برنامه خودتان برنامه سمت خدا را هفته دوباره آغاز شده و ما خدمت حاج آقای عابدینی عزیز و بزرگوار هستیم و بفرمایید به اتفاق خدمت حاج آقا سلام بکنیم، شروع بکنیم برنامه را. امیدوارم خدای متعال بهترین‌ها را در محضر حاج آقا برایمان رقم بزند و دیدن و شنیدن و گفتن‌های ایشان را همه برای همه‌مان جز بهترین اعمال و عباداتمان ثبت و ضبط کند. الهی آمین. حاج آقا سلام علیکم.

حجت الاسلام عابدینی: سلام علیکم و رحمة الله. عرض سلام و ادب و احترام خدمت همه بینندگان و شنوندگان عزیزمان که حقیقتاً با تمام وجود دوستشان داریم و دعا می‌کنیم و توقع داریم که آن‌ها هم همه ما را و همه دست‌اندرکاران را دعا بکنند که خدا کمک بکند که بهترین برنامه‌ها را بتوانیم رقم بزنیم به گونه‌ای که دست شیطان از تصرفات زبان و اعمال ما انشالله کوتاه باشد. الهی آمین، الهی آمین.

شریعتی: خیلی خوشحالم حاج آقا خدمتتان هستم در برنامه و خب شروع بکنیم. من به نظرم الان همه منتظرند حاج آقای عابدینی دعای سلامتی امام زمان را قرائت کند همه با هم زمزمه کنیم و بعد انشالله برویم برای بحث امروز. انشالله دعای سلامتی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف را می‌خوانیم با این نیت که سلام حضرت سلامتی امتش است و سلامتی امتش سلامتی نائبش هم هست و حتی ذکر و یاد حضرت، آن هم اختصاص یاد از حضرت را ایجاد می‌کند. هرچند حضرت به همه توجه دارد، اما هر یادی یک جوابی دارد، آنها کریم هستند. لذا علاوه بر آن یاد، همه این یاد اختصاصی هم ایجاد می‌شود انشاالله.

حجت الاسلام عابدینی: بسم الله الرحمن الرحیم. اللهم کل ولیک الحجت بن الحسن صلواتک علیه و علی آبائه فی هذه الساعة و فی کل ساعة ولیاً و حافظاً و قائداً و ناصراً و دلیلاً و عیناً حتی تسکنه ارضک طوعاً و تمتعه فیها طویلاً. انشالله دل‌های ما (عرض قلوب ما، عرض بیرونی و عالم وجود) انشالله به طاعت حضرت ولی عصر و خدای سبحان متحلی و آراسته بشود و این طاعت ما نسبت به ولی الهی دائمی باشد. الهی آمین، الهی آمین.

شریعتی: خب ابتدا با همین خلاصه دعای برای سلامتی آغاز کردیم. یک نکته‌ای را هم تذکر بدهیم که فکر می‌کنم ایام مناسبت دارد. وقتی دشمن ما این‌جور با سرکشی و مستی حرف می‌زند و قدرتش را به رخ می‌کشد، ما در عین اینکه توان نظامی‌مان و عملیاتمان انشالله پاسخ او را به وقتش خواهند داد، بله، ولی ما یک خدایی هم داریم که در راس همه امور است و او پاسخ‌دهنده به هر مستکبری است، قادر قهار است. آن قادری است که هیچ قدرتی در مقابلش قدرت مقاومت ندارد. به ما فرمودند که در سختی‌ها، مشکلات، فشارها، آنجاهایی که خیلی کار برایتان سخت می‌شود (نه فقط به امت ما، امت‌های پیشین هم برشان وارد شده بود) که به صلوات بر محمد و آل محمد توسل پیدا بکنید. در امت موسی داشت که هرگاه خیلی کار سخت می‌شد، یاد داده بودند به آنها که با این صلوات می‌توانید کار سخت را ساده کنید. صلوات بر محمد و آل محمد: اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم. غیر از اینکه این حقیقت صلوات جمعی، یک نشان‌دهنده بیعت جمعی است که ما از خدای سبحان می‌خواهیم که خدای سبحان بر آنها صلوات بفرستد. صلوات ما که ارزش آنچنان ندارد، اما از خدا طلب می‌کنیم که اللهم خدایا تو بر آنها صلوات بفرست. البته صلوات خدا اثر ایجاد می‌کند. به فرموده بسیاری از بزرگان، صلوات هم ایجاد مقتضی می‌کند، هم رفع مانع می‌کند. و این صلوات ما امروز یک سپری می‌شود برای حفظ امت ما از یک سو و به خصوص رهبر عزیزمان، فرماندهانمان، کسانی که در راس هستند که دشمن مترصد این است که آسیبی بزند، و هم باعث گشایش‌های زیادی می‌شود که خلل‌هایی در جبهه دشمن و آنها با صلوات برای ما خلل برای آنها ایجاد بشود، هم استحکام این طرف را به دنبال دارد، هم اختلال در آن طرف. که این خیلی زیبا می‌شود که ما با صلوات جمعی (صلوات امت می‌شود) و از آن طرف هم برای آنها زوال ایجاد می‌کند. انشالله با این صلوات و پویش صلواتی که دوستان زحمت کشیدند، الحمدلله این زیرنویس که می‌شود تا حدود ۴۰ میلیون، این صلوات پیشرفت‌اش، ما می‌خواهیم انشالله به سرعت در عرض همین چند روز ضریب پیدا بکند. ما اگر دنبال کاری و راهی هستیم که بتوانیم حیله‌های دشمن را، توطئه‌هایشان را خنثی بکنیم و از این طرف هم یک ارتباط الهی قوی‌تری با ولایت (و همچنین ولایت الهی) ایجاد بکنیم، این صلوات سرمایه بزرگی است که اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل.

