main logo of samtekhoda

97-10-09- حجت الاسلام والمسلمین بهشتی - ابعاد مختلف تربیت اعتقادی ( اعتقاد به امام عصر (عج) )


برنامه سمت خدا
موضوع برنامه: ابعاد مختلف تربیت اعتقادی- اعتقاد به امام عصر(عج)
كارشناس: حجت الاسلام والمسلمين بهشتی
تاريخ پخش: 09- 10-97
شریعتی: بسم الله الرحمن الرحیم، اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم. «اللهم وفقنا لما تحب و ترضی و اجعل عاقبة امرنا خیرا»

با دشمن خویشیم دمادم در جنگ *** او با دم تیغ آمده، ما با دل تنگ
ما رود مدامیم بگویید به تیغ *** ما شیشه‌ی عطریم بگویید به سنگ

سلام می‌کنم به همه بیننده‌های خوب و شنونده‌های نازنین‌مان، در سالروز حماسه‌ی نهم دی همراه شما هستیم و این روز را گرامی می‌داریم. حاج آقای بهشتی سلام علیکم و رحمة الله. خیلی خوش آمدید.
حاج آقای بهشتی: سلام علیکم و رحمة الله. من هم خدمت شما و بینندگان و شنوندگان این برنامه سلام می‌کنم و از خداوند می‌خواهم توفیق داشته باشیم سخنی که حق است و درست است و مفید است را به زبان جاری کنیم.
شریعتی: بحث ما در ذیل بحث تربیت اعتقادی، به بحث تربیت مهدوی و بحث انتظار رسید. اینکه چگونه می‌توانیم بچه‌هایمان را با این مفهوم آشنا کنیم.
حاج آقای بهشتی: ابتدا یک نکته در مورد نهم دی عرض کنم. از همان روزهای اول انقلاب من یادم هست در جلسات متعدد این بحث سر زبان‌ها بود که عوامل پیروزی انقلاب اسلامی چیست؟ در پاسخ گفته می‌شد سه عامل ملت ایران را به پیروزی رساند. اسلام، به عنوان مکتبی نجات بخش، رهبر و مردم. مکتب، رهبر و مردم! ظهور اسلام هم با همین سه ضلع است. مخالفین وقتی می‌خواهند با این پدیده مخالفت کنند با هر سه ضلع مخالفت می‌کنند. یعنی وقتی آیات قرآن را نگاه می‌کنیم، اقدامات مخالفین هم با اسلام مخالفت می‌کردند و هم با رهبری مخالفت می‌کردند، هم با مردم. حماسه نهم دی این سه ضلع را در یکجا جمع کرد. شعارهایی که آن روز بود، نام اسلام و نام امام حسین نقش بسته بود. بیعت با رهبری به طور مشهود در نه دی مطرح بود و حضور مردم حضوری بود که با فراخوان قبلی نبود و آن روز یک روز کاری بود. حضور مردم مثل حضورهای آغاز انقلاب بود از همه طیف‌ها، احساس کردند حضورشان الآن لازم هست و دشمن که کمر بسته بود و طمع کرده بودند، متأسفانه بعضی هم در داخل از روی غفلت، بعضی از روی آگاهی، مردم با حضور خودشان حرف اصلی را زدند. اسلام، رهبر، مردم! این سه ضلعی است که انشاءالله تا قیام امام زمان(ع) ادامه پیدا خواهد کرد تا کشور به دست صاحب اصلی‌اش برسد.
بحث ما تربیت اعتقادی، اعتقاد به امام زمان(ع) است. (قرائت دعای سلامت امام زمان عج) این دعایی است که زیاد به ما توصیه شده بخوانیم. خوشبختانه کوچک و بزرگ این دعا را حفظ هستند و می‌خوانند و برکت هم دارد. درباره‌ی تربیت اعتقادی یکی از مسائل ما امید به آینده است. مسأله آینده از مسائل اصلی جامعه بشری است. سرفصل‌های قرآن چهارتا است. یعنی تمام شش هزار آیه قرآن زیر چتر این چهار هزار سرفصل است. اول «فیه علم ما یأتیه» علم آینده! آینده جهان، آینده تاریخ، آینده جامعه، آینده مسلمین، این جامعه بشری به کجا، قرآن این را توصیف کرده «و الدیث عن الماضی» گزارشی از گذشته، نصف قرآن تاریخ گذشته است. این دو سرفصل، سوم «و دواء دائکم» داروی دردهای شما، چهارم «و نظم ما بینکم» مناسبات بین شما انسان‌ها، ولی در صدر همه آنها آینده است. درباره‌ی گذشته خوشبختانه کتاب نوشته شده و الآن تاریخ ویل دورانت هست که تقریباً تا گذشته‌ی سه هزار ساله قبل را به قلم آورده است. کشورها همه کتاب‌های تاریخی دارند. مثلاً ایران، ساسانیان، هخامنشیان، کتاب وجود دارد و می‌شود کتاب‌ها طبقه بندی شود. اما در مورد آینده چطور؟ کتابی نداریم. صد سال دیگر چه می‌شود؟
