main logo of samtekhoda

98-01-19-حجت الاسلام والمسلمین فرحزاد-سیری در صحیفه سجادیه، شرح دعای پانزدهم- دعا در هنگام بیماری

حجت الاسلام والمسلمين فرحزاد – سیری در صحیفه سجادیه، شرح دعای پانزدهم- دعا در هنگام بیماری
برنامه سمت خدا
موضوع برنامه: سیری در صحیفه سجادیه، شرح دعای پانزدهم- دعا در هنگام بیماری
كارشناس: حجت الاسلام والمسلمين فرحزاد
تاريخ پخش: 19-01- 98
شریعتی:
بسم الله الرحمن الرحیم، اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.
سلام می‌کنم به همه بیننده‌ها و شنونده‌های خوبمان، با نام و یاد خدایی آغاز کردیم که نام و یادش آرامشی است برای قلب‌های ما، انشاءالله همه ما زیر سایه الطاف خدای متعال به آرامش برسیم و بهارمان به معنای واقعی کلمه برای همه ما بهار باشد. در محضر حاج آقای فرحزاد هستیم. سلام علیکم، خیلی خوش آمدید. سال نو مبارک باشد.
حاج آقای فرحزاد: عرض سلام دارم خدمت جنابعالی و بینندگان و شنوندگان عزیز. سال جدید را تبریک می‌گویم. از صمیم دل آرزو می‌کنیم انشاءالله سالی پر از خیر و برکت و امنیت و سلامتی، وفور نعمت برای همه باشد. جا دارد یاد کنیم از همه عزیزانی که سال گذشته بودند و جای آنها خالی است. خصوصاً عزیزانی که در حادثه سیل از دنیا رفتند و عزیزانی که صدمه دیدند، انشاءالله خدا شفای کامل بدهد و خسارت‌ها را به لطف و کرم خودش جبران کند. دل همه ما متأثر است و این اتفاق کام همه را تلخ کرد. هرکس هر کار خیری می‌تواند بکند برای رفع خسارات و جبران بلا که این همدلی و همفکری مرهمی باشد بر زخم عزیزانی که به زحمت افتادند.
شریعتی: در محضر صحیفه سجادیه هستیم، دعای پانزدهم صحیفه سجادیه را برای ما شرح خواهند داد. در مورد ماه شعبان و مراقبت‌های آن بعد از تلاوت قرآن خواهند فرمود.
حاج آقای فرحزاد: بسم الله الرحمن الرحیم، الحمدلله رب العالمین، اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم. قبل از اینکه دعا را شروع کنم، همانطور که بزرگان ما فرمودند، دعا را فقط در قالب یک نیایش و گفتگو با خدا نبینیم و دعاهای ما پر از نکته‌های عرفانی و اخلاقی و سیر و سلوک و سبک زندگی باشد. در عین دعا به ما راهکار نشان دادند و حرف زدند. این دعا در مورد مریضی است و دعا را فقط به عنوان نیایش و گفتگو با خدا نبینیم. در عین گفتگو با خدا خیلی مطالب مهم را هم به ما القاء کردند. یکی از این دعاهای پربار همین دعای پانزدهم است که در مورد آثار و برکات مریضی است. حضرت می‌فرماید: «اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا لَمْ أَزَلْ أَتَصَرَّفُ فِيهِ مِنْ سَلَامَةِ بَدَنِي وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا أَحْدَثْتَ بِي مِنْ عِلَّةٍ فِي جَسَدِي» دعا را حضرت با حمد و ستایش خدا شروع می‌کند. خدایا تو را شکر می‌کنم بر اینکه به من اجازه تصرف در بدن دادی و عافیت و سلامتی به من مرحمت کردی. نعمت سلامتی و عافیت نعمت بزرگی است و همیشه و هر روز باید شکرگزار سلامتی و عافیت و امنیت باشیم. یک مویرگ ما، راه تنفس یا راه خون بسته شود سکته قلبی یا مغزی است. حافظه و اعصاب ما مرتب کار می‌کند، غرق نعمت هستیم و توجه نداریم. در روایات و دعاهای ما روی این سفارش شده که هرچه می‌توانید شکر کنید و هیچوقت بلا و مریضی نخواهیم. ولی اگر بلا و مریضی آمد صبر کنیم و تحمل کنیم و راه‌های علاج را طی کنیم ولی همیشه از خدا عافیت بخواهیم.
