main logo of samtekhoda

هفتاد و سومین هفته ختم قرآن کریم-علامه محمدتقی جعفری

alt

هفتاد و سومین هفته ختم قرآن کریم برنامه سمت خدا با گرامیداشت یاد فیلسوف عالیقدر و مفسر نهج البلاغه، علامه محمدتقی جعفری( 1304 تا 1376 شمسی) برگزار گردید.
با هم گوشه هایی از زندگی ایشان را مرور میکنیم: پدرش حاج کریم آقا به حرفه نانوایی اشتغال داشت و به راستگویی و صداقت مشهور بود؛ تا آن جا که گفته بود: «از وقتی که مکلف شده ام، به یاد ندارم که دروغ گفته باشم». استاد، پدر و مادر خویش را در پاکی و نیکی «فرشته صفت» توصیف و درباره پدرش نقل می کرد که عارف بزرگ مرحوم «آقا بزرگ هادی حائری» وقتی پدرم را ملاقات کرد فرمود: «جعفری، چیزی که ما با پنجاه سال ریاضت و مجاهده به دنبالش هستیم، پدر تو در دل دارد».
علامه جعفری اهل شب زنده داری بود ایشان در این باره می گوید: «روش ما، روش آخوند خراسانی بود. ایشان شب زودتر می خوابیدند و نیمه شب برای عبادت برمی خاستند. من در نجف مدت یک سال و نیم شب ها نمی خوابیدم و فقط دو ساعت در روز می خوابیدم. بقیه ایام، شب ها زود می خوابیدم و قبل از سحر بیدار می شدم. الآن هم سعی می کنم حدود ساعت ده بخوابم و از بامداد برای کارهایم استفاده کنم».
علامه جعفری درباره اشتیاق به فراگیری دانش، می گویند: «ما با عشق و علاقه عجیبی در درس ها حاضر می شدیم و احترام خاصی برای اساتید خود قایل بودیم. استادان ما، آرمان های والایی داشتند. آن ها با نگاه های خود با ما حرف می زدند. در مسائل مربوط به انسان ها که یک سَرش به لقای ربوبی می رسد، خلوص و صفا، خیلی کارها انجام می دهد. این دیگر فن آوری نیست که اگر انسان جهت گیری مثبت داشته باشد، به سود انسان ها به کار افتد و گرنه به زیان آن ها خواهد بود. در علوم انسانی، مطلب مهم تر از این حرف هاست. اساتید ما بیش تر با روح خودشان با ما صحبت می کردند تا با کلامشان. گاه جمله ای می گفتند که آن جمله، ابوابی از حکمت را باز و مسائل ما را حل می کرد. ما به اساتید خود خیلی علاقه داشتیم. علاقه به استاد در تعلیم و تربیت بسیار مهم است. ما خدا را شکرگزاریم که چنین اساتیدی داشتیم».


پ ن 1 : ماجرای عنایت حضرت علی علیه السلام شنیدنیست، آن را از لینک زیر و تا آخر بخوانید.

http://yon.ir/COeDE