main logo of samtekhoda

هفته بیستم-آیت الله ذبیح الله محلاتی

alt

هفته بیستم ختم قرآن کریک را با یاد آیت الله ذبیح الله محلاتی برگزار می کنیم.

شیخ ذبیح الله محلاتی در سال 1310قمری در شهر محلات چشم به جهان گشود؛ قبل از رسیدن به سن بلوغ پدرش را ازدست داد.

آیت الله محلاتی علوم مقدماتی را در زادگاهش آموخت و برای ادامه حرکت علمی خود در سال ۱۳۳۰ق به نجف مسافرت کرد و دروس عالی حوزه را در محضر آیات عظام آقا میرزا ابراهیم استهباناتی، شیخ عبدالحسین رشتی و سید ابوتراب خوانساری، فرا گرفت.

وی همچنین از آیات عظام میرزا حسین نائینی، سید ابوالحسن اصفهانی، و آقا بزرگ تهرانی اجازه روایی دریافت کرد.

این عالم وارسته پس از 12 سال اقامت عالمانه در نجف، به حوزه درسی میرزای شیرازی در سامرا پیوست و به آبادانی و رونق حوزه جدید التاسیس آن دیار همت گماشتند.

در آنجا درس حدیث، رجال و درایه را از استاد این فنون آیت الله میرزا محمد عسکری تهرانی آموخت و افتخار دامادی ایشان را نیز یافت.

شیخ حدود 35 سال در کنار حرم شریف عسکریین(علیهما السلام) زیست و مشغول کارهای علمی و تحقیقی خود بود.

در سال 1376قمری به تهران می آید و در مسجد مشیرالدوله واقع در خیابان خاوران به امور تبلیغی و اجتماعی و نشر اندوخته های دینی خود می پردازد.

شیخ محلاتی نویسنده ای توانا و صاحب کتابهای فراوانی است و اساسا شهرت ایشان به خاطر شهرت آثار قلمی ایشان می باشد که در مباحث گوناگون به خصوص حوادث تاریخی به رشته تحریر در آمده. خوانندگان تقوای قلمی را یکی از خصوصیات ابن عالم متعهد و تاریخ نویس دینی قلمداد کرده اند که در آثار ایشان دیده می شود.

از تالیفات این عالم پرکار که به ده ها جلد کتاب می رسد، می توان این آثار را نام برد؛کشف الغرور او مفاسد السفور یا وظیفه زنان، ریاحین الشریعه، مآثر الکبری فی تاریخ سامرا،قضاوت‌های حضرت امیرالمؤمنین(ع)، لطایف الحکایات، فرسان الهیجاء(در حوادث کربلا)، خیر الکلام در رد کسروی، کشف المنافع در خصوص حیوانات.

شیخ ذبیح الله محلاتی در ایام اوج مبارزات مردم مسلمان ایران علیه حکومت فاسد پهلوی در تهران به سر می‌برد، اگر چه از مبارزات و فعالیت‌های ایشان مطلبی در دست نیست که ممکن است به دلیل کهولت سن، توان انجام چنین کارهایی را نداشته است، اما در آثار قلمی ایشان نکات قابل توجهی به ثبت رسید که بیانگر هوش سیاسی بالا و درک درست ایشان از مسائل اجتماعی زمان خود است.

او در آثارش، خصوصا آثاری که پس از انقلاب به چاپ رسیده، ظلم‌های رضا شاه و پسر خائنش را یادآور می‌شود و از کشف حجاب و تبعید علمای اسلام به عنوان بزرگترین ستم‌ها یاد می‌کند.

شیخ ذبیح الله کتابی را با نام «اختران تابناک» و با تحمل مشقت های فراوان به رشته تحریر آورده که در آن با رعایت ترتیب حروف الفبایی به شرح زندگی امام زادگان معروف پرداخته است و در این مورد بیش از 35 منبع رجالی را مورد استفاده قرار داده، این کتاب قبل از پیروزی انقلاب اسلامی و در دو جلد به چاپ رسیده است، نکته قابل ذکر این که اولین شخصیتی که مولف در جلد دوم بدان می پردازد، امام خمینی(ره) می باشد.

آیت الله شیخ محلاتی پس از سال ها تلاش و مجاهدت در مسیر نشر احکام اسلام و نگارش آثار مفید در سال در سال ۱۴۰۶ هـ. ق. مطابق با ۱۳۶۶ش. در حالی که 96 سال از عمر شریفش می گذشت دار فانی را وداع گفت و در جوار رحمت حق آرامش یافت.

پیکر پاک آن مرحوم پس از تشییع در جوار مرقد شریف عبدالعظیم حسنی در شهر ری و کنار دوست خود مرحوم حاج جعفر خندق آبادی به خاک سپرده شد.