در روایت داریم «فَإِنِ ابْتَلَيْتَنِي فَصَبِّرْنِي وَ الْعَافِيَةُ أَحَبُ‏ إِلَيَ‏» عافیت را بیشتر دوست داریم. هرکسی مزاجش به عافیت بیشتر است. فرمود: خدایا اگر مرا به مریضی و گرفتاری مبتلا کردی به من صبر بده. بعضی بودند سرشان گیج رفته به خدا گفتند: بفرست، خدا گاهی بلایی فرستاده، رفتند دعا کردند که خدایا من گرفتار شدم. هیچوقت از خدا بلا و ابتلا نخواهید. ولی آن چیزی که خدا مرحمت می‌کند، به لطف و کرمش توانش را هم می‌دهد و کمک می‌کند. حضرت امیر می‌فرماید: خدایا اگر مرا مبتلا کردی، به من صبر هم مرحمت کن، ولی من همیشه عافیت را دوست دارم. اول مطلب با اینکه دعا در مورد مریضی هست، حضرت شکر خدا می‌کنند که به من اجازه تصرف در بدن دادی، دست و پایم سالم است، قلبم و گوشم سالم است. «اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا لَمْ أَزَلْ أَتَصَرَّفُ فِيهِ مِنْ سَلَامَةِ بَدَنِي، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا أَحْدَثْتَ بِي مِنْ‏ عِلَّةٍ فِي‏ جَسَدِي‏» اگر هم مرا مریض کردی، عضوی از اعضای من یا بیشتر از یک عضو مریض شد، باز هم حمد می‌کنم. تو صاحب اختیار و مالک من هستی. لذا حضرت می‌فرماید: «يَا إِلَهِي، أَيُّ الْحَالَيْنِ أَحَقُّ بِالشُّكْرِ لَكَ، وَ أَيُّ الْوَقْتَيْنِ أَوْلَى بِالْحَمْدِ لَكَ» من نمی‌دانم آنچه تو به من مرحمت می‌کنی، چون کارهای خدا همه خوب است، عطای او عطاست و منع او عطا است. یعنی اگر سلامتی می‌دهد لطف است، سلامتی می‌دهد و مریضی می‌گیرد، باز هم لطف است. فقر هم می‌دهد لطف است، غنا هم می‌دهد لطف است. رحمتش رحمت است و غضبش هم رحمت است. حضرت جوادی آملی فرمودند: بر تمام غضب‌ها رحمت احاطه دارد. یعنی یک پدر اگر بر بچه‌اش  خشم می‌کند می‌خواهد او را تأدیب کند، قصد کینه توزی ندارد.
جمله‌ای که در قلب و ذهن من مانده این است، یک ماه رجب گذشت و این جمله را روزی چند بار خواندیم، یادم هست مؤذن مرحوم آیت الله بهاءالدینی نمی‌آمدند من اذان می‌گفتم. مرحوم آیت الله بهاءالدینی می‌فرمودند: اذان شما به اندازه چهل اذان به ما حال می‌دهد. من سعی‌ام این بود که اذکار را با توجه و حضور بگویم. الله اکبر، خدا بزرگ است و غیر خدا کوچک است. مرحوم بهاءالدینی می‌فرمودند: یک جمله از اذان در وجود ما سرایت کند و هضم کنیم، عالم می‌گوید: من می‌دانم و عارف می‌گوید: من می‌یابم. بین علم و معرفت خیلی فاصله است. یکوقت شما تصوری از گرسنه داری، یکوقت می‌بینی همه ذرات بدنت گرسنه است. یافتن با دانستن خیلی تفاوت دارد. یک کسی کلیه درد دارد با کسی که درد دندان دارد خیلی متفاوت است. لذا ایشان فرمود: یک الله اکبر در وجود ما برای نجات ما کافی است. الله اکبر، اولین صفتی که امیرالمؤمنین برای متقین در نهج‌البلاغه فرمودند، «عظم الخالق فی انفسهم فصغر ما دونه فی اعینهم» یعنی خدا در قلب من خیلی بزرگ است و جا دارد. غیر خدا کوچک است. اگر خدا در قلب ما تجلی کرد و بزرگ جلوه کرد، دنیا کوچک شد و غیر خدا کوچک شد، من دیگر حواسم به خداست و به غیر خدا توجه نمی‌کنم. در ماه رجب می‌گوییم: «یا من ارجوه لکل خیر» ای خدایی که من در همه خیرها، خوبی‌ها و حسن‌ها و زیبایی به تو امید دارم. دنیای من، آخرت من، خانواده من، اطرافیان من، دوستانم، «لکل خیر و آمنوا سخطه عند کل شر» این خیلی سنگین است. «آمنوا سخطه» اینقدر بزرگ است، یعنی خدایا اینقدر تو خوب هستی که در هر شری و پیشامد ناگواری از غضب تو در امان هستم. یعنی اگر بلا و سیل می‌فرستی، باران تند می‌فرستی، مریضی و گرفتاری و فقر، می‌دانم به من نمی‌خواهی غضب کنی. از طرف خدا همه خیر است حتی به کفار. خداوند که با کسی کینه ورزی ندارد، دشمنی ندارد.