در مورد آینده دو تکیه‌گاه می‌توانیم داشته باشیم، 1- پیشگویی‌های بشری؛ کسانی بودند در هند و چین، در ایران، در یونان، در رم، اینها آینده‌ها را پیشگویی می‌کردند و الآن هم هستند. الآن آمریکایی‌ها از جمله فیلم‌هایی که می‌سازند براساس پیشگویی‌های بشری است. پیشگویی‌های بشری دو عیب دارد یکی اینکه غلط زیاد دارد. ده پیشگویی می‌کند هفت‌ تا غلط است و سه تا همه را به تعجب وا می‌دارد. عجب! فلانی سی سال پیش گفت اینطور می‌شود. عیب دوم این است که دوردست‌ها را پیشگوهای بشری نمی‌توانند ببینند. می‌گوید: من تا پنجاه سال بعد را می‌بینم. صد سال آینده یک مقدار شطرنجی است و یک مقدار بعضی علائم را می‌بینم. از او می‌پرسیم: پنج هزار سال بعد... می‌گوید: نه، پنج هزار سال بعد را هیچ نمی‌بینم. یک تکیه‌گاه دیگر ما پیشگویی‌های آسمانی است. یعنی انبیاء از جمله پیام‌هایی که از آسمان و عالم غیب آوردند یک تصویری از آینده هست. تا حالا هرچه انبیاء پیشگویی کردند درست از آب درآمده است. مثلاً دو هزار و چند صد سال قبل از ظهور اسلام پیامبری به نام موسی آمدن پیامبر اسلام را پیشگویی کرده است. پیدایش مسلمین و تحولاتی که پس از دو هزار سال بعد خواهد شد، پیشگویی کرده و بعضی را به ریز و به دقت، مثلاً رهبر آن انقلابی که دو هزار سال بعد خواهد بود چشمش چطوری است؟ ابروهایش، صورتش و موهایش، اندامش چگونه است. خلق و خوی او چگونه خواهد بود. ششصد سال قبل از اسلام عیسی بن مریم است. بشارت‌هایی داده مثلاً در چه منطقه‌ای، در چه شهری، چه زمانی، سلمان فارسی را که دعا می‌کنیم آقای میرباقری هرچه زودتر بسازد، براساس پیشگویی‌هایی که کشیش‌های مسیحی به او دادند، در عراق، در بیت المقدس، در اروپای شرقی، چون سلمان ماجرای شنیدنی دارد که خودش هم تعریف کرده است. براساس بشارت‌ها به مدینه آمد. براساس همان بشارت‌ها پیامبر اسلام را شناخت. نوشته بود که او صدقه قبول نمی‌کند. یک غذایی را به پیامبر داد و گفت: این صدقه است. پیغمبر تشکر کرد. غذا را از سلمان گرفت و به اصحاب داد. براساس نشانه‌هایی که ششصد سال قبل بود و منشاء آن آسمان بوده است.
قرآن کریم هم پیشگویی‌ها در مورد آینده دارد. آینده را بعضی تاریک حساب می‌کنند، بعضی مبهم و غبار آلود که اینها یأس می‌آورد. امیرالمؤمنین فرمود: یأس و نا امیدی قاتل انسان است. قرآن در مورد آینده پیشگویی‌اش این است که آینده خوشی در انتظار جامعه بشری است. آینده به دست پاکان خواهد افتاد. آینده جامعه بشری به دست مستضعفان خواهد افتاد یعنی طبقه‌ای که در ضعف نگه داشته شدند، اینها روی کار می‌آیند و اداره جامعه را آنها به عهده می‌گیرند. به دست مؤمنان خواهد افتاد. «وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي‏ الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ» (انبیاء/105) در تورات نوشته شده، در زبور نوشته شده بعد از تورات که زمین بالاخره به دست صالحان خواهد افتاد. این امید ایجاد می‌کند. الآن وقتی اخبار را گوش می‌کنیم در آمریکا و اروپا و آسیا چه خبر است؟ انسان را یأس می‌گیرد. ولی قرآن می‌خوانی می‌گوید: انبیاء نوید دادند و خاطرتان جمع باشد، آینده به دست خوبان می‌افتد. به دست صالحان می‌افتد. ما بیش از سه هزار حدیث درباره‌ی امام مهدی(ع) داریم که در مجموعه‌هایی به چاپ رسیده است. فکر می‌کنم در کتاب «منتخب الاثر» آیت الله العظمی صافی گلپایگانی باشد که بیش از سیصد حدیث از پیامبر شیعه و سنی نقل کردند که پیغمبر فرمود: جانشینان من دوازده نفر هستند، اول آنها علی بن ابی‌طالب، دوازدهمین آنها امام مهدی(عج) خواهد بود و پیامبر غیبت امام مهدی را هم پیشگویی کرده است. نفر دوازدهمی که می‌آید، او غایب خواهد شد. یک غیبت کوتاه و یک غیبت طولانی، ولی بالاخره حتی اگر یک روز از عمر جهان باقی مانده باشد پیغمبر فرمود: یکی از فرزندان من که نامش نام من است، کنیه‌اش کنیه من است، خلقش خلق من است و برنامه‌اش برنامه من است خواهد آمد و جهان را از عدل و داد پر خواهد کرد، آن روزگاری که از ظلم و جور پر شده است. اگر کسی اینطور نگاه کند چقدر آرام می‌شود. چون وقتی اخبار تلخ را می‌شنویم می‌گوید: حاج آقا فایده ندارد.