شریعتی: بسیار عالی. ممنونم از شما حاج آقای عابدینی عزیز. من به نظرم می‌رسد که در پاسخ به این دعوت که الان حاج آقای عابدینی هم تکرارش فرمودند، دعوتی است از طرف رسانه ملی شبکه سه سیما و خب برنامه سمت خدا با افتخار، بیننده یا شنونده‌ای از بینندگان و شنوندگان سمت خدا نباشد که هنوز به این پویش نپیوسته باشد. بسم الله. هر کسی که نپیوسته تا این لحظه، می‌دانید یک چیزی بگویم: تا زمانی که خطری تهدید نکرده جان ولی امر مسلمین را، شاید خیلی ما حواسمان نباشد، اما حسابش را بکنید. موقعی که اتفاقی می‌افتد چقدر دلواپس می‌شویم؟ چقدر وقتی امام عزیز ما را شهید کردند چقدر نگران می‌شویم؟ بیایید همین الان با پویش صلوات، سلامتی نائب امام زمان را انشاالله بیمه خدای متعال کنیم. خودش فرموده دیگر. بسم الله. پویش صلوات را انشالله به آن توجه ویژه داشته باشید. خب برویم سراغ بحث. حاج آقای عابدینی، هفته قبل حضرت عالی با عنایت به یک کتاب گران‌سنگ به نام «در آغوش نیل» از فرمایش‌های امام شهید، سنت‌های الهی را بیان فرمودید. ادامه‌اش انشالله. یک نکته‌ای را قبل از ورود به بحث در تکمیل بحث سابق اضافه بکنم که مفید است. دوستان سعی کنند که صلوات که می‌فرستند حتماً به این پویش هم اعلام کنند، پیامک بزنند. علتش این است که وقتی شما پیامک می‌زنید، می‌بینند که این سرعت حرکت، به اصطلاح تعداد و خُرده، یک عده دیگر هم مشتاق می‌شوند. آن وقت شما وقتی دیگران مشتاق شدند با عمل شما، آن ثواب کار آنها برای شما هم نوشته می‌شود و لذا هی گره می‌خورد اینها. درسته، صلوات فردی مؤثر است، اما صلوات وقتی جمعی شد و همه دیدند و آشکار شد، اثر فردیتش هست، خفا و پنهانی‌اش هست، اثر علنیش هم هست. یعنی علنی شدنش گاهی یک عملی خفا و مخفی بودنش یک آثاری دارد، آشکار شدنش یک آثاری دارد. اما صلوات الان با این پویش هم اثر مخفی بودن را دارد (چون معلوم نیست کی این کار را کرده) و هم اثر علنی بودن را دارد (چون مجموعش معلوم می‌شود). لذا هم آن ریا نشدن را در خودش دارد که خفی و پنهان است، هم اثر اجتماعی شدن را دارد. لذا مقید باشید که این پویش ضریبش دیده بشود و این دیده شدن، شوق در دل مؤمنین را مضاعف اعلام بکنند به برنامه. انشاالله.