در قرآن بارها خواندیم خدا می‌گوید: «إِنَ‏ اللَّهَ‏ بِالنَّاسِ‏ لَرَؤُفٌ رَحِيم‏» (بقره/143) نمی‌گوید: «بالمؤمنین»، این در قرآن تکرار شده است، کلمه رئوف و رحیم به غیر مؤمنین و غیر متقین تکرار شده است. همه بزرگان ما فرمودند، خاص مؤمن و خوبان و انبیاء و اولیاء نیست. حتی کفار را هم گوشمالی می‌دهد نمی‌خواهد ریشه‌شان را در بیاورد. می‌خواهد ادبشان کند، یعنی باز هم درونش ادب کردن و تنبیه است. «آمنوا سخطه» این چقدر به انسان آرامش می‌دهد. هیچوقت با خدا قهر نمی‌کنیم و از خدا شاکی نمی‌شویم. مرحوم کشمیری این جمله را زیاد می‌خواند «یا الله المحمود فی کل فعال» ای خدایی که تمام کارهای تو محمود است. محمود هم نام خداست و هم لقب پیامبر ماست. المحمود یعنی ستایش شده، شبیه محمد. ای خدایی که کارهای تو همه زیباست. پسندم آنچه را جانان پسندد! چون آنچه جانان انتخاب می‌کند از همه قشنگ‌تر است. امام صادق فرمود: «ما فعل الله بالعباد الا اصلح لهم» ما ده بیست مورد گزینه داریم برای یک کاری، خدا گزینه اصلح و احسن را انتخاب می‌کند. بعضی هستند گرفتاری، فشاری، فقیری روی آنهاست و به خدا گلایه می‌کند. خدا از آن طرف می‌گوید: «آمنوا» یعنی مطمئن هستم آغوش تو همیشه برای من باز است، به من آرامش و امنیت دادی و غضب نمی‌کنی. اینجا هم مریضی را امام سجاد می‌فرماید: هم در سلامتی شکر می‌کنم، هم در مریضی شکر می‌کنم. تو را شکر می‌کنم به من مریضی دادی، ولی بعد می‌فرماید: «أَيُّ الْحَالَيْنِ أَحَقُّ بِالشُّكْرِ لَكَ» نمی‌دانم در ایام سلامتی باید بیشتر شکر کنم یا در ایام مریضی باید بیشتر شکر کنم.