یک کسی به من می‌گفت: شما در رادیو و تلویزیون و بالای منبر هستی، اینها فایده ندارد. مثل اینکه شما به اینترنت ارتباط نداری. خیلی اوضاع جهان خراب است. من گفتم: خود خدا به ما امید می‌دهد. تمام این آیه‌ها که می‌خوانم در پرتو این آیات احادیثی هست که مصداق بلندش امام زمان(ع) است. «وَعَدَ اللَّهُ‏ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ» (نور/55) خداوندی که خودش گفته: من خلف وعده نمی‌کنم. او وعده داده به مؤمنان صالح «لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ» لَ یعنی حتماً، نون تشدید دار هم یعنی حتماً، حتماً و صد در صد زمام جامعه بشری را «فِي الْأَرْضِ» به دست مؤمنان صالح خواهد داد. سیصد دانشمند یهودی در سال 1984، یک کنفرانسی در تلاویو ترتیب دادند، موضوع کنفرانس عوامل پیروز انقلاب اسلامی ایران و بقاء شیعه بود. در آنجا مقالات زیادی نوشته شده و آن مقداری که منتشر شد به زبان انگلیسی، عربی، آلمانی، فارسی منتشر شده است. الآن هم در فضای مجازی هست. فکر می‌کنم، تشیع و مقاومت و انقلاب اسم کتاب است. اسرائیلی ‌ها که کینه‌توز ترین دشمنان ما هستند آنجا کشف کردند هفت عامل، عامل‌های بقاء شیعه هست. آن دو عامل اول که پررنگ‌تر است، یکی عاشوراست و یکی انتظار است. این جمله برای آن کنفرانس است که اینها جمعیتی هستند که با یاد حسین انقلاب می‌کنند و با یاد مهدی انقلاب را حفظ می‌کنند. بقاء آن با انتظار است.
هرچه مورد فشار قرار می‌گیرند نگاه می‌کند آینده روشن است. درست است فساد و ظلم و تبعیض هست، ولی خدایی که این جهان را تنظیم کرده آینده خوشی را ترتیب داده است. آینده خوش همین دعایی است که خواندیم «و تمتعه فیها طویلا» مدتش طولانی خواهد بود. یعنی یکی دو سه سال نه، بعضی از احادیث تا سیصد سال، چهارصد سال طول خواهد کشید. از دیدگاه پیامبران آینده جامعه بشری چه آینده‌ای است؟ مبهم، تاریک یا روشن؟ آینده را اگر مبهم ببینیم خودکشی خواهیم کرد. خودکشی دلایلش نا امیدی است. اما اگر امید باشد، هم برای خودم، هم خانواده‌ام، هم کشورم و هم جهانیان، یک کشاورز با امید فعالیت می‌کند. یک ماهیگیر با امید تور را می‌اندازد. یک مادر با امید نه ماه را تحمل می‌کند. چشم اندازی برای خودش ترسیم می‌کند که بعد از نه ماه که درد می‌کشم خداوند یک نعمتی به من می‌دهد، بچه را بزرگ می‌کنم. او نور چشم من خواهد بود. با این امید هست که انبیاء آمدند به ما امید بدهند. تربیت اعتقادی یعنی ما اعتقاد داریم به امامی که حیّ و زنده است و ما را می‌بیند. بین ما ظاهر نیست اما حاضر هست. خود امام زمان(ع) فرمود: من در جمع‌های شما می‌آیم. من از مشکلات شما با خبر هستم.