حجت الاسلام عابدینی: خب بحثی که ما در جلسه گذشته داشتیم (به نظر خودم هم حضرت آقا در صحبت‌هایشان به شدت به این مسئله پرداختند، کثرت پرداختن دارند) این است که همان‌جوری که در عالم یک نظام علیتی در کار است که می‌دانیم هر علتی هر جا موجود باشد، نتیجه‌اش قطعی است. اگر خورشید طالع باشد، روز است. اگر خورشید طالع نباشد در این قسمت کره زمین، شب است. ببینید این نظام علیت (آن جلسه هم عرض کردم، ما اینها را مَورِد می‌دانیم، اما در عین حال داریم عرفی صحبت می‌کنیم، اشکال فلسفی اینجا گرفته نشود) اگر فلان مسئله را می‌دانیم که با هم اگر این دو عنصر ترکیب بشوند، نتیجه‌اش این ماده است که تولید می‌شود، خوب اگر این دو عنصر کنار هم قرار گرفتند، قطعاً آن ایجاد می‌شود. یا اگر ترکیب را می‌توانیم، این دو عنصر را چون می‌دانیم علت است، کنار هم قرار بدهیم محقق بشود. این تسخیر است. یعنی خدا فرموده: سَخَّرَ لَكُمْ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ – همه آسمان و زمین را جوری قرار دادم که یک نظام علی در آن حاکم است که وقتی شما نظام علت را شناختید، می‌توانید با تصرف از طریق علت و طبق قانون علیتی که حاکم است (نه هر جوری، مطابق قانون علیت) به نتایجی که می‌خواهید برسید. این می‌شود تسخیر. یعنی من عالم را ترکیبش، نتایجش را با نظام علی به سمتی که می‌خواهم، تو همان قانون علیت سوق بدم. می‌شود این نظام علیه در عالم حاکم است و تمام این علوم ما دارد این را ندا می‌کند و افتخار همه علم، فهم این قانون است که بتوانند چه این را به کار بگیرند، بشناسند و چه جوری به کار بگیرند. علت و معلول را شناختن و به کارگیری. در هر واقعه‌ای ده‌ها و صدها نظام علی در کار است که هرچی اینها بیشتر شناخته بشود، پیش‌بینی آینده قطعی‌تر می‌شود از نتایج اینها. در نظام اعمال و رفتار انسان، در نظام فردی و اجتماعی هم یک نظام علی عالی‌تری در کار است (علاوه بر نظام علت و معلول که هست) اسم این نظام، سنت‌های خداست. سنت‌های خدا برمی‌گردد به اینکه افعال انسان که اختیاری است، با اختیار انسان از انسان صادر می‌شود، نتایجی دارد، تأثیراتی دارد. این‌جور نیست که رفتاری که از من شکل می‌گیرد، این رفتار بی‌اثر باشد یا فقط در درون من مانده باشد. یا اگر یک رفتاری مثل مثلاً همین به اصطلاح پویش صلوات که یک رفتار اجتماعی است، یا آن پویش قربانی که مدتی قبل بود و یک رفتار اجتماعی است، غیر از آن جایی است که یک فرد یک کاری را انجام می‌دهد. آن فرد تأثیرش خاص است. در همه عالم، این رفتار اجتماعی موج ایجاد می‌کند. یک دفعه چون اراده‌های زیادی به هم گره می‌خورد، گره خوردن این اراده‌ها آثار بسیار زیادی می‌گذارد. ببینید اگر یک کسی یک رفتاری از او سر بزند، عملی، این عمل او در تمام اعمال دیگر او که تا به حال انجام شده و از این به بعد انجام خواهد شد مؤثر است. یعنی من یک رفتار امروزم در این لحظه، این رفتار در تمام رفتار گذشته من مؤثر است به این معنا که آنها مقدمه بودند تا این بیاید، نتیجه آنها باشد. اگر این نتیجه را من درست محقق کردم، همه آنها به ثمر رسیدند. اگر من درست محقق نکردم، آنها همه ضایع شدند، به ثمر نرسیدند، شاکی می‌شوند. و همچنین پایین می‌آیند از جهت رتبه ارزشی، چون این ثمره رفت، آنها را بالا می‌برد و ارزشمندتر می‌کرد و همچنین توفیق ایجاد می‌کند برای آینده. این رفتار امروز من هم تأثیر در گذشته دارد، هم تأثیر در آینده دارد. این حلقه واسطه است. حالا این در نظام فردی بود. می‌فرماید در نظام اجتماعی هم وقتی اعمال یک امتی به هم گره می‌خورد، یک حیاتی ایجاد می‌شود. مثل فرد که یک حیاتی داشت و گذشته و آینده‌اش با رفتار امروزش به هم متصل می‌شد. در حیات اجتماعی هم این گره خوردن اراده‌ها به هم، غرض‌ها، غرض واحد داشتن در زندگی، با هم به یک مقصد واحدی پایبند بودن، کنار او تا پای جان دادن، این دیگر اوج شوق در روابط اجتماعی است که همه تا پای جان برای هدفی بایستند. این جان‌فدا بودن که این پویش جان‌فدا هم که آقا رهبر عزیزمان به آن مکرر اشاره فرمودند و باعث افتخار دیدن مال این است، پیوند یک جامعه‌ای را با هم تا حد اینکه عالی‌ترین مرتبه پیوند که حاضر بودن برای فدا شدن در راه آن غایت و نتیجه، این دیگر اوج است. یک آدم می‌گوید من می‌آیم یک پولی می‌خواهم بدهم، من می‌آیم اینجا یک قدمی می‌زنم همراه اینها. اما یک موقع می‌گوید نه، همه اینها هست تا پای جانم هم حاضرند. آیه قرآن می‌فرماید: وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ ... وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّبِعُ الرُّسُلَ... و رِبِّيُّونَ که دست‌پروردگان انبیا هستند، اینها دست‌پروردگان انبیا می‌گویند تا پای جان حاضریم همراه نبی باشیم. قَاتَلُوا مَعَهُ یعنی تا مرز جانبازی و جان‌نثاری کردن. که همین بیان جان‌فدا بودن، بحث «ربیون» در قرآن کریم است. این پیوند را اوج پیوند می‌کند. پس پیوند مراتبی دارد دیگر. گاهی مرتبه در حد این است که انسان دلسوزی می‌کند، یک محبت قلبی است. گاهی در این است که اظهار زبانی هم دارد، علاوه بر محبت قلبی. گاهی در این است که علاوه بر محبت قلبی و اظهار زبانی، اقدام عملی است. جان‌فدا شدن هم در اقدام عملی، اوج اقدام عملی است. ببینید چقدر این جامعه آن وقت به هم پیوند می‌خورد، واحد می‌شود. مثل اینکه من جانم و حقیقت وجودیم در نظام فردی، همه بدنم حاضرند نسبت به جانم خودشان را (اینها در حقیقت چه کار بکنند؟) مایه بگذارند و سرمایه بکنند برای اینکه من حقیقتم باقی بماند. لذا می‌بینید یک میرود تا جایی که برای رسیدن به آن ابدیت حاضر است بدنش را هم فدا بکند. یعنی در این راه، خودش از سرمایه‌ای را که دارد بدهد تا به سرمایه برسد. آن وقت یک اجتماع این‌جوری ببینید چقدر رضای الهی را به دنبال می‌آورد. خب این را داشتم عرض می‌کردم که روابط اجتماعی مراتبی دارد. اوج این روابط اجتماعی در جایی است که مردم حاضرند برای حفظ این جامعه و اهداف و ارزش‌های آن، جانشان را هم فدا کنند. و نشان دادن ۷۰ و چند شبه در خیابان، هر شب آمدن تا این را نشان بدهند. خب این یک نکته که سنت‌های الهی حاکم بر روابط ماست. و خدای سبحان فرموده در نظام سنن، همان‌جوری که افراد یک موت دارند و یک حیاتی دارند، گاهی انسان کار درست صالحی که انجام می‌دهد، فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً – حیات طیب پیدا می‌کند. اجتماع هم در اجابت‌هایشان فَلَنُحْيِيَنَّهُ حیات طیبه پیدا می‌کند. یعنی فقط فرد نیست. یک اجتماع در اجابتشان نسبت به این سنت خداست که حیات اجتماعی با پیوندهای مشترک و ایستادن با شوق پای این پیمان‌ها و پای این غرض و غایت‌ها، حیات بالاتر در این اجتماع ایجاد می‌شود. نگاه نکنید که این آمدن و رفتن ما ساده باشد. هر یک نفر که هر شب حرکت می‌کند، می‌آید، فقط یک نفر نیست. یک دفعه حیاتی را دارد توسعه می‌دهد. نمی‌دانیم. من یک مثالی بزنم خیلی زیباست. ببینید سه تا عدد وقتی با هم ترکیب می‌شوند، از ترکیب اینها (مثلاً یک و دو و سه) این یک رقمی، دو رقمی، سه رقمی، با تکرار بعضی (مثلاً ۱۱۲، دو تا یک آمده، عیب ندارد) با تکرار تمام اینها، این به اصطلاح تعدادی که از ترکیب اینها فرمولی دارد که از یک تعداد، اگر یک‌دفعه یک عدد اضافه شد، یک دفعه یک دونه اضافه نمی‌شود، یک طی، یک دفعه به اندازه توان رسیدن به توان می‌رسد. یک دونه اضافه می‌شود، هاست، دو تا که اضافه بشود، یک دفعه دوباره او به توان می‌رسد. هر یک دانه که اضافه شود، ترکیب اینها در نظام حضور اینها، سنت‌های خداست که وقتی مردم حاضر می‌شوند در صحنه، هر کسی در هر کجای این کشور (حتی خارج از این کشور) حاضر بشوند برای این کار، یا واقعاً دلشان باشد (هرچند نمی‌توانند حاضر بشوند، دلشان هست) که همه اینها یک عدد اضافه شدن به آن عددهایی است که یک دفعه ترکیبی که از این در نظام وجود ایجاد می‌شود به توان می‌رسد، نه اینکه یک دونه اضافه شده باشد. و هر یک دونه که کم می‌شود، مثل ریشه و جذر گرفتن می‌شود، نه یک دونه کم شده باشد. ببینید چقدر این اثر ایجاد می‌شود. ما این را باور داریم که آمدن من ترکیب ایجاد می‌کند. بودن من با بودن شما، بودن من با بودن شما با بودن دیگری، بودن من با بودن شما و دیگری و دیگری، بعد همه اینها اثر تک‌تک ایجاد می‌کند. این آثاری که این‌جور ایجاد می‌شود، فکر می‌کنید یک نفر که یک‌دفعه نمی‌آید، چقدر این اثر را هم در وجود خودش و هم در روابط اجتماعی ضعیف کرده؟ هر یک نفر را. بعد اگر بقیه شاکی بشوند که تو چرا تنبلی کردی، نیامدی، می‌تواند این بگوید من دلم نخواست امشب بیایم؟ می‌تواند بگوید؟ می‌گویند نه، نیامدن تو این همه کاستی هم برای ما ایجاد کرد. اینها را چه جوری پاسخ می‌دهی؟ نمی‌خواهم بگویم جبر است، نمی‌خواهم بگویم این خلاصه... چقدر آثار عظیم می‌شود. اگر من می‌دانستم آمدن من در وجود شما و دیگری و دیگری و ۲۰ میلیون و ۳۰ میلیون جمعیتی که شرکت می‌کنند و جمع اینها و ارتباط دو، سه، ۴۰۰ هزار، هر کدوم از اینها چقدر آثار ایجاد می‌کند، یقیناً با یک شوق بیشتری و اراده قوی‌تری...