«أَ وَقْتُ الصِّحَّةِ الَّتِي هَنَّأْتَنِي فِيهَا طَيِّبَاتِ رِزْقِكَ، وَ نَشَّطْتَنِي بِهَا لِابْتِغَاءِ مَرْضَاتِكَ وَ فَضْلِكَ» آیا وقت سلامتی و صحت و عافیت که به من صحتی دادی که غذاهای خوب را میل دارم، نشاط دارم کارهای خوب انجام بدهم و فضل و کرم تو را کسب کنم، «وَ قَوَّيْتَنِي مَعَهَا عَلَى مَا وَفَّقْتَنِي لَهُ مِنْ طَاعَتِكَ» وقتی من سلامتی دارم به من توفیق می‌دهی نماز بخوانم و دعا بخوانم. یا «أَمْ وَقْتُ الْعِلَّةِ الَّتِي مَحَّصْتَنِي بِهَا، وَ النِّعَمِ الَّتِي أَتْحَفْتَنِي بِهَا» یا شکر موقع مریضی را به جا آورم که در وقت مریضی ای خدا تو می‌خواهی مرا پاک کنی و مرا رشد بدهی. نعمت‌هایی که در مریضی به من می‌دهی مثل اینکه «تَخْفِيفاً لِمَا ثَقُلَ بِهِ عَلَيَّ ظَهْرِي مِنَ الْخَطِيئَاتِ» بار گناه مرا در موقع مریضی سبک می‌کنی. روایت داریم مؤمن مریض می‌شود گناهان از مؤمن می‌ریزد مثل برگ خزان که از درخت‌ها می‌ریزد. «وَ تَطْهِيراً لِمَا انْغَمَسْتُ فِيهِ مِنَ السَّيِّئَاتِ» من گاهی دچار غفلت شدم و در گناه فرو رفتم، با این مریضی می‌خواهی مرا پاک کنی «وَ تَنْبِيهاً لِتَنَاوُلِ التَّوْبَةِ» این مریضی را دادی که من یاد توبه بیافتم و برگردم. «وَ تَذْكِيراً لِمَحْوِ الْحَوْبَةِ بِقَدِيمِ النِّعْمَةِ» آدم وقتی راحت در رختخواب می‌خوابد بعد از یک شب بی‌خوابی، می‌بیند عجب من پنجاه سال راحت می‌خوابیدم چقدر خوب بود. این یک شب بی‌خوابی پنجاه سال خوابیدن را یادآوری می‌کند.
اسرار مریضی و ابتلائات، از پیغمبر ما که اول شخصیت عالم است تا دوازده امام و بزرگان، همه مریض می‌شدند و گرفتاری داشتند. ما از اسرار بلا خبر نداریم که چرا این خانم مریض شده، چرا نقص عضو دارد، نمی‌توانیم برای همه یکسان قضاوت کنیم. بعضی برای گناه است، حضرت فرمود: شما این مریضی را دادی که سنگینی گناه را از من برداری. چون وقتی آدم پول و سلامتی دارد یکه تاز میدان می‌شود و یکباره طغیان می‌کند ولی مریضی مثل سدی است که جلوی آب را می‌گیرد و بعد به اندازه تقسیم می‌شود. در اصول کافی هست که امام صادق پسری داشتند به نام اسماعیل بن جعفر که سلسله اسماعیلیه خودشان را منتسب به ایشان می‌دانند در حالی که ایشان امام نبود. امام صادق هم او را کفن کردند و دفن کردند و از دنیا رفت. حضرت به او علاقه داشت و فرزند خوبی بود. حضرت اسماعیل را خیلی دوست داشت. به ایشان خبر دادند، فرزند شما بیمار شد. فرمودند: چطور شده؟ حتماً اتفاقی افتاده مریض شده است. یک نفر را به منزل فرستادند ببیند علت چیست؟ دیدند در رختخواب افتاده است. گفتند: چطور شده است؟ خجالت کشید بگوید. اطرافیان لو دادند و گفتند: کنیزی بوده که در خانه محرم او بوده و با او بگو مگو کرده است. درگیر شدند و ایشان جوش آورده است و هول داد و صورت این خانم به دیوار خورد و زخمی شد. بخاطر این تندی که کرد مریض شد و در رختخواب افتاد. به امام صادق خبر دادند، حضرت عروس را خواستند و فرمودند: بیا اسماعیل را حلال کن. خوب است که آدم طرف مظلوم را بگیرد و فوراً عذرخواهی کند. ما خیلی نمونه داشتیم که بزرگی اشتباه کرده و فوری حلالیت طلبیده است. انسان از عذرخواهی هیچوقت کوچک نمی‌شود. حضرت فرمود: اسماعیل را حلال کن، اشتباه کرد. بعد به او هدیه داد و او را حلال کرد. بعد حضرت یک نفر را فرستاد و گفت: ببینید حالش چطور است. گفتند: الحمدلله بلند شده و سر حال است.
