main logo of samtekhoda

هفته چهل و پنجم ختم قرآن کریم - شیخ صدوق (ره)

چهل و پنجمین هفته ختم قرآن کریم برنامه سمت خدا با گرامیداشت یاد محدث عالی مقام مرحوم شیخ صدوق (ره) برگزار میگردد.

▫️ ولادت این عالم فقیه حوالی سال ۳۰۵ ه. ق همزمان با آغاز نیابت حسین بن روح سومین نائب خاص امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) هم زمان بوده است.

پدر بزرگوار شیخ صدوق علی بن الحسین بن بابویه قمی، از فقهای بزرگ اسلام و در زمان امام حسن عسگری (ع) و امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) می زیسته و مورد احترام آن امامان بوده است. در نامه ای که امام حسن عسگری (ع) به علی بن بابویه نوشته وی را با کلماتی چون: شیخ معتمد و فقیه من خطاب کرده است. پدر شیخ صدوق در قم بدنیا آمد و زندگی را آنجا گذارند و در همان شهر نیز وفات کرده است. پدر شیخ صدوق در ایام زندگی پر برکت خویش نزدیک دویست جلد کتاب تألیف کرده است.

عمر با برکت پدر شیخ صدوق از پنجاه می گذشت و هنوز فرزندی نداشت از این رو به حضرت ولی عصر (عج) متوسل شده طی نامه ای به وسیله حسین بن روح که یکی از نمایندگان خاص امام زمان بود تقاضای دعا کرد تا آن حضرت از خداوند، فرزند صالحی برای او بخواهد.
ولی عصر (عج) دعا کرده و برای ابن بابویه نوشتند: « برای تو از خداوند خواستیم دو پسر روزیت شود که اهل خیر و برکت باشند.» پس از دعای امام زمان بود که ابن بابویه صاحب فرزندی شد که نامش را محمد نامید و بعدها عالمی بزرگ و فقیه ای نام آور شد. او همان شیخ صدوق است.
پس از مرحوم کلینی نویسنده کتاب ارزشمند اصول کافی، صدوق از بزرگترین محدثان عصر خود به شمار می رود‌. شیخ صدوق سالها از محضر کلینی استفاده نموده و به شنیدن و جمع آوری احادیث ائمه (ع) مشغول بوده است؛ اما بر خلاف شخصیت علمی مرحوم کلینی که بیشتر از جهت جمع آوری، بررسی و نقل حدیث مشهور است، شیخ صدوق در سه زمینه روایت، مباحث کلام و فقه برحسته و ممتاز بوده است.

شیخ طوسی تعداد کتابهای شیخ صدوق را در حدود سیصد جلد بر شمرده که اکنون تنها حدود بیست جلد از این کتابهای ارزشمند در اختیار ماست برخی از مهمترین آثار ایشان عبارتند از :
من لا یحضره الفقیه (دومین کتاب از کتب اربعه)، علل الشرایع (درباره فلسفه احکام) احکام ،کمال الدین و تمام النعمه (درباره اثبات وجود امام زمان)، کتاب التوحید ،الخصال، امالی و عیون اخبار الرضا

▪️ سرانجام این فقیه وارسته پس از گذشت هفتاد و چند سال از عمر پر برکتش در سال ۳۸۱ ه.ق دعوت حق را لبیک گفت و در شهرری در قبرستانی که امروز ابن بابویه خوانده میشود به خاک سپرده شد.