «83» وَ إِذْ أَخَذْنا مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ لا تَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً وَ ذِي الْقُرْبى‏ وَ الْيَتامى‏ وَ الْمَساكِينِ وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِنْكُمْ وَ أَنْتُمْ مُعْرِضُونَ‏»
ترجمه آیات: آيا نمى‏دانند كه خداوند آنچه را پنهان و آنچه را آشكار مى‏كنند، مى‏داند. و بعضى از آنان (يهوديان)، افراد درس ناخوانده‏اى هستند كه كتاب خدا را جز خيالات و آرزوهاى خود نمى‏دانند، آنها تنها پايبند گمان خويشند. پس واى بر كسانى كه مطالبى را با دست خود مى‏نويسند، سپس مى‏گويند: اين از طرف خداست، تا به آن بهاى اندكى بستانند، پس واى بر آنها از آنچه دست‏هايشان نوشت و واى بر آنها از آنچه (از اين راه) به دست مى‏آورند! و (يهود) گفتند: جز چند روزى محدود، هرگز آتش دوزخ به ما نخواهد رسيد، بگو: آيا پيمانى از نزد خدا گرفته‏ايد كه البتّه خداوند هرگز خلاف پيمان خود نمى‏كند، يا اينكه بر خداوند چيزى را نسبت مى‏دهيد كه به آن علم نداريد؟ آرى، هر كس بدى كسب كند و گناهش او را فراگيرد (و آثار گناهان سراسر وجودشان را بپوشاند)، آنها اهل آتش‏اند و هميشه در آن خواهند بود. و كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده‏اند، آنان اهل بهشتند و در آن جاودانه خواهند ماند. و (بياد آريد) زمانى كه از بنى‏اسرائيل پيمان گرفتيم، جز خداوند يگانه را پرستش نكنيد و به پدر و مادر و خويشان و يتيمان و بينوايان، احسان كنيد و با مردم، به زبان خوش سخن بگوييد و نماز را برپاى داريد و زكات بدهيد. امّا شما (با اينكه پيمان بسته بوديد،) جز عدّه‏ى كمى، سرپيچى كرديد و روى گردان شديد.
شریعتی: ماه نبی مکرم اسلام، ماه شعبان المعظم است و انشاءالله با صلوات بر حضرت و دست در دست حضرت به رمضان المبارک برسیم و مهمان خداوند متعال شویم. از فضیلت ذکر بلند صلوات بشنویم.
حاج آقای فرحزاد: صلوات را در هر حالی ترک نکنند، در ماه شعبان و ماه رمضان سفارش شده است. پیغمبر فرمود: بدون این ذکر خدا دعا را مستجاب نمی‌کند، «الدُّعَاءُ مَحْجُوباً» دعاها محجوب است، «حَتَّى‏ يُصَلَّى‏ عَلَى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ» تا وقتی که بر محمد و آل محمد صلوات بفرستیم و مستجاب شود. نکته اول که در مورد نیمه شعبان باید عرض کنم این است، شب نیمه شعبان منهای ولادت حضرت مهدی(ع) یک شب ویژه‌ای است. شبیه شب‌های قدر است. حالت احیاء، عبادت و راز و نیاز باید فراگیر شود. قبل از ولادت حضرت هم شب نیمه شعبان شب فوق العاده‌ای بود. از امام باقر(ع) سؤال کردند از فضیلت شب نصف شعبان بگویید. فرمود: بعد از شب قدر افضل شب‌ها در طول سال شب نیمه شعبان است. حضرت فرمودند: فضل خودش را به بندگانش عطا می‌کند و گناهان آنها را می‌آمرزد. «آلَى اللَّهُ تَعَالَى عَلَى نَفْسِهِ أَنْ‏ لَا يَرُدَّ سَائِلًا لَهُ فِيهَا» (بحارالانوار/ج94/ص85) ما قسمی از این بالاتر داریم که خدای بزرگ به خودش قسم بخورد؟ گاهی خدا به آسمان و زمین قسم می‌خورد. خدا به ذات خودش قسم یاد کرده شب نیمه شعبان که سائل درخواست کننده‌ای را از در خانه‌اش نا امید برنگرداند. مادامی که عمل نامشروع نخواهد. یکوقت معصیت و آتش جهنم می‌خواهد آن را اجابت نمی‌کند ولی اگر چیز مشروع بخواهد در وقتش خدا مرحمت می‌کند. بعد فرمودند: «وَ إِنَّهَا اللَّيْلَةُ الَّتِي جَعَلَهَا اللَّهُ» آن شب شبی است که خدا آن را برای ما اهل‌بیت شب قدر قرار داده در مقابل اینکه شب ماه رمضان را برای پیغمبر خدا قرار داده است. بعد فرمود: «فَاجْتَهِدُوا فِي الدُّعَاءِ وَ الثَّنَاءِ عَلَى اللَّهِ» شب قدر غسل دارد، دعا دارد، احیاء دارد، نماز دارد، یکی از افضل اعمال شب‌های قدر زیارت آقا اباعبدالله است.