هر گردویی گرد است اما هر گردی گردو نیست! یعنی بعضاً موردی ممکن است بعضی‌ها ابتلاء و مریضی که می‌شود برای گناه باشد، بالای نود درصد هم ربطی به گناه نداشته باشد. درباره دیگران هیچوقت قضاوت نکنیم. « ِ مِنْ مَقَالَتِي جَرَتْ مَقَادِيُرَك بِأَسْبَابِي وَ مَا يَكُونُ مِنِّي فِي سَرِيرَتِي‏ وَ عَلَانِيَتِي‏ وَ أَنْتَ مُتِمٌّ لِي مَا أَخَذْتَ عَلَيْهِ مِيثَاقِي وَ بِيَدِكَ لَا بِيَدِ غَيْرِكَ زِيَادَتِي وَ نُقْصَانِي» همه چیز دست خداست. فقر و غنا، بلاء و عافیت، مرگ و حیات، همه دست خداست. آدم برای خودش جستجو و ریشه‌یابی کند که در خیلی از مواقع ریشه‌یابی کردن درست کرده است.
فرزند یکی از علمای بزرگی که به شهادت رسیدند، از شهدای برجسته کشور ما که آیت الله بودند و شهید شدند و فرزند ایشان هم آیت الله بودند، ایشان برای خودش و شرح حال پدرش کتابی نوشتند. ایشان می‌گوید: پدر من که به شهادت رسید خیلی مورد احترام بود، مادر من هم علویه و سیده است و خیلی حرمتش را داریم. یک مدتی مریض سختی شد. پا درد و کمر درد و فشار عصبی گرفت. من عیادت مادرم رفتم، مادرم علویه و مؤمنه و باتقوا بود. اینقدر مادرم در درد می‌نالید و اذیت می‌شد، این بحث بیماری را عزیزان پیگیری کنند و برکاتی که مریضی دارد. پیغمبر ما مریض می‌شد. حضرت علی مریض می‌شد. امام صادق سه سال روزه نگرفت و مریض بود. می‌گوید: به عیادت مادرم رفتم، مادرم گفت: فرزندم، من اینقدر درد می‌کشم و فشار عصبی روی من است می‌خواهم از خدا طلب مرگ کنم. دعا کن بمیرم! گفتم: نه انشاءالله خوب می‌شوید. خدمت استادی رسیدم، ایشان با پدرم و خانواده من آشنا بود. گفتم: عیادت مادرم رفتم و مادرم کم آورده است. ایشان تأملی کردند، فرمودند: زن برادر شما که عروس مادر شماست، کدورتی با هم دارند و او دلخور است. شما بیا واسطه شو و خانه اخوی برو و خانمش را راضی کن، من قول می‌دهم مادرت از جا بلند شود. به منزل برادرم رفتم و با زن برادرم صحبت کردم که بیا بگذر. گفت: گذشتم و حلال کردم. گفت: آمدم دیدم مادرم سر حال است و بلند شده است.
شریعتی: میلاد با سعادت امام حسین و حضرت ابالفضل عباس و حضرت زین العابدین و سید الساجدین در پیش است، می‌خواهم به برکت این سه نور نورانی دعا کنند و حالا که صحبت از مریضی شد، خیلی از مریض‌ها چشم به راه دعای خیر هستند.
حاج آقای فرحزاد: خدایا تو را قسم می‌دهیم به حق محمد و آل محمد و سه عزیزی که این روزها ولادت اینهاست مخصوصاً قمر بنی هاشم که باب الحوائج است. خدایا به آبروی این بزرگواران همه مریض‌ها، کوچک و بزرگ و روحی و جسمی شفا و عافیت کامل مرحمت بفرما. همه عزیزانی که در این سیل اخیر دچار حادثه شدند و مصیبت دیدند همه را جبران بفرما.
شریعتی: امروز صفحه پنجم قرآن کریم را تلاوت خواهیم کرد از دور ششم ختم قرآن کریم برنامه سمت خدا، آیات 25 تا 29 سوره مبارکه بقره را تلاوت خواهیم کرد. ماه شعبان ماه صلوات بر نبی مکرم اسلام است.