بک بچه دبیرستانی، یک دانش‌آموز دبستانی اینطور فکر کند، یک کسی متصل است بین خدا و من، «أین المتصل بین الأرض و السماء» خدا قرار داده، مثل اینکه بحث فرشتگان را گفتیم. خداوند فرشتگان را قرار داده برای دلداری ما، برای قوت قلب و روحیه ما، امید ببندیم به کمک فرشتگان، روایت دارد امام زمان(ع) که ظهور می‌کند مخالفان زیادی دارد. مسلح، مجهز، با رسانه و پول، خداوند امام زمان(ع) را به سه لشگر پشتیبانی می‌کند. 1- لشگری از فرشتگان، 2- لشگری از مؤمنان، 3- لشگری از رعب و وحشت بر دل مستکبران. می‌ترسند، اقدام نمی‌کنند، عقب نشینی می‌کنند و دست‌هایشان را بالا می‌برند. حدیثی خواندم که امام زمان(ع) وقتی به کعبه تکیه می‌دهند و اهالی جهان تصویر مبارک حضرت را می‌بینند و صدای مبارکشان را می‌شنوند، زودتر از کشورهای عربی اروپایی‌ها لبیک می‌گویند. بیشتر از مردم عادی دانشمندان لبیک می‌گویند. یعنی جامعه بشری به بن بست‌هایی رسیده و منتظر است صدایی یکجایی پخش شود و حرف جدیدی باشد. آنوقت ما در این میان چه نقشی داریم؟ سه تا پیش‌نیاز لازم دارد. یعنی جامعه‌ی عدل جهانی، 1- قانون جهانی نیاز دارد. 2- رهبر جهانی 3- آمادگی جهانی    
قانون جهانی همین قرآنی است که شما روزی یک صفحه از آن را پخش می‌کنید و بینندگان با عشق می‌خوانند. این کتاب ادعا دارد که من می‌توانم جامعه بشری را درست برایش برنامه‌ریزی و هدایت کنم. رهبر جهانی هم وجود دارد.ک خدا ذخیره کرده است. «بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ‏ إِنْ‏ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ» (هود/86) اگر ایمان داشته باشی می‌دانی ذخیره خدا، خداوند براساس حکمتش امام عصر(ع) را پس پرده غیبت برد. یازده امام دیگر بین مردم آمدند. چرا خدا این کار را کرده است. برای تربیت، خداوند به ابراهیم خلیل فرمان داد که پسرت اسماعیل را قربانی کن. واقعاً می‌خواست اسماعیل قربانی شود؟ نه، می‌خواست ابراهیم آمادگی پیدا کند. برای سطحی از ایثار که قابل تصور نیست. نگذاشت خداوند آن کار گلوی اسماعیل را ببرد. می‌خواست چه کار کند؟ می‌خواست ابراهیم به سطحی از آمادگی برسد که همه هستی‌اش را بگذارد. در غیبت امام زمان(ع) خداوند اراده کرده ما را تربیت کند. پیامبر عزیز اسلام روزی به اصحابش فرمود: رحمت خدا بر برادرانم، اصحاب گفتند: منظورتان ما هستیم. فرمود: نه شما اصحاب من هستید. برادرانم در آخرالزمان خواهند آمد. آنها کسانی هستند که به سیاهی روی سفیدی به من و مکتب من ایمان می‌آورند و می‌ایستند. ما که پیامبر را ندیدیم، امیرالمؤمنین را ندیدیم. امام سجاد را ندیدیم. امام رضا را ندیدیم. با چه شوقی صدها هزار نفر روزهای جمعه دعای ندبه می‌خوانند. حتی مقام معظم رهبری گاهی با شوق درباره‌ی جوان‌ها می‌فرماید: الآن جوان‌هایی که هستند حتی انقلاب و امام را ندیدند، هشت سال دفاع مقدس را ندیدند ولی پرشور و با انگیزه، پیامبر به هزار سال بعد نگاه کرده است. دعا کرده به افرادی که در آینده‌ها به نوشته‌های روی کاغذها ایمان می‌آورند. به قرآن، به اسلام، به وعده‌هایی که داده شده، مسأله مهدویت خیلی مسأله مهمی است. دشمن هم این را شناخته است. یعنی دشمن ما خرج کرده، هزینه کرده و سالن کرایه کرده و آدم‌ها را از کشور‌های مختلف دعوت کرده تا اینها کشف کنند راز ماندگاری ما چیست. راز مهمش همین انتظار است. انتظار دانش، انتظار عدالت، انتظار احسان و انتظار مهربانی، همه خوبی‌هایی که آدم‌ها دوست دارند.