یک سنت خوب هم قربانی کردن برای سلامتی و وجود نازنین آقا امام زمان است که امید همه انبیاء و اولیاء، امام زمان(ع) است. ایام مهدویت جشن‌ها را احیاء کنیم. فقط یک روز و یک شب نباشد. این بزرگوار چکیده‌ی همه انبیاء و امامان است. درست است عزیزانی آسیب دیده و سیل زده هستند، یکی از دوستان می‌گفت: سال 60 که جنگ شروع شده بود، به ما گفتند: این جشن را برگزار نکنید و هزینه‌اش را به جبهه‌ها بفرستید. خدمت حضرت امام رفتیم، ایشان فرمودند: خیلی کار اشتباهی است. جشن‌ها سر جایش باشد و در کنارش به جبهه‌ها کمک کنید. چه بسا همین جشن‌ها آرامش بیشتر بیاورد و همه مشکلات را حل کند. برای قربانی کردن لازم نیست یک نفر باشید، چند نفر شریک شوید و یک گوسفند برای امام زمان قربانی کنید. مؤسسه حضرت خدیجه همچون سالهای گذشته شماره حساب دادیم، می‌توانید سهیم شوید و ما برای محرومان و گرفتاران و آسیب دیدگان این قربانی‌ها را مصرف می‌کنیم.
شریعتی: انشاءالله تا می‌توانیم این جشن را باشکوه برگزار کنیم و انشاءالله آخرین سالی باشد که جشن نیمه شعبان را بدون حضرت برگزار می‌کنیم. کتاب «داستان‌هایی از امام زمان(عج) نوشته جناب حسن ارشاد» از انتشارات مسجد مقدس جمکران است. حدود 140 داستان از بحارالانوار را در این کتاب جمع آوری کردند. اگر نکته‌ای هست بفرمایید.
حاج آقای فرحزاد: جای یک بحث مفصل مهدویت در سمت خدا خالی است. ما عظمت امام زمان را درک نمی‌کنیم. تمام سختی‌هایی که انبیاء و ائمه تحمل کردند برای رسیدن به عصر ظهور بود و سیر عالم به این سمت است. ما آیاتی در قرآن داریم که فقط با آمدن آقا تعبیر می‌شود «لِيُظْهِرَهُ‏ عَلَى الدِّينِ كُلِّه‏ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُون‏» (توبه/33) خدا وعده‌ای که به مستضعفین داده نشده است، «وَ قُلْ جاءَ الْحَقُ‏ وَ زَهَقَ الْباطِل‏» (اسراء/81) باطل نرفته است. در زمان حضرت این آیه به نحو کامل تحقق پیدا کرد. «إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقا» تعبیرهایی که اهل‌بیت درباره امام زمان داشتند. از امام صادق سؤال کردند: آقا امام زمان متولد شده است؟ آن کسی که باید قیام کند؟ حضرت فرمودند: «لا» هنوز متولد نشده است. امام صادق که رئیس مذهب ماست فرمود: هنوز متولد نشده است. «و لو ادرکته لخدمته ایام حیاتی» اگر من زمان او را درک کنم همه عمرم خدمتگزار امام زمان خواهم بود. حضرت عیسی می‌آید به عنوان سرباز امام زمان و پشت سر آقا خدمتگزار حضرت خواهد بود.
شریعتی: دعا بفرمایید و آمین بگوییم.
حاج آقای فرحزاد:
جشن‌ها را باشکوه و قربانی را فراموش نکنیم. احیای شب نیمه شعبان را فراموش نکنیم. خدایا به حق محمد و آل محمد رفع هم و غم و گرفتاری از همه گرفتارها بگردان خصوصاً عزیزانی که در سیل آسیب دیدند. مریض‌ها روحی و جسمی شفای عاجل عنایت بفرما. در رأس همه حوائج فرج آقا امام زمان را برسان و ما را جزء بهترین یارانش قرار بده. آنچه باعث خشنودی قلب امام زمان می‌شود به ما مرحمت کن. آنهایی که همسر ندارند، اولاد ندارند، شغل ندارند، همه را حاجت روا بفرما. به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.
شریعتی: بیرون شو ای همایون از پشت پرده غیب  *** تا درسگاه مستی شوریده‌تر بخوانیم