«وَ بَشِّرِ الَّذِينَ‏ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ كُلَّما رُزِقُوا مِنْها مِنْ ثَمَرَةٍ رِزْقاً قالُوا هذَا الَّذِي رُزِقْنا مِنْ قَبْلُ وَ أُتُوا بِهِ مُتَشابِهاً وَ لَهُمْ فِيها أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ هُمْ فِيها خالِدُون‏«26» إِنَّ اللَّهَ لا يَسْتَحْيِي أَنْ يَضْرِبَ مَثَلًا ما بَعُوضَةً فَما فَوْقَها فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَيَقُولُونَ ما ذا أَرادَ اللَّهُ بِهذا مَثَلًا يُضِلُّ بِهِ كَثِيراً وَ يَهْدِي بِهِ كَثِيراً وَ ما يُضِلُّ بِهِ إِلَّا الْفاسِقِينَ‏«27» الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثاقِهِ وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ‏«28» كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَ كُنْتُمْ أَمْواتاً فَأَحْياكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ‏«29» هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً ثُمَّ اسْتَوى‏ إِلَى السَّماءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْ‏ءٍ عَلِيمٌ‏»
ترجمه آیات: وكسانى را كه ايمان آورده وكارهاى شايسته انجام داده‏اند، مژده بده كه برايشان باغهايى است كه نهرها از پاى (درختان) آن جارى است، هرگاه ميوه‏اى از آن (باغها) به آنان روزى شود، گويند: اين همان است كه قبلًا نيز روزى ما بوده، در حالى كه همانند آن نعمت‏ها به ايشان داده شده است (نه خود آنها) و براى آنان در بهشت همسرانى پاك و پاكيزه است و در آنجا جاودانه‏اند. همانا خداوند از اينكه به پشه‏اى (يا فروتر) يا بالاتر از آن مثال بزند شرم ندارد، پس آنهايى كه ايمان دارند مى‏دانند كه آن (مثال) از طرف پروردگارشان به حقّ است، ولى كسانى كه كفرورزيدند گويند: خداوند از اين مثل چه منظورى داشته است؟ (آرى،) خداوند بسيارى را بدان (مثال) گمراه و بسيارى را بدان هدايت مى‏فرمايد. (امّا آگاه باشيد كه) خداوند جز افراد فاسق را بدان گمراه نمى‏كند. (فاسقان) كسانى هستند كه پيمان خدا را پس از آنكه محكم بستند مى‏شكنند، و پيوندهايى را كه خدا دستور داده برقرار سازند قطع مى‏نمايند، و در زمين فساد مى‏كنند، قطعاً آنان زيان‏كارانند. چگونه به خداوند كافر مى‏شويد، درحالى كه شما (اجسام بى‏روح و) مردگانى بوديد كه او شما را زنده كرد، سپس شما را مى‏ميراند و بار ديگر شما را زنده مى‏كند، سپس به سوى او باز گردانده مى‏شويد. اوست آن كس كه آنچه در زمين است، همه را براى شما آفريده، سپس به آفرينش آسمان پرداخت و آنها را به صورت هفت آسمان، استوار نمود و او بر هر چيزى آگاه است.
شریعتی:میلاد امام حسین(ع)، حضرت ابالفضل العباس و حضرت سجاد(ع) را به همه شما تبریک می‌گویم. انشاءالله بهترین‌ها در این روزهای نورانی برای شما رقم بخورد. از فضیلت ذکر صلوات بر محمد و آل محمد بفرمایند و وارد بخش دوم گفتگو شویم.
حاج آقای فرحزاد: از اعمال مشترک ماه شعبان و ماه رمضان زیاد صلوات فرستادن بر محمد و آل محمد است. ظهرهای ماه شعبان عزیزان فراموش نکنند که هنگام اذان ظهر و همچنین شب نیمه شعبان صلوات زیبایی از امام سجاد رسیده است «شجرة النبوه و موضع الرساله» خیلی مطالب بلندی دارد. یک بخشی در مورد صلوات است «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ صَلَاةً كَثِيرَةً تَكُونُ لَهُمْ رِضًى» یعنی صلوات زیاد دل محمد و آل محمد را شاد می‌کند و باعث خشنودی پیغمبر و آل اوست. «وَ لِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ أَدَاءً وَ قَضَاءً بِحَوْلٍ‏ مِنْكَ‏ وَ قُوَّةٍ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ» یعنی خدایا این صلاة کثیره را به حول و قوه خودت وسیله ادای حق اینها قرار بده. سه صلوات بر محمد و آل محمد بفرستیم.