آن حدیثی که همه ما شنیدیم که تا زمان ظهور امام زمان(ع) دو بیست و هفتم علوم پرده برداری می‌شود. الآن می‌گویند: کمتر از یکسال همه علوم تجدید می‌شود. امام زمان(ع) ظهور بفرمایند بیست و پنج بیست و هفتم علومی که از آغاز تا پایان تاریخ قابل تصور هست، یک روزگاری است شکوفایی علم در اوج، مهربانی در اوج، زمانی که امام زمان تشریف بیاورند، فقیر پیدا نمی‌شود. حدیث این را می‌گوید. کسانی هستند در به در دنبال فقیر می‌گردند. می‌گویند: این پول را می‌خواهیم به یک فقیر بدهیم. از هرکس می‌پرسی می‌گوید: من فقیر سراغ ندارم. خیلی دیدنی است. کسی حتی نیاز دارد در جیب بغل دستی‌اش پول است، دست در جیب او می‌کند و او هم می‌فهمد دستی در جیبش است ولی احساس بدی ندارد. می‌گوید: این برادر من است. فرقی نمی‌کند. این پول را من خرج کنم یا او خرج کند. خوشبختی او خوشبختی من است و راحتی او راحتی من است. یک چنین تصویری از آینده را ما به آن مؤمن باشیم. خواهش می‌کنم که دعای ندبه را چندین بار ترجمه‌اش را بخوانند. با حوصله، اگر می‌بینیم طولانی هست قسمت‌هایی را بخوانیم. چند صفحه از دعای ندبه این آهنگ را دارد. کجاست آن کسی که یا کجایند آن کسانی که... این تصویر آینده است. ما دنبال چه هستیم؟ دنبال راستی، درستی، وفای به عهد، مکارم اخلاق، خوبی‌ها، کمالات هستیم. همه آنها رخ خواهد داد. آنوقت یک سؤال مطرح است که این کسی که در آینده خواهد آمد نمی‌دانیم کی است؟ جمعه آینده یا هزار جمعه دیگر یا هزار سال بعد، این چه فایده‌ای دارد ما فکر خودمان را مشغول کنیم؟ همین سؤالی است که کسی از امام صادق(ع) پرسید. امام صادق(ع) فرمود: مهم این است که آدم‌هایی که در آن جامعه خواهند بود الآن تربیت شوند. اگر شما این کار را بکنید در آن روزگار خداوند شما را زنده می‌کند و در آن دستگاه به کار می‌گمارد.
مثلاً در روزگار امام زمان(ع) نیاز به دکتر داریم. چه دکتری؟ دکتر دانا، دلسوز، امین، ده تا ویژگی دارد. الآن دکترهایی بیایند همان خصلت‌ها را در خودشان ایجاد کنند. پیش خودش می‌گوید: فکر می‌کنم امام زمان تشریف بیاورد مرا به کار خواهد گرفت، این خیلی خوب است. یک راننده، یک نانوا، یک مهندس، کارگر، طلبه. امام زمان(ع) چطور طلبه‌ای را می‌پسندد؟ چه دانشی از او می‌خواهد؟ چه بیانی از او می‌خواهد؟ اگر الآن امام زمان بود از من چه انتظاری داشت؟ جنس یاران امام زمان از این جنس‌ها است. به دانش خیلی اهمیت می‌دهند. نه اینکه دوازده درس دارد و هشت تا تجدید شده است. یا دانشجو یک مبلغی می‌دهد و مطلبی را می‌خرد. خوب امام زمان(ع) این دانشجو و دکتر را می‌خواهد چه کند؟ یاران امام زمان(ع) عاشق دانش هستند. رتبه‌های اول جهانی دانش را آنها کسب می‌کنند. الآن هرکسی که دنبال دانش هست یکی از آیتم‌های یاران امام زمان(ع) همین است که شب و روز نمی‌شناسد و خودش را به آب و آتش می‌زند تا به یافته‌های جدیدی دسترسی پیدا کند.
یاران امام زمان مهربان هستند. همین خبری که می‌شنود مردم وضع خوبی ندارند اشکش جاری می‌شود. دارایی خودش را تقسیم می‌کند. یاران امام زمان به شدت علاقه‌مند به قرآن هستند. چون وقتی امام زمان تشریف بیاورند اول یک جنگ جهانی خواهد شد تا مستکبران را به جای خود بنشانند. بعد که آرامش پیش آمد حدیث این است که امام زمان(ع) پس از دوره آرامش اولین اقدامشان برگزاری کلاس‌های قرآن است. این پیام برای من دارد. یعنی من باید در خانه به بچه‌ام قرآن یاد بدهم. مطمئن هستم امام زمان خوشش می‌آید. خودم قرآن بخوانم و به دنبال فهم قرآن باشم. به دنبال تأثیر پذیرفتن باشم. یکی از مواردی که با هم گفتگو کردیم انتظارات قرآن از ما بود. مطمئن هستم قرآن برنامه امام زمان(ع) است. منتظران امام زمان به قرآن عشق دارند. به عبادت و راز و نیاز و شب زنده‌داری، یاران امام زمان(ع) اینگونه توصیف شدند. شیران روز و راهبان شب، در روز نترس و شجاع، دشمن را هیچ می‌انگارد و در شب خاضع در پیشگاه خداست. یعنی اگر کسانی همین امروز که نمی‌دانیم ظهور امام زمان کی خواهد بود، همین اوصاف را در خودش ایجاد کند. امام زمان(ع) چه عروس و دامادهایی را دوست دارد؟ الآن ازدواجی صورت گرفته است. این خانم چه نقشی ایفا کند مورد محبت امام زمان است. این آقا چه نقشی ایفا کند. امام زمان چه نوع زندگی و سبک زندگی را دوست دارد؟ همان چیزی که در قرآن آمده و در احادیث پیغمبر، امیرالمؤمنین و امام صادق و حضرت رضا(ع) و موسی بن جعفر است. آنها سبک زندگی را به ما یاد دادند. امام زمان(ع) چه نوع همسرداری را از ما دوست دارد؟ ای امام زمان همین جمعه تشریف آوردی من در فکر تو هستم و دارم خودم را آماده می‌کنم برای تشریف فرمایی شما. انتظار به معنای جمود و سکون و پا روی پا گذاشتن نیست.