شریعتی: خب حاج آقا، صاحب تبریزی (فکر کنم اگر اشتباه نکنم، حالا بیننده‌های عزیز فرصت جستجو دارند، ذهن دیگر...) به هر حال شاعر گرانقدر. دیروز هم روز پاسداشت زبان فارسی بود. بله، رهبر عزیزمان پیام دادند، حتماً بخوانید، مرور بکنید. می‌گوید این ایشان می‌فرماید که «تار و پود عالم امکان به هم پیوسته است». عالمی را... تعبیر ظاهراً این نشاط کرد: «آن کس که دلی را شاد کرد...» حالا آن در بحث دیگری آن را اشاره می‌کند. ولی این واقعیت عالم وجود که تمام ذرات به هم پیوند دارند، بودن من به بودن حضرت عالی، من و شما به بودن آحاد دیگر مرتبط و مؤثر است. و هر گفتمانی که ضعفی ایجاد کند در این بودن، خوب آن هم به همین نسبت مؤثر، آثار ضعف ایجاد می‌کند. مثلاً اگر یک موقع در این رابطه، مذاکره‌ای که مطلوب نیست اگر شکل بگیرد و ضعفی در وجود افراد ایجاد کند، ببینید همین مقدار چی می‌شود، همین مقدار این اثر را ایجاد. لذا اگر هم می‌خواهد یک موقع مذاکره باشد، باید مذاکره از روی قدرت باشد که کسی که در میدان هم هست احساس می‌کند که آن وجودش اوج گرفت، احساس شدت پیدا کرد، احساس اقتدارش بالاتر رفت. ببینید، اما اگر یک موقع احساس بکند که این دارد در حقیقت یک اختلالی، یک استکباری از طرف مقابل دارد دیده می‌شود، طرف مقابل نگاهش به مذاکره نگاه مستکبرانه باشد، تحمیل باشد. همان‌جوری که می‌بینیم که شرایط به فرمایش آقا انشا می‌خوان بکنند، بگویند: «ما می‌گوییم تو بنویس و عمل کن، تو قبول کن». وقتی این‌جوری می‌شود، خب قطعاً این نگاه، نگاه معقولی نیست. الحمدلله بالاخره این فرمایشات رهبری ما با یک اقتداری در صحنه دارد، هم امام شهیدمان، هم رهبر عزیزمان با اقتداری دارد صحنه را جلو می‌برد. و آنچه که آنها پیش‌بینی می‌کردند که می‌خواستند در مذاکره برسند به یک چیزهایی، در خلاصه جبهه و صحن نرسیدند و میدان. الحمدلله ایشان با هدایت‌های مدبرانه‌اش نگذاشتند صحنه ضعفی ایجاد بشود و انشالله مسئولین ما هم با این نگاه ایشان، بعد از این دوباره با یک قوت و اقتدار بیشتری انشالله صحنه مسئله را باید مدیریت بکنند.

حجت الاسلام عابدینی: خب، یک سنت الهی‌ست که در این فرصتی که ما می‌خواستیم این را اصلاً بگوییم، اینها را مقدمه کردیم برای این. این است که خدای سبحان در نظام سنن اجتماعی‌اش می‌فرماید: وَإِذَا أَرَدْنَا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُوا فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا – ما اگر بخواهیم یک امتی را به هلاکت برسانیم، در این کار، آن طرف‌هایشان، ثروتمندانشان، صاحب مقام‌هایشان را رها می‌کنیم. رهایشان که می‌کنیم، اینها در این امت شروع به فسق می‌کنند، گناه می‌کنند. گناه مترفین چیست؟ اسرافشان، تبذیرشان و آن تکبرشان و آنکه نگاهشان به روابط زیردستانشان متفاوت بشود، بی‌اعتنایی به جامعه بشوند، فکر زراندوزی بیشتر خودشان باشند. چقدر جامعه‌ای مترفینش رهاتر بشوند و دیگران مانع نشوند و خود اینها رعایت نکنند، آن جامعه را به زوال می‌رود، زودتر زودتر رو به زوال. فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ – خدا اینجا عذابش را بر این امت نازل می‌کند. فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا – اینها زیر و رو می‌شوند و از بین می‌روند. ما الان آمریکا را داریم می‌بینیم. این فاصله طبقاتی شدت فاصله را در آنجا ایجاد کرده، به طوری که از یک سو خیابان‌نشینی و خلاصه نمی‌دانم این دوره‌گردی و این چادرنشینی‌های اینها، یک جامعه محرومی که هی محرومتر، و یک جامعه ثروتمند زراندوز، خلاصه بی‌اعتنا در طرف مقابل، فاصله اینها هی دارد بیشتر می‌شود. حتی در جایی که گرانی می‌شود، باز می‌بینی یک طبقه‌ای ثروت‌دوزی‌شان قوی‌تر می‌شود، یک طبقه ضعف‌شان بیشتر می‌شود. این جامعه درسته به تعبیر رهبری که اینها چون عوامل دیگری دارند، از جمله مثلاً