شریعتی: ماه شعبان از راه رسیده است، چه کار کنیم بهتر است؟
حاج آقای فرحزاد: ماه جمادی مهمان حضرت زهرا بودیم. جمادی الثانی هم اوایلش شهادت حضرت بود و پایان ماه ولادت حضرت، ماه رجب مهمان امیرالمومنین، ماه شعبان مهمان پیغمبر خدا و ماه رمضان مهمان خدا هستیم. یعنی اول مادر، بعد پدر و بعد پدربزرگ و بعد هم خود خدا. ماه شعبان ماه فوق العاده‌ای است. شعبان یعنی شعبه‌های خیر و برکت. در صلوات شعبانیه هست که «و هذا شهر نبیک سید رسلک» این ماه برترین خلق خداست، ماه پیغمبر خداست. «شَعْبَانُ‏ الَّذِي‏ حَفَفْتَهُ‏ مِنْكَ بِالرَّحْمَةِ وَ الرِّضْوَانِ» ماه شعبان را پر کردی از رحمت و خشنودی خودت، یعنی جای جای این ماه، زمان و موقعیتش همه رحمت است. آدم را به خشنودی خدا می‌رساند. چون در ماه شعبان شهادت و وفات نداریم و فقط اعیاد است. اعمال مهمی که در این ماه سفارش شده یکی مناجات شعبانیه است که حضرت امام فرمود: نقل شده این دعا را همه امامان ما می‌خواندند. خیلی پیام‌های خوبی داشتیم و من اشاره کردم لزومی ندارد آدم این دعاها را تا آخر بخواند، شما دو بند از دعای شعبانیه را بخوان ولی فکر کن. نماز نیست که تا آخر بخوانی. یک آیه بخوان و روی آن تفکر کن. عزیزانی که مقید باشند در شبانه روز قرآن را بخوانند و دقت کنند. یک روز روزه گرفتن در ماه شعبان بهشت را واجب می‌کند و این خیلی زیباست. در روایات می‌فرماید: «افضل اعمال هذه الشهر الصدقة و الاستغفار» دو چیز فوق العاده سفارش شده یکی صدقه دادن است. تا اسم صدقه می‌آید ما یاد گدا و فقیر می‌افتیم. این یک مورد خفیف است که ولو کم، ولو با نصف خرما، با یک مبلغ ناچیز صدقه را ترک نکنید. یکی از رفقای ما یک کیسه درست کرده و هروقت صدقه‌ها را جمع کرد، حسابی می‌دهد. صدقه را دست کم نگیرید.
صدقه در روایات ما مطلق کار خیر است، «کلُ معروفٍ صدقه» هرکار خیری صدقه است. از یک سلام کردن، ادب کردن، از یک دلسوزی و خیرخواهی، همدلی و همفکری، راهنمایی و دست کسی را گرفتن، «کلُ معروفٍ صدقه» بزرگی فرمود: بعضی فکر می‌کنند 24 استان، استان‌هایی مثل لرستان، خوزستان، گلستان، کرمانشاه، امتحان فقط برای آنهاست. نه امتحان برای همه هست. خدا می‌گوید: فرحزاد تو که سالم هستی، تو چه کار می‌کنی؟ برای ما همین که عرض کردم معرفت با علم فرق می‌کند، ما امکان ندارد درکی که آنها دارند من داشته باشم. یک روز آب و برق ما را قطع کنند. یک روز آب ما را قطع کنند. عزیزان ما آب و برق ندارند، تلفن ندارند. زراعت و دام و زندگی‌شان یا به کل از بین رفت و یا درصدی از بین رفت. بحران روحی که دچار شدند، حداقل با دعا و توسل و حدیث کساء کمک کنیم. ما مددجویانی داریم برای خیریه زوار اولی‌ها که خودش پنجاه تومان از کمیته امداد می‌گیرد و ماهی دو تومان مرتب می‌ریزد. وقتی کسی بلا می‌بیند ما هم امتحان می‌شویم و بیشتر امتحان می‌شویم.
