main logo of samtekhoda

هفته چهاردهم ختم قرآن - آیت الله شیخ جعفر شوشتری

آیت الله شیخ جعفر شوشتریچهاردهمین هفته ختم قرآن کریم برنامه سمت خدا با یاد

 مجتهد پرهیزگار و خادم آستان حسینی " آیت الله شیخ جعفر شوشتری " صاحب کتاب الخصائص الحسینیه (۱۲۳۰ تا ۱۳۰۳ هجری قمری) برگزار میگردد.
 در حالات مرحوم شیخ جعفر شوشتری نقل شده است : در شوشتر رسم بوده که ایام عید نوروز که مردم به تنظیف خانه‌ها و تعمیر و نوسازی وسایل زندگی می‌پرداختند، مسگرها که کارشان اصلاح ظرف‌های فرسوده بود در کوچه‌ها می‌گشتند و صدا می‌زدند : دیگ سفید می‌کنیم، دیگ سفید می‌کنیم.
مقصودشان این بود دیگ‌هایی را که در طول سال‌ در خانه‌ها کار کرده و سیاه شده است بگیرند و سفید کنند.

در آن ایام مرحوم شیخ جعفر روزی در میان جمعیت عظیمی منبر رفت، تا روی منبر نشست بعد از حمد و ثناء و صلوات فرمود : « ایها الناس!  قدراً نُبیّض، قدراً نبیض؛ ای مردم، ما دیگ سفید می‌کنیم، دیگ سفید می‌کنیم».

مقصودش این بود دیگ‌ دل‌ها بر اثر نافرمانی‌ها و بدعملی‌ها سیاه شده است، آیا وقت آن نرسیده که این دل‌های سیاه را سفید کنیم ؟ مردم، شما که دیگ‌های آشتان را در این ایام سفید می‌کنید، آیا دیگ‌های جانتان نیاز به سفید کردن ندارد؟
نقل شده است این حرف چنان دگرگونی و انقلاب در دل‌های شنوندگان ایجاد کرد که مجلس تکانی خورد و صدای ناله و شیون از مجلسیان برخاست !

 مرحوم شیخ جعفر شوشتری  در سال ۱۳۰۲ هجری قمری برای تشرّف به آستان قدس رضوی به سوی ایران حرکت نمود اما در راه خراسان بیمار شدند. اما با این حال در مشهد به اقامه جماعت و وعظ و ارشاد مردم می پرداختند  و بعد از یک ماه اقامت در مشهد به تهران بازگشتند.

نقل شده که در تهران ناصرالدین شاه نیز به دیدن او رفت و احوال او و سفر خراسان او را پرسید. شیخ در جواب فرمود : ( دوست داشتم زیارت من، مثل زیارت اعراب بادیه نشین باشد که جان خود را در کف دست گرفته، از راههای دور، با تحمل زحمت و مشقت به حرمهای ائمه اطهار (علیهم السلام) مشرف می شوند، در حالی که پیاده و پابرهنه هستند، توشه راه آنها سویق (غذای ساده جو) و رفیق آنها توفیق است.
اما بیماری مرا از این توفیق محروم ساخت و من مجبور شدم بر روی تخت بیماری به زیارت بروم.) شاه پیشنهاد کرد که شیخ در تهران بماند. شیخ در جواب فرمود: (دوست دارم این مشت استخوان در جوار حضرت ابوتراب صلوات الله علیه به تیره تراب سپرده شود.)


 مرحوم آیت الله شوشترى، پس از انجام رسالت دینی و ارشاد مردم در شهرهای مختلف ایران و زیارت هشتمین امام شیعیان، علی بن موسی الرضا علیه السلام در شور و شوق زیارت امیر المؤمنان علی علیه السلام دگرباره، راه عراق را در پیش گرفته بود، که در بین راه، در منطقه ی غرب کشور و شهر کرمانشاه به سختی بیمار شد و سرانجام در ۲۸ صفر سال ۱۳۰۳ هـ. ق روح بلند آوازه و ملکوتی اش به جوار رحمت حق پر کشید .
پیکر مطهرش را به شهر نجف اشرف بردند و پس از تشیع، در دالان شمال صحن مطهر امیر مؤمنان علی علیه السلام به خاک سپردند.