اقتصاد قوی که هست، یا مثلاً سیاست محکم و آن به اصطلاح قدرتی که از سابق داشتند، مانع این است که زوالش زود دیده بشود، اما رو به زوال هست. و چون این سنت خداست که قطعاً این سیره و سنت زوال ایجاد می‌کند. درسته، بله. اگر در جامعه ما هم آغاز این شروع بشود، یعنی یک عده ثروت‌اندوز، رانت‌خوار اگر شروع کنند به زراندوزی و ثروت‌اندوزی، بخصوص در وقتی که حساسیت ویژه است (جنگ است و مردم تحت فشارند و یک فشارهای طبیعی بر همه ایجاد می‌شود)، اگر در این موقع هر کسی به هر اندازه‌ای، فقط فکر خودش باشد، فکر سود خودش باشد، حتی به گونه‌ای که بگوید من شرکتم باید سود کند، حتی به قیمت اینکه چی باشد؟ به قیمت مردم فشار بیشتری بیایند. من قیمت را بالا می‌برم چون باید سود بکنم. نمی‌گوید اگر کارخانه‌ای بمباران شده، اگر مردمی شهید دادند، اگر فشاری در جامعه ایجاد شده، خوب این کارخانه هم سودآوری‌اش الان تعطیل بکند تا این سلسله و زنجیره محکم‌تر بماند. شوکی که افزایش قیمت هر کارخانه ایجاد می‌کند در این شرایط (با اینکه ممکن است از جهت عادی، در شرایط عادی اگر بود، می‌گفت خوب این سودش را باید بکند، باید بازده داشته باشد. ممکن بود آنجا مانعی نداشته باشد) اما در این شرایط، یک خنجر زدن از پشت به مردمی است که در صحنه ایستادند. باید این احساس بشود که هر کسی در هر کجایی هست بگوید: درسته سودآوری، سودآور کردن این کارخانه جزو خدمت به به اصطلاح مردم و کشور است، اما سودآور کردن الان با توجه به این شرایط، این خنجر زدن به مردم است، مقاومت مردم را ضعیف کردن است. این به همین اندازه فَحَقَّ عَلَيْهِ الْقَوْلُ صادق می‌شود. بر او حَقَّ عَلَيْهِ الْقَوْلُ که آن عذاب الهی را دارد برای خودش می‌آورد. باید در بین مردم این رسوا باشد. حتی ممکن است بعضی وقتا به هر حال آدم می‌بیند می‌شنود چیزهایی از آن شرکت دارد دیگر. اینجاها از آن جاهایی است که بعثت مردمی که در صحنه نظامی هست، بعثت مردمی که در صحنه سیاسی هست، بعثت مردمی در صحنه اقتصادی هم اقتضا می‌کند مراقب این رفتار باشند. کسی که... کسانی که چنین – حتی شرایط عادی اگر عیبی نداشت، در شرایط عادی اگر این یک معادله درستی بود اگر آنجا بود – اما در این شرایط، با حفظ این شرایط، چون یک زنجیره مرتبط هستیم، ما نه حلقه‌های گسسته. نمی‌شود آن شرکت بگوید من کاری ندارم جای دیگری بمباران شده، کاری ندارم دیگران دارند شهید می‌دهند، دیگران خانه‌هایشان بمباران می‌شود، من کاری به اینها ندارم، من باید یک شرکت سودآور بشوم. این غلط است، دیوانگی است، این عقل نیست، جنایت است، جنایت. مردم باید به گونه‌ای در صحنه، این کسانی را که این نگاه‌شان فردی است، نگاهشان شرکتی است، به گونه‌ای رسوا کنند که کسی جرأت نکند چنین کاری را بکند. دولت باید در این رابطه با مردم همراهی بکند، مردم را حمایت بکند. حمایت از مردم این است که این افراد را معرفی بکند. اگر توبیخ اثر نداشت، اگر تذکر فایده نداشت، مردم می‌دانند، مردم می‌فهمند. این وقتی در ذهن مردم شخص مطرود شد، دیگر از زندگیش هم هیچ موقع نمی‌تواند لذت ببرد. خود خانواده‌اش هم اگر بدانند به او فشار می‌آورند. چنانچه درباره الَّذِينَ خُلِّفُوا (آن سه نفری که تخلف کردند از رفتن به جنگ همراه پیغمبر) وقتی برگشتند، پیغمبر فرمود قطع رابطه کنید با اینها. حتی زن‌هایشان را طلاق گفتند. آمدند بیرون رها شدند، به جایی رسید آمدند عذرخواهی کردند. رفتند آن توبه جانانه را تا آیه نازل شد، توبه‌شان قبول شد. ببینید باید در جامعه از این استفاده کرد. کسی که خنجر از پشت می‌زند به مردم، این دارد این جامعه را رو به فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا می‌برد. فقط یک شرکت را حقوقش بالا نبرده؟ این خنجر زده است، مقاومت مردم را کم کرده، مردم را سست کرده، مردم را گیر کرده. لذا نباید به سادگی گذشت. این شرکت ضرر بکند. الان همان‌جوری که دولت وقتی که شرکتی و کارخانه‌ای بمباران می‌شود و آنجا خسارت بمباران شدن را دولت برای بعدش بازسازی‌اش به عهده می‌گیرد، بر فرضی اگر شرکتی الان ضررده شده، اما دولت حفظ کند و اینها در حقیقت حفظ کنند، بعدها به مقداری که امکان پذیر است، دولت تدارک این به اصطلاح ضرر را برای آنها داشته باشد. توانستم عرضم را برسانم. ببینید این سنت خداست. اگر ما یکپارچگی‌مان را از دست دادیم، خدا می‌فرماید أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا – یعنی همین‌ها. شرکت حق هیچ فرقی ندارد. سنت خدا درباره کسی که دارد جامعه را ضعیف می‌کند، فاصله طبقاتی را زیاد می‌کند در یک جای حساس، همه ذهن‌ها به سمت دشمن است، از پشت خنجر می‌زند. این خنجر از رو خنجر زدن شدیدتر است. یعنی این شدت ضربه به روحیه مردم، این شدیدتر از موشکی است که دشمن می‌زند. موشک دشمن سبب اتحاد می‌شد که مردم بیشتر مقاومت کنند در برابر دشمن. این کار این سبب تفرقه می‌شود، سستی ایجاد می‌کند. لذا این خطرناک‌تر است، نباید به سادگی از این گذشت. در قبال اینکه اگر این سنت الهی هست، سنت دیگری هم از خدای سبحان است که می‌فرماید: وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكَاتٍ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ – اگر مردم در ارتباطشان در اجتماع، همین‌جوری که شب‌ها می‌آیند، یک عده‌ای با سختی، با همه گرانی یک چیزی هم آماده می‌کنند، لقمه می‌آورند، شربتی می‌آورند، چایی می‌آورند، موکبی می‌زنند، می‌ایستند، لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكَاتٍ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ – اینها ایجاد پیوستگی می‌کنند، ایجاد در حقیقت چی می‌کنند؟ واحد شدن این امت را می‌کنند. خدا وعده داده در قبال این، برکات آسمان و زمین. برکات آسمان و زمین فقط باران و رویش نیست که از آسمان بارش باشد و از زمین رویش (که این هم هست) برکات یعنی یک طرح‌های نوینی، کارهای جدیدی، روزی‌های جدیدی ایجاد می‌شود. یا می‌فرماید: وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ – تقوا فقط این نیست که انسان نگاه کند فکر کند که تقوا یعنی اینکه من حال در حقیقت استغفار، نماز، دعا... نه، تقوا یعنی در روابط اجتماعی انسان رعایت عدالت را، رعایت حقوق مردم را بکند، اگر محبت داشته باشد نگاهش... این تقوای الهی در روابط اجتماعی، حقوق دیگران. آن وقت می‌فرماید اگر امتی این کار را با هم کردند، يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا – هیچ بن‌بستی ایجاد نمی‌شود، هر فشار بیرونی گشایش ایجاد می‌شود. وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ – فکر می‌کنید ما تنگه هرمز را فکر می‌کردیم این همه برکات داشته باشد؟ نه، این از جمله يَرْزُقُهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ است که الان تازه داریم هی تازه روز به روز دارد بیشتر آشکار می‌شود که چه برکاتی ذیل این و در اینجا هست. تازه نه فقط اینجا، دارند مسلمان‌ها نگاه می‌کنند تنگه‌های دیگری هم در جهان هست که دست اینهاست و برای مسلمان‌ها یک ذخیره عظیمی است در نظام جهانی که اینها می‌تواند سرمایه بزرگ مسلمان‌ها باشد، یک چیزی که بوده ولی ما خبر نداریم. به عنوان که بدانیم چه برکاتی اینجا می‌فرماید وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ گاهی یک خطور زیبایی در ذهن ایجاد می‌شود، انسان می‌تواند یک کار و علم جدیدی، فناوری جدیدی را جلو راهش قرار بدهد. گاهی هم می‌شود طبسی که ما بدون اینکه خبر داشته باشیم، خدا يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا. سنت‌های خدا، باور کنید هر چقدر به سنت‌های خدا باور بکنیم، استفاده از این سنت‌ها مثل علل الهی، سرعت وصول و رسیدن به نتیجه در دنیا و آخرت را به دنبال دارد. انشاالله، انشاالله.