روایت داریم «ترک الشرّ صدقه» چرا ما باید پانزده میلیون پرونده داشته باشیم؟ ما اگر جلوی بدی‌هایمان را بگیریم، هرکس متوجه خودش شود، زکات بدهیم، خمس بدهیم، احسان بکنیم و خیرات بکنیم، چرا اینقدر آمار طلاق بالاست؟ چرا زیر پای همدیگر را خالی می‌کنیم؟ چرا یک جناحی که خوب کار می‌کنند را زمین می‌زنیم؟ چوب لای چرخ کسی نگذاریم و به کسی که کار خیر می‌کند کمک کنیم. یکی صدقه افضل اعمال است و یکی استغفار و توبه. چون ولادت أباعبدالله است، کشتی امام حسین فوق العاده است. یعنی بالای نود درصد افراد در کشتی امام حسین جا می‌شوند. لذا ماه شعبان و ایام دیگر هی می‌گوید: کربلا بروید. شاید نیمه شعبان حتی از اربعین مهمتر باشد. شاید روایت بگوید: افضل ایام زیارت امام حسین نیمه شعبان است که شما با 124 هزار پیغمبر مصافحه می‌کنی. «بِالْحُسَيْنِ‏ تَسْعَدُونَ‏ وَ بِهِ تَشَبَّثُونَ» (بحارالانوار/ج35/ص405) یعنی سعادت شما این است که به او چنگ بزنید. ما تربت و زیارتش را درک نمی‌کنیم. زیارت امام حسین نود حج رسول الله است. آدم می‌ماند چه خبر است. چه دیگران را ببریم و چه خودمان برویم.
این هفته از حضرت ابالفضل العباس خواهیم گفت، این جمله که می‌گویم بی نظیر است. امام سجاد فرمود: عمویم عباس خوب جانبازی و ایثارگری کرد تا حدی که دو دستش را در راه خدا داد و خدا دو بال به او داد که پرواز می‌کند و بعد این جمله را فرمود: خدا به عمویم عباس یک منزلت و مقامی داد که همه شهداء غبطه می‌خورند. در خانه حضرت ابالفضل یک توسل و ارتباطی داشته باشیم.
مرحوم علامه طباطبایی(ره) خیلی اهل روضه و توسل بود. یک نفر به ایشان گفت: امید شما در روز قیامت چیست؟ کتاب نوشتی، المیزان نوشتی، تفسیر داری و شاگرد تربیت کردی. فرمود: سرمایه و امید من ارادت خالصانه‌ای است که به حضرت ابالفضل دارم. مثل افرادی که صاف و پاک هستند و پشت کوه زندگی می‌کنند، تا مشکلی پیدا می‌کند، می‌گوید: یا ابالفضل! مثل صدق و خلوصی که دارند سرمایه عمر من ارادت خالصانه و محبت به حضرت عباس(ع) است.
شریعتی: دعا بفرمایید و آمین بگوییم.
حاج آقای فرحزاد: ماه شعبان و ماه ولادت اولیائت هست، خدایا به حق محمد و آل محمد اول و مهمترین دعای ما ظهور و فرج امام زمان را به زودی برسان. به حق محمد و آل محمد مشکلات ملت و مملکت ما را برطرف بفرما. عزیزانی که دچار سیل شدند و خسارت مالی و جانی دیدند، به حق محمد و آل محمد همه را جبران بفرما و مریض‌های روحی و جسمی شفا عنایت بفرما. آنهایی که همسر ندارند، اولاد ندارند، به حق حضرت ابالفضل به آنها مرحمت بفرما. نعمت ارزانی و فراوانی و سلامتی و عافیت به همه ملت و مملکت ما مرحمت بفرما. زیارت مشاهد مشرفه و عتبات، خصوصاً زیارت امام حسین و ابالفضل العباس را نصیب همه بفرما. به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.
شریعتی:
گرفتارم گرفتارم ابالفضل *** گره افتاده در کارم ابالفضل
دعایی کن دوباره چند وقتی است *** هوای کربلا دارم ابالفضل
السلام علیک یا أبا عبدالله...