امام خمینی(ره) یک جمله‌ای دارد که ما در انتظار طلوع خورشید هستیم. کسی در انتظار طلوع خورشید هست چراغ روشن می‌کند و در تاریکی نمی‌ماند. این چراغ هم یک بخشی از آن روشنایی است. منتظران امام زمان(ع) از بهترین فعالان روزگار هستند. کسی که منتظر مهمان است خانه را مرتب می‌کند و غذا می‌پزد. بیرون خانه را آب و جارو می‌کند برای آمدن امام زمان(ع). کسی که منتظر هست یک منجی می‌آید، آن منجی می‌خواهد عدالت را اجرا کند. همین الآن من عدالت را در حد خودم اجرا کنم. من مدیر یک اداره‌ای هستم، من پدر یک فرزندانی هستم. امام زمان(ع) می‌آید با ظلم مبارزه کند. خودم ظلم نکنم. خیلی پیام دارد، یعنی مسأله اعتقاد به امامی که زنده و ناظر است. ما معتقد هستم یا هفته‌ای یکبار طبق حدیثی، هفته‌ای دو بار طبق حدیث دیگر. کارنامه عملکرد ما را امام زمان(ع) می‌بیند. متأسفانه به این اعتقاد توجه نداریم.
مثلاً روز دوشنبه شود، یک ساعتی با خودمان خلوت کنیم. الآن نوبت کارنامه من شده و زیر دست امام زمان(ع) است و امام در سه روز گذشته مرا دارد می‌بیند. حدیث این را می‌گوید، وقتی گناهان شیعیانش را می‌بیند غصه می‌خورد. یعنی من غصه دادم امام زمان را، وقتی خدمات آنها را می‌بیند، عبادت آنها را می‌بیند در حقشان دعا می‌کند. یعنی در هفته گذشته امام زمان(ع) به من دعا کرده است. اینها آثار تربیتی است. دنیا را فساد و ظلم گرفته، من در حد توان خودم به دنبال عدالت و احسان و ایثار و محبت و علم باشم. چه پیامدهایی دارد؟ حدیثی از امام کاظم(ع) هست که حضرت امام خمینی شرح آن حدیث را به نام «جنود عقل و جهل» آورده است. یکی از لشگریان جهل همین یأس است. چون بعضی وقت‌ها در جلسه‌ای می‌نشینند پشت سر هم اخباری را می‌گوید که مخاطب مأیوس است و می‌گوید: فایده ندارد و این اقدامات به جایی نمی‌رسد. با این اخباری که ما شنیدیم. تهاجم فرهنگی و آلودگی‌هایی که در جهان هست و دارایی جهان دست چه کسانی هست و چه ظلم‌هایی، نه فایده ندارد. یا به غلط بعضی می‌گویند: خود آقا باید بیاید درست کند. امام خمینی فرمود: این تفکر غلط است. اگر بنا بود خود آقا بیاید همه کارها را بکند اصلاً انبیاء برای چه آمدند؟ قرآن برای چه این همه وظایف برای ما مشخص کرده است. ما باید در آن راستا حرکت کنیم به اندازه توانایی خودمان، ای امام زمان من فهمیدم تو برای چه می‌خواهی بیایی. در حد توان خودم، خانواده‌ام، دوستانم تلاش می‌کنیم آنها را محقق کنیم. نشد تا این نفس می‌آید و می‌رود چشم انتظار تو هستم. دنبال چیزهایی که دوست داری هستم. از چیزهایی که تو بیزار هستی فاصله می‌گیرم.
برای اینکه امید زیاد شود خداوند در قرآن قدرت‌نمایی‌های خدا را به تصویر کشیده است. من بعضی را اینجا نوشتم که اینها امید را در ما زیاد می‌کند و نباید مأیوس شویم. آتش ابراهیم را نمی‌سوزاند. پس می‌شود روزگاری شود نمرودیان شکست بخورند از ابراهیمی که در جمعیت کمی است، اقلیتی است، تنهای تنها است. کارد گلوی اسماعیل را نمی‌برد. زن نازا می‌زاید، ساره همسر ابراهیم، مهمان‌هایی برای حضرت ابراهیم آمد، مهمان‌ها گفتند: برای تو خبر آوردیم، خدا می‌خواهد به تو بچه بدهد. خانمش از پشت پرده می‌شنید. خنده‌اش گرفت! گفت: یعنی من؟ من روزگاری جوان بودم و امکان بارداری برایم بود، نشد. الآن چطور می‌شود؟ شوهرم الآن نود ساله است. فرشته‌ها گفتند: یعنی از کار خدا تعجب می‌کنی؟ خدا اراده کرده به ساره هشتاد ساله و ابراهیم نود ساله فرزند بدهد. این قطعه‌های قرآن که می‌خوانیم به ما امید می‌دهد که علیرغم اینکه فضای جهانی فضای آلوده‌ای است، آن نقطه تحقق پیدا خواهد کرد.
