main logo of samtekhoda

هفته یازدهم ختم قرآن - علامه امینی

علامه امینی یازدهمین هفته ختم قرآن کریم برنامه سمت خدا با گرامیداشت یاد بزرگ مدافع حریم مکتب اهلبیت علیهم السلام ؛ علامه امینی ( رحمه الله علیه ) برگزار میگردد.

 ( تولد : ۱۳۲۰ هجری قمری در شهر سراب ، وفات : ۲۸ ربیع‌الثانی ۱۳۹۰ هجری قمری یا ۱۲ تیر ۱۳۴۹ شمسی در تهران )

 آن بزرگوار بیشتر عمر خود را صرف تدوین و نگارش کتاب ارزشمند الغدیر کردند.
ایشان حدود چهل سال و هر روز شانزده ساعت در تهیه مطالب این دائرة المعارف بزرگ اسلامی زحمت کشید. این اثر مشتمل بر بیست جلد است که تاکنون یازده جلد آن چاپ و منتشر شده است. ایشان در تبیین هدف خود از نگارش الغدیر گفته اند: «الغدیر ملل اسلامی را در یک صف واحد متحد و متشکل می سازد.
مجموعه مطالب این اثر اتحادی را که در زمان رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم در سایه همدلی اسلامی بین صفوف مسلمین بود دوباره به جوامع اسلامی برمی گرداند».

 محمّد هادى امینى فرزند مرحوم علاّمه امینى نقل مى کند : وقتى پدرم را دفن کردیم مرحوم علاّمه بحرالعلوم از علمای نجف نزد من آمد و گفت : من در این فکر بودم ببینم مولا امیرالمؤ منین (علیه السلام) چه مرحمتى در مقابل زحمات و خدمات مرحوم امینى در نگارش کتاب شریف الغدیر مى‌کند؟
 در عالم خواب دیدم حوضى است که آقا امیرالمؤمنین علیه السلام بر لب آن ایستاده اند. افراد مى آیند و مولا از آن حوض آب به آنها مى دهند. گفتند که این حوض کوثر است . در این حال آقاى امینى به نزدیک حوض رسیدند، حضرت امیر ظرف را گذاشتند، آستین‌ها را بالا زده و دستان مبارکشان را پر از آب کردند و به علامه آب خورانیدند و خطاب به او فرمودند : بَیّضَ اللّه وَجهک کما بَیَّضت وجهى ( پروردگار رو سفید کند تو را آنچنانکه مرا رو سفید کردی! )
 نقل می کنند در آخرین ساعات زندگی به یکی از فرزندانشان می فرمایند با آبی که به تربت امام حسین علیه السلام ممزوج است لب های مرا مرطوب کنید و دعاهای صحیفه سجادیه امام زین العابدین علیه السلام را برایم بخوانید.
آن گاه خود نیز به همراه فرزند «مناجات متوسّلین» و «مناجات معتصمین» را با صدای حزین زیر لب زمزمه می کنند. ناگهان در لحظات نزدیک به اذان ظهر درحالی که عبارت: «اللهمّ اِنّ هذِهِ سکراتُ الموت قد حلّت فاقبل اِلیّ بوجهک الکریم» را زمزمه می کردند، جان به جان آفرین دادند و به دیار باقی منتقل شدند.

 جنازه آن اندیشمند فرزانه به نجف اشرف منتقل و در کنار کتابخانه بزرگی که خود بنا کرده بود به خاک سپرده شد. روح بزرگشان شاد و راهشان پررهرو باد ( فاتحه ای برای شادی روح این عالم بزرگ بخوانیم )