شریعتی: دیشب حاج آقا، پسر کوچک من که کلاس پنجم ابتدایی است، ساعاتی سرگرم این بود که با دو سه تا ورق کاغذ سفید و یک مقداری چوب و مقوا و چسب و منگنه و اینها یک جمله «مثل لا یبایع مثل یزید» را بنویسد، بکندش به یک دونه از این تابلوهای دست‌نویس، برود در تجمع. من آن لحظه‌ای که داشت تلاش می‌کرد و کمک می‌گرفت از مادرش یا از من که مثلاً این را این‌جوری‌اش کنیم، این دسته ثابت بماند، می‌خواهم بروم در آن لحظات، من به این فکر می‌کردم که یک بچه (حالا اصلاً مهم نیست بچه من است، من که خوشحالم خدا را شکر) ولی یک بچه تمام دارایی‌اش چهار تا کاغذ، چهار تا ماژیک، یک مقدار چسب، منگنه است، آورده پای کار نظام، آمده کنار آن سی و اندی میلیون جان‌فدا. این خیلی بی‌معرفتی است که من برای جیب خودم، برای کسب خودم، سود خودم (یعنی سود بیشتر) آن از جانش می‌گذرد، آن از تمام دارایی‌اش می‌گذرد، آن یکی دیگر می‌گذرد، ولی بعضی‌ها حاضر نیستند از اینقدر سودشان یک ذره گوشه این اسکناس سابیده بشود. به قول معروف، این بی‌معرفتی است، این نامردی است در حق مردمی که این‌جوری جان‌فدا هستند. سنت خدا را حواسمان به آن باشد. یک بار آیه را حاج آقا بفرمایید برویم محضر قرآن، همین آیه‌ای که مستند فرمایشات شماست. فَإِذَا أَرَدْنَا... بسم الله الرحمن الرحیم.

حجت الاسلام عابدینی: وَإِذَا أَرَدْنَا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُوا فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا – اراده کنیم یک قومی بخواهند هلاک بشوند، مترفینشان را رها می‌کنیم که اینها می‌پردازند به خودشان و فساد خودشان و مال‌اندوزی، آن موقع عذاب الهی بر اینها نازل می‌شود و زیر و رو می‌شوند.

شریعتی: بسیار خیلی متشکرم. سلام عرض می‌کنم خدمت شما بینندگان محترم و شنوندگان عزیز. اولاً قربانی ماه ذی‌الحجه الحرام را هم در برنامه دارید. شما مثل همیشه می‌توانید بزرگواری کنید، می‌توانید استفاده کنید از این فرصت. به نیت سلامتی امام زمان سلام الله علیه، به نیت سلامتی نایبشان رهبر عزیزمان آیت الله سید مجتبی خامنه‌ای حفظه الله تعالی، به نیت پیروزی جبهه حق علیه باطل و به هر نیتی که دارید، در قربانی مشارکت کنید. عدد ۱۴ را بفرستید به 20000303 راه‌های دیگر هم هم زیرنویس می‌شود، هم در کانال‌ها هست. محضر سوره مبارکه توبه هستیم، صفحه ۲۰۳، آیات ۱۰۰ تا ۱۰۶. این سوره مبارکه تلاوت خواهد شد با یک صلوات قبل از آن: إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا. اللهم صل علی محمد و آل محمد. اللهم صل علی محمد. محمد. اللهم صل علی محمد و محمد. اللهم صل علی محمد و آل محمد. صفحه203 قران کریم

شریعتی: رفقا، بیننده‌ها، شنونده‌ها، حاضرین به غائبین برسانید. قربانی ماه ذی‌الحجه برنامه در کانال و در صفحات و اینها اطلاع‌رسانی می‌شود. زیرنویس برنامه هم هست. عدد ۱۴ را به ۲۰۳۰۳ پیامک کنید یک مسیر کوتاه برای مشارکت در این قضیه. حاج آقای عابدینی عزیز، دوستان اشاره کردند خلال تلاوت قرآن حضرت عالی هم در جریان قرار گرفتید. حدود یک میلیون و دویست هزار ذکر نورانی صلوات در همین مدت ۳۰-۴۰ دقیقه فرستاده شد. من در این کوتاه (فرصت کوتاه که هست) یکی از سنت‌های الهی را که مرتبط با جنگ است، امیرالمؤمنان علیه السلام می‌فرماید (یک دقیقه می‌شود) اُبْقِ وَ أَكْثِرْ وَلَدَنْ – می‌فرماید اگر جنگی تحمیل شد و عده‌ای شهید شدند و اینجا از دست رفتند، خدا سنتش این است که پس از این جنگ، جمعیت آنها را بیش از گذشته قرار خواهد داد. نمونه‌اش امام سجاد علیه السلام که باقی‌مانده شمشیر جریان کربلاست، اما نسل حضرت امروز سراسر اطراف عالم و اکناف را پر کرده است. باور کنید که خدا سنت‌هایش غیر از آن محاسبات عادی است که در جنگ ظاهراً جمعیت کم می‌شود، اما خدا تضمین بعد را کرده. گفتند: اگر احساس فقر کردید، ازدواج کنید، يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ – خدا خلاصه اینها را بی‌نیاز می‌کند. اگر احساس فقر کردید، صدقه بدهید، خدا مالتان را فراوان می‌کند. این با محاسبات عادی؟ اما سنت‌های حاکم خداست. اگر باور کردیم، نتیجه‌اش را می‌بینیم. می‌گوید تقوای جمعی داشته باشید، خدای سبحان آسمان را برای شما در اختیار قرار می‌دهد. بعد می‌فرماید دنبالش می‌فرماید: يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوَالٍ وَبَنِينَ وَيَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَيَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهَارًا – هم زمینتان را آباد می‌کند، هم فرزندان و جمعیتتان را زیاد می‌کند. این تقوای الهی را که در این ایام دارد می‌شود، انشالله نویدبخش نتایج بیشمار می‌بینیم. انشاالله.