عصای موسی، به رودخانه می‌رسد. رودخانه‌ای که از بس عرض آن زیاد است، قرآن گفته است دریا! آب خشک می‌شود و راهی باز می‌شود. پیروان موسی بن عمران از آن راه گذر می‌کنند و اینها امید ایجاد می‌کند. پیراهن یوسف چشم پدر را بینا می‌کند. چه کسی گمان می‌کرد یوسفی که بیست و چند سال است از او خبری نیست، پیراهنش بیاید و چشم پدر بینا شود؟ این قطعه‌های قرآن برای نا امیدهاست. آنهایی که ورد زبانشان هست آقا نمی‌شود. اصحاب کهف بعد از سیصد سال بیدار می‌شوند. کودک در گهواره به سخن می‌آید. چیزهایی که به ظاهر می‌گوییم نشدنی است. درخت خشک میوه می‌دهد. مریم بچه را به دنیا آورده و ناتوان است. خداوند فرمود: مریم همین شاخه خشک خرما را تکان بده، رطب تازه در دامنت می‌ریزد. پیامبر عزیز ما سخت‌ترین جنگی که داشته جنگ احزاب است. یعنی همه حزب‌ها ائتلاف کردند. مشرکین اختلافات داشتند در این قصه ائتلاف کردند، منافقین و یهودیان با آنها همدست شدند و یک جنگی را به نام جنگ احزاب یا جنگ خندق ترتیب دادند. قصه را همه بلد هستند. در حفر خندق پیامبر شنید که رزمندگان به سنگ سختی رسیدند و کنده نمی‌شود. حضرت جلو آمدند و کلنگ را به دست گرفتند، چند ضربه زدند و جرقه‌ای جهید و فریاد الله اکبر پیامبر بلند شد. اصحاب فهمیدند خبری هست. گفتند: یا رسول الله چه خبر؟ فرمود: الآن جبرئیل چند خبر آورد. خبر اول، کاخ‌های قیصر روم را به من نشان داد. یعنی اسلام تا اروپا پیشروی خواهد کرد. کاخ‌های پادشاه ایران را به من نشان داد. یعنی اسلام تا ایران پیشروی خواهد کرد و کاخ‌های پادشاهان مصر و یمن را، منافقین ضعیف الایمان‌ها متلک می‌گفتند. چه آنهایی که ایمان نداشتند یا تردید داشتند، همه با چشمانشان دیدند. نماینده پیامبر به دیدار قیصر روم آمد. قیصر روم گفت: درست است که چنین پیامبری خواهد آمد منتهی من جرأت نمی‌کنم برای اهالی کشورم بگویم. هدایایی برای پیامبر اسلام فرستاد.
قرآن پیشگویی کرد در کمتر از ده سال آینده، چون جنگی بین روم و ایران رخ داده بود. در فاز اول رومی‌ها شکست خوردند. سوره‌ای به نام سوره روم داریم «غُلِبَتِ‏ الرُّومُ‏» (روم/2) رومیان شکست خوردند. از آسمان آیه نازل شد و در کمتر از ده سال آینده مجدداً جنگ صورت خواهد گرفت و این بار رومیان پیروز می‌شوند. یکی از پیشگویی‌های قرآن است. آن پیروزی همزمان می‌شد با یکی از پیروزی‌های مسلمان‌ها در یکی از جنگ‌ها، به آینده امید ببندیم. متلک نگوییم و برای آینده جک درست نکنیم. خدایی که این جهان و ستاره‌ها را آفریده است، گذشته و آینده به دست اوست، او خواسته اینطور شود. آینده خوشی در انتظار جامعه بشری است و خوشا به حال کسانی که یک سهامی از آن آینده بخرند.
یکی از خبرهایی که خیلی پیگیری می‌کنند بازار بورس است. یک بازاری در آینده جهان و آینده تاریخ است که خدا آن بازار را طراحی کرده است. الآن سهامش را می‌فروشند. هرکس می‌خواهد از آن سهام بخرد باید از این جنس چیزها داشته باشد. باید دنبال عبادت و عدالت باشد. دنبال محبت باشد. باید دنبال دانش باشد. یاران امام زمان(ع) سر از پا نمی‌شناسند و زیاد کار می‌کنند. خیلی کوشش می‌کنند. هرکس می‌خواهد از آن بازار آینده سهامی را بخرد و شریک شود از این جنس کارها باید بکند. «أَعِينُونِي‏ بِوَرَعٍ وَ اجْتِهَادٍ وَ عِفَّةٍ وَ سَدَادٍ» یک عالمی است اصفهانی به نام آیت الله موسوی، یک کتاب دو جلدی به نام «مکیال المکارم» دارد. تقریباً نهصد صفحه در این کتاب دعاهایی است که به ما یاد دادند برای رابطه با امام زمان(ع)، یعنی امامی است زنده و حاضر، ما با چشمانمان نمی‌بینیم ولی در بین ما هست. نهصد صفحه در آن کتاب امامان ما از امام اول تا خود امام زمان (ع) به ما یاد دادند با این شخصیت اینطور رابطه برقرار کنید. دعایی است که امام زمان(ع) هر روز می‌خواند، این دعا اینطور شروع می‌شود: «اللهم ارزقنا توفیق الطاعه و بعد المعصیة و صدق النیه» دعا جمعی است. خدایا به همه ما توفیق بندگی بده. توفیق دوری از گناه بده. قسمت دوم دعا در مورد اعضاء و جوارح است. زبانی راست، چشمی با حیاء، دستی که به اموال دیگران دست درازی نکند. در قسمت پایانی دعا به اقشار و اصناف جامعه، خدایا به فقرا، به ثروتمندان، به جوانان، به علما، به مسافران، همین‌ها را وقتی زمزمه می‌کنیم یک مقدار همرنگی با امام زمان پیدا می‌کنیم.
یا در دعای عهد به ما یاد دادند. در کنار تخت امام خمینی(ره) کتاب مفاتیح بود. وقتی از دنیا رفتند، دیدند کاغذی لای مفاتیح است. کاغذ را برداشتند و دیدند دعای عهد است. سفارش شده که چهل روز متوالی دعای عهد را بخوانیم. امام نوشته بودند: 26 روز خواندم. ارتباط ما با امام زمان(ع) از طریق این دعاهاست. در این دعاها اهداف و آرمان‌های امام زمان، انتظارات امام زمان، دستگیری‌هایی که امام زمان از ما دارد. حتی در مسائل اجتماعی، مقام معظم رهبری در فتنه 88، خطبه‌ای که خواندند. در پایان خطبه این مطالب را بیان کردند. فرمودند: ای سید ما، ای مولای ما، من جان ناقابلی دارد. جسم ناقصی دارم. اندک آبرویی دارم که این را هم خود شما به ما دادید. همه اینها را در دست گرفتم و در راه این انقلاب و اسلام فدا خواهم کرد. سید ما، مولای ما! در همین دعاها به ما یاد دادند بنشینیم با امام زمان درد دل کنیم و مشکلاتمان را با امام زمان مطرح کنیم. دعا کن برای ما، صاحب این کشور تو هستی. پشتیبان ما شما هستید. ما این راه را ادامه خواهیم داد. با قدرت هم ادامه خواهیم داد. در این راه ما را با دعای خود پشتیبانی کن.
بعضی از فرازهای دعای ندبه را، ترجمه‌اش را می‌خوانم. فرزندان حسین کجایند؟ «صالحٌ بعد صالح، صادقٌ بعد صادق، أین سبیل» کجایند راهنمایان، کجایند خوبان. خوبانی که یکی پس از دیگری آمدند. «أین شموس الطالعه» کجایند خورشیدهای درخشان؟ کجایند ماه‌های فروغ بخش؟ کجایند ستاره‌های شکفته؟ کجایند نشانه‌های دین و دینداری «و قواعد العلم» کجایند پایه‌های دانش «أَيْنَ بَقِيَّهُ اللَّهِ الَّتِى لَا تَخْلُو مِنَ الْعِتْرَهِ الْهَادِيَه» آن ذخیره خدا که هرگز جهان و جامعه از آنها خالی نیست. «أَيْنَ الْمُعَدُّ لِقَطْعِ دَابِرِ الظَّلَمَه» کجاست کسی که ریشه ستمگران را درو می‌کند؟ «أَيْنَ الْمُنْتَظَرُ لِإِقَامَهِ‏ الْأَمْتِ وَ الْعِوَج» امامی که همه منتظر او هستند و می‌خواهد بدی‌ها را ریشه‌کن کند. «أَيْنَ الْمُرْتَجَى لِإِزَالَهِ الْجَوْرِ وَ الْعُدْوَان» کجاست کسی که همه امید به او دارند تا از بین ببرد ستم و ستمگری را، «أَيْنَ الْمُدَّخَرُ لِتَجْدِيدِ الْفَرَائِض» کجاست ذخیره الهی که مجدداً اسلام را احیاء کند و سنت پیغمبر را احیاء کند. آئین مسلمانی و شریعت را برگرداند. ما برای آینده کلمه امید و آرزو را به کار می‌بریم. کجاست آن کسی که آرزوی آرزومندان آمدن اوست. انشاءالله مهرش را در دلهای بچه‌هایمان قرار بدهیم و به آنها امید بدهیم علیرغم آن آلودگی‌هایی که در جهان هست آینده خوشی در انتظار جامعه بشری است.
«اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر و جعلنا من خیر انصاره و اعوانه و شیعته» از خداوند عاجزانه می‌خواهیم که جهان را به نور او روشن و همه ما را از منتظران قدومش تقدیر بفرماید.
شریعتی:
بیرون شو ای همایون از پشت پرده غیب *** تا درسگاه مستی شوریده‌